10-fengu | ferd-idrud | idrun-ovidj | ovilj-dridj | drifs-yta
Paragraph
1001 7 | opnað öllum mönnum leið til iðrunar. Við þurfum ekki annað en
1002 22 | Drottins horfir á þá er illa breyta til þess að afmá
1003 20 | með þér." Úthafið sem er illfært manninum og löndin sem liggja
1004 16 | dauða. Og ég mun færa fram illræðismenn fyrir að hafa búið honum
1005 16 | sitt í dauðann og var með illræðismönnum talinn. Hann bar syndir
1006 56 | þarft ekkert að óttast er illskan kemur. Að óguðlegum og lögleysingjum
1007 8 | ykkur, hreinsið ykkur. Takið illskubreytni ykkar í burt frá augum mínum.
1008 22 | varðveit tungu þína frá illu og varir þínar frá svikatali,
1009 28 | viðurstyggð að hafa dálæti á illum gjörðum því þannig fær miskunn
1010 25 | reykelsi, myrru og öðrum ilmefnum og í fyllingu tímans sest
1011 33 | dýrin sem í honum eru og innan þeirra marka hélt hann þeim
1012 47 | fagnaðarerindisins? Hann var sannarlega innblásinn Andanum þegar hann skrifaði
1013 7 | eigum að hverfa frá þessum innihaldslausu og fánýtu hugarórum og snúa
1014 21 | hreinleika, einlægni og góðlegu innræti. Látum það sýna að með því
1015 23 | tvílyndi og ölum ekki á innri efa um mikilfenglegar og
1016 43 | hafa sýnt höfuðsmönnunum innsiglin opnaði hann sannleikstjaldið
1017 18 | Ég hef fundið Davíð, son Ísaí, mann eftir mínu hjarta;
1018 31 | sannleika? Staðföst trú Ísaks um hvað í vændum var fékk
1019 18 | mér visku! Hreinsa mig með ísóp svo að ég verði hreinn,
1020 43 | hans húsi," hefur ritað ítarleg fyrirmæli í hina heilögu
1021 60 | sem og yfirvöldum vorum. Já, Drottinn, lát blíða ásjónu
1022 23 | hans verða uppfylltur með jafn skjótum og snöggum hætti.
1023 21 | hætti, að það sýni hann jafnt öllum þeim sem óttast Drottinn
1024 32 | altari Guðs eru komnir af Jakobi. Drottinn Jesús er einnig
1025 24 | og með hvaða hætti verður jarðargróður til? Sáðmaðurinn fer út
1026 5 | vitnisburð sinn, lauk hann jarðneskum störfum sínum og var tekinn
1027 24 | fer út og sáir fræjum í jarðveginn. Þegar fræið fellur til
1028 24 | það hefur þannig samlagast jarðveginum rís það úr jörðu í krafti
1029 50 | Adam til okkar daga lokið jarðvist sinni og þeim sem hafa verið
1030 52 | hans útvaldi sagði: "Ég vil játa syndir mínar fyrir Guði
1031 52 | ekkert nema að maðurinn játi syndir sínar fyrir honum.
1032 12 | sendi njósnarmenn sína til Jeríkó komst konungurinn þar að
1033 41 | eða sektarfórnir, nema í Jerúsalem. Og jafnvel þar er fórnin
1034 16 | eða rótarkvisti úr þurri jörð; að hann væri hvorki álitlegur
1035 Intro(2)| gestir og útlendingar á jörðinni"). ~
1036 22 | afmá minningu þeirra af jörðunni. Ef réttlátir hrópa, þá
1037 7 | hlustuðu á hann. Eftir að Jónas hafði boðað íbúum Níníve
1038 4 | afbrýðisemi sem olli því að Jósef varð nær dauðanum að bráð
1039 12 | að hún bjargaðist. Þegar Jósúa Núnsson sendi njósnarmenn
1040 32 | og leiðtogar af ættkvísl Júda. Og aðrar ættkvíslar hans
1041 55 | var um borg hinnar sælu Júdítar bað hún leyfis hjá öldungunum
1042 50 | hafa verið fullkomnar í kærleikanum eftir mælingu náðar Guðs
1043 49 | Hver getur lýst fullkomlega kærleiksböndum Guðs? Hver getur fyllilega
1044 18 | heyra fögnuð og gleði, lát kætast beinin sem þú hefur sundurmarið.
1045 32 | samkvæmt vilja hans höfum verið kallaðir í Kristi Jesú, ekki réttlættir
1046 57 | draga dár að. Þegar þið kallið á mig mun ég ekki svara;
1047 53 | þekkið hana mjög vel og hafið kannað hin guðlegu boð. Þess vegna
1048 2 | og nótt unnuð þið, hver í kapp við annan, í þágu alls hins
1049 45 | alla muni verið herskáir og kappsfullir, bræður mínir, en einungis
1050 33 | manninn, hann skapaði þau karl og konu." Og þegar hann
1051 1 | virtuð öldungana. Ungum karlmönnum var leiðbeint við að iðka
1052 16 | aðra menn. Hann var hlaðinn kaunum og þrautir settu mark sitt
1053 47 | þegar hann skrifaði um sig, Kefas og Apollós því jafnvel þá
1054 1(3) | til ofsókna Domitíanusar keisara (81 - 96). ~
1055 37 | framkvæmir hver og einn skipanir keisarans og herforingja hans samkvæmt
1056 5 | orðstír fyrir trú sína. Hann kenndi öllum heiminum hvernig bæri
1057 1 | sínum ástúð; þeim var einnig kennt að gera hlýðni að lífsreglu
1058 21 | okkar á braut góðra siða og kennum því að sýna fordæmi í ástúð
1059 17 | lítið annað en reykur úr keri." ~
1060 3 | óx og gerðist feitur og kiknaði." Þetta olli öfund og afbrýðisemi,
1061 1(4) | Hér er átt við yfirvald kirkjunnar. ~
1062 25 | hreiðrið og deyr. Rotnandi kjötið elur af sér lirfu sem nærist
1063 65 | og látið sendiboða okkar, Kládíus Efebus og Valeríus Bítus
1064 52 | en ungneyti með hornum og klaufum. Lát hina auðmjúku sjá það
1065 54 | hjarðar Krists og skipaðra klerka hennar." Hver sem gerir
1066 40(8) | skil hafi verið á milli klerkdóms og almennings í frumkristni (
1067 47 | efni nú til æsingar gegn klerkum sínum vegna eins eða tveggja
1068 16 | sauður þegir fyrir þeim er klippa hann, lauk hann eigi upp
1069 46 | deilur, heift, flokkadrættir, klofningur og ófriður meðal ykkar?
