Paragraph

  1 Intro(2)|        fjarri heimahögunum sem eru á himni (sbr. Hebreabréfið
  2 Intro(2)|              gestir og útlendingar á jörðinni"). ~
  3 1       |         lífsreglu og halda heimili á tilhlýðilegan og forsjálan
  4 2       |          það sem Kristur gaf ykkur á lífsgöngunni, þið fóruð
  5 2       |      brjósti. Þið höfðuð andstyggð á hvers konar óhlýðni eða
  6 2       |   yfirsjónum náunga ykkar og lituð á mistök hans sem ykkar. Ekki
  7 4       |            við dyrnar og hefir hug á þér, en þú átt að drottna
  8 4       |            bróður sinn: "Göngum út á akurinn!" Og er þeir voru
  9 4       |          akurinn!" Og er þeir voru á akrinum, réðst Kain á Abel
 10 4       |         voru á akrinum, réðst Kain á Abel bróður sinn og drap
 11 5       |          þar til dauðinn batt enda á daga þeirra. Lítið á hina
 12 5       |          enda á daga þeirra. Lítið á hina góðu postula. Það var
 13 5       |          þrætna að Páll sýnir fram á hvernig eigi að öðlast óendanlegt
 14 7       |          þeim bjargað sem hlustuðu á hann. Eftir að Jónas hafði
 15 8       |            Faðir" þá mun ég hlusta á ykkur eins og ég hlusta
 16 8       |            ykkur eins og ég hlusta á hina heilögu." Og á öðrum
 17 8       |         hlusta á hina heilögu." Og á öðrum stað segir hann: "
 18 10      |      landsins, sem ég mun vísa þér á. Ég mun gjöra þig að mikilli
 19 10      |           frá þeim stað sem þú ert á, til norðurs, suðurs, austurs
 20 10      |          að honum var sonur gefinn á gamals aldri, sonur sem
 21 10      |         hlýðni gaf til fórnar Guði á fjalli því sem hann hafði
 22 11      |       aldrei þá sem setja von sína á hann, en lætur þá sæta refsingu
 23 12      |           þeim skjól. Hún faldi þá á loftinu undir hörjurtarleggjum.
 24 12      |        allir þeir sem trúa og vona á Guð munu endurleystir verða
 25 13      |       þannig segir hið helga orð: "Á hverjum á ég að hafa velþóknun
 26 13      |          hið helga orð: "Á hverjum á ég að hafa velþóknun ef
 27 14      |  sannarlega enga smávægilega hættu á ferð því okkar bíður dauðans
 28 14      |       rjúka upp eins og sedrustrén á Líbanon. En sjá, þegar ég
 29 15      |          þá sem einungis hafa hann á vörum sér. Því á einum stað
 30 15      |         hafa hann á vörum sér. Því á einum stað segir: "Lýður
 31 16      |            álitlegur né glæsilegur á að líta. Við sáum hann og
 32 16      |            þrautir settu mark sitt á hann; hann þekkti þjáningar.
 33 16      |        höfðum til unnið, kom niður á honum, og fyrir hans benjar
 34 16      |    misgjörð okkar allra koma niður á honum. Hann var hrjáður
 35 16      |   framseldur fyrir syndir þeirra." Á öðrum stað segir einnig: "
 36 16      |           því að hann hefir þóknun á honum." Þið sjáið þannig,
 37 18      |          mig. Sjá, þú hefur þóknun á hreinskilni hið innra, og
 38 18      |         þitt! Þú hefir ekki þóknun á sláturfórnum - annars mundi
 39 19      |         lítum með augum sálarinnar á óendanlegt umburðarlyndi
 40 20      |        menn og dýr og allt það sem á henni nærist og hún reynir
 41 20      |            eiga sér heimkynni hver á sínum stað rækja skyldur
 42 20      |           stað rækja skyldur sínar á réttum tíma og án röskunar.
