10-fengu | ferd-idrud | idrun-ovidj | ovilj-dridj | drifs-yta
Paragraph
1 10 | 10. Abraham sem kallaður var "
2 12 | 12. Portkonan Rahab gat þakkað
3 14 | 14. Vissulega er það réttara
4 16 | 16. Kristur tilheyrir þeim
5 17 | 17. Við skulum breyta eftir
6 18 | 18. Og hvað getum við sagt
7 40(8) | Christian Fathers (Oxford 1956) b. 32). ~
8 20 | 20. Himnarnir hreyfast samkvæmt
9 21 | 21. Gætið því að ykkur, vinir
10 22 | 22. Við fáum öll þessi fyrirheit
11 23 | 23. Hinn algóði og miskunnsami
12 25 | 25. Lítið á hið einkennilega
13 26 | 26. Ættum við að undrast stórlega
14 27 | 27. Þar sem við höfum þessa
15 28 | 28. Þar sem hann sér alla hluti
16 29 | 29. Við skulum því nálægjast
17 30 | 30. Þar sem við erum þannig
18 31 | 31. Við skulum binda okkur
19 33 | 33. Hvað hefur þetta í för
20 34 | 34. Góður vinnumaður tekur
21 35 | 35. Mínir elskuðu, hversu dýrlegar
22 36 | 36. Og þetta er einmitt leiðin,
23 37 | 37. Mínir kæru vinir, heyjum
24 38 | 38. Við skulum því láta allan
25 39 | 39. Menn sem skortir gáfur
26 4 | 4. Því þannig segir í Ritningunni: "
27 40 | 40. Við sem höfum grannskoðað
28 41 | 41. Hver og einn, mínir kæru
29 42 | 42. Postularnir boðuðu okkur
30 43 | 43. Ætti það að koma okkur
31 44 | 44. Postulunum var einnig gefið
32 45 | 45. Fyrir alla muni verið herskáir
33 46 | 46. Það er skylda okkar, kæru
34 47 | 47. Lesið aftur bréf ykkar
35 48 | 48. Við megum engan tíma missa
36 49 | 49. Sá maður sem hefur kærleika
37 5 | 5. Við skulum víkja frá þessum
38 50 | 50. Íhugið því, mínir elskuðu,
39 51 | 51. Biðjum því um fyrirgefningu
40 52 | 52. Kæru bræður, ekki þarf
41 53 | 53. Mínir elskuðu, þið þekkið
42 54 | 54. Hver á meðal ykkar er göfuglyndur?
43 55 | 55. Jafnvel meðal heiðingjanna
44 56 | 56. Þannig skulum við einnig
45 57 | 57. Því skulu þeir ykkar sem
46 58 | 58. Við skulum því lúta heilögu
47 59 | 59. En ef það eru einhverjir
48 6 | 6. Auk þessara manna sem stunduðu
49 60 | 60. Með því afli sem starfar
50 61 | 61. Því að fyrir þinn æðsta
51 62 | 62. Bræður mínir. Við höfum
52 63 | 63. Það er því rétt að líkja
53 64 | 64. Og að lokum: Megi hinn
54 65 | 65. Verið skjótir til verka
55 7 | 7. Nú er það svo, kæru vinir,
56 8 | 8. Allir þjónar náðar Guðs
57 1(3) | ofsókna Domitíanusar keisara (81 - 96). ~
58 9 | 9. Lútum því hans mikla og
59 1(3) | Domitíanusar keisara (81 - 96). ~
60 4 | Drottinn leit með velþóknun til Abels og fórnar hans, en til Kains
61 4 | Afbrýðissemi olli því að Datan og Abíram féllu lifandi niður til
62 51 | óvinarins. Þeir sem bera ábyrgð á flokkadráttum og misklíð
63 29 | hann greindi í sundur börn Adams, þá skipaði hann löndum
64 1 | svo ríkulega verðskuldar aðdáun allra, hefur beðið hnekki. ~
65 31 | fasta við þessa blessun og aðgæta hvaða leiðir við eigum að
66 39 | Án þess að geta nokkuð aðhafst, tortímast þeir gjörsamlega.
67 57 | að þeir hötuðu þekking og aðhylltust ekki ótta Drottins; þeir
68 32 | leiðtogar af ættkvísl Júda. Og aðrar ættkvíslar hans njóta mikils
69 33 | hefur hann raðað þeim. Hann aðskildi jörðina frá vötnunum sem
70 53 | það er." En Móse svaraði: "Æ, Drottinn, fyrirgef þeim
71 36 | hjálpræði okkar: Jesús Kristur, æðsti presturinn, sem fórnfærir
72 59 | þekkja þig sem einn ert æðstur meðal hinna æðstu og heilagastur
73 47 | söfnuður í Korintu efni nú til æsingar gegn klerkum sínum vegna
74 3 | nutu, heimska gegn visku og æska gegn öldungum. Og nú ríkir
75 63 | grandvöru lífi meðal okkar frá æsku til fullorðins ára og þeir
76 35 | Sumar þeirra er okkur þegar ætlað að skilja - lífið sem þekkir
77 40 | Sérstakar athafnir eru ætlaðar æðsta prestinum, til að
78 34 | til hans einum rómi ef við ætlum að öðlast hlutdeild í hinum
79 32 | höfðingjar og leiðtogar af ættkvísl Júda. Og aðrar ættkvíslar
80 43 | hinum tólf höfuðsmönnum ættkvíslanna að færa sér stafi sína,
81 43 | mínir," sagði hann við þá, "ættkvíslin sem á stafinn sem springur
82 10 | formælir og af þér skulu allar ættkvíslir jarðarinnar blessun hljóta."