1070 48 | þetta ástand. Við verðum að knéfalla frammi fyrir Drottni og
1071 55 | þjóð, sem var í herkví, knúði hana áfram. Og Drottinn
1072 Intro | sem dvelur í Korintu og er kölluð og helguð af vilja Guðs
1073 46 | okkur? Og er hún ekki ein köllun okkar í Kristi? Hvers vegna
1074 17 | einungis þegar hann fékk köllunina í þyrnirunnanum: "Hver er
1075 11 | yfir sig dóm til áminningar komandi kynslóðum. ~
1076 40(8) | Hér er komin elsta heimildin um orðið
1077 42 | Guði. Þannig er Kristur kominn frá Guði og postularnir
1078 32 | þjóna við altari Guðs eru komnir af Jakobi. Drottinn Jesús
1079 38 | við á þeirri stundu er við komum fyrst í heiminn? Höfundur
1080 32 | samkvæmt holdinu. Af honum komu konungar, höfðingjar og leiðtogar
1081 4 | jafnvel ofsóttur af Sál, konungi Ísraels. ~
1082 12 | hörjurtarleggjum. Þegar menn konungs komu sögðu þeir: "Njósnarmennirnir
1083 50 | munu opinberast öllum þegar konungsríki Krists birtist okkur. Því
1084 61 | ó Drottinn, gefið þeim konungsvald til að vér, í vitneskju
1085 61 | veitt þeim. Himneski herra, konungur að eilífu, þú gefur sonum
1086 56 | ganga inn í gröfina eins og kornbundinið er látið í hlöðuna á sínum
1087 45 | til hjálpræðis. Lesið af kostgæfni hinar helgu ritningar. Þær
1088 27 | Þú? Eða hver fær staðist krafta hans?" Hann mun gjöra alla
1089 24 | jarðveginum rís það úr jörðu í krafti undursamlegrar forsjár Drottins
1090 16 | særður vegna synda okkar og kraminn vegna misgjörða okkar. Hegningin,
1091 21 | þess að börnin okkar fái kristilega uppfræðslu. Látið þau komast
1092 47 | og algjörlega ósamboðið kristilegri breytni að það skuli spyrjast
1093 62 | réttlæti. Trú, iðrun, sannur kristinn kærleikur, sjálfsagi, þagmælska
1094 6(6) | Það er talið að kristnar konur hafi verið látnar
1095 2 | hroka; þið voruð hlýðnir en kröfðust ekki hlýðni og ykkur var
1096 21 | áorkað hjá Guði, hversu kröftuglega hrein og saklaus ást nær
1097 9 | miskunn hans og hættum að sóa kröftum okkar í þrætur og meting
1098 15 | drottnari yfir oss?" "Sakir kúgunar hins hrjáða, sakir andvarpa
1099 16 | Drottins opinber? Því við kunngjörðum fyrir augliti Drottins að
1100 27 | frá Guðs dýrð og festingin kunngjörir verk handa hans. Hver dagurinn
1101 60 | starfar í heiminum hefur þú kunngjört ævarandi eiginleika þinn.
1102 6 | orðið að þola þrengingar og kvalir vegna afbrýðisemi annarra
1103 39 | mölur væri, milli morguns og kvelds eru þeir molaðir sundur.
1104 21 | lifa í guðsótta. Beinum kvenfólki okkar á braut góðra siða
1105 57 | öruggur og engri óhamingju kvíða." ~
1106 11 | þá sæta refsingu og þola kvöl sem breyta með öðrum hætti.
1107 33 | blessaði þau og sagði: "Aukið kyn ykkar og margfaldist." Við
1108 61 | dýrðin og heiðurinn nú og frá kyni til kyns og um aldir alda.
1109 12 | gluggann. Með því gáfu þeir til kynna að allir þeir sem trúa og
1110 61 | heiðurinn nú og frá kyni til kyns og um aldir alda. Amen. ~
1111 60 | jörðina. Þú ert trúr frá einni kynslóð til annarrar, réttlátur
1112 7 | annað en að líta til liðinna kynslóða til að sjá að hverjum og
1113 5 | göfugri fyrirmynd okkar eigin kynslóðar. Það var vegna öfundar og
1114 50 | mannlega uppgerð. Allar hafa kynslóðirnar frá Adam til okkar daga
1115 31 | var umbunað með hinum tólf kynþáttum Ísraels. ~
1116 31 | síns og kom til að þjóna Laban. Og honum var umbunað með
1117 59 | meðal hinna heilögustu. Þú lægir hroka hinna dramblátu og
1118 55 | borgir sínar ef það mætti lægja ófriðaröldur. Við vitum
1119 59 | sýnilegan þeim sem þurfandi eru, lækna sjúka og snúðu heim þínum
1120 16 | hann skilningi og láta menn læra að þekkja hann sem réttlátan
1121 39 | menn sem eru heimskir og án lærdóms, hæða okkur og hnýta í okkur
1122 57 | öndvegis Spakmælum: "Sjá, ég læt anda minn streyma yfir ykkur
1123 35 | baki þér. Ef þú sást þjóf, lagðir þú lag þitt við hann og
1124 26 | þig." Einnig segir: "Ég lagðist til hvílu og sofnaði; og
1125 58 | alheilaga nafni tignar hans og lagt allt okkar traust á það.
1126 16 | upp munni sínum. Eins og lamb, sem leitt er til slátrunar,
1127 21 | stendur: "Andi Drottins er lampi sem rannsakar hvern afkima
1128 12 | hefur gripið um sig meðal landsbúanna sem skelfast ykkur; en þegar
1129 16 | líta afsprengi þín lifa langa ævi. Það er áform Drottins
1130 44 | óeigingjörnum hætti og notið um langan tíma virðingar allra. Hún
1131 21 | rannsakandi hugrenninga okkar og langana. Hann er lífsandinn sem
1132 3 | eltist hver og einn við langanir syndsamlegs hjarta síns.
1133 15 | vörunum, en hjarta þeirra er langt frá mér. Og aftur segir.
1134 34 | en sá sem er iðjulaus og latur getur ekki horfst í augu
1135 23 | laufin, þá brumar hann og lauf kemur og seinna blóm og
1136 23 | vínviðinn. Fyrst fellir hann laufin, þá brumar hann og lauf
1137 39 | augum mínum, en til mín laumaðist rödd sem sagði: Hvað þá?
1138 6 | sinni og öðluðust göfug laun sín. Afbrýðisemi hefur valdið
1139 34 | sína fyrir augum til að launa hverjum manni eins og hann
1140 2 | og þið voruð algjörlega lausir við hroka; þið voruð hlýðnir
1141 55 | sem hafa framselt sig til lausnargjalds fyrir aðra. Margir hafa
1142 22 | gjörðu gott, leita friðar og legg stund á hann. Augu Drottins
1143 46 | mönnum. Svo stendur skrifað: "Leggið lag ykkar við heilaga, því
1144 31 | vændum var fékk hann til að leggjast á altarið áhyggjulaus. Jakob
1145 24 | Dagurinn fer og nóttin leggst aftur yfir. Lítum á uppskeruna.
1146 10 | nokkru síðar segir: "Guð leiddi Abraham út og mælti. Lít
1147 53 | því að fólk þitt, sem þú leiddir út af Egyptalandi, hefur
1148 48 | réttlætisins sem opnar okkur leiðina að lífinu, eða eins og stendur: "
1149 37 | einarðlega undir óskeikulli leiðsögn hans. Hugsið um þá menn
1150 32 | konungar, höfðingjar og leiðtogar af ættkvísl Júda. Og aðrar
1151 40(8) | elsta heimildin um orðið leikmaður er sýnir að skýr skil hafi
1152 40 | inna levítar af hendi, og leikmaðurinn8 er bundinn af reglum sem
1153 39 | hans hvað þá þeir sem búa í leirhúsum, þeir sem eiga rót sína
1154 20 | umfram allt okkur sem höfum leitað athvarfs í miskunn hans
1155 14 | hann farinn og þegar ég leitaði að dvalarstað hans, fann
1156 24 | upprisunni sem er á næsta leiti og hefur Jesúm Krist að
1157 2 | úthellingu Heilags Anda. Þið leituðuð fullir löngunar eftir heilagleika
1158 9 | mikla og dýrlega vilja. Leitum mildi hans og gæsku. Beygjum
1159 3 | öldungum. Og nú ríkir ekki lengur réttlæti og friður meðal
1160 45 | upp hafnir og Guð hefur letrað nöfn þeirra í minninguna,
1161 44 | allra. Hún yrði ekki talin léttvæg sú synd ef við tækjum biskupsembættin
1162 57 | rétti út höndina heldur létuð öll mín ráð sem vind um
1163 40 | sérstakar helgiþjónustur inna levítar af hendi, og leikmaðurinn8
1164 32 | Því allir prestarnir og levítarnir sem þjóna við altari Guðs
1165 55 | hinnar sælu Júdítar bað hún leyfis hjá öldungunum að hún mætti
1166 48 | kleift að skilgreina dýpstu leyndardóma, gerum honum kleift að leggja
1167 24 | bert og það skrælnar og leysist upp. Þegar það hefur þannig
1168 59 | villuráfandi lýð. Mettaðu hungraða, leystu bandingja, styrktu hina
1169 14 | upp eins og sedrustrén á Líbanon. En sjá, þegar ég fór þar
1170 50 | uns reiðin og heift mín er liðin hjá; og þá mun ég minnast
1171 7 | ekki annað en að líta til liðinna kynslóða til að sjá að hverjum
1172 4 | í Ritningunni: "Er fram liðu stundir, færði Kain Drottni
1173 63 | og orðvara menn sem hafa lifað grandvöru lífi meðal okkar
1174 22 | einhver óskar lífs, þráir lífdaga til þess að njóta hamingjunnar,
1175 51 | allir sameiginlega. Ef menn lifðu í raunverulegum ótta og
1176 1 | stöðu ykkar í lífinu. Þið lifðuð samkvæmt lögmáli Guðs, þið
1177 16 | var hrifinn burt af landi lifenda. Fyrir sakir syndar míns
1178 2 | hins hreina og heiðvirða lífernis uppfylltuð þið skyldur ykkar
1179 59 | fátækan og ríkan, deyðir og lífgar. Þú einn ert velgjörðarmaður
1180 8 | Eins og ég sannarlega lifi, segir Drottinn, þá er það
1181 35 | þegar ætlað að skilja - lífið sem þekkir ekki dauðann,
1182 12 | þá uppi og handtaka þá og lífláta. En Rahab var gestrisin
1183 37 | smátt án þess stóra. Sérhver lífræn heild samanstendur af mörgum
1184 21 | okkar og langana. Hann er lífsandinn sem dvelur í okkur og ef
1185 2 | sem Kristur gaf ykkur á lífsgöngunni, þið fóruð í einu og öllu
1186 1 | kennt að gera hlýðni að lífsreglu og halda heimili á tilhlýðilegan
1187 13 | mælt verða." Megi slíkar lífsreglur og boð styrkja ásetning
1188 20 | illfært manninum og löndin sem liggja handan þess, stjórnast af
1189 52 | Guði og það mun Drottni líka betur en ungneyti með hornum
1190 37 | tryggir velferð hennar. Tökum líkamann sem dæmi. Höfuðið er ekkert
1191 37 | er nauðsynlegt og dýrmætt líkamanum í heild sinni. Og allir
1192 37 | í agaðri einingu til að líkaminn sjálfur haldist heilbrigður. ~
1193 38 | sjálfur. Þannig á sá sem lifir líkamlegu hreinlífi ekki að stæra
1194 37 | höfuðsins. Jafnvel það smæsta af líkamlegum limum okkar er nauðsynlegt
1195 33 | gjöra mann eftir okkar mynd, líkan okkur; og Guð skapaði manninn,
1196 23 | okkur. Þið fávísu menn! Líkið ykkur við tré. Lítið á vínviðinn.
