10-fengu | ferd-idrud | idrun-ovidj | ovilj-dridj | drifs-yta
Paragraph
2001 37 | stöðu sinni. Ekkert stórt þrífst án hins smáa eða smátt án
2002 57 | dynur yfir ykkur eins og þrumuveður og ógæfa ykkar nálgast eins
2003 44 | ávaxtaríkt líf að baki. Þeir þurfa að minnsta kosti ekki að
2004 59 | gjör þig sýnilegan þeim sem þurfandi eru, lækna sjúka og snúðu
2005 16 | barni eða rótarkvisti úr þurri jörð; að hann væri hvorki
2006 43 | saman, alla sex hundruð þúsund, og eftir að hafa sýnt höfuðsmönnunum
2007 34 | Ritningin, "og þúsundir þúsunda þjónuðu honum og hrópuðu:
2008 34 | honum," segir Ritningin, "og þúsundir þúsunda þjónuðu honum og
2009 8 | þið færist undan því og þverskallist, þá skuluð þið verða sverði
2010 33 | frá öllu slíku. Við skulum þvert á móti af fullri einlægni,
2011 8 | öðrum stað segir hann: "Þvoið ykkur, hreinsið ykkur. Takið
2012 6(6) | persónur í hringleikahúsinu. Þykir líklegt að Klemens sé að
2013 17 | þegar hann fékk köllunina í þyrnirunnanum: "Hver er ég að þú skulir
2014 60 | dásamlegur í mætti þínum og tign. Með alvitrum hætti hefur
2015 38 | en við fæddumst var hann tilbúinn með náðargjafir sínar okkur
2016 1 | lífsreglu og halda heimili á tilhlýðilegan og forsjálan hátt. ~
2017 45 | pyndingar menn sem höfðu tilhneigingu til að þjóna Guði óaðfinnanlega
2018 20 | þess, stjórnast af sömu tilhögun Drottins. Vor, sumar, haust
2019 43 | skyldu standa að þessum tilnefningum? Að sjálfsögðu ekki, því
2020 50 | er sá maður er Drottinn tilreiknar eigi misgjörð og hefur eigi
2021 20 | sinni og enginn víkur af tilsettri braut. Jörðin ber ávöxt
2022 40 | meðan þeir halda í heiðri tilskipun Drottins, fara þeir rétt
2023 25 | gerist í austurvegi (nánar tiltekið nærri Arabíu). Þar er fugl
2024 34 | láta alla upphefð okkar og tiltrú hvíla í honum og ganga að
2025 5 | skulum víkja frá þessum fornu tilvikum og fjalla um sumar af hetjum
2026 40 | þjónustur skyldu ekki vera háðar tilviljunum eða framkvæmdar með óreglubundnum
2027 25 | öðrum ilmefnum og í fyllingu tímans sest hann í hreiðrið og
2028 1 | beðið hnekki. ~Þeir voru tímar að það fór ekki framhjá
2029 25 | þegar prestarnir líta í tímaskrár sínar, sjá þeir að hún kom
2030 12 | skelfast ykkur; en þegar sá tími kemur að þið takið landið
2031 34 | vilja hans: "Tíuþúsundir tíuþúsunda stóðu frammi fyrir honum,"
2032 34 | honum samkvæmt vilja hans: "Tíuþúsundir tíuþúsunda stóðu frammi
2033 49 | Guðs? Hver getur fyllilega tjáð fegurð kærleika hans? Engin
2034 56 | þinn býr við frið og að tjald þitt er heilt. Þú munt einnig
2035 43 | sannleikstjaldinu. Hann lokaði tjaldinu og innsiglaði lyklana með
2036 2 | mistök hans sem ykkar. Ekki tölduð þið það eftir ykkur að gera
2037 14 | í þessari andstyggilegu togstreitu. Þar höfum við sannarlega
2038 39 | að geta nokkuð aðhafst, tortímast þeir gjörsamlega. Hann andar
2039 55 | Ísraels frá yfirvofandi tortímingu. Með því að fasta og ástunda
2040 11 | skilja að þeir sem efa og tortryggja mátt Guðs, kalla yfir sig
2041 58 | hans og lagt allt okkar traust á það. Þiggið ráð af okkur
2042 63 | ykkar. Við sendum til ykkar trausta og orðvara menn sem hafa
2043 33 | hana og setti hana fast á traustan grunn vilja síns. Og með
2044 2 | auðmjúkir og af einlægu trausti höndum til Guðs almáttugs
2045 23 | fávísu menn! Líkið ykkur við tré. Lítið á vínviðinn. Fyrst
2046 17 | skulir senda mig? Mér er trekt um málfæri og tungutak."