83 43 | upp vegna prestsembætta og ættkvíslirnar deildu um forréttindi þess
84 55 | til að bjarga hinum tólf ættkvíslum Ísraels frá yfirvofandi
85 10 | yfirgaf rýrt landið, máttvana ættmenni og fátæklegt heimili til
86 10 | gefa þér og niðjum þínum ævinlega. Og ég mun gjöra niðja þína
87 6 | slitum hjá hjónum og þannig afbakað það sem faðir okkar Adam
88 18 | því að ég þekki sjálfur afbrot mín, og synd mín stendur
89 18 | fúsleiks anda, að ég megi kenna afbrotamönnum vegu þína og syndarar megi
90 50 | skrifað: "Sælir eru þeir er afbrotin eru fyrirgefin, syndir þeirra
91 4 | gærdag?" Aron og Mirjam voru afbrýðisöm og fyrir það voru þau rekin
92 4 | þau rekin úr herbúðunum. Afbrýðissemi olli því að Datan og Abíram
93 35 | sannleikans. Það ber að hafna afdráttarlaust allri mannvonsku og misgjörð,
94 51 | sætta sig við að fá sjálfir áfellisdóm ef það verndaði hið friðsæla
95 21 | lampi sem rannsakar hvern afkima hjartans." Við skulum því
96 60 | 60. Með því afli sem starfar í heiminum hefur
97 34 | vinnumaður tekur á móti afrakstri vinnu sinnar án efasemda,
98 55 | var í herkví, knúði hana áfram. Og Drottinn færði Hólafernes9
99 32 | vegna eigin verðleika eða afreka, ekki fyrir sín góðu verk
100 37 | starfa limirnir saman í agaðri einingu til að líkaminn
101 36 | hann hefur að erfðum tekið ágætara nafn en þeir." Því þannig
102 56 | ofurselt mig dauðanum. Drottinn agar þá sem hann elskar og lætur
103 7 | horfast í augu við sama ágreining. Við eigum að hverfa frá
104 55 | trúar sinnar tók svipaða áhættu til að bjarga hinum tólf
105 59 | mikla hættu. Hvað okkur áhrærir þá munum við gæta þess að
106 31 | til að leggjast á altarið áhyggjulaus. Jakob yfirgaf land sitt
107 4 | velþóknun. Þá reiddist Kain ákaflega og varð niðurlútur. Þá mælti
108 52 | hinum Hæsta þannig heit þín. Ákalla mig á degi neyðarinnar og
109 19 | umfaðma þær og gera það af ákefð. Geymum hann í huga okkar
110 60 | feðrum vorum þegar þeir ákölluðu þig í trú og sannleika.
111 4 | akurinn!" Og er þeir voru á akrinum, réðst Kain á Abel bróður
112 4 | bróður sinn: "Göngum út á akurinn!" Og er þeir voru á akrinum,
113 27 | vill. Og allt það sem hann ákvarðar mun vara. Allir hlutir eru
114 40 | hefur ennfremur sjálfur ákveðið samkvæmt sínum æðsta vilja,
115 23 | hluti; en sjá, nú erum við aldraðir og ekkert af þessu hefur
116 10 | var sonur gefinn á gamals aldri, sonur sem hann af hlýðni
117 23 | 23. Hinn algóði og miskunnsami Faðir lítur
118 58 | getum við dvalið í hinu alheilaga nafni tignar hans og lagt
119 35 | Faðir um alla eilífð, hinn Alheilagi, þekkir mikilleika og fegurð
120 38 | okkur úr myrkrinu inn í alheim sinn eins og úr gröf væri.
121 16 | jörð; að hann væri hvorki álitlegur né glæsilegur á að líta.
122 16 | þjáist af þeim sökum. Við álitum hann refsaðan, sleginn og
123 62 | að lifa í samlyndi og án allrar vonsku, lifa í friði og
124 33 | yndi af því að vinna. Í almætti sínu hefur hann stofnsett
125 2 | trausti höndum til Guðs almáttugs og sárbænduð hann að sýna
126 32 | trú en fyrir hana hefur almáttugur Guð réttlætt alla menn frá
127 40(8) | verið á milli klerkdóms og almennings í frumkristni (sjá H. Bettenson,
128 60 | mætti þínum og tign. Með alvitrum hætti hefur þú skapað og
129 43 | einnig borið ávöxt. Hvaða ályktun eigum við að draga af þessu,
130 63 | sundurþykkju og þannig náum við, án ámæla, því marki sem okkur hefur
131 44 | hafa þjónað heiðarlega og ámælislaust. ~
132 7 | þjónar ekki einvörðungu sem áminning til ykkar heldur er það
133 11 | kalla yfir sig dóm til áminningar komandi kynslóðum. ~
134 56 | sérstaklega nytsamlegt að við áminnum hver annan því það leiðir
135 20 | skapaðar voru okkur til ánægju og heilbrigðis, bjóða fram
136 51 | hefur verið gefið í arf svo ánægjulega og heiðarlega. Það er betra
137 7 | augum skapara okkar er gott, ánægjulegt og viðurkennt. Beinum huganum
138 45 | hjarta sér? Gætum við sagt að Ananías, Asarja og Mísael hefði
139 64 | alsjáandi Guð, stjórnandi andanna og Drottinn alls holds,
140 39 | tortímast þeir gjörsamlega. Hann andar á þá og þeir farast því
141 16 | þjáningar. Hann byrgði fyrir andlit sitt, fyrirlitinn og einskis
