Paragraph

 1 2 |               drýgðuð synd óviljandi, þá lyftuð þið auðmjúkir og
 2 4 |              hann ekki með velþóknun. Þá reiddist Kain ákaflega og
 3 4 |          ákaflega og varð niðurlútur. Þá mælti Drottinn til Kains: "
 4 4 |             farið. Ef þú gjörir rétt, þá getur þú verið upplitsdjarfur,
 5 4 |               ef þú gjörir ekki rétt, þá liggur syndin við dyrnar
 6 4 |               að drottna yfir henni?" Þá sagði Kain við Abel bróður
 7 8 |      sannarlega lifi, segir Drottinn, þá er það ekki dauði syndarans
 8 8 |               hjarta og segið "Faðir" þá mun ég hlusta á ykkur eins
 9 8 |           eruð auðsveipir og hlýðnir, þá skuluð þið njóta landsins
10 8 |            undan því og þverskallist, þá skuluð þið verða sverði
11 10|          skalt þú vera. Ég mun blessa þá sem þig blessa, en bölva
12 10|               talið duft jarðarinnar, þá skulu einnig niðjar þínir
13 11|              að hann yfirgefur aldrei þá sem setja von sína á hann,
14 11|             von sína á hann, en lætur þá sæta refsingu og þola kvöl
15 12|               sendi menn til að leita þá uppi og handtaka þá og lífláta.
16 12|             leita þá uppi og handtaka þá og lífláta. En Rahab var
17 12|          veitti þeim skjól. Hún faldi þá á loftinu undir hörjurtarleggjum.
18 12|              komu hér í hús þitt. Sel þá fram því svo skipar konungurinn." "
19 12|             kemur að þið takið landið þá bið ég ykkur að sýna mér
20 12|               saman undir eitt þak og þá verða þeir hólpnir. En finnist
21 12|              einhver þeirra utandyra, þá skal hann deyja." Þeir gáfu
22 15|               komast til einingar við þá sem vinna að friði af sannri
23 15|               sannri einlægni en ekki þá sem einungis hafa hann á
24 17|               væri nefndur Guðs vinur þá segir hann engu að síður
25 19| óviðjafnanlegar friðargjafir hans eru þá skulum við sjálfir umfaðma
26 20|              geyma vötnin, rýfur ekki þá marklínu sem dregin hefur
27 21|               gott og honum hugljúft, þá muni allur velgjörningur
28 22|           þess að njóta hamingjunnar, þá varðveit tungu þína frá
29 22|              Auglit Drottins horfir á þá er illa breyta til þess
30 22|         jörðunni. Ef réttlátir hrópa, þá heyrir Drottinn, úr öllum
31 22|            nauðum þeirra frelsar hann þá." Og: "Mörg högg bíða syndugs
32 23|          miskunnsami Faðir lítur alla þá mildum augum sem óttast
33 23|             Fyrst fellir hann laufin, þá brumar hann og lauf kemur
34 26|       alheimsins reisi upp frá dauðum þá sem hafa þjónað honum í
35 26|            aftur því þú ert með mér." Þá segir Job: "Þú munt reisa
36 28|              sér alla hluti og heyrir þá, skulum við nálægjast hann
37 28|              ég stigi upp í himininn, þá ertu þar; þótt ég færi að
38 28|            færi að endimörkum jarðar, þá er hægri hönd þín þar; þótt
39 28|            undirheima að hvílu minni, þá er Andi þinn þar." Hvert
40 28|            þar." Hvert getur maðurinn þá farið eða hvert getur hann
41 29|            því stendur ekki skrifað: "Þá er hinn Hæsti skipti þjóðunum,
42 29|           hinn Hæsti skipti þjóðunum, þá er hann greindi í sundur
43 29|          greindi í sundur börn Adams, þá skipaði hann löndum þjóðflokkanna
44 30|              því halda félagsskap við þá menn sem hafa öðlast þessa
45 30|             auðmýkt og mildi auðkenna þá sem njóta blessunar Guðs. ~
46 35|    heilagleika hreinlífis. En hvað um þá hluti sem eru fyrirbúnir
47 35|              leggja blessun sína yfir þá - eru hatursfullir við Guð.
48 37|              leiðsögn hans. Hugsið um þá menn sem þjóna undir okkar
49 38|             sterku eiga ekki að hunsa þá veiku og hinir veiku eiga
50 38|             hinir veiku eiga að virða þá sterku. Ríkir menn eiga
51 38|              Ef maður býr yfir visku, þá á hann að sýna visku sína
52 39|        laumaðist rödd sem sagði: Hvað þá? Getur nokkur maður verið
53 39|              hreinn í augum hans hvað þá þeir sem búa í leirhúsum,
54 39|             gjörsamlega. Hann andar á þá og þeir farast því enga
55 42|            sína - eftir að hafa reynt þá með Andanum - til að vera
56 43|              njóta slíkrar nafnbótar, þá skipaði Móse hinum tólf
57 43|                Hann tók stafina, batt þá saman, innsiglaði þá með
58 43|             batt þá saman, innsiglaði þá með hringum höfuðsmannanna
59 43|               höfuðsmannanna og setti þá á borð Guðs í sannleikstjaldinu.
60 43|         bræður mínir," sagði hann við þá, "ættkvíslin sem á stafinn
61 43|   sannleikstjaldið og tók út stafina. Þá kom í ljós að stafur Arons
62 45|           mínir, en einungis varðandi þá hluti sem leiða til hjálpræðis.
63 45|             löglausir menn sem grýttu þá. Það voru menn sem haldnir
64 45|    glæpsamlegri afbrýðisemi sem myrtu þá. Undir öllu þessu ofbeldi
65 45|             heilagleika. Ekki grunaði þá að hinn Hæsti væri verndari
66 46|               sem leggja lag sitt við þá verða sjálfir heilagir."
67 46|          Kristi? Hvers vegna erum við þá að rífa og slíta í sundur
68 47|          Kefas og Apollós því jafnvel þá höfðuð þið skipst í hópa.
69 47|           vítaverðir á þeim dögum því þá voruð þið fylgismenn postula
70 47|          þeirra tveggja. En gaumgæfið þá menn sem nú hafa tælt ykkur
71 50|            heift mín er liðin hjá; og þá mun ég minnast dags fagnaðarins
72 53|            þeim synd þeirra; ef ekki, þá bið ég að þú máir mig af
73 53|               fyrir fjöldann. Ef ekki þá vill hann farast með þeim. ~
74 54|            eða klofningi meðal ykkar, þá hverf ég á braut. Ég skal
75 55|            sínu bjargað þegnum sínum. Þá hafa margir þeirra yfirgefið
76 55|           selt sig í þrældóm og notað þá peninga sem þannig fengust
77 55|         hversu auðmjúk hún var í anda þá frelsaði hann lýðinn sem
78 56|          okkur, heldur vilja Guðs. Og þá mun þeirra verða minnst
79 56|               dauðanum. Drottinn agar þá sem hann elskar og lætur
80 56|              sem hann hefur mætur á." Þá segir ennfremur: "Réttlátur
81 56|        villidýrin eru í sátt við þig. Þá munt þú vita að bústaður
82 57|              því að þið færðust undan þá er ég kallaði, og enginn
83 57|         skeyttuð eigi umvöndun minni, þá mun ég hlæja í ógæfu yðar.
84 57|               angist dynja yfir ykkur þá mun ég draga dár að. Þegar
85 59|             sagt fyrir munn okkar, 10 þá skulu þeir ekki velkjast
86 59|             hættu. Hvað okkur áhrærir þá munum við gæta þess að vera
87 59|           öllum mönnum hefur þú valið þá sem elska þig fyrir Jesúm
88 60|             til að vér njótum friðar; þá mun sterk hönd þín skýla
89 63|              eitt skipti fyrir öll, á þá ógurlegu misklíð sem hefur