2047 43 | óvart að þeir menn, sem var treyst í Kristi fyrir slíku verkefni,
2048 34 | vegna biður hann okkur að treysta sér af öllu hjarta og vera
2049 39 | fjarlæg hjálpinni og vera troðin niður í hliðum minni manna.
2050 12 | kynna að allir þeir sem trúa og vona á Guð munu endurleystir
2051 16 | sagði: "Drottinn, hver hefur trúað því sem við höfum boðað
2052 6 | sterkbyggðar náðu þær settu marki í trúarbaráttu sinni og öðluðust göfug
2053 3 | sér guðsóttanum og myrkvað trúarsýn sína. Í stað þess að fylgja
2054 10 | þínir verða. Og Abraham trúði Drottni og það var reiknað
2055 20 | hefur sett þeim og hvorugt truflar hitt. Í samræmi við skipan
2056 47 | skuli spyrjast út að hinn trúi og forni söfnuður í Korintu
2057 15 | honum, og þeir voru eigi trúir sáttmála hans." Og lát þess
2058 45 | voru óguðlegir. Það voru trúlausir menn sem vörpuðu þeim í
2059 48 | ekki neinn í að vera sannan trúmann. Gerum honum kleift að skilgreina
2060 35 | því að beina huga okkar af trúmennsku til Guðs; með því að komast
2061 35 | sannleikann sem er einarður, trúna sem er fullkomin trygging
2062 47 | ekki samleið með okkur í trúnni. Þannig hefur heimska ykkar
2063 42 | biskupa og djákna fyrir hina trúuðu í framtíðinni. Þetta var
2064 22 | fyrirheit staðfest ef við trúum á Krist því það er hann
2065 10 | kallaður var "Guðs vinur" sýndi tryggð sína með því að hlýða rödd
2066 35 | trúna sem er fullkomin trygging og heilagleika hreinlífis.
2067 37 | mismunandi efnum og það tryggir velferð hennar. Tökum líkamann
2068 56 | valdi sverðsins. Fyrir svipu tungunnar ert þú falinn og þarft ekkert
2069 15 | orð, þeim er segja: "Með tungunni munum vér sigra, varir vorar
2070 17 | Mér er trekt um málfæri og tungutak." Og öðru sinni segir hann: "
2071 23 | náðarsamleg hylli. Forðumst því tvílyndi og ölum ekki á innri efa
2072 59 | hroka hinna dramblátu og tvístrar ráðabruggi þjóðanna. Þú
2073 5 | þrengingar og ekki einu sinni eða tvisvar heldur mörgum sinnum. Með
2074 8 | purpuri, skulu þær verða sem ull. Ef þið eruð auðsveipir
2075 34 | Sjá, Drottinn nálgast með umbun sína fyrir augum til að
2076 31 | þjóna Laban. Og honum var umbunað með hinum tólf kynþáttum
2077 1 | nokkur hjá því að dásama umburðarlynda og óeigingjarna guðrækni
2078 19 | eru þá skulum við sjálfir umfaðma þær og gera það af ákefð.
2079 20 | það öllum til góðs en þó umfram allt okkur sem höfum leitað
2080 11 | Þegar allt sléttlendið sem umlukti Sódómu var dæmt til að verða
2081 33 | jörðina frá vötnunum sem umluktu hana og setti hana fast
2082 22 | syndugs manns, en miskunn umlykur þann er treystir Drottni." ~
2083 33 | fordæmi fyrir augum eigum við umyrðalaust að ganga að vilja hans og
2084 14 | vinsemd og gera það með sama unaðslega anda og skapari okkar. Svo
2085 59 | gjörvallan heim megi ávallt og undantekningarlaust varðveitast heilir fyrir
2086 20 | gildir um hin botnlausu undirdjúp og ókönnuðu lönd undirheimanna.
2087 37 | hersveitarforingjar, hundraðshöfðingjar, undirforingjar eða eitthvað því líkt. Engu
2088 28 | þín þar; þótt ég gjörði undirheima að hvílu minni, þá er Andi
2089 20 | undirdjúp og ókönnuðu lönd undirheimanna. Hið óendanlega djúphafsflæmi
2090 26 | 26. Ættum við að undrast stórlega yfir því að skapari
2091 51 | Guðs, hafði gert tákn og undur í Egyptalandi. ~
2092 8 | Og síðan segir hann svo undursamlega: "Iðrastu, ó þú Ísraels
2093 24 | rís það úr jörðu í krafti undursamlegrar forsjár Drottins og eitt
2094 50 | elskuðu, hversu stór og undursamlegur kærleikurinn er. Það skortir
2095 21 | heiðra öldunga okkar og venja unga fólkið á að lifa í guðsótta.