 43 21      |         okkar og venja unga fólkið á að lifa í guðsótta. Beinum
 44 21      |             Beinum kvenfólki okkar á braut góðra siða og kennum
 45 21      |        virða þögnina hafi það taum á tungu sinni. Hjálpum því
 46 22      |    fyrirheit staðfest ef við trúum á Krist því það er hann sjálfur
 47 22      |            hann sjálfur sem kallar á okkur fyrir Heilagan Anda
 48 22      |        orðum: "Komið, börn, hlýðið á mig, ég vil kenna ykkur
 49 22      |         leita friðar og legg stund á hann. Augu Drottins hvíla
 50 22      |          hann. Augu Drottins hvíla á réttlátum og eyru hans gefa
 51 22      |             Auglit Drottins horfir á þá er illa breyta til þess
 52 23      |          því tvílyndi og ölum ekki á innri efa um mikilfenglegar
 53 23      |            þeir sem segja: Jafnvel á dögum feðra okkar heyrðum
 54 23      |         Líkið ykkur við tré. Lítið á vínviðinn. Fyrst fellir
 55 24      |         okkar að upprisunni sem er á næsta leiti og hefur Jesúm
 56 24      |       dauðum. Mínir elskuðu, lítið á upprisuna sem við höfum
 57 24      |            og nótt sýna okkur fram á upprisu: Nóttin gengur til
 58 24      |           leggst aftur yfir. Lítum á uppskeruna. Hvernig og með
 59 25      |                          25. Lítið á hið einkennilega fyrirbæri
 60 25      |            af sér lirfu sem nærist á safa hræsins þar til hún
 61 25      |       sólarinnar, setur beinin þar á og snýr aftur til heimkynna
 62 27      |           því endurvekja trú okkar á hann hið innra með okkur
 63 28      |         viðurstyggð að hafa dálæti á illum gjörðum því þannig
 64 29      |        úthlutuð arfleifð hans." Og á öðrum stað segir: "Sjá,
 65 30      |           sem fæddur er af konu og á stutta ævi. Ástundið ekki
 66 31      |          fékk hann til að leggjast á altarið áhyggjulaus. Jakob
 67 32      |          verða eins og stjörnurnar á himninum." Öllum var þeim
 68 32      |        heldur samkvæmt vilja Guðs. Á sama hátt erum við, sem
 69 33      |            slíku. Við skulum þvert á móti af fullri einlægni,
 70 33      |            hana og setti hana fast á traustan grunn vilja síns.
 71 33      |         til lífs dýr vallarins sem á henni reika. Hann myndaði
 72 33      |          öllu sínu verki leit hann á þau með velþóknun, blessaði
 73 34      |             Góður vinnumaður tekur á móti afrakstri vinnu sinnar
 74 34      |         hverjum manni eins og hann á skilið." Þess vegna biður
 75 36      |         óguðlegu sem setja sig upp á móti vilja hans. ~
 76 37      |        eigin herforingjum og lítið á hvernig þeir rækja skyldur
 77 38      |           maður býr yfir visku, þá á hann að sýna visku sína
 78 38      |           Og hann sem er auðmjúkur á að láta öðrum það eftir
 79 38      |           því yfir sjálfur. Þannig á sá sem lifir líkamlegu hreinlífi
 80 38      | upprunalega gerðir. Hvað vorum við á þeirri stundu er við komum
 81 39      |            gjörsamlega. Hann andar á þá og þeir farast því enga
 82 40      |        mælt fyrir um að skuli gert á tilteknum tímum. Hann hefur
 83 40      |         sem bera fram fórnir sínar á slíkum tilteknum tímum eru
 84 40(8)   |            að skýr skil hafi verið á milli klerkdóms og almennings
 85 42      |      nýjung því minnst hafði verið á biskupa og djákna í Ritningunni
 86 42      | Ritningunni löngu fyrir þann tíma. Á einum ritningarstað segir: "
 87 43      |             Ætti það að koma okkur á óvart að þeir menn, sem
 88 43      |       einnig spámennirnir sem komu á eftir honum. Þeir bera allir
 89 43      |         höfuðsmannanna og setti þá á borð Guðs í sannleikstjaldinu.
