10-fengu | ferd-idrud | idrun-ovidj | ovilj-dridj | drifs-yta
Paragraph
1501 2 | heilagleika og ef þið drýgðuð synd óviljandi, þá lyftuð þið auðmjúkir
1502 35 | baknagi og ófrægð, allri óvináttu við Guð, öllu drambi og
1503 36 | hægri handar uns ég gjöri óvini þína að fótskör þinni."
1504 36 | þinni." Hverjir eru þessir óvinir? Það eru hinir óguðlegu
1505 3 | elskaði át og drakk, hann óx og gerðist feitur og kiknaði."
1506 40(8) | Early Christian Fathers (Oxford 1956) b. 32). ~
1507 1(3) | Páfi er að vísa til ofsókna Domitíanusar
1508 5 | afbrýðisemi og þrætna að Páll sýnir fram á hvernig eigi
1509 5(5) | Fyrirætlun Páls að fara til Spánar, eins
1510 55 | sig í þrældóm og notað þá peninga sem þannig fengust til að
1511 16 | mörgu sem hann mun í eigin persónu bera misgjörðir fyrir. Fyrir
1512 6(6) | látnar leika goðafræðilegar persónur í hringleikahúsinu. Þykir
1513 5 | vegna óguðlegrar afbrýði að Pétur varð að þola þrengingar
1514 17 | fyrir þjónustu hans lét Guð plágur og harðræði ganga yfir Egypta
1515 16 | kom ekki til okkar með pomp og prakt eða fullur stærilætis
1516 12 | 12. Portkonan Rahab gat þakkað trú sinni
1517 16 | ekki til okkar með pomp og prakt eða fullur stærilætis þrátt
1518 43 | Þegar metingur kom upp vegna prestsembætta og ættkvíslirnar deildu
1519 43 | valið til að þjóna honum í prestsembættinu". Næsta morgun kallaði hann
1520 57 | sýna auðsveipni gagnvart prestunum. Beygið kné hjartna ykkar
1521 36 | okkar: Jesús Kristur, æðsti presturinn, sem fórnfærir gjafir okkar,
1522 33 | jafnvel Drottinn eftir að hafa prýtt sig með verkum sínum. Þegar
1523 8 | Þó að þær séu rauðar sem purpuri, skulu þær verða sem ull.
1524 59 | hinna dramblátu og tvístrar ráðabruggi þjóðanna. Þú upphefur lítilmagnann
1525 33 | órannsakanlegri visku hefur hann raðað þeim. Hann aðskildi jörðina
1526 21 | einasta hugsun okkar eða ráðagerð er honum hulin. Það eina
1527 2 | 2. Ennfremur var auðmýkt ráðandi í fari ykkar og þið voruð
1528 61 | jörðu dvelur. Veit þeim ráðgjöf, Drottinn, eftir því hvað
1529 14 | háski ef við af vanhugsuðu ráði förum að dæmi þeirra sem
1530 57 | Drottins; þeir skeyttu ekki ráðum mínum og smáðu alla umvöndun
1531 17 | skrifað um Job: "Job var maður ráðvandur og réttlátur, guðhræddur
1532 27 | boðar annarri speki. Engin ræða, engin orð, ekki heyrist
1533 13 | Jesús Kristur sagði í einni ræðu sinni um mildi og umburðarlyndi: "
1534 30 | temja okkur samlyndi og rækta með okkur auðmýkt og sjálfsstjórn.
1535 3 | sannmælis og auka tölu ykkar, rættist það sem segir í Ritningunni: "
1536 39 | séð heimskingjana festa rætur en skyndilega voru bústaðir
1537 21 | hreinu hjarta. Því hann er rannsakandi hugrenninga okkar og langana.
1538 12 | tákn. Hún átti að binda rauða festi út um gluggann. Með
1539 51 | skyldi vera hirðir þeirra." Rauðahafið gleypti Faraó og her hans
1540 8 | sem mjöll. Þó að þær séu rauðar sem purpuri, skulu þær verða
1541 8 | ykkar himinháar og séu þær rauðari en skarlat og svartari en
1542 51 | sameiginlega. Ef menn lifðu í raunverulegum ótta og kærleika til Guðs,
1543 27 | engin orð, ekki heyrist raust þeirra." ~
1544 4 | er þeir voru á akrinum, réðst Kain á Abel bróður sinn
1545 41 | er andstætt vilja Guðs er refsað með dauðanum. Lærið af þessu,
1546 16 | þeim sökum. Við álitum hann refsaðan, sleginn og lítillættan,
1547 11 | á hann, en lætur þá sæta refsingu og þola kvöl sem breyta
1548 7 | þeirri heiðvirðu og heilögu reglu sem við höfum fengið í arf.
1549 64 | og hófsemi, hreinleika og reglusemi, til að hún megi vera velþóknanleg
1550 4 | hann ekki með velþóknun. Þá reiddist Kain ákaflega og varð niðurlútur.
1551 50 | fel þig örskamma hríð uns reiðin og heift mín er liðin hjá;
1552 4 | Drottinn til Kains: "Hví reiðist þú, og hví ert þú niðurlútur?
1553 33 | dýr vallarins sem á henni reika. Hann myndaði sjóinn og
1554 10 | trúði Drottni og það var reiknað honum til réttlætis." Það
1555 26 | hvílu og sofnaði; og ég reis upp aftur því þú ert með
1556 26 | því að skapari alheimsins reisi upp frá dauðum þá sem hafa
1557 24 | frumávexti með því að hann reisti hann upp frá dauðum. Mínir
1558 59 | líknaðu hinum lítillátu, reistu við hina föllnu, gjör þig
1559 4 | afbrýðisöm og fyrir það voru þau rekin úr herbúðunum. Afbrýðissemi
1560 39 | þeir sem eiga rót sína að rekja til moldarinnar. Þeir eru
1561 20 | af spekt. Dagur og nótt renna það skeið sem hann hefur
1562 20 | tíma og án röskunar. Og rennandi uppspretturnar sem skapaðar
1563 24 | gengur til náðar og dagur rennur upp. Dagurinn fer og nóttin
1564 21 | er honum hulin. Það eina rétta sem við gerum er því ekki
1565 8 | fyrir ofríki verður. Rekið réttar hins munaðarlausa. Verjið
1566 14 | 14. Vissulega er það réttara og lotningarfyllra af okkur,
1567 57 | enginn gaf því gaum þótt ég rétti út höndina heldur létuð
1568 5 | dýrðina sem hann verðskuldaði réttilega. Og það er vegna afbrýðisemi
1569 33 | að því að inna af hendi réttlætisverk. ~
1570 32 | hana hefur almáttugur Guð réttlætt alla menn frá upphafi tíma.
1571 32 | kallaðir í Kristi Jesú, ekki réttlættir af eigin gjörðum eða vegna
1572 9 | Fyrir hlýðni sína var hann réttlættur og þannig var hann burt
1573 33 | einungis fegrað líf allra réttlátra manna heldur fagnar jafnvel
1574 31 | ekki fyrir trú að hann var réttsýnn og bjó við sannleika? Staðföst
1575 14 | að leiða okkur af hinni réttu braut. Við ættum þess í
1576 25 | gerir hann sér hreiður úr reykelsi, myrru og öðrum ilmefnum
1577 17 | hann: "Ég er lítið annað en reykur úr keri." ~
1578 57 | tungu ykkar. Því það mun reynast ykkur betur að vera smáir
1579 9 | þess að líta dauðann. Nói reyndist trúr í helgiþjónustu sinni
1580 20 | sem á henni nærist og hún reynir ekki að haga sér með öðrum
1581 63 | okkur mikinn fögnuð ef þið reynist hlýðnir því sem við höfum
1582 42 | frumávexti sína - eftir að hafa reynt þá með Andanum - til að
1583 51 | Egyptalands, vagna þeirra og riddara. Þeir fórust allir vegna
1584 46 | Hvers vegna erum við þá að rífa og slíta í sundur meðlimi
1585 62 | verið okkur hvatning að rifja þessa hluti upp með ykkur. ~
1586 16 | hafa búið honum gröf og ríka menn fyrir að hafa deytt
1587 59 | hrokafullu. Þú gjörir fátækan og ríkan, deyðir og lífgar. Þú einn
1588 54 | um. Megi einungis friður ríkja milli hjarðar Krists og
1589 1 | skyldi því ófriðarástandi sem ríkt hefur í samfélagi ykkar.
1590 24 | þannig samlagast jarðveginum rís það úr jörðu í krafti undursamlegrar
1591 3 | mannránum. Lítilmótlegir menn risu upp gegn sér betri mönnum.
1592 43 | í öllu hans húsi," hefur ritað ítarleg fyrirmæli í hina
1593 45 | af kostgæfni hinar helgu ritningar. Þær tala sannri röddu Heilags
1594 42 | fyrir þann tíma. Á einum ritningarstað segir: "Ég mun staðfesta
1595 53 | elskuðu, þið þekkið heilaga Ritningu, þið þekkið hana mjög vel
1596 2 | fyrirmæli Drottins voru rituð ykkur í hjartastað. ~
1597 14 | hinn óguðlega rísa hátt og rjúka upp eins og sedrustrén á
1598 45 | ritningar. Þær tala sannri röddu Heilags Anda og þið vitið
1599 20 | sínar á réttum tíma og án röskunar. Og rennandi uppspretturnar
1600 30 | heilagleika. Við eigum að láta af rógburði, viðbjóðslegum og ósiðsamlegum
1601 Intro | kirkju Guðs sem dvelur2 í Róm, til kirkju Guðs sem dvelur
1602 59(10) | í vafa um að biskupsdæmi Rómar, sem hann stýrir, njóti
1603 34 | að hrópa til hans einum rómi ef við ætlum að öðlast hlutdeild
1604 5(5) | Spánar, eins og fram kemur í Rómverjabréfinu (15.24), hefur þannig væntanlega
1605 39 | leirhúsum, þeir sem eiga rót sína að rekja til moldarinnar.
1606 16 | líktist ósjálfbjarga barni eða rótarkvisti úr þurri jörð; að hann væri
1607 25 | hann í hreiðrið og deyr. Rotnandi kjötið elur af sér lirfu
1608 20 | fastmótaði til að geyma vötnin, rýfur ekki þá marklínu sem dregin
1609 10 | föður síns. Hann yfirgaf rýrt landið, máttvana ættmenni
1610 3 | yfirgangi og upplausn, ryskingum og mannránum. Lítilmótlegir
1611 24 | verður jarðargróður til? Sáðmaðurinn fer út og sáir fræjum í
1612 47 | aftur bréf ykkar frá hinum sæla postula Páli. Hvað skrifaði
1613 43 | sjálfsögðu ekki, því hinn sæli Móse, "trúr þjónn í öllu
1614 2 | ekki hlýðni og ykkur var sælla að gefa en þiggja. Ykkur
1615 55 | setið var um borg hinnar sælu Júdítar bað hún leyfis hjá
1616 16 | lítillættan, en hann var særður vegna synda okkar og kraminn
1617 56 | hins Almáttuga. Því að hann særir en bindur og um, hann slær
1618 11 | sína á hann, en lætur þá sæta refsingu og þola kvöl sem
1619 51 | náunga sinn þjást. Þeir myndu sætta sig við að fá sjálfir áfellisdóm
1620 25 | af sér lirfu sem nærist á safa hræsins þar til hún verður
1621 56 | hveitibingur í kornláfanum er safnað á réttum tíma." Þannig getið
1622 44 | mönnum) með samþykki alls safnaðarins og þjónað söfnuði Krists
1623 17 | við einn dag." Móse var sagður "trúr í öllu Guðs húsi"
1624 24 | til? Sáðmaðurinn fer út og sáir fræjum í jarðveginn. Þegar
1625 59 | munum við gæta þess að vera saklausir af slíkri synd. Við munum
1626 59 | skapari og vörður sérhverrar sálar. Þú margfaldar þjóðir jarðarinnar
1627 19 | okkar og lítum með augum sálarinnar á óendanlegt umburðarlyndi
1628 5 | tekinn til hinna heilögu salarkynna. Hjá Páli finnum við eitt
1629 11 | að baki honum og varð að saltstöpli sem stendur allt til þessa
1630 16 | var smánarleg og visin í samanburði við aðra menn. Hann var
1631 34 | Með sama hætti eigum við, samankomnir í sátt og samlyndi, að hrópa
1632 37 | stóra. Sérhver lífræn heild samanstendur af mörgum mismunandi efnum
1633 21 | sýna breytni sem er honum samboðin og að gera það sem er gott
1634 19 | þannig okkur til ávinnings sameiginlegan arf mikilla og dýrlegra
1635 62 | friði og kærleika og vera sameinaðir í stöðugu umburðarlyndi.
1636 35 | og við hórkarla hafðir þú samfélag. Þú hleyptir munni þínum
1637 1 | ófriðarástandi sem ríkt hefur í samfélagi ykkar. Við höfum sérstaklega
1638 2 | þágu alls hins bróðurlega samfélags til að allur lýður hans
1639 24 | Þegar það hefur þannig samlagast jarðveginum rís það úr jörðu
1640 4 | Egyptalandskonung, eftir að einn samlanda hans sagði við hann: "Hver
1641 47 | jafnvel þeir sem eiga ekki samleið með okkur í trúnni. Þannig
1642 38 | náunga sínum í þeim mæli sem samræmist þeim sérstöku gjöfum sem
1643 20 | hann hefur mælt fyrir um. Samskonar lögmál gildir um hin botnlausu
1644 65 | að þið hafið fært allt í samt lag aftur. Megi náð Drottins
1645 44 | öðrum heiðvirðum mönnum) með samþykki alls safnaðarins og þjónað
1646 16 | var burt numinn. Hver af samtíðarmönnum hans hugsaði um það? Hann
1647 56 | mun þeirra verða minnst af samúð í bænum okkar frammi fyrir
1648 41 | þakkir samkvæmt stöðu sinni. Samviska okkar verður að vera hrein
1649 45 | allra þeirra sem með hreinni samvisku þjóna hans heilaga nafni.
1650 48 | Hindrum ekki neinn í að vera sannan trúmann. Gerum honum kleift
1651 35 | skínandi dýrð réttlætisins, sannleikann sem er einarður, trúna sem
1652 35 | og með því að fylgja leið sannleikans. Það ber að hafna afdráttarlaust
1653 43 | höfuðsmönnunum innsiglin opnaði hann sannleikstjaldið og tók út stafina. Þá kom
1654 43 | og setti þá á borð Guðs í sannleikstjaldinu. Hann lokaði tjaldinu og
1655 3 | ykkur var það gefið að njóta sannmælis og auka tölu ykkar, rættist
1656 62 | og réttlæti. Trú, iðrun, sannur kristinn kærleikur, sjálfsagi,
1657 2 | höndum til Guðs almáttugs og sárbænduð hann að sýna ykkur miskunn.
1658 9 | Beygjum kné okkar fyrir honum. Sárbiðjum um miskunn hans og hættum
1659 35 | tunga þín bruggaði svik. Þú sast og bakmæltir bróður þínum
1660 35 | mínum að baki þér. Ef þú sást þjóf, lagðir þú lag þitt
1661 12 | svo skipar konungurinn." "Satt er það," svaraði hún, "mennirnir
1662 48 | miskunn og leiða okkur til sáttar við sig og endurreisa í
1663 16 | fórum allir villir vegar sem sauðir, stefndum hver sína leið,
1664 16 | til slátrunar, og eins og sauður þegir fyrir þeim er klippa
1665 16 | glæsilegur á að líta. Við sáum hann og ekki var hann fagur
1666 Intro(2)| heimahögunum sem eru á himni (sbr. Hebreabréfið 11.13, "gestir
1667 16 | þoldi, sýna honum ljós og seðja hann skilningi og láta menn
1668 14 | hátt og rjúka upp eins og sedrustrén á Líbanon. En sjá, þegar
1669 8 | snú af vegi illsku þinnar. Segðu við börn lýðs míns. Séu
1670 8 | til mín af öllu hjarta og segið "Faðir" þá mun ég hlusta
1671 27 | minnast þess að ekkert er utan seilingar hans. Með orði tignar sinnar
1672 56 | fyrir þeim sem hafa gerst sekir um yfirsjónir, að þeim verði
1673 41 | heillafórnir, syndafórnir eða sektarfórnir, nema í Jerúsalem. Og jafnvel
1674 18 | hreinn, er þú dæmir. Sjá, sekur var ég er ég varð til, syndugur
1675 12 | okkar komu hér í hús þitt. Sel þá fram því svo skipar konungurinn." "
1676 55 | fyrir aðra. Margir hafa selt sig í þrældóm og notað þá
1677 17 | Hver er ég að þú skulir senda mig? Mér er trekt um málfæri
1678 65 | skjótir til verka og látið sendiboða okkar, Kládíus Efebus og
1679 63 | biturð meðal ykkar. Við sendum til ykkar trausta og orðvara
1680 63 | hefur verið, annt um að senn ríki friður á ný á meðal
1681 10 | Því að allt landið sem þú sérð, mun ég gefa þér og niðjum
1682 37 | eða smátt án þess stóra. Sérhver lífræn heild samanstendur
1683 59 | örvænta, skapari og vörður sérhverrar sálar. Þú margfaldar þjóðir
1684 59 | einn ert velgjörðarmaður sérhvers anda og Guð alls holds.
1685 2 | ávallt "reiðubúnir að gera sérhvert góðverk." Í fegurð hins
1686 59(10) | sem hann stýrir, njóti sérstakra forréttinda.
1687 38 | mæli sem samræmist þeim sérstöku gjöfum sem honum hafa verið
1688 25 | ilmefnum og í fyllingu tímans sest hann í hreiðrið og deyr.
1689 36 | aftur segir Guð við hann: "Set þig mér til hægri handar
1690 55 | hetjulegar dáðir. Þegar setið var um borg hinnar sælu
1691 1 | undirgefnir sem yfir ykkur voru settir4 og virtuð öldungana. Ungum
1692 41 | og enginn má bregða út af settum reglum varðandi helgiþjónustu
1693 5 | óendanlegt þolgæði. Hann var settur í fjötra sjö sinnum, hann
1694 25 | upp að altari sólarinnar, setur beinin þar á og snýr aftur
1695 21 | kvenfólki okkar á braut góðra siða og kennum því að sýna fordæmi
1696 10 | verða taldir." Og nokkru síðar segir: "Guð leiddi Abraham
1697 5 | fjalla um sumar af hetjum síðari tíma. Gætið að göfugri fyrirmynd
1698 15 | Með tungunni munum vér sigra, varir vorar hjálpa oss,
1699 1 | höfum við, kæru vinir, ekki sinnt sem skyldi því ófriðarástandi
1700 60 | miskunnsamur í öllu því sem er sjáanlegt og þeir sem teysta þér þekkja
1701 39 | hafa þeir. Kalla þú bara og sjáðu hvort nokkur svarar þér,
1702 39 | viðleitni þeirra að upphefja sjálfa sig. Hvað getur dauðlegur
1703 7 | einnig viðvörun til okkar sjálfra. Vettvangur okkar er hinn
1704 62 | sannur kristinn kærleikur, sjálfsagi, þagmælska og þolgæði -
1705 35 | öllu drambi og stærilæti, sjálfsáliti og ógestrisni. Því þeir
1706 30 | ekki frá okkur sjálfum, því sjálfslof er andstyggilegt í augum
1707 30 | frá Guði en ekki frá okkur sjálfum, því sjálfslof er andstyggilegt
1708 5 | Hann var settur í fjötra sjö sinnum, hann var sendur
1709 56 | frelsar hann þig og í hinni sjöundu snertir þig ekkert illt.
1710 33 | henni reika. Hann myndaði sjóinn og dýrin sem í honum eru
1711 59 | sem þurfandi eru, lækna sjúka og snúðu heim þínum villuráfandi
1712 12 | þú heyrir um komu okkar skaltu kalla allt heimilisfólk
1713 18 | allar misgjörðir mínar. Skapa í mér hreint hjarta, ó Guð,
1714 20 | rennandi uppspretturnar sem skapaðar voru okkur til ánægju og
1715 35 | sem bíða hans? Hver nema skaparinn og Faðir um alla eilífð,
1716 20 | Dagur og nótt renna það skeið sem hann hefur sett þeim
1717 12 | sig meðal landsbúanna sem skelfast ykkur; en þegar sá tími
1718 57 | hlæja í ógæfu yðar. Þegar skelfingin dynur yfir ykkur eins og
1719 13 | hógvær og friðelskur og skelfur fyrir orði mínu?" ~
1720 34 | vera ekki iðjulausir eða skeytingarlausir þegar góðverk eru annars
1721 57 | ekki ótta Drottins; þeir skeyttu ekki ráðum mínum og smáðu
1722 57 | sem vind um eyrun þjóta og skeyttuð eigi umvöndun minni, þá
1723 40(8) | leikmaður er sýnir að skýr skil hafi verið á milli klerkdóms
1724 10 | hljóta." Og seinna þegar hann skildi við Lot sagði Guð við hann: "
1725 48 | trúmann. Gerum honum kleift að skilgreina dýpstu leyndardóma, gerum
1726 34 | hverjum manni eins og hann á skilið." Þess vegna biður hann
1727 40 | dýptir hinna helgu fræða skiljum að fullu þessa hluti. Við
1728 39 | Menn sem skortir gáfur og skilning, menn sem eru heimskir og
1729 16 | honum ljós og seðja hann skilningi og láta menn læra að þekkja
1730 32 | gjörðum eða vegna visku okkar, skilnings eða trúrækni eða af slíkum
1731 60 | Drottinn, lát blíða ásjónu þína skína yfir oss til að vér njótum
1732 35 | þekkir ekki dauðann, hina skínandi dýrð réttlætisins, sannleikann
1733 44 | starfi eftir að hafa verið skipaðir af postulunum (eða seinna
1734 42 | frá Kristi. Hvort tveggja skipaðist þannig samkvæmt vilja Guðs.
1735 54 | milli hjarðar Krists og skipaðra klerka hennar." Hver sem
1736 20 | truflar hitt. Í samræmi við skipan hans halda sólin, máninn
1737 37 | framkvæmir hver og einn skipanir keisarans og herforingja
1738 12 | þitt. Sel þá fram því svo skipar konungurinn." "Satt er það,"
1739 47 | því jafnvel þá höfðuð þið skipst í hópa. Slíkir flokkadrættir
1740 45 | hinn Hæsti væri verndari og skjöldur allra þeirra sem með hreinni
1741 12 | gestrisin og veitti þeim skjól. Hún faldi þá á loftinu
1742 65 | 65. Verið skjótir til verka og látið sendiboða
1743 23 | verða uppfylltur með jafn skjótum og snöggum hætti. Eins og
1744 41 | fórnargjöfin nákvæmlega skoðuð af æðsta prestinum og þeim
1745 19 | mildur hann er gagnvart allri sköpun sinni. ~
1746 34 | Drottinn hersveitanna; öll sköpunin er full dýrðar hans." Með
1747 59 | nafn þitt sem gaf allri sköpuninni tilveru sína. Opna augu
1748 24 | jarðar er það bert og það skrælnar og leysist upp. Þegar það
1749 62 | það ljóst, að við erum að skrifa mönnum sem hafa trú og njóta
1750 63 | og bregðist við þessari skriflegu bón okkar um frið og samlyndi
1751 23 | gjafir hans. Megi þessi skrifuðu orð vera okkur framandi: "
1752 3 | upp gegn sér betri mönnum. Skríllinn gegn þeim sem virðingar
1753 38 | honum allt og því erum við skuldbundnir að öllu leyti að færa honum
1754 38 | sínar okkur til handa. Við skuldum honum allt og því erum við
1755 17 | þyrnirunnanum: "Hver er ég að þú skulir senda mig? Mér er trekt
1756 60 | friðar; þá mun sterk hönd þín skýla oss og útréttur armleggur
1757 46 | 46. Það er skylda okkar, kæru bræður, að breyta
1758 48 | og heiðarleika og ástunda skyldustörf sín í friðsemd. Hindrum
1759 1 | 1. Vegna þeirrar skyndilegu ógæfu og hörmungar sem yfir
1760 14 | frammi uppreisnaráróður í því skyni að leiða okkur af hinni
1761 32 | hvert þessara tilfella mun skynja mikilfengleika þeirra gjafa
1762 48 | gerum honum kleift að leggja skynsamlegt mat á það sem hann heyrir
1763 46 | vegna höfum við glatað allri skynsemi og gleymt því að við erum
1764 40(8) | orðið leikmaður er sýnir að skýr skil hafi verið á milli
1765 56 | særir en bindur og um, hann slær og hendur hans græða. Úr
1766 16 | og lamb, sem leitt er til slátrunar, og eins og sauður þegir
1767 18 | Þú hefir ekki þóknun á sláturfórnum - annars mundi ég láta þær
1768 16 | Við álitum hann refsaðan, sleginn og lítillættan, en hann
1769 11 | 11. Þegar allt sléttlendið sem umlukti Sódómu var dæmt
1770 45 | hverjir voru þeir sem gerðu slíka hluti? Þeir voru forhertir
1771 13 | ykkur mælt verða." Megi slíkar lífsreglur og boð styrkja
1772 47 | höfðuð þið skipst í hópa. Slíkir flokkadrættir voru ef til
1773 55 | heiðingjanna minnist maður slíkra tilfella. Fjöldinn allur
1774 43 | forréttindi þess að njóta slíkrar nafnbótar, þá skipaði Móse
1775 17 | En jafnvel hann sem var slíks heiðurs aðnjótandi var ekki
1776 46 | vegna erum við þá að rífa og slíta í sundur meðlimi Krists
1777 6 | Afbrýðisemi hefur valdið slitum hjá hjónum og þannig afbakað
1778 36 | fyrir hann sem fávís og sljór hugur okkar lýkst upp eins
1779 30 | Við skulum forðast allt slúður og baknag og leita hjálpræðis
1780 37 | Ekkert stórt þrífst án hins smáa eða smátt án þess stóra.
1781 57 | skeyttu ekki ráðum mínum og smáðu alla umvöndun mína. Því
1782 57 | reynast ykkur betur að vera smáir en jafnframt fullgildir
1783 16 | um hann. Ásýnd hans var smánarleg og visin í samanburði við
1784 37 | þrífst án hins smáa eða smátt án þess stóra. Sérhver lífræn
1785 14 | höfum við sannarlega enga smávægilega hættu á ferð því okkar bíður
1786 11 | Lots sem flúði með honum en snerist hugur og leit við að baki
1787 62 | varðandi þessa hluti sem snerta heilaga trú okkar og eru
1788 36 | viljað að við komumst í snertingu við hina eilífu þekkingu.
1789 56 | hann þig og í hinni sjöundu snertir þig ekkert illt. Í hallærinu
1790 23 | uppfylltur með jafn skjótum og snöggum hætti. Eins og raunar Ritningin
1791 38 | ástunda hófsemi. Íhugið snöggvast, bræður mínir, úr hverju
1792 8 | Iðrastu, ó þú Ísraels hús, og snú af vegi illsku þinnar. Segðu
1793 21 | allur velgjörningur hans snúast okkur til bölvunar. En einhvers
1794 59 | þurfandi eru, lækna sjúka og snúðu heim þínum villuráfandi
1795 8 | svartari en hærusekkur en þið snúið ykkur til mín af öllu hjarta
1796 25 | sólarinnar, setur beinin þar á og snýr aftur til heimkynna sinna.
1797 9 | miskunn hans og hættum að sóa kröftum okkar í þrætur og
1798 11 | sléttlendið sem umlukti Sódómu var dæmt til að verða eldi
1799 47 | út að hinn trúi og forni söfnuður í Korintu efni nú til æsingar
1800 54 | ég mun gera það eitt sem söfnuðurinn mælir til um. Megi einungis
1801 12 | Þegar menn konungs komu sögðu þeir: "Njósnarmennirnir
1802 31 | tryggja okkur hana. Íhugum söguna alveg frá upphafi. Hvað
1803 16 | okkar og þjáist af þeim sökum. Við álitum hann refsaðan,
1804 20 | handan þess, stjórnast af sömu tilhögun Drottins. Vor,
1805 26 | Ég lagðist til hvílu og sofnaði; og ég reis upp aftur því
1806 44 | fyrirmæli að ef þessir menn sofnuðu, ættu aðrir verðugir menn
1807 25 | flýgur hún upp að altari sólarinnar, setur beinin þar á og snýr
1808 20 | samræmi við skipan hans halda sólin, máninn og stjörnukórinn
1809 36 | lýkst upp eins og blóm í sólskini; það er fyrir hann sem Drottinn
1810 44 | eftir því að þið hafið rekið sómakæra menn úr hirðisstarfi sem
1811 61 | konungur að eilífu, þú gefur sonum mannanna dýrð, heiður og
1812 46 | og öllum hefur hún fært sorg. Engu að síður er ekkert
1813 17 | Elísa og Esekíels meðal spámannanna auk annarra frægra manna
1814 43 | meðtók. Og það gerðu einnig spámennirnir sem komu á eftir honum.
1815 5(5) | Fyrirætlun Páls að fara til Spánar, eins og fram kemur í Rómverjabréfinu (
1816 55 | sitt samkvæmt fyrirmælum spásagna til að þeir fengju með blóði
1817 12 | trú að finna heldur einnig spásögn um það sem koma skal). ~
1818 36 | frammi fyrir okkur sem í spegli væri hina óaðfinnanlegu
1819 27 | hver nóttin boðar annarri speki. Engin ræða, engin orð,
1820 58 | við fáum umflúið það sem spekin sagði fyrir löngu að biði
1821 20 | stjórn hans og lúta honum af spekt. Dagur og nótt renna það
1822 16 | maðkur og eigi maður, til spotts fyrir menn og fyrirlitinn
1823 43 | ættkvíslin sem á stafinn sem springur út er sú sem Guð hefur valið
1824 16 | Drottinn okkar Jesús Kristur, sproti hátignar Guðs, kom ekki
1825 43 | Arons hafði ekki einungis sprungið út heldur hafði hann einnig
1826 47 | einungis við sem höfum haft spurnir af þessu heldur jafnvel
1827 47 | kristilegri breytni að það skuli spyrjast út að hinn trúi og forni
1828 36 | hann að við getum litið staðfastlega upp til himinhæða; það er
1829 42 | ritningarstað segir: "Ég mun staðfesta biskupa þeirra í réttlæti
1830 27 | gjörir Þú? Eða hver fær staðist krafta hans?" Hann mun gjöra
1831 38 | líkamlegu hreinlífi ekki að stæra sig af því, þar sem hann
1832 35 | við Guð, öllu drambi og stærilæti, sjálfsáliti og ógestrisni.
1833 16 | pomp og prakt eða fullur stærilætis þrátt fyrir allt veldi sitt.
1834 43 | ættkvíslanna að færa sér stafi sína, hvern með árituðu
1835 43 | við þá, "ættkvíslin sem á stafinn sem springur út er sú sem
1836 43 | stafina. Þá kom í ljós að stafur Arons hafði ekki einungis
1837 8 | almáttuga vilja að iðrun standi öllum hans elskuðu til boða. ~
1838 37 | í heild sinni. Og allir starfa limirnir saman í agaðri
1839 60 | 60. Með því afli sem starfar í heiminum hefur þú kunngjört
1840 44 | þessum mönnum sé vikið úr starfi eftir að hafa verið skipaðir
1841 53 | minna ykkur á að þegar Móse sté upp á fjallið og hafði verið
1842 19 | friðsæld sem okkur var gefið að stefna að í upphafi. Við skulum
1843 16 | villir vegar sem sauðir, stefndum hver sína leið, en Drottinn
1844 20 | máninn og stjörnukórinn stefnu sinni og enginn víkur af
1845 60 | vér njótum friðar; þá mun sterk hönd þín skýla oss og útréttur
1846 6 | En þótt þær væru ekki sterkbyggðar náðu þær settu marki í trúarbaráttu
1847 13 | ekki af visku sinni og hinn sterki hrósi sér ekki af styrkleika
1848 35 | sem gleymið Guði, annars steypir hann sér yfir ykkur eins
1849 53 | því og hefur það gjört sér steypt líkneski." Og Drottinn sagði
1850 28 | frá augliti þínu? Þótt ég stigi upp í himininn, þá ertu
1851 1 | iðka sjálfsstjórn og sýna stillingu og konum var boðið að rækja
1852 20 | hans halda sólin, máninn og stjörnukórinn stefnu sinni og enginn víkur
1853 61 | til að þeir megi án miska stjórna veldinu sem þú hefur veitt
1854 55(9) | Stjórnanda hersetuliðsins. ~
1855 64 | Megi hinn alsjáandi Guð, stjórnandi andanna og Drottinn alls
1856 21 | okkur. Við skulum því sýna stjórnarherrum okkar háttvísi, heiðra öldunga
1857 20 | sem liggja handan þess, stjórnast af sömu tilhögun Drottins.
1858 34 | Tíuþúsundir tíuþúsunda stóðu frammi fyrir honum," segir
1859 18 | Guð, og veit mér nýjan, stöðugan anda. Varpa mér ekki burt
1860 62 | kærleika og vera sameinaðir í stöðugu umburðarlyndi. Við höfum
1861 40 | dæmi. Prestarnir hafa sínum stöðum að gegna og sérstakar helgiþjónustur
1862 12 | leitið komu til mín en þeir stöldruðu stutt við. Þeir héldu sem
1863 5 | sinn, lauk hann jarðneskum störfum sínum og var tekinn til
1864 27 | Með orði tignar sinnar stofnsetti hann alla hluti og með orði
1865 37 | hins smáa eða smátt án þess stóra. Sérhver lífræn heild samanstendur
1866 1 | guðrækni ykkar? Eða segja frá stórkostlegri gestrisni ykkar? Eða hrósa
1867 26 | 26. Ættum við að undrast stórlega yfir því að skapari alheimsins
1868 37 | samkvæmt stöðu sinni. Ekkert stórt þrífst án hins smáa eða
1869 57 | Sjá, ég læt anda minn streyma yfir ykkur og kunngjöri
1870 4 | hvernig öfund og afbrýðisemi stuðlaði að bróðurmorði. Afbrýðisemi
1871 50 | samlyndi kærleikans, því þannig stuðlar kærleikurinn að því að syndir
1872 42 | trú af orði Guðs og með stuðningi Heilags Anda, að boða að
1873 4 | Ritningunni: "Er fram liðu stundir, færði Kain Drottni fórn
1874 38 | Hvað vorum við á þeirri stundu er við komum fyrst í heiminn?
1875 6 | 6. Auk þessara manna sem stunduðu heilagt líferni hafa margir
1876 12 | til mín en þeir stöldruðu stutt við. Þeir héldu sem leið
1877 30 | sem fæddur er af konu og á stutta ævi. Ástundið ekki orðagjálfur."
1878 23 | berjaklasi." Takið eftir hversu stuttan tíma það tekur fyrir ávöxtinn
1879 18 | fögnuð þíns hjálpræðis og styð mig með fúsleiks anda, að
1880 59(10) | biskupsdæmi Rómar, sem hann stýrir, njóti sérstakra forréttinda.
1881 13 | slíkar lífsreglur og boð styrkja ásetning okkar að vera hlýðin
1882 13 | sterki hrósi sér ekki af styrkleika sínum og hinn auðugi hrósi
1883 59 | hungraða, leystu bandingja, styrktu hina óstöðugu og huggaðu
1884 39 | og veru gert? Eða hvaða styrkur finnst í þeim sem af jörðu
1885 10 | sem þú ert á, til norðurs, suðurs, austurs og vesturs. Því
1886 18 | sundurmarinn andi, sundurmarið og sundurkramið hjarta munt þú, ó Guð, eigi
1887 63 | okkur forðað frá fánýtri sundurþykkju og þannig náum við, án ámæla,
1888 23 | blóm og eftir það græn og súr vínber og að lokum fullþroska
1889 57 | kallið á mig mun ég ekki svara; hinir óguðlegu munu leita
1890 30 | hefur margt að segja verður svarað fullu mæli. Telur málgefinn
1891 39 | bara og sjáðu hvort nokkur svarar þér, hvort nokkur hinna
1892 8 | þær rauðari en skarlat og svartari en hærusekkur en þið snúið
1893 8 | þverskallist, þá skuluð þið verða sverði bitnir. Munnur Drottins
1894 56 | í orrustunni undan valdi sverðsins. Fyrir svipu tungunnar ert
1895 22 | illu og varir þínar frá svikatali, forðast illt og gjörðu
1896 46 | hinum svikulu verður þú svikull." Við skulum þannig gera
1897 46 | verður þú útvalinn, með hinum svikulu verður þú svikull." Við
1898 35 | græðgi, þrætum, illgirni og svikum, öllu baknagi og ófrægð,
1899 55 | fullnustu trúar sinnar tók svipaða áhættu til að bjarga hinum
1900 56 | undan valdi sverðsins. Fyrir svipu tungunnar ert þú falinn
1901 12 | föður míns miskunn". Þeir svöruðu: "Það skal vera eins og
1902 13 | dæmdir; góðvild verður ykkur sýnd eins og þið sýnið hana.
1903 41 | staðar, ekki heillafórnir, syndafórnir eða sektarfórnir, nema í
1904 16 | landi lifenda. Fyrir sakir syndar míns lýðs var hann lostinn
1905 18 | afbrotamönnum vegu þína og syndarar megi hverfa aftur til þín.
1906 46 | hafa aldrei fæðst en að syndga gegn einum af mínum útvöldu.
1907 18 | Gegn þér einum hefi ég syndgað og gjört það sem illt er
1908 10 | kallaður var "Guðs vinur" sýndi tryggð sína með því að hlýða
1909 4 | gjörir ekki rétt, þá liggur syndin við dyrnar og hefir hug
1910 3 | hver og einn við langanir syndsamlegs hjarta síns. Allir hafa
1911 45 | Undir öllu þessu ofbeldi sýndu þeir dýrlegan styrk. Hvað
1912 22 | þá." Og: "Mörg högg bíða syndugs manns, en miskunn umlykur
1913 14 | munu þar dveljast, en hinir syndugu munu þaðan upprættir verða."
1914 18 | sekur var ég er ég varð til, syndugur er móðir mín fæddi mig.
1915 18 | Byrg auglit þitt fyrir syndum mínum og afmá allar misgjörðir
1916 21 | óhlutdrægum hætti, að það sýni hann jafnt öllum þeim sem
1917 13 | verður ykkur sýnd eins og þið sýnið hana. Sem þið mælið mun
1918 59 | við hina föllnu, gjör þig sýnilegan þeim sem þurfandi eru, lækna
1919 21 | í okkur og ef honum svo sýnist tekur hann hann burtu frá
1920 43 | þúsund, og eftir að hafa sýnt höfuðsmönnunum innsiglin
1921 13 | Mínir elskulegu bræður, sýnum auðmýkt. Látum af hroka
1922 7 | þeirra hefur Drottinn gefið tækifæri til að iðrast, hverjum og
1923 44 | talin léttvæg sú synd ef við tækjum biskupsembættin af þeim
1924 46 | vera varpað í hafið en að tæla einn af mínum útvöldu til
1925 47 | gaumgæfið þá menn sem nú hafa tælt ykkur og hefur tekist að
1926 65 | fögnuði til að við fáum tafarlausar fregnir um að sátt og samlyndi
1927 18 | burt frá augliti þínu og tak ekki þinn heilaga anda frá
1928 28 | hver er sá heimur að hann taki við þeim sem flýr hann?
1929 53 | hinna lifandi." Þetta er takmarkalaus kærleikur! Óviðjafnanlegur
1930 17 | óhreinindum, jafnvel þótt líf hans takmarkist við einn dag." Móse var
1931 49 | syndir okkar. Það eru engin takmörk fyrir biðlund kærleikans
1932 44 | virðingar allra. Hún yrði ekki talin léttvæg sú synd ef við tækjum
1933 16 | og var með illræðismönnum talinn. Hann bar syndir margra
1934 35 | alla fram til að við getum talist meðal þeirra sem bíða hans
1935 48 | Drottni og sárbæna hann með tárvotum augum að sýna okkur miskunn
1936 18 | annars mundi ég láta þær í té - og að brennifórnum er
1937 25 | Fönix. Hann er einn sinnar tegundar og lifir í fimm hundruð
1938 5 | jarðneskum störfum sínum og var tekinn til hinna heilögu salarkynna.
1939 47 | hafa tælt ykkur og hefur tekist að gera lítið úr hinum dýrlega
1940 10 | Lít þú upp til himins og tel þú stjörnurnar ef þú getur
1941 35 | Guð. Hvernig dirfist þú að telja upp boðorð mín og taka sáttmála
1942 58 | fyrirmælum sem Guð hefur gefið, teljast meðal þeirra sem hafa verið
1943 44 | þeirra. Með hliðsjón af þessu teljum við ekki rétt að þessum
1944 30 | öðlast þessa náð. Við skulum temja okkur samlyndi og rækta
1945 57 | megi hreinsa huga ykkar. Temjið ykkur undirgefnir. Hafið
1946 60 | er sjáanlegt og þeir sem teysta þér þekkja náðarverk þín.
1947 Intro(2)| Þ.e.a.s hún dvelur fjarri
1948 14 | dveljast, en hinir syndugu munu þaðan upprættir verða." Og aftur
1949 62 | höfum fjallað um alla þessa þætti. Við höfum minnt ykkur á
1950 35 | Meðan þú gjörðir slíkt þagði ég og þú hélst að ég væri
1951 62 | kristinn kærleikur, sjálfsagi, þagmælska og þolgæði - við höfum fjallað
1952 15 | þess vegna "lygavarirnar þagna, þær er mæla drambyrði gegn
1953 12 | heimilisfólk þitt saman undir eitt þak og þá verða þeir hólpnir.
1954 38 | og hinir fátæku eiga að þakka Guði fyrir að hafa gefið
1955 12 | 12. Portkonan Rahab gat þakkað trú sinni og gestrisni að
1956 52 | segir ennfremur: "Fær Guði þakkargjörð að fórn og gjald hinum Hæsta
1957 35 | fær ykkur bjargað. Það er þakkargjörðarfórn sem heiðrar mig; og þar
1958 52 | 52. Kæru bræður, ekki þarf Drottinn alheimsins á neinu
1959 38 | einhvern sem sér um að uppfylla þarfir þeirra. Ef maður býr yfir
1960 40(8) | frumkristni (sjá H. Bettenson, The Early Christian Fathers (
1961 16 | slátrunar, og eins og sauður þegir fyrir þeim er klippa hann,
1962 54 | Þannig breyta þeir sem eru þegnar himnaríkis (þegnréttur sem
1963 54 | sem eru þegnar himnaríkis (þegnréttur sem enginn iðrast að hafa)
1964 57 | vegna þess að þeir hötuðu þekking og aðhylltust ekki ótta
1965 59 | frá vanvisku til fullrar þekkingar á dýrð nafns hans. ~(Gef
1966 16 | settu mark sitt á hann; hann þekkti þjáningar. Hann byrgði fyrir
1967 60 | Lát ekki þjóna þína og þernur gjalda allra synda sinna
1968 50 | hefur eigi svik á vörum." Þessarar blessunar nutu þeir sem
1969 42 | þeir fóru um dreifbýli og þéttbýli með boðskap sinn tilnefndu
1970 58 | allt okkar traust á það. Þiggið ráð af okkur og þið munuð
1971 2 | ykkur var sælla að gefa en þiggja. Ykkur nægði það sem Kristur
1972 36 | gjöri óvini þína að fótskör þinni." Hverjir eru þessir óvinir?
1973 59 | og verndari. Frelsa hina þjáðu, líknaðu hinum lítillátu,
1974 16 | sá er ber syndir okkar og þjáist af þeim sökum. Við álitum
1975 51 | hörmungar en að sjá náunga sinn þjást. Þeir myndu sætta sig við
1976 29 | þá skipaði hann löndum þjóðflokkanna eftir tölu engla Guðs. Lýður
1977 36 | þú mig og ég mun gefa þér þjóðirnar að erfðum og endimörk jarðar
1978 55 | Fjöldinn allur af konungum og þjóðstjórum voru reiðubúnir á tímum
1979 29 | Þá er hinn Hæsti skipti þjóðunum, þá er hann greindi í sundur
1980 35 | að baki þér. Ef þú sást þjóf, lagðir þú lag þitt við
1981 16 | réttlátan mann og góðan þjón þeirra mörgu sem hann mun
1982 53 | Óviðjafnanlegur fullkomleiki! Þjónninn talar djarflega til Drottins
1983 34 | Ritningin, "og þúsundir þúsunda þjónuðu honum og hrópuðu: Heilagur,
1984 39 | þegar hann treystir ekki þjónum sínum og finnur galla hjá
1985 40 | fyrirskipað að fórnfæringar og þjónustur skyldu ekki vera háðar tilviljunum
1986 44 | verðugir menn að taka við þjónustustarfi þeirra. Með hliðsjón af
1987 57 | mín ráð sem vind um eyrun þjóta og skeyttuð eigi umvöndun
1988 21 | sýna að með því að virða þögnina hafi það taum á tungu sinni.
1989 35 | að raun um hvað honum er þóknanlegt; með því að gera hvaðeina
1990 16 | þær hörmungar er sál hans þoldi, sýna honum ljós og seðja
1991 62 | eru nytsamlegir þeim sem þrá að ástunda dyggðugt líferni
1992 65 | ykkar, en það höfum við þráð og beðið. Þannig fengjum
1993 49 | gildi. Kærleikurinn er ekki þrælslegur og ekki er hann hrokafullur.
1994 5 | er vegna afbrýðisemi og þrætna að Páll sýnir fram á hvernig
1995 35 | misgjörð, allri græðgi, þrætum, illgirni og svikum, öllu
1996 9 | hættum að sóa kröftum okkar í þrætur og meting sem einungis endar
1997 22 | Ef einhver óskar lífs, þráir lífdaga til þess að njóta
1998 30 | menn. Fyrirhyggjuleysi, þrákelkni og ósvífni eru einkenni
1999 16 | Hann var hlaðinn kaunum og þrautir settu mark sitt á hann;
2000 47 | æðstu virðingar og þess þriðja sem naut blessunar þeirra
|