1197 16 | hjarta en ekki þeim sem eru líklegir til að upphefja sig yfir
1198 6(6) | hringleikahúsinu. Þykir líklegt að Klemens sé að vísa til
1199 59 | verndari. Frelsa hina þjáðu, líknaðu hinum lítillátu, reistu
1200 53 | hefur það gjört sér steypt líkneski." Og Drottinn sagði ennfremur: "
1201 29 | hans og elska okkar góða og líknsama Föður sem hefur gert okkur
1202 60 | náðarverk þín. Ó þú, sem ert líknsamur og náðugur, fyrirgef oss
1203 16 | augliti Drottins að hann líktist ósjálfbjarga barni eða rótarkvisti
1204 35 | ég og þú hélst að ég væri líkur þér! En ég mun hegna þér
1205 37 | heild sinni. Og allir starfa limirnir saman í agaðri einingu til
1206 37 | það smæsta af líkamlegum limum okkar er nauðsynlegt og
1207 25 | Rotnandi kjötið elur af sér lirfu sem nærist á safa hræsins
1208 10 | leiddi Abraham út og mælti. Lít þú upp til himins og tel
1209 10 | Hef þú upp augu þín og litast um frá þeim stað sem þú
1210 36 | fyrir hann að við getum litið staðfastlega upp til himinhæða;
1211 19 | 19. Hógværð og lítillæti allra þessara frægu manna
1212 16 | hann refsaðan, sleginn og lítillættan, en hann var særður vegna
1213 59 | hina þjáðu, líknaðu hinum lítillátu, reistu við hina föllnu,
1214 59 | ráðabruggi þjóðanna. Þú upphefur lítilmagnann og niðurkefur hina hrokafullu.
1215 3 | ryskingum og mannránum. Lítilmótlegir menn risu upp gegn sér betri
1216 56 | sá maður er Guð hirtir og lítilsvirð eigi umvöndun hins Almáttuga.
1217 2 | yfirsjónum náunga ykkar og lituð á mistök hans sem ykkar.
1218 36 | eilífu þekkingu. Hann sem er "ljómi dýrðar Guðs og er englunum
1219 45 | Daníel hefði verið varpað í ljónagryfjuna af mönnum sem óttuðust Guð
1220 35 | hann sér yfir ykkur eins og ljónið og enginn fær ykkur bjargað.
1221 35 | og láta þig sjá þig í því ljósi sem þú ert. Hyggið að þessu,
1222 59 | leitt okkur úr myrkrinu í ljósið og beint okkur frá vanvisku
1223 48 | lífinu, eða eins og stendur: "Ljúkið upp fyrir mér hliðum réttlætisins
1224 45 | þeim í fangelsi. Það voru löglausir menn sem grýttu þá. Það
1225 56 | illskan kemur. Að óguðlegum og lögleysingjum getur þú hlegið og villidýrin
1226 20 | mælt fyrir um. Samskonar lögmál gildir um hin botnlausu
1227 1 | lífinu. Þið lifðuð samkvæmt lögmáli Guðs, þið voruð þeim undirgefnir
1228 43 | Þeir bera allir vitni um lögmálið sem hann mælti fyrir um.
1229 58 | göfuglynd fer eftir þeim lögum og fyrirmælum sem Guð hefur
1230 20 | botnlausu undirdjúp og ókönnuðu lönd undirheimanna. Hið óendanlega
1231 20 | sem er illfært manninum og löndin sem liggja handan þess,
1232 29 | börn Adams, þá skipaði hann löndum þjóðflokkanna eftir tölu
1233 2 | og djúpan frið, óseðjandi löngun til að láta gott af ykkur
1234 2 | Anda. Þið leituðuð fullir löngunar eftir heilagleika og ef
1235 18 | að munnur minn kunngjöri lof þitt! Þú hefir ekki þóknun
1236 61 | dásamlegri blessun, færum vér lofgjörð vora fyrir hinn æðsta prest
1237 12 | þeim skjól. Hún faldi þá á loftinu undir hörjurtarleggjum.
1238 25 | sínar, sjá þeir að hún kom í lok fimm hundraðasta ársins. ~
1239 43 | sannleikstjaldinu. Hann lokaði tjaldinu og innsiglaði lyklana
1240 6 | okkar Adam sagði: "Þetta er loks bein af mínum beinum og
1241 16 | Það er áform Drottins að losa hann úr harmkvælum hans.
1242 30 | og ólátum, andstyggilegum losta, viðurstyggilegum hórdómsbrotum
1243 16 | syndar míns lýðs var hann lostinn til dauða. Og ég mun færa
1244 14 | Vissulega er það réttara og lotningarfyllra af okkur, bræður mínir,
1245 11 | dæmi um þetta má nefna konu Lots sem flúði með honum en snerist
1246 15 | fagurgala með munni sínum og lugu að honum með tungum sínum.
1247 9 | 9. Lútum því hans mikla og dýrlega
1248 55 | í anda þá frelsaði hann lýðinn sem hún hafði sett sig í
1249 16 | fyrir menn og fyrirlitinn af lýðnum. Allir þeir er sjá mig gjöra
1250 29 | með heilagleika andans, lyfta upp hreinum og óspilltum
1251 2 | drýgðuð synd óviljandi, þá lyftuð þið auðmjúkir og af einlægu
1252 27 | ómögulegt hjá Guði nema lygar. Við skulum því endurvekja
1253 15 | hans." Og lát þess vegna "lygavarirnar þagna, þær er mæla drambyrði
1254 43 | lokaði tjaldinu og innsiglaði lyklana með sama hætti og stafina. "
1255 36 | fávís og sljór hugur okkar lýkst upp eins og blóm í sólskini;
1256 49 | boðorð Krists. Hver getur lýst fullkomlega kærleiksböndum
1257 38 | Kristi Jesú þar sem hver lýtur náunga sínum í þeim mæli
1258 16 | stað segir einnig: "Ég er maðkur og eigi maður, til spotts
1259 15 | lygavarirnar þagna, þær er mæla drambyrði gegn réttlátum."
1260 13 | þið sýnið hana. Sem þið mælið mun ykkur mælt verða." Megi
1261 50 | fullkomnar í kærleikanum eftir mælingu náðar Guðs er búinn staður
1262 54 | það eitt sem söfnuðurinn mælir til um. Megi einungis friður
1263 11 | var gert til að allir menn mættu skilja að þeir sem efa og
1264 56 | kenna til, sem hann hefur mætur á." Þá segir ennfremur: "
1265 53 | ef ekki, þá bið ég að þú máir mig af bók hinna lifandi."
1266 17 | senda mig? Mér er trekt um málfæri og tungutak." Og öðru sinni
1267 30 | svarað fullu mæli. Telur málgefinn maður sig réttlátan? Blessaður
1268 1 | einstaklingar sem hafa gert málið að slíku ófriðarbáli að
1269 20 | skipan hans halda sólin, máninn og stjörnukórinn stefnu
1270 20 | Úthafið sem er illfært manninum og löndin sem liggja handan
1271 50 | óaðfinnanlegir í kærleika og forðast mannlega uppgerð. Allar hafa kynslóðirnar
1272 3 | og upplausn, ryskingum og mannránum. Lítilmótlegir menn risu
1273 35 | hafna afdráttarlaust allri mannvonsku og misgjörð, allri græðgi,
1274 39 | til moldarinnar. Þeir eru marðir sundur sem mölur væri, milli
1275 59 | vörður sérhverrar sálar. Þú margfaldar þjóðir jarðarinnar og af
1276 33 | sagði: "Aukið kyn ykkar og margfaldist." Við sjáum því að góðverk
1277 16 | talinn. Hann bar syndir margra og var framseldur fyrir
1278 30 | stendur: "Þeim sem hefur margt að segja verður svarað fullu
1279 16 | kaunum og þrautir settu mark sitt á hann; hann þekkti
1280 33 | honum eru og innan þeirra marka hélt hann þeim með mætti
1281 20 | geyma vötnin, rýfur ekki þá marklínu sem dregin hefur verið um
1282 48 | kleift að leggja skynsamlegt mat á það sem hann heyrir og
1283 5 | hinir mestu og helgustu máttarstólpar kirkju okkar voru ofsóttir
1284 6 | borgir hafa hrunið og að máttugar þjóðir hafa flosnað upp. ~
1285 28 | Hvert er hægt að flýja undan máttugum höndum hans og hver er sá
1286 65 | Guði dýrðin og heiðurinn, mátturinn og tignin og ævarandi vald
1287 10 | Hann yfirgaf rýrt landið, máttvana ættmenni og fátæklegt heimili
1288 2 | vegna miskunnar hans og meðaumkunar. Þið voruð einlægir og heiðarlegir
1289 46 | að rífa og slíta í sundur meðlimi Krists og ýta undir ófrið
1290 43 | heilögu bók sem hann sjálfur meðtók. Og það gerðu einnig spámennirnir
1291 13 | sagði hann, til að þið megið miskunn hljóta; fyrirgefið
1292 44 | af postulunum (eða seinna meir af öðrum heiðvirðum mönnum)
1293 8 | iðrun með rödd Heilags Anda. Meira að segja Drottinn sjálfur
1294 44 | um þetta tilnefndu þeir mennina sem ég minntist á fyrr og
1295 12 | Satt er það," svaraði hún, "mennirnir sem þið leitið komu til
1296 17 | og boðuðu hástöfum komu Messíasar, það er að segja, þeirra
1297 9 | kröftum okkar í þrætur og meting sem einungis endar í dauða.
1298 43 | hann mælti fyrir um. Þegar metingur kom upp vegna prestsembætta
1299 16 | fyrirlitinn og einskis metinn. Engu að síður er hann sá
1300 59 | þínum villuráfandi lýð. Mettaðu hungraða, leystu bandingja,
1301 57 | ávaxtar breytni sinnar og mettast af sínum eigin vélræðum.
1302 23 | ölum ekki á innri efa um mikilfenglegar og dýrlegar gjafir hans.
1303 21 | ást nær eyrum Guðs, hversu mikilfenglegt og gott það er að óttast
1304 32 | þessara tilfella mun skynja mikilfengleika þeirra gjafa sem koma frá
1305 32 | Öllum var þeim gefinn mikill heiður og frægð; en þó ekki
1306 19 | ávinnings sameiginlegan arf mikilla og dýrlegra fordæma. Förum
1307 35 | hinn Alheilagi, þekkir mikilleika og fegurð þeirra? Við skulum
1308 32 | aðrar ættkvíslar hans njóta mikils heiðurs enda hafði Guð gefið
1309 6 | afbrýði hafa valdið því að miklar borgir hafa hrunið og að
1310 20 | friðsemd. Öllu þessu hefur hinn mikli hönnuður og Drottinn alheimsins
1311 23 | miskunnsami Faðir lítur alla þá mildum augum sem óttast hann. Þeir
1312 19 | hans. Tökum eftir hversu mildur hann er gagnvart allri sköpun
1313 22 | breyta til þess að afmá minningu þeirra af jörðunni. Ef réttlátir
1314 45 | hefur letrað nöfn þeirra í minninguna, sem varir um aldir alda,
1315 44 | líf að baki. Þeir þurfa að minnsta kosti ekki að óttast að
1316 62 | alla þessa þætti. Við höfum minnt ykkur á að þið eruð bundnir
1317 44 | tilnefndu þeir mennina sem ég minntist á fyrr og gáfu jafnframt
1318 4 | Egyptann í gærdag?" Aron og Mirjam voru afbrýðisöm og fyrir
1319 45 | sagt að Ananías, Asarja og Mísael hefði verið varpað í brennandi
1320 53 | út af Egyptalandi, hefur misgjört. Skjótt hefur það vikið
1321 61 | öryggi til að þeir megi án miska stjórna veldinu sem þú hefur
1322 2 | mætti öðlast sáluhjálp vegna miskunnar hans og meðaumkunar. Þið
1323 23 | 23. Hinn algóði og miskunnsami Faðir lítur alla þá mildum
1324 13 | og umburðarlyndi: "Verið miskunnsamir, sagði hann, til að þið
1325 18 | brot mín sakir þinnar miklu miskunnsemi. Þvo mig hreinan af misgjörð
1326 49 | klofning og elur ekki á mislyndi; öll verk kærleikans eru
1327 37 | heild samanstendur af mörgum mismunandi efnum og það tryggir velferð
1328 48 | 48. Við megum engan tíma missa til að binda enda á þetta
1329 21 | af ótta við að ef okkur mistekst að sýna breytni sem er honum
1330 2 | náunga ykkar og lituð á mistök hans sem ykkar. Ekki tölduð
1331 53 | Ritningu, þið þekkið hana mjög vel og hafið kannað hin
1332 15 | Drottinn vildi eyða öllum mjúkfláum vörum, öllum tungum er tala
1333 18 | ég varð til, syndugur er móðir mín fæddi mig. Sjá, þú hefur
1334 35 | bróður þínum og ófrægðir son móður þinnar. Meðan þú gjörðir
1335 39 | Þeir eru marðir sundur sem mölur væri, milli morguns og kvelds
1336 39 | morguns og kvelds eru þeir molaðir sundur. Án þess að geta
1337 39 | eiga rót sína að rekja til moldarinnar. Þeir eru marðir sundur
1338 21 | drambsömu manna og hávaðasömum mont-ræðum þeirra), heldur að beygja
1339 43 | prestsembættinu". Næsta morgun kallaði hann Ísrael saman,
1340 39 | sundur sem mölur væri, milli morguns og kvelds eru þeir molaðir
1341 11(7) | englunum í hús sitt (1. Mósebók 19.2-3). ~
1342 33 | heilögu og flekklausu höndum mótaði hann manninn eftir sinni
1343 19 | raunar öllum þeim sem hafa móttekið orð Guðs í ótta og sannleika.
1344 8 | verður. Rekið réttar hins munaðarlausa. Verjið málefni ekkjunnar.
1345 18 | á sláturfórnum - annars mundi ég láta þær í té - og að
1346 15 | aftur segir. Þeir blessa með munninum en bölva í hjartanu." Einnig
1347 41 | færð hvar sem er heldur í musterinu uppi við altarið en þar
1348 23 | koma fyrirvaralaust til musteris síns." ~
1349 46 | Betra væri honum að hafa mylnustein um hálsinn og vera varpað
1350 33 | sem á henni reika. Hann myndaði sjóinn og dýrin sem í honum
1351 3 | varpað af sér guðsóttanum og myrkvað trúarsýn sína. Í stað þess
1352 25 | sér hreiður úr reykelsi, myrru og öðrum ilmefnum og í fyllingu
1353 45 | glæpsamlegri afbrýðisemi sem myrtu þá. Undir öllu þessu ofbeldi
1354 38 | fæddumst var hann tilbúinn með náðargjafir sínar okkur til handa. Við
1355 46 | Krist? Er það ekki sami Andi náðarinnar sem úthellist yfir okkur?
1356 23 | með einlægu hjarta veitist náðarsamleg hylli. Forðumst því tvílyndi
1357 60 | þeir sem teysta þér þekkja náðarverk þín. Ó þú, sem ert líknsamur
1358 6 | þær væru ekki sterkbyggðar náðu þær settu marki í trúarbaráttu
1359 20 | árstíð kemur og uppsker næga fæðu fyrir menn og dýr og
1360 2 | að gefa en þiggja. Ykkur nægði það sem Kristur gaf ykkur
1361 25 | fleyg. Þegar hún hefur náð nægum styrk flýgur hún með hreiðrið,
1362 25 | austurvegi (nánar tiltekið nærri Arabíu). Þar er fugl sem
1363 59(10) | sínum að þeim söfnuði sem næstur honum stendur. Hann virðist
1364 53 | fjörutíu daga og fjörutíu nætur við föstu og sjálfsögun,
1365 43 | forréttindi þess að njóta slíkrar nafnbótar, þá skipaði Móse hinum tólf
1366 1 | ófriðarbáli að ykkar heiðraða og nafntogaða nafn, sem svo ríkulega verðskuldar
1367 18 | Og hvað getum við sagt um nafntogaðan mann sem Davíð? Guð sagði
1368 41 | altarið en þar er fórnargjöfin nákvæmlega skoðuð af æðsta prestinum
1369 40 | að inna af hendi af mestu nákvæmni það sem Drottinn hefur mælt
1370 21 | hafa það hugfast hversu nálægur hann er okkur og minnast
1371 25 | sem gerist í austurvegi (nánar tiltekið nærri Arabíu).
1372 42 | boða að ríki Guðs væri í nánd. Þar sem þeir fóru um dreifbýli
1373 8 | Drottinn sjálfur hefur talað um nauðsyn hennar og borið jafnvel
1374 37 | líkamlegum limum okkar er nauðsynlegt og dýrmætt líkamanum í heild
1375 63 | fánýtri sundurþykkju og þannig náum við, án ámæla, því marki
1376 4 | faðir okkar, Jakob, flýði úr návist bróður síns, Esaú. Aftur
1377 16 | hann væri hvorki álitlegur né glæsilegur á að líta. Við
1378 41 | helgiþjónum sem þegar hafa verið nefndir. Þeir sem eitthvað gera
1379 17 | kosti hans. Þótt hann væri nefndur Guðs vinur þá segir hann
1380 48 | í friðsemd. Hindrum ekki neinn í að vera sannan trúmann.
1381 52 | þarf Drottinn alheimsins á neinu að halda. Hann biður um
1382 1 | að það fór ekki framhjá neinum sem heimsótti ykkur hve
1383 59 | ef það eru einhverjir sem neita að fara eftir því sem hann
1384 52 | heit þín. Ákalla mig á degi neyðarinnar og ég mun frelsa þig og
1385 57 | mína. Því skulu þeir fá að neyta ávaxtar breytni sinnar og
1386 45 | hluti? Þeir voru forhertir níðingar sem voru fullir af slíkri
1387 10 | sérð, mun ég gefa þér og niðjum þínum ævinlega. Og ég mun
1388 59 | upphefur lítilmagnann og niðurkefur hina hrokafullu. Þú gjörir
1389 16 | upp munni sínum. Hann var niðurlægður samkvæmt dómi og hann var
1390 43 | fyrirfram að þetta yrði niðurstaðan? Að sjálfsögðu vissi hann
1391 7 | Jónas hafði boðað íbúum Níníve eyðingu borgarinnar, iðruðust
1392 12 | Þegar Jósúa Núnsson sendi njósnarmenn sína til Jeríkó komst konungurinn
1393 12 | konungs komu sögðu þeir: "Njósnarmennirnir sem eru að kanna land okkar
1394 59(10) | Rómar, sem hann stýrir, njóti sérstakra forréttinda.
1395 60 | skína yfir oss til að vér njótum friðar; þá mun sterk hönd
1396 62 | mínir. Við höfum nú skrifað nógu mikið til ykkar varðandi
1397 39 | sundur. Án þess að geta nokkuð aðhafst, tortímast þeir
1398 61 | þeim án þess að ganga á nokkurn hátt gegn vilja þínum. Gef
1399 34 | hefur komið upp í hjarta nokkurs manns allt það sem Guð hefur
1400 10 | þeim stað sem þú ert á, til norðurs, suðurs, austurs og vesturs.
1401 55 | hafa selt sig í þrældóm og notað þá peninga sem þannig fengust
1402 26 | einlægri trú, þegar hann notar jafnvel fugl til að lýsa
1403 12 | bjargaðist. Þegar Jósúa Núnsson sendi njósnarmenn sína til
1404 63 | um að senn ríki friður á ný á meðal ykkar.
1405 18 | hjarta, ó Guð, og veit mér nýjan, stöðugan anda. Varpa mér
1406 42 | Þetta var með engum hætti nýjung því minnst hafði verið á
1407 62 | heilaga trú okkar og eru nytsamlegir þeim sem þrá að ástunda
1408 56 | til góðs og sérstaklega nytsamlegt að við áminnum hver annan
1409 50 | hans til að við megum vera óaðfinnanlegir í kærleika og forðast mannlega
1410 1 | að rækja skyldur sínar af óaðfinnanlegri guðrækni og hreinu hjarta
1411 36 | okkur sem í spegli væri hina óaðfinnanlegu og háleitu ásýnd Guðs; það
1412 30 | Þar sem við erum þannig óaðskiljanlegir hinum heilaga skulum við
1413 36 | erfðum og endimörk jarðar að óðali." Og aftur segir Guð við
1414 4 | var Davíð ekki einungis öfundaður af útlendingum heldur var
1415 5 | kynslóðar. Það var vegna öfundar og afbrýðisemi að jafnvel
1416 56 | finnum miskunn fyrir heilaga ögun hans. ~
1417 1 | dásama umburðarlynda og óeigingjarna guðrækni ykkar? Eða segja
1418 44 | auðmjúkum, friðsömum og óeigingjörnum hætti og notið um langan
1419 46 | mínum útvöldu til falls." Óeining ykkar hefur leitt marga
1420 43 | þessa leið til að forðast óeiningu í Ísrael og til að nafn
1421 21 | stjórnarherrum okkar háttvísi, heiðra öldunga okkar og venja unga fólkið
1422 1 | ykkur voru settir4 og virtuð öldungana. Ungum karlmönnum var leiðbeint
1423 3 | gegn visku og æska gegn öldungum. Og nú ríkir ekki lengur
1424 55 | Júdítar bað hún leyfis hjá öldungunum að hún mætti heimsækja herbúðir
1425 20 | Hér eru þín endimörk og öldur þínar skulu brotna hið innra
1426 23 | Forðumst því tvílyndi og ölum ekki á innri efa um mikilfenglegar
1427 20 | lönd undirheimanna. Hið óendanlega djúphafsflæmi sem hann fastmótaði
1428 57 | honum. Þannig segir í hinum öndvegis Spakmælum: "Sjá, ég læt
1429 9 | dýrin sem fóru einum huga í örkina. ~
1430 50 | herbergi þitt og fel þig örskamma hríð uns reiðin og heift
1431 57 | búa óhultur; hann mun vera öruggur og engri óhamingju kvíða." ~
1432 59 | bjargvættur þeirra sem örvænta, skapari og vörður sérhverrar
1433 46 | hefur leitt marga á barm örvæntingar og margir hafa fyllst efa
1434 61 | heilsu, frið, samlyndi og öryggi til að þeir megi án miska
1435 53 | Móse, Móse far þú skjótt ofan því að fólk þitt, sem þú
1436 45 | myrtu þá. Undir öllu þessu ofbeldi sýndu þeir dýrlegan styrk.
1437 30 | ósiðsamlegum faðmlögum, ofdrykkju og ólátum, andstyggilegum
1438 45 | verið varpað í brennandi ofninn af mönnum sem ástunduðu
1439 35 | svikum, öllu baknagi og ófrægð, allri óvináttu við Guð,
1440 35 | bakmæltir bróður þínum og ófrægðir son móður þinnar. Meðan
1441 46 | meðlimi Krists og ýta undir ófrið í okkar eigin líkama? Hvers
1442 1 | ekki sinnt sem skyldi því ófriðarástandi sem ríkt hefur í samfélagi
1443 1 | hafa gert málið að slíku ófriðarbáli að ykkar heiðraða og nafntogaða
1444 55 | sínar ef það mætti lægja ófriðaröldur. Við vitum að það eru margir
1445 46 | flokkadrættir, klofningur og ófriður meðal ykkar? Höfum við ekki
1446 8 | Hjálpið þeim sem fyrir ofríki verður. Rekið réttar hins
1447 1(3) | Páfi er að vísa til ofsókna Domitíanusar keisara (81 -
1448 6 | Afbrýðisemi olli því að konur voru ofsóttar og látnar ganga í gegnum
1449 4 | heldur var hann jafnvel ofsóttur af Sál, konungi Ísraels. ~
1450 53 | Drottinn sagði ennfremur: "Oftar en einu sinni hef ég mælt
1451 56 | hirt mig harðlega en eigi ofurselt mig dauðanum. Drottinn agar
1452 57 | ykkur eins og þrumuveður og ógæfa ykkar nálgast eins og fellibylur,
1453 30 | viðurstyggilegum hórdómsbrotum og ógeðslegum hroka. Því Guð, eins og
1454 35 | stærilæti, sjálfsáliti og ógestrisni. Því þeir sem iðka þessa
1455 45 | einungis af þeim sem voru óguðlegir. Það voru trúlausir menn
1456 5 | góðu postula. Það var vegna óguðlegrar afbrýði að Pétur varð að
1457 56 | óttast er illskan kemur. Að óguðlegum og lögleysingjum getur þú
1458 63 | eitt skipti fyrir öll, á þá ógurlegu misklíð sem hefur valdið
1459 57 | mun vera öruggur og engri óhamingju kvíða." ~
1460 21 | að sýna kærleika sinn með óhlutdrægum hætti, að það sýni hann
1461 17 | orðum: "Enginn er hreinn af óhreinindum, jafnvel þótt líf hans takmarkist
1462 57 | sem á mig hlýðir mun búa óhultur; hann mun vera öruggur og
1463 20 | hin botnlausu undirdjúp og ókönnuðu lönd undirheimanna. Hið
1464 30 | faðmlögum, ofdrykkju og ólátum, andstyggilegum losta, viðurstyggilegum
1465 56 | mitt aldrei verða smurt olíu syndarans." Og enn aftur
1466 61 | Því að fyrir þinn æðsta og ólýsanlega mátt hefur þú, ó Drottinn,
1467 27 | sjálfur sagt ósatt; ekkert er ómögulegt hjá Guði nema lygar. Við
1468 48 | eru mörg hlið sem standa opin en "hlið réttlætisins" er
1469 16 | varð armleggur Drottins opinber? Því við kunngjörðum fyrir
1470 50 | heilögu Guðs og þær munu opinberast öllum þegar konungsríki
1471 7 | til hjálpræðis og hefur opnað öllum mönnum leið til iðrunar.
1472 43 | höfuðsmönnunum innsiglin opnaði hann sannleikstjaldið og
1473 48 | við hlið réttlætisins sem opnar okkur leiðina að lífinu,
1474 36 | hann sem augu sálna okkar opnast; það er fyrir hann sem fávís
1475 23 | Hversu aumir eru ekki hinir óráðnu og þeir sem eru efagjarnir
1476 33 | stofnsett himnanna og af sinni órannsakanlegri visku hefur hann raðað þeim.
1477 46 | meðlimir hvers annars? Minnist orða Drottins Jesú, því hann
1478 30 | stutta ævi. Ástundið ekki orðagjálfur." Ef okkur ber hrós skulum
1479 10 | erfa fyrirheiti Guðs því orðin sem Guð mælti til hans voru: "
1480 63 | sendum til ykkar trausta og orðvara menn sem hafa lifað grandvöru
1481 40 | tilviljunum eða framkvæmdar með óreglubundnum hætti heldur að stund og
1482 33 | vilja hans og beina allri orku okkar að því að inna af
1483 56 | hann þig frá dauða og í orrustunni undan valdi sverðsins. Fyrir
1484 47 | skammarlegt og algjörlega ósamboðið kristilegri breytni að það
1485 1 | ykkar sem er algjörlega ósamboðinn Guðs útvalda lýð. Og þeir
1486 45 | sem þar er að finna eru ósannindi. Þið finnið þar ekki frásagnir
1487 2 | þið mikinn og djúpan frið, óseðjandi löngun til að láta gott
1488 30 | rógburði, viðbjóðslegum og ósiðsamlegum faðmlögum, ofdrykkju og
1489 16 | Drottins að hann líktist ósjálfbjarga barni eða rótarkvisti úr
1490 22 | ótta Drottins. Ef einhver óskar lífs, þráir lífdaga til
1491 37 | baráttuna einarðlega undir óskeikulli leiðsögn hans. Hugsið um
1492 40 | guðrækilega fram samkvæmt óskum og vilja hans. Af þessu
1493 29 | andans, lyfta upp hreinum og óspilltum höndum til hans og elska
1494 59 | bandingja, styrktu hina óstöðugu og huggaðu hina huglausu.
1495 30 | Fyrirhyggjuleysi, þrákelkni og ósvífni eru einkenni þeirra manna
1496 12 | gefið ykkur land okkar og að ótti hefur gripið um sig meðal
1497 45 | ljónagryfjuna af mönnum sem óttuðust Guð í hjarta sér? Gætum
1498 43 | Ætti það að koma okkur á óvart að þeir menn, sem var treyst
1499 19 | íhugum hversu dýrmætar og óviðjafnanlegar friðargjafir hans eru þá
1500 53 | takmarkalaus kærleikur! Óviðjafnanlegur fullkomleiki! Þjónninn talar
|