142 41 | þekkingu, þurfum við að standa andspænis þeim mun meiri hættum. ~
143 2 | illgirni í brjósti. Þið höfðuð andstyggð á hvers konar óhlýðni eða
144 3 | þeir horfið til þeirrar andstyggðar sem öfundin er, en það var
145 1 | sérstaklega í huga hinn andstyggilega og óguðlega klofning meðal
146 45 | voru menn sem haldnir voru andstyggilegri og glæpsamlegri afbrýðisemi
147 30 | sjálfum, því sjálfslof er andstyggilegt í augum Guðs. Aðrir eiga
148 14 | sig til forystu í þessari andstyggilegu togstreitu. Þar höfum við
149 30 | faðmlögum, ofdrykkju og ólátum, andstyggilegum losta, viðurstyggilegum
150 15 | kúgunar hins hrjáða, sakir andvarpa hins fátæka vil ég nú rísa
151 57 | fellibylur, þegar neyð og angist dynja yfir ykkur þá mun
152 38 | sem hann veit að það var annar sem gaf honum styrk til
153 60 | trúr frá einni kynslóð til annarrar, réttlátur í dómum og dásamlegur
154 27 | öðrum, hver nóttin boðar annarri speki. Engin ræða, engin
155 63 | okkur er, og hefur verið, annt um að senn ríki friður á
156 21 | hversu miklu auðmjúk sál fær áorkað hjá Guði, hversu kröftuglega
157 47 | skrifaði um sig, Kefas og Apollós því jafnvel þá höfðuð þið
158 25 | og lifir í fimm hundruð ár. Þegar endalokin nálgast
159 63 | frá æsku til fullorðins ára og þeir skulu vera vitni
160 29 | Drottins og Ísrael úthlutuð arfleifð hans." Og á öðrum stað segir: "
161 43 | sér stafi sína, hvern með árituðu nafni sinnar ættkvíslar.
162 4 | drapst Egyptann í gærdag?" Aron og Mirjam voru afbrýðisöm
163 43 | Þá kom í ljós að stafur Arons hafði ekki einungis sprungið
164 25 | kom í lok fimm hundraðasta ársins. ~
165 17 | í öllu." En einnig hann ásakar sjálfan sig með þessum orðum: "
166 65 | Efebus og Valeríus Bítus ásamt Fortúnatusi, hverfa aftur
167 45 | Gætum við sagt að Ananías, Asarja og Mísael hefði verið varpað
168 33 | einlægni, jafnvel af ástríðu, ásetja okkar að ástunda þau verk
169 13 | lífsreglur og boð styrkja ásetning okkar að vera hlýðin heilögum
170 19 | upphafi. Við skulum snúa ásjón okkar að Föðurnum og skapara
171 60 | Já, Drottinn, lát blíða ásjónu þína skína yfir oss til
172 17 | Guðs: "Ég er duft eitt og aska." Ennfremur er skrifað um
173 60 | fyrir þeim sem hata oss að ástæðulausu. Gef oss og öllum sem á
174 48 | til að binda enda á þetta ástand. Við verðum að knéfalla
175 33 | fullri einlægni, jafnvel af ástríðu, ásetja okkar að ástunda
176 30 | af konu og á stutta ævi. Ástundið ekki orðagjálfur." Ef okkur
177 45 | brennandi ofninn af mönnum sem ástunduðu heiðarlega og óaðfinnanlega
178 3 | Ritningunni: "Minn elskaði át og drakk, hann óx og gerðist
179 40 | þeir rétt að. Sérstakar athafnir eru ætlaðar æðsta prestinum,
180 15 | Drottinn: "Ég vil veita honum athvarf og verja hann af einurð"." ~
181 20 | allt okkur sem höfum leitað athvarfs í miskunn hans fyrir Drottin
182 3 | olli öfund og afbrýðisemi, átökum og deilum, yfirgangi og
183 12 | henni ennfremur tákn. Hún átti að binda rauða festi út
184 13 | auðugi hrósi sér ekki af auði sínum. Hver sá er vill hrósa
185 30 | umburðarlyndi, auðmýkt og mildi auðkenna þá sem njóta blessunar Guðs. ~
186 44 | Krists óaðfinnanlega með auðmjúkum, friðsömum og óeigingjörnum
187 38 | með orðum. Og hann sem er auðmjúkur á að láta öðrum það eftir
188 8 | verða sem ull. Ef þið eruð auðsveipir og hlýðnir, þá skuluð þið
189 57 | að þessum ófriði nú sýna auðsveipni gagnvart prestunum. Beygið
190 13 | styrkleika sínum og hinn auðugi hrósi sér ekki af auði sínum.
191 34 | fyrirheitum hans - því svo segir: "Auga hefur ekki séð og eyra hefur
192 27 | hlutir eru honum augliti til auglitis. Ekkert fær umflúið ráð
193 3 | gefið að njóta sannmælis og auka tölu ykkar, rættist það
194 33 | blessaði þau og sagði: "Aukið kyn ykkar og margfaldist."
195 23 | okkur framandi: "Hversu aumir eru ekki hinir óráðnu og
196 62 | Við höfum bent á að þannig áunnu forfeður okkar sér viðurkenningu.
197 5 | grýttur. Hann predikaði í austur- og vesturvegi og ávann sér
198 10 | á, til norðurs, suðurs, austurs og vesturs. Því að allt
199 25 | einkennilega fyrirbæri sem gerist í austurvegi (nánar tiltekið nærri Arabíu).
200 5 | austur- og vesturvegi og ávann sér göfugan orðstír fyrir
201 18 | minni." En þrátt fyrir það ávarpar hann Guð með þessum hætti: "
202 56 | þeir munu njóta að fullu ávaxta þess. Ó mínir elskuðu, tökum
203 57 | Því skulu þeir fá að neyta ávaxtar breytni sinnar og mettast
204 44 | prestarnir sem farnir eru og hafa ávaxtaríkt líf að baki. Þeir þurfa
205 4 | færði Kain Drottni fórn af ávexti jarðarinnar. En Abel færði
206 54 | Hver sem gerir þetta mun ávinna sér mikla dýrð í Kristi
207 19 | Við eigum þannig okkur til ávinnings sameiginlegan arf mikilla
208 23 | stuttan tíma það tekur fyrir ávöxtinn að fullþroskast. Sannarlega
209 40(8) | Christian Fathers (Oxford 1956) b. 32). ~
210 55 | borg hinnar sælu Júdítar bað hún leyfis hjá öldungunum
211 7 | bættu fyrir þær með bænum og bænaáköllum. Þannig öðluðust þeir sáluhjálp
212 5 | kenndi öllum heiminum hvernig bæri að lifa samkvæmt réttlætinu.
213 7 | iðruðust þeir synda sinna og bættu fyrir þær með bænum og bænaáköllum.
214 35 | bruggaði svik. Þú sast og bakmæltir bróður þínum og ófrægðir
215 30 | skulum forðast allt slúður og baknag og leita hjálpræðis með
216 35 | illgirni og svikum, öllu baknagi og ófrægð, allri óvináttu
217 59 | Mettaðu hungraða, leystu bandingja, styrktu hina óstöðugu og
218 27 | dómum sínum. Hann sem hefur bannað okkur að segja ósatt getur
219 39 | visku hafa þeir. Kalla þú bara og sjáðu hvort nokkur svarar
220 37 | Mínir kæru vinir, heyjum baráttuna einarðlega undir óskeikulli
221 5 | ofsóttir og urðu að berjast baráttunni góðu þar til dauðinn batt
222 46 | Hún hefur leitt marga á barm örvæntingar og margir hafa
223 20 | heilbrigðis, bjóða fram barmfylli sína til að viðhalda lífi
224 16 | hann líktist ósjálfbjarga barni eða rótarkvisti úr þurri
225 17 | dæmi Abraham, en margir báru vitni um kosti hans. Þótt
226 2 | einlægir og heiðarlegir og báruð enga illgirni í brjósti.
227 14 | hvergi. Verið heiðvirðir og beinið sjónum ykkar að því sem
228 59 | úr myrkrinu í ljósið og beint okkur frá vanvisku til fullrar
229 15 | hjartanu." Einnig segir: "Þeir beittu við hann fagurgala með munni
230 16 | niður á honum, og fyrir hans benjar urðum við heilbrigðir. Við
231 62 | umburðarlyndi. Við höfum bent á að þannig áunnu forfeður
232 12 | leið liggur," sagði hún og benti í gagnstæða átt. Seinna
233 23 | vínber og að lokum fullþroska berjaklasi." Takið eftir hversu stuttan
234 5 | voru ofsóttir og urðu að berjast baráttunni góðu þar til
235 24 | fellur til jarðar er það bert og það skrælnar og leysist
236 5 | finnum við eitt af allra bestu dæmum um óendanlegt þolgæði. ~
237 3 | Lítilmótlegir menn risu upp gegn sér betri mönnum. Skríllinn gegn þeim
238 40(8) | almennings í frumkristni (sjá H. Bettenson, The Early Christian Fathers (
239 57 | auðsveipni gagnvart prestunum. Beygið kné hjartna ykkar og takið
240 21 | mont-ræðum þeirra), heldur að beygja okkur í virðingu fyrir Drottni
241 9 | Leitum mildi hans og gæsku. Beygjum kné okkar fyrir honum. Sárbiðjum
242 58 | spekin sagði fyrir löngu að biði hinna óguðlegu. Með þeim
243 49 | eru engin takmörk fyrir biðlund kærleikans og umburðarlyndi
244 59(10) | virðist ekki í vafa um að biskupsdæmi Rómar, sem hann stýrir,
245 44 | léttvæg sú synd ef við tækjum biskupsembættin af þeim mönnum sem hafa
246 44 | Drottin okkar Jesúm Krist, að biskupsnafnbótin yrði mönnum deiluefni. Í
247 8 | skuluð þið verða sverði bitnir. Munnur Drottins hefur talað
248 63 | sem hefur valdið slíkri biturð meðal ykkar. Við sendum
249 65 | Kládíus Efebus og Valeríus Bítus ásamt Fortúnatusi, hverfa
250 55 | tók svipaða áhættu til að bjarga hinum tólf ættkvíslum Ísraels
251 12 | sinni og gestrisni að hún bjargaðist. Þegar Jósúa Núnsson sendi
252 59 | hjálpari þeirra sem eru í neyð, bjargvættur þeirra sem örvænta, skapari
253 31 | að hann var réttsýnn og bjó við sannleika? Staðföst
254 20 | til ánægju og heilbrigðis, bjóða fram barmfylli sína til
255 20 | Jafnvel það smæsta sem lifir, blandast saman af mestu friðsemd.
256 33 | hann á þau með velþóknun, blessaði þau og sagði: "Aukið kyn
257 30 | málgefinn maður sig réttlátan? Blessaður er sá sem fæddur er af konu
258 47 | hefur heimska ykkar sett blett á nafn Drottins og ennfremur
259 60 | vorum. Já, Drottinn, lát blíða ásjónu þína skína yfir oss
260 7 | sér til hans. Þegar Nói boðaði iðrun var þeim bjargað sem
261 27 | kennir öðrum, hver nóttin boðar annarri speki. Engin ræða,
262 1 | sýna stillingu og konum var boðið að rækja skyldur sínar af
263 3 | sína. Í stað þess að fylgja boðorðum Guðs og lifa eins og hæfir
264 42 | dreifbýli og þéttbýli með boðskap sinn tilnefndu þeir fyrstu
265 47 | hann ykkur á fyrstu dögum boðunar fagnaðarerindisins? Hann
266 30 | einkenni þeirra manna sem hafa bölvun Guðs yfir sér. En umburðarlyndi,
267 21 | velgjörningur hans snúast okkur til bölvunar. En einhvers staðar stendur: "
268 21 | heilagleika. Sjáið til þess að börnin okkar fái kristilega uppfræðslu.
269 63 | bregðist við þessari skriflegu bón okkar um frið og samlyndi
270 43 | höfuðsmannanna og setti þá á borð Guðs í sannleikstjaldinu.
271 55 | dáðir. Þegar setið var um borg hinnar sælu Júdítar bað
272 41 | ekki eru daglegar fórnir bornar stöðugt fram alls staðar,
273 20 | Samskonar lögmál gildir um hin botnlausu undirdjúp og ókönnuðu lönd
274 1 | þeir eru einungis fáeinir bráðlyndir og fljótfærir einstaklingar
275 65 | beðið. Þannig fengjum við brátt notið þess fagnaðar að þið
276 48 | þangað fara inn og ganga brautina af trúrækni og heiðarleika
277 47 | 47. Lesið aftur bréf ykkar frá hinum sæla postula
278 63 | ykkur fyrir Heilagan Anda og bregðist við þessari skriflegu bón
279 49 | okkur við Guð. Kærleikurinn breiðir yfir syndir okkar. Það eru
280 18 | ég láta þær í té - og að brennifórnum er þér ekkert yndi. Guði
281 11 | dæmt til að verða eldi og brennisteini að bráð var Lot bjargað
282 2 | og báruð enga illgirni í brjósti. Þið höfðuð andstyggð á
283 47 | gera lítið úr hinum dýrlega bróðurkærleika ykkar. Það er skammarlegt,
284 48 | okkur þær dyggðir að iðka bróðurkærleikann. Því þannig sjáum við hlið
285 2 | annan, í þágu alls hins bróðurlega samfélags til að allur lýður
286 4 | afbrýðisemi stuðlaði að bróðurmorði. Afbrýðisemi var einnig
287 20 | endimörk og öldur þínar skulu brotna hið innra með þér." Úthafið
288 35 | út í illsku og tunga þín bruggaði svik. Þú sast og bakmæltir
289 23 | Fyrst fellir hann laufin, þá brumar hann og lauf kemur og seinna
290 16 | illræðismenn fyrir að hafa búið honum gröf og ríka menn
291 40 | hendi, og leikmaðurinn8 er bundinn af reglum sem varðar leika
292 62 | minnt ykkur á að þið eruð bundnir þeirri skyldu að vera almáttugum
293 21 | svo sýnist tekur hann hann burtu frá okkur. ~
294 39 | rætur en skyndilega voru bústaðir þeirra uppetnir. Lát börn
295 56 | þig. Þá munt þú vita að bústaður þinn býr við frið og að
296 14 | Hinir góðhjörtuðu munu byggja landið og hinir saklausu
297 18 | sem þú hefur sundurmarið. Byrg auglit þitt fyrir syndum
298 16 | hann þekkti þjáningar. Hann byrgði fyrir andlit sitt, fyrirlitinn
299 40(8) | H. Bettenson, The Early Christian Fathers (Oxford 1956) b.
300 55 | kleift að vinna hetjulegar dáðir. Þegar setið var um borg
301 32 | eða trúrækni eða af slíkum dáðum sem við höfum gert í heilagleika
302 13 | sem þið dæmið munuð þið dæmdir; góðvild verður ykkur sýnd
303 13 | ykkur gefið; svo sem þið dæmið munuð þið dæmdir; góðvild
304 18 | þú talar, hreinn, er þú dæmir. Sjá, sekur var ég er ég
305 11 | sléttlendið sem umlukti Sódómu var dæmt til að verða eldi og brennisteini
306 5 | við eitt af allra bestu dæmum um óendanlegt þolgæði. ~
307 41 | helgiþjónustu sína. Bræður, ekki eru daglegar fórnir bornar stöðugt fram
308 25 | borgarinnar Heliopolis. Þar í dagsbirtunni og frammi fyrir öllum flýgur
309 28 | þessari viðurstyggð að hafa dálæti á illum gjörðum því þannig
310 6 | djöfullegar pyndingar sem væru þær Danaids og Dircae. 6 En þótt þær
311 45 | hætti? Gætum við sagt að Daníel hefði verið varpað í ljónagryfjuna
312 57 | yfir ykkur þá mun ég draga dár að. Þegar þið kallið á mig
313 1 | komst nokkur hjá því að dásama umburðarlynda og óeigingjarna
314 35 | hversu dýrlegar og hversu dásamlegar eru ekki gjafir Guðs. Sumar
315 61 | oss þetta og jafnvel enn dásamlegri blessun, færum vér lofgjörð
316 60 | annarrar, réttlátur í dómum og dásamlegur í mætti þínum og tign. Með
317 4 | Afbrýðissemi olli því að Datan og Abíram féllu lifandi
318 39 | upphefja sjálfa sig. Hvað getur dauðlegur maður í raun og veru gert?
319 52 | þannig heit þín. Ákalla mig á degi neyðarinnar og ég mun frelsa
320 43 | prestsembætta og ættkvíslirnar deildu um forréttindi þess að njóta
321 44 | biskupsnafnbótin yrði mönnum deiluefni. Í fullri vitneskju um þetta
322 46 | útvöldu. Hvers vegna eru deilur, heift, flokkadrættir, klofningur
323 25 | sest hann í hreiðrið og deyr. Rotnandi kjötið elur af
324 16 | ríka menn fyrir að hafa deytt hann því ekkert ranglæti
325 6 | sem væru þær Danaids og Dircae. 6 En þótt þær væru ekki
326 35 | óguðlega segir Guð. Hvernig dirfist þú að telja upp boðorð mín
327 53 | fullkomleiki! Þjónninn talar djarflega til Drottins síns og leitar
328 6 | ganga í gegnum hræðilegar og djöfullegar pyndingar sem væru þær Danaids
329 62 | virðingar, mönnum sem hafa djúpa þekkingu á spakmælum hinna
330 2 | uppskáruð þið mikinn og djúpan frið, óseðjandi löngun til
331 20 | undirheimanna. Hið óendanlega djúphafsflæmi sem hann fastmótaði til
332 59 | holds. Þú lítur niður í djúpin og rannsakar verk mannanna.
333 11 | mátt Guðs, kalla yfir sig dóm til áminningar komandi kynslóðum. ~
334 4 | skipaði þig höfðingja og dómara yfir okkur? Er þér í hug
335 16 | var niðurlægður samkvæmt dómi og hann var burt numinn.
336 28 | miskunn hans varið okkur fyrir dóminum sem í vændum er. Hvert er
337 1(3) | Páfi er að vísa til ofsókna Domitíanusar keisara (81 - 96). ~
338 17 | ganga yfir Egypta þeim til dóms. En jafnvel hann sem var
339 3 | Ritningunni: "Minn elskaði át og drakk, hann óx og gerðist feitur
340 35 | allri óvináttu við Guð, öllu drambi og stærilæti, sjálfsáliti
341 59 | heilögustu. Þú lægir hroka hinna dramblátu og tvístrar ráðabruggi þjóðanna.
342 15 | vörum, öllum tungum er tala drambsamleg orð, þeim er segja: "Með
343 13 | auðmýkt. Látum af hroka og drambsemi og heimskulegum deilum og
344 21 | heimsku og fávisku þessara drambsömu manna og hávaðasömum mont-ræðum
345 15 | lygavarirnar þagna, þær er mæla drambyrði gegn réttlátum." Ennfremur
346 4 | Kain á Abel bróður sinn og drap hann." Þið sjáið þannig,
347 4 | að drepa mig eins og þú drapst Egyptann í gærdag?" Aron
348 20 | rýfur ekki þá marklínu sem dregin hefur verið um það. Það
349 42 | nánd. Þar sem þeir fóru um dreifbýli og þéttbýli með boðskap
350 4 | yfir okkur? Er þér í hug að drepa mig eins og þú drapst Egyptann
351 55 | voru reiðubúnir á tímum drepsótta að gefa líf sitt samkvæmt
352 39 | birtist þér. Því að gremjan drepur heimskingjann og öfundin
353 4 | hug á þér, en þú átt að drottna yfir henni?" Þá sagði Kain
354 15 | vorar hjálpa oss, hver er drottnari yfir oss?" "Sakir kúgunar
355 2 | eftir heilagleika og ef þið drýgðuð synd óviljandi, þá lyftuð
356 14 | farinn og þegar ég leitaði að dvalarstað hans, fann ég hann hvergi.
357 58 | Með þeim hætti getum við dvalið í hinu alheilaga nafni tignar
358 14 | hinir saklausu munu þar dveljast, en hinir syndugu munu þaðan
359 48 | og endurreisa í okkur þær dyggðir að iðka bróðurkærleikann.
360 62 | þeim sem þrá að ástunda dyggðugt líferni sitt af enn meiri
361 57 | fellibylur, þegar neyð og angist dynja yfir ykkur þá mun ég draga
362 57 | ógæfu yðar. Þegar skelfingin dynur yfir ykkur eins og þrumuveður
363 48 | honum kleift að skilgreina dýpstu leyndardóma, gerum honum
364 40 | Við sem höfum grannskoðað dýptir hinna helgu fræða skiljum
365 45 | þessu ofbeldi sýndu þeir dýrlegan styrk. Hvað annað gætum
366 19 | sameiginlegan arf mikilla og dýrlegra fordæma. Förum því hratt
367 43 | hins eina sanna Guðs mætti dýrlegt gera. Hans sé dýrðin um
368 58 | Kristi, en fyrir hann er Guð dýrlegur gerður um aldir alda, amen. ~
369 49 | kærleika sem allir útvaldir dýrlingar Guðs voru gerðir fullkomnir,
370 19 | þegar við íhugum hversu dýrmætar og óviðjafnanlegar friðargjafir
371 4 | rétt, þá liggur syndin við dyrnar og hefir hug á þér, en þú
372 Intro(2)| Þ.e.a.s hún dvelur fjarri heimahögunum
373 40(8) | frumkristni (sjá H. Bettenson, The Early Christian Fathers (Oxford
374 23 | hinir óráðnu og þeir sem eru efagjarnir í hjarta sér, þeir sem segja:
375 34 | afrakstri vinnu sinnar án efasemda, en sá sem er iðjulaus og
376 65 | sendiboða okkar, Kládíus Efebus og Valeríus Bítus ásamt
377 42 | verið uppfræddir og allur efi verið fjarlægður úr huga
378 47 | forni söfnuður í Korintu efni nú til æsingar gegn klerkum
379 54 | þannig munu þeir breyta eftirleiðis. ~
380 25 | alla leið frá Arabíu til egypsku borgarinnar Heliopolis.
381 17 | plágur og harðræði ganga yfir Egypta þeim til dóms. En jafnvel
382 51 | hans sem og alla höfðingja Egyptalands, vagna þeirra og riddara.
383 4 | varð Móse að flýja Faraó, Egyptalandskonung, eftir að einn samlanda
384 4 | drepa mig eins og þú drapst Egyptann í gærdag?" Aron og Mirjam
385 8 | hennar og borið jafnvel eið að því: "Eins og ég sannarlega
386 60 | hefur þú kunngjört ævarandi eiginleika þinn. Þú, ó Drottinn, hefur
387 1 | og hreinu hjarta og sýna eiginmönnum sínum ástúð; þeim var einnig
388 64 | fyrir hann, til að vera eignarlýð sinn, veita sérhverri sál,
389 8 | málefni ekkjunnar. Komið, eigumst lög við! - segir Drottinn.
390 35 | skaparinn og Faðir um alla eilífð, hinn Alheilagi, þekkir
391 55 | grátbað hún alsjáandi Drottin eilífðarinnar. Og þegar hann sá hversu
392 18 | hjarta; hann hef ég smurt eilífri náð minni." En þrátt fyrir
393 37 | vinir, heyjum baráttuna einarðlega undir óskeikulli leiðsögn
394 35 | réttlætisins, sannleikann sem er einarður, trúna sem er fullkomin
395 59 | 59. En ef það eru einhverjir sem neita að fara eftir
396 54 | það er ég sem er valdur að einhverjum ófriði, flokkadrætti eða
397 38 | fyrir að hafa gefið þeim einhvern sem sér um að uppfylla þarfir
398 30 | þrákelkni og ósvífni eru einkenni þeirra manna sem hafa bölvun
399 25 | 25. Lítið á hið einkennilega fyrirbæri sem gerist í austurvegi (
400 2 | og meðaumkunar. Þið voruð einlægir og heiðarlegir og báruð
401 26 | þjónað honum í guðrækni og einlægri trú, þegar hann notar jafnvel
402 36 | 36. Og þetta er einmitt leiðin, kæru vinir, þar
403 47 | sínum vegna eins eða tveggja einstaklinga. Og það eru ekki einungis
404 1 | bráðlyndir og fljótfærir einstaklingar sem hafa gert málið að slíku
405 15 | athvarf og verja hann af einurð"." ~
406 7 | hér er sagt þjónar ekki einvörðungu sem áminning til ykkar heldur
407 8 | munaðarlausa. Verjið málefni ekkjunnar. Komið, eigumst lög við! -
408 11 | Sódómu var dæmt til að verða eldi og brennisteini að bráð
409 36 | vindum og þjóna sína að eldslogum. En um Son sinn hefur Drottinn
410 17 | það er að segja, þeirra Elía, Elísa og Esekíels meðal
411 17 | er að segja, þeirra Elía, Elísa og Esekíels meðal spámannanna
412 3 | segir í Ritningunni: "Minn elskaði át og drakk, hann óx og
413 56 | Drottinn agar þá sem hann elskar og lætur þann son kenna
414 18 | vertu mér náðugur sakir elsku þinnar, afmá brot mín sakir
415 13 | 13. Mínir elskulegu bræður, sýnum auðmýkt. Látum
416 40(8) | Hér er komin elsta heimildin um orðið leikmaður
417 3 | og hæfir þegnum Krists, eltist hver og einn við langanir
418 25 | í fimm hundruð ár. Þegar endalokin nálgast og dauðinn er yfirvofandi
419 9 | þrætur og meting sem einungis endar í dauða. Minnumst þeirra
420 5 | Og eftir að hafa náð til endimarka í vestri5 og eftir að hafa
421 28 | ertu þar; þótt ég færi að endimörkum jarðar, þá er hægri hönd
422 9 | helgiþjónustu sinni og predikaði endurfæðingu heimsins. Og fyrir hann
423 12 | trúa og vona á Guð munu endurleystir verða fyrir blóð Drottins. (
424 48 | okkur til sáttar við sig og endurreisa í okkur þær dyggðir að iðka
425 27 | nema lygar. Við skulum því endurvekja trú okkar á hann hið innra
426 48 | 48. Við megum engan tíma missa til að binda
427 39 | sínum og finnur galla hjá englum sínum? Jafnvel himinninn
428 57 | hann mun vera öruggur og engri óhamingju kvíða." ~
429 9 | fullkomnum hætti. Tökum Enok sem dæmi. Fyrir hlýðni sína
430 10 | fátæklegt heimili til að erfa fyrirheiti Guðs því orðin
431 28 | stigi upp í himininn, þá ertu þar; þótt ég færi að endimörkum
432 4 | flýði úr návist bróður síns, Esaú. Aftur var það afbrýðisemi
433 17 | segja, þeirra Elía, Elísa og Esekíels meðal spámannanna auk annarra
434 55 | konu í hendur. Ekki var Ester í minni hættu þegar hún
435 39 | minni manna. Uppskeru þeirra eta hinir réttlátu og ekki skal
436 15 | segir: "Ó að Drottinn vildi eyða öllum mjúkfláum vörum, öllum
437 7 | hafði boðað íbúum Níníve eyðingu borgarinnar, iðruðust þeir
438 34 | Auga hefur ekki séð og eyra hefur ekki heyrt og ekki
439 22 | Drottins hvíla á réttlátum og eyru hans gefa gaum að hrópi
440 21 | hrein og saklaus ást nær eyrum Guðs, hversu mikilfenglegt
441 57 | öll mín ráð sem vind um eyrun þjóta og skeyttuð eigi umvöndun
442 27 | hluti og með orði getur hann eytt þeim: "Hver segir við hann:
443 28 | sem hefur allan heiminn í faðmi sér? ~
444 30 | viðbjóðslegum og ósiðsamlegum faðmlögum, ofdrykkju og ólátum, andstyggilegum
445 55 | sem þannig fengust til að fæða aðra. Náð Guðs hefur einnig
446 18 | til, syndugur er móðir mín fæddi mig. Sjá, þú hefur þóknun
447 38 | væri. Jafnvel áður en við fæddumst var hann tilbúinn með náðargjafir
448 46 | væri honum að hafa aldrei fæðst en að syndga gegn einum
449 20 | árstíð kemur og uppsker næga fæðu fyrir menn og dýr og allt
450 1 | lýð. Og þeir eru einungis fáeinir bráðlyndir og fljótfærir
451 41 | jafnvel þar er fórnin ekki færð hvar sem er heldur í musterinu
452 57 | orð mín. En af því að þið færðust undan þá er ég kallaði,
453 28 | himininn, þá ertu þar; þótt ég færi að endimörkum jarðar, þá
454 16 | harmkvælum hans. Og ef þú færir fram fórn fyrir syndir þínar
455 8 | landsins gæða, en ef þið færist undan því og þverskallist,
456 61 | enn dásamlegri blessun, færum vér lofgjörð vora fyrir
457 37 | er ekkert án fótanna og fæturnir eru ekkert án höfuðsins.
458 18 | hjálpræðis míns, lát tungu mína fagna yfir réttlæti þínu. Drottinn,
459 65 | fengjum við brátt notið þess fagnaðar að þið hafið fært allt í
460 42 | Postularnir boðuðu okkur fagnaðarerindið sem þeir fengu frá Drottni
461 47 | ykkur á fyrstu dögum boðunar fagnaðarerindisins? Hann var sannarlega innblásinn
462 50 | og þá mun ég minnast dags fagnaðarins og reisa ykkur úr gröfum
463 54 | hvarvetna mun honum tekið fagnandi; "því jörðin og allt sem
464 33 | allra réttlátra manna heldur fagnar jafnvel Drottinn eftir að
465 16 | sáum hann og ekki var hann fagur svo að okkur fyndist til
466 15 | segir: "Þeir beittu við hann fagurgala með munni sínum og lugu
467 21 | til þess að börnin okkar fái kristilega uppfræðslu. Látið
468 12 | og veitti þeim skjól. Hún faldi þá á loftinu undir hörjurtarleggjum.
469 56 | Fyrir svipu tungunnar ert þú falinn og þarft ekkert að óttast
470 45 | menn sem vörpuðu þeim í fangelsi. Það voru löglausir menn
471 14 | leitaði að dvalarstað hans, fann ég hann hvergi. Verið heiðvirðir
472 63 | verður okkur forðað frá fánýtri sundurþykkju og þannig náum
473 7 | þessum innihaldslausu og fánýtu hugarórum og snúa okkur
474 14 | fór þar um aftur var hann farinn og þegar ég leitaði að dvalarstað
475 44 | blessunar njóta prestarnir sem farnir eru og hafa ávaxtaríkt líf
476 33 | umluktu hana og setti hana fast á traustan grunn vilja síns.
477 40 | stund og árstíð skyldu vera fastákveðnar. Hann hefur ennfremur sjálfur
478 20 | óendanlega djúphafsflæmi sem hann fastmótaði til að geyma vötnin, rýfur
479 15 | hrjáða, sakir andvarpa hins fátæka vil ég nú rísa upp," segir
480 59 | hina hrokafullu. Þú gjörir fátækan og ríkan, deyðir og lífgar.
481 10 | landið, máttvana ættmenni og fátæklegt heimili til að erfa fyrirheiti
482 40(8) | Bettenson, The Early Christian Fathers (Oxford 1956) b. 32). ~
483 36 | opnast; það er fyrir hann sem fávís og sljór hugur okkar lýkst
484 21 | að standa gegn heimsku og fávisku þessara drambsömu manna
485 23 | þessu hefur hent okkur. Þið fávísu menn! Líkið ykkur við tré.
486 23 | sem segja: Jafnvel á dögum feðra okkar heyrðum við um þessa
487 60 | friðsæld líkt og þú gafst feðrum vorum þegar þeir ákölluðu
488 33 | góðverk hafa ekki einungis fegrað líf allra réttlátra manna
489 4 | frumburðum hjarðar sinnar og af feiti þeirra. Og Drottinn leit
490 3 | drakk, hann óx og gerðist feitur og kiknaði." Þetta olli
491 50 | þú inn í herbergi þitt og fel þig örskamma hríð uns reiðin
492 30 | auðmjúku." Við skulum því halda félagsskap við þá menn sem hafa öðlast
493 57 | ógæfa ykkar nálgast eins og fellibylur, þegar neyð og angist dynja
494 23 | Lítið á vínviðinn. Fyrst fellir hann laufin, þá brumar hann
495 4 | olli því að Datan og Abíram féllu lifandi niður til heljar
496 46 | saklausu og heiðarlegu að félögum okkar því þeir eru Guðs
497 55 | fyrirmælum spásagna til að þeir fengju með blóði sínu bjargað þegnum
498 65 | við þráð og beðið. Þannig fengjum við brátt notið þess fagnaðar
499 42 | fagnaðarerindið sem þeir fengu frá Drottni Jesú Kristi
500 55 | notað þá peninga sem þannig fengust til að fæða aðra. Náð Guðs
|