Paragraph

 1 1 |           ógæfu og hörmungar sem yfir okkur hefur gengið3 höfum við,
 2 4 |              höfðingja og dómara yfir okkur? Er þér í hug að drepa mig
 3 6 |               með því hafa þeir gefið okkur gott fordæmi til að fara
 4 7 |              fánýtu hugarórum og snúa okkur þess í stað að þeirri heiðvirðu
 5 7 |           hans því úthelling þess var okkur til hjálpræðis og hefur
 6 14|         réttara og lotningarfyllra af okkur, bræður mínir, að hlýða
 7 14| uppreisnaráróður í því skyni að leiða okkur af hinni réttu braut. Við
 8 16|            ekki var hann fagur svo að okkur fyndist til um hann. Ásýnd
 9 16|            vinir, hvers konar fordæmi okkur hefur verið gefið. Ef Drottinn
10 19|             hefur ekki einungis orðið okkur til hjálpar heldur einnig
11 19|           sannleika. Við eigum þannig okkur til ávinnings sameiginlegan
12 19|          hratt að þeirri friðsæld sem okkur var gefið að stefna að í
13 20|      uppspretturnar sem skapaðar voru okkur til ánægju og heilbrigðis,
14 20|            til góðs en þó umfram allt okkur sem höfum leitað athvarfs
15 21|              mínir, af ótta við að ef okkur mistekst að sýna breytni
16 21|             velgjörningur hans snúast okkur til bölvunar. En einhvers
17 21|        hugfast hversu nálægur hann er okkur og minnast þess að ekki
18 21|             þeirra), heldur að beygja okkur í virðingu fyrir Drottni
19 21|            hans sem var úthellt fyrir okkur. Við skulum því sýna stjórnarherrum
20 21|               lífsandinn sem dvelur í okkur og ef honum svo sýnist tekur
21 21|             tekur hann hann burtu frá okkur. ~
22 22|             hann sjálfur sem kallar á okkur fyrir Heilagan Anda sinn
23 23|               þessi skrifuðu orð vera okkur framandi: "Hversu aumir
24 23|            ekkert af þessu hefur hent okkur. Þið fávísu menn! Líkið
25 24|             augum. Dagur og nótt sýna okkur fram á upprisu: Nóttin gengur
26 27|          sínum. Hann sem hefur bannað okkur að segja ósatt getur ekki
27 27|            okkar á hann hið innra með okkur og minnast þess að ekkert
28 28|         þannig fær miskunn hans varið okkur fyrir dóminum sem í vændum
29 29|         líknsama Föður sem hefur gert okkur að sínum útvöldu - því stendur
30 30|           þessa náð. Við skulum temja okkur samlyndi og rækta með okkur
31 30|           okkur samlyndi og rækta með okkur auðmýkt og sjálfsstjórn.
32 30|        Ástundið ekki orðagjálfur." Ef okkur ber hrós skulum við láta
33 30|             koma frá Guði en ekki frá okkur sjálfum, því sjálfslof er
34 31|                  31. Við skulum binda okkur fasta við þessa blessun
35 31|          eigum að fara til að tryggja okkur hana. Íhugum söguna alveg
36 33|             bræður? Eigum við að taka okkur hvíld frá því að ástunda
37 33|              kærleika? Megi Guð forða okkur frá öllu slíku. Við skulum
38 33|               eftir okkar mynd, líkan okkur; og Guð skapaði manninn,
39 34|           þess að við verðum að helga okkur af hjarta og sál þeirri
40 34|             og hann hefur þegar varað okkur við: "Sjá, Drottinn nálgast
41 34|                 Þess vegna biður hann okkur að treysta sér af öllu hjarta
42 35|          gjafir Guðs. Sumar þeirra er okkur þegar ætlað að skilja -
43 35|         þeirra? Við skulum því leggja okkur alla fram til að við getum
44 36|             að við höfum frammi fyrir okkur sem í spegli væri hina óaðfinnanlegu
45 38|               okkar og skapari upphóf okkur úr myrkrinu inn í alheim
46 38|        tilbúinn með náðargjafir sínar okkur til handa. Við skuldum honum
47 39|          heimskir og án lærdóms, hæða okkur og hnýta í okkur í viðleitni
48 39|        lærdóms, hæða okkur og hnýta í okkur í viðleitni þeirra að upphefja
49 42|                42. Postularnir boðuðu okkur fagnaðarerindið sem þeir
50 43|                  43. Ætti það að koma okkur á óvart að þeir menn, sem
51 46|         náðarinnar sem úthellist yfir okkur? Og er hún ekki ein köllun
52 47|             sem eiga ekki samleið með okkur í trúnni. Þannig hefur heimska
53 48|            með tárvotum augum að sýna okkur miskunn og leiða okkur til
54 48|           sýna okkur miskunn og leiða okkur til sáttar við sig og endurreisa
55 48|               við sig og endurreisa í okkur þær dyggðir að iðka bróðurkærleikann.
56 48|           hlið réttlætisins sem opnar okkur leiðina að lífinu, eða eins
57 49|          kærleikurinn getur upp hafið okkur. Kærleikurinn bindur okkur
58 49|            okkur. Kærleikurinn bindur okkur við Guð. Kærleikurinn breiðir
59 49|             kærleika sem Drottinn tók okkur til sín. Það var vegna kærleikans
60 49|             úthellti blóði sínu fyrir okkur að vilja Guðs - hold hans
61 50|            konungsríki Krists birtist okkur. Því svo stendur skrifað: "
62 51|             hið friðsæla samlyndi sem okkur hefur verið gefið í arf
63 56|              að gefa sig á hönd, ekki okkur, heldur vilja Guðs. Og þá
64 56|             hver annan því það leiðir okkur til einingar við vilja Guðs.
65 56|             er góður Faðir sem hirtir okkur til að við finnum miskunn
66 58|           traust á það. Þiggið ráð af okkur og þið munuð einskis iðrast.
67 59|               sig í mikla hættu. Hvað okkur áhrærir þá munum við gæta
68 59|           fyrir hann hefur hann leitt okkur úr myrkrinu í ljósið og
69 59|            myrkrinu í ljósið og beint okkur frá vanvisku til fullrar
70 62|             og gagnvart öllum mönnum. Okkur er það ljóst, að við erum
71 62|         guðlegu boða. Það hefur verið okkur hvatning að rifja þessa
72 63|            sem við höfum frammi fyrir okkur og lúta höfði og sýna hlýðni.
73 63|            sýna hlýðni. Þannig verður okkur forðað frá fánýtri sundurþykkju
74 63|               án ámæla, því marki sem okkur hefur verið sett í sannleika.
75 63|              sannleika. Það mun veita okkur mikinn fögnuð ef þið reynist
76 63|               við til að þið sjáið að okkur er, og hefur verið, annt