 90 43      |            við þá, "ættkvíslin sem á stafinn sem springur út
 91 44      |            mennina sem ég minntist á fyrr og gáfu jafnframt þau
 92 44      |           að óttast að vera varpað á dyr þar sem þeim hefur nú
 93 45      |          um helga menn sem vörpuðu á dyr hinum réttlátu. Hinir
 94 46      |        verða sjálfir heilagir." Og á öðrum stað segir: "Með hinum
 95 46      |       falls. Hún hefur leitt marga á barm örvæntingar og margir
 96 46      |        Engu að síður er ekkert lát á ófriði ykkar. ~
 97 47      |           Hvað skrifaði hann ykkur á fyrstu dögum boðunar fagnaðarerindisins?
 98 47      |          til vill minna vítaverðir á þeim dögum því þá voruð
 99 47      |           heimska ykkar sett blett á nafn Drottins og ennfremur
100 48      |            missa til að binda enda á þetta ástand. Við verðum
101 48      |          að leggja skynsamlegt mat á það sem hann heyrir og gerum
102 49      |          sem hefur kærleika Krists á að uppfylla boðorð Krists.
103 49      |         ekki klofning og elur ekki á mislyndi; öll verk kærleikans
104 50      |        misgjörð og hefur eigi svik á vörum." Þessarar blessunar
105 51      |    óvinarins. Þeir sem bera ábyrgð á flokkadráttum og misklíð
106 52      |           þarf Drottinn alheimsins á neinu að halda. Hann biður
107 52      |        þannig heit þín. Ákalla mig á degi neyðarinnar og ég mun
108 53      |           hluti til að minna ykkur á að þegar Móse sté upp á
109 53      |            á að þegar Móse sté upp á fjallið og hafði verið þar
110 54      |                           54. Hver á meðal ykkar er göfuglyndur?
111 54      |           meðal ykkar, þá hverf ég á braut. Ég skal fara þangað
112 55      |        þjóðstjórum voru reiðubúnir á tímum drepsótta að gefa
113 55      |            vitum að það eru margir á meðal okkar sem hafa framselt
114 55      |            lífi sínu en ást hennar á landi sínu og þjóð, sem
115 56      |            þeim kleift að gefa sig á hönd, ekki okkur, heldur
116 56      |          til, sem hann hefur mætur á." Þá segir ennfremur: "Réttlátur
117 56      |            afsprengi þitt sem gras á jörðu. Og þú munt ganga
118 56      |    kornbundinið er látið í hlöðuna á sínum tíma eða eins og hveitibingur
119 56      |            í kornláfanum er safnað á réttum tíma." Þannig getið
120 57      |            undirgefnir. Hafið taum á háværri og hrokafullri tungu
121 57      |           dár að. Þegar þið kallið á mig mun ég ekki svara; hinir
122 57      |          Vegna þess sem þeir gerðu á hlut hinna saklausu, skulu
123 57      |          hinum óguðlegu. En sá sem á mig hlýðir mun búa óhultur;
124 58      |          og lagt allt okkar traust á það. Þiggið ráð af okkur
125 59      |     vanvisku til fullrar þekkingar á dýrð nafns hans. ~(Gef oss
126 59      |          Gef oss Drottinn) að vona á nafn þitt sem gaf allri
127 60      |           sannleika þíns. Leið oss á braut heilagleika, réttlætis
128 60      |  ástæðulausu. Gef oss og öllum sem á jörðu dvelja að búa við
129 60      |            stjórn og vald yfir oss á jörðu. ~
130 61      |         lúta þeim án þess að ganga á nokkurn hátt gegn vilja
131 61      |        heiður og vald yfir því sem á jörðu dvelur. Veit þeim
132 62      |       þætti. Við höfum minnt ykkur á að þið eruð bundnir þeirri
133 62      |      umburðarlyndi. Við höfum bent á að þannig áunnu forfeður
134 62      |            sem hafa djúpa þekkingu á spakmælum hinna guðlegu
135 63      |           í eitt skipti fyrir öll, á þá ógurlegu misklíð sem
136 63      |        annt um að senn ríki friður á ný á meðal ykkar.
137 63      |           að senn ríki friður á ný á meðal ykkar.