2096 52 | mun Drottni líka betur en ungneyti með hornum og klaufum. Lát
2097 1 | settir4 og virtuð öldungana. Ungum karlmönnum var leiðbeint
2098 16 | Hegningin, sem við höfðum til unnið, kom niður á honum, og fyrir
2099 2 | ykkur miskunn. Dag og nótt unnuð þið, hver í kapp við annan,
2100 39 | skyndilega voru bústaðir þeirra uppetnir. Lát börn þeirra vera fjarlæg
2101 42 | postularnir höfðu verið uppfræddir og allur efi verið fjarlægður
2102 21 | börnin okkar fái kristilega uppfræðslu. Látið þau komast að raun
2103 2 | hreina og heiðvirða lífernis uppfylltuð þið skyldur ykkar í guðsótta,
2104 23 | Sannarlega mun vilji hans verða uppfylltur með jafn skjótum og snöggum
2105 50 | kærleika og forðast mannlega uppgerð. Allar hafa kynslóðirnar
2106 34 | skulum því nú láta alla upphefð okkar og tiltrú hvíla í
2107 59 | ráðabruggi þjóðanna. Þú upphefur lítilmagnann og niðurkefur
2108 38 | Höfundur okkar og skapari upphóf okkur úr myrkrinu inn í
2109 3 | og deilum, yfirgangi og upplausn, ryskingum og mannránum.
2110 4 | rétt, þá getur þú verið upplitsdjarfur, en ef þú gjörir ekki rétt,
2111 14 | hinir syndugu munu þaðan upprættir verða." Og aftur segir: "
2112 14 | til átaka og hafa í frammi uppreisnaráróður í því skyni að leiða okkur
2113 24 | Mínir elskuðu, lítið á upprisuna sem við höfum stöðugt fyrir
2114 24 | að beina sjónum okkar að upprisunni sem er á næsta leiti og
2115 38 | mínir, úr hverju við erum upprunalega gerðir. Hvað vorum við á
2116 2 | stöðugt fyrir augum. Fyrir það uppskáruð þið mikinn og djúpan frið,
2117 20 | þegar rétt árstíð kemur og uppsker næga fæðu fyrir menn og
2118 39 | niður í hliðum minni manna. Uppskeru þeirra eta hinir réttlátu
2119 24 | leggst aftur yfir. Lítum á uppskeruna. Hvernig og með hvaða hætti
2120 57 | Krists fremur en að njóta uppskrúfaðrar virðingar og vera engu að
2121 20 | án röskunar. Og rennandi uppspretturnar sem skapaðar voru okkur
2122 57 | skulu þeir ykkar sem eiga upptökin að þessum ófriði nú sýna
2123 5 | kirkju okkar voru ofsóttir og urðu að berjast baráttunni góðu
2124 16 | honum, og fyrir hans benjar urðum við heilbrigðir. Við fórum
2125 27 | minnast þess að ekkert er utan seilingar hans. Með orði
2126 12 | En finnist einhver þeirra utandyra, þá skal hann deyja." Þeir
2127 20 | brotna hið innra með þér." Úthafið sem er illfært manninum
2128 7 | er í augum Föður hans því úthelling þess var okkur til hjálpræðis
2129 2 | ykkur leiða og ríkulega úthellingu Heilags Anda. Þið leituðuð
2130 46 | sami Andi náðarinnar sem úthellist yfir okkur? Og er hún ekki
2131 21 | það var blóð hans sem var úthellt fyrir okkur. Við skulum
2132 49 | Drottinn okkar Jesús Kristur úthellti blóði sínu fyrir okkur að
2133 29 | hlutskipti Drottins og Ísrael úthlutuð arfleifð hans." Og á öðrum
2134 5 | sinnum, hann var sendur í útlegð og hann var grýttur. Hann
2135 Intro(2)| Hebreabréfið 11.13, "gestir og útlendingar á jörðinni"). ~
2136 4 | ekki einungis öfundaður af útlendingum heldur var hann jafnvel
2137 60 | sterk hönd þín skýla oss og útréttur armleggur þinn frelsa oss
2138 57 | virðingar og vera engu að síður útskúfaðir frá voninni í honum. Þannig
2139 52 | fyrir honum. Því Davíð hans útvaldi sagði: "Ég vil játa syndir
2140 46 | hinum útvöldu verður þú útvalinn, með hinum svikulu verður
2141 5(5) | Rómverjabréfinu (15.24), hefur þannig væntanlega gengið eftir. ~
2142 23 | Drottinn hinn Heilagi sem þú væntir mun koma fyrirvaralaust
2143 51 | alla höfðingja Egyptalands, vagna þeirra og riddara. Þeir
2144 31 | upphafi. Hvað varð þess valdandi að faðir okkar Abraham naut
2145 54 | segja: "Ef það er ég sem er valdur að einhverjum ófriði, flokkadrætti
2146 65 | okkar, Kládíus Efebus og Valeríus Bítus ásamt Fortúnatusi,
2147 33 | kallaði hann til lífs dýr vallarins sem á henni reika. Hann
2148 14 | dauðans háski ef við af vanhugsuðu ráði förum að dæmi þeirra
2149 36 | verndari og hjálpari í vanmætti okkar. Það er fyrir hann
2150 60 | ranglæti, syndir vorar og vanrækslu. Lát ekki þjóna þína og
2151 59 | ljósið og beint okkur frá vanvisku til fullrar þekkingar á
2152 27 | það sem hann ákvarðar mun vara. Allir hlutir eru honum
2153 34 | Guðs og hann hefur þegar varað okkur við: "Sjá, Drottinn
2154 40 | er bundinn af reglum sem varðar leika menn. ~
2155 22 | að njóta hamingjunnar, þá varðveit tungu þína frá illu og varir
2156 59 | ávallt og undantekningarlaust varðveitast heilir fyrir hans elskaða
2157 50 | fullkomleika hans. Hver getur varðveitt hann nema sá sem Guð telur
2158 9 | heimsins. Og fyrir hann varðveitti Guð dýrin sem fóru einum
2159 28 | þannig fær miskunn hans varið okkur fyrir dóminum sem
2160 18 | mér nýjan, stöðugan anda. Varpa mér ekki burt frá augliti
2161 35 | munn? Þú hataðir aga og varpaðir orðum mínum að baki þér.
2162 52 | mun frelsa þig og þú skalt vegsama mig. Því fórnir þekkar Guði
2163 18 | megi kenna afbrotamönnum vegu þína og syndarar megi hverfa
2164 46 | Drottins Jesú, því hann sagði: "Vei þeim manni; betra væri honum
2165 21 | óttast hann og hvernig það veitir öllum þeim hjálpræði sem
2166 23 | hann með einlægu hjarta veitist náðarsamleg hylli. Forðumst
2167 38 | gjöfum sem honum hafa verið veittar. Hinir sterku eiga ekki
2168 12 | En Rahab var gestrisin og veitti þeim skjól. Hún faldi þá
2169 53 | Ritningu, þið þekkið hana mjög vel og hafið kannað hin guðlegu
2170 16 | stærilætis þrátt fyrir allt veldi sitt. Hann lítillætti sig
2171 61 | þeir megi án miska stjórna veldinu sem þú hefur veitt þeim.
2172 37 | mismunandi efnum og það tryggir velferð hennar. Tökum líkamann sem
2173 59 | deyðir og lífgar. Þú einn ert velgjörðarmaður sérhvers anda og Guð alls
2174 21 | hugljúft, þá muni allur velgjörningur hans snúast okkur til bölvunar.
2175 59 | okkar, 10 þá skulu þeir ekki velkjast í vafa um að brot þeirra
2176 57 | og mettast af sínum eigin vélræðum. Vegna þess sem þeir gerðu
2177 48 | hugann við sameiginlega velsæld en að leita síns eigin. ~
2178 62 | að vera almáttugum Guði velþóknanlegir í heiðarleika, sannleika
2179 32 | en þó ekki vegna eigin verðleika eða afreka, ekki fyrir sín
2180 5 | hann hlaut dýrðina sem hann verðskuldaði réttilega. Og það er vegna
2181 1 | nafntogaða nafn, sem svo ríkulega verðskuldar aðdáun allra, hefur beðið
2182 15 | vil veita honum athvarf og verja hann af einurð"." ~
2183 8 | réttar hins munaðarlausa. Verjið málefni ekkjunnar. Komið,
2184 65 | 65. Verið skjótir til verka og látið sendiboða okkar,
2185 43 | treyst í Kristi fyrir slíku verkefni, skyldu standa að þessum
2186 33 | hann hafði lokið öllu sínu verki leit hann á þau með velþóknun,
2187 56 | kæru vinir, hversu mikla vernd þeir fá sem Drottinn hirtir.
2188 60 | oss frá sérhverri synd. Vernda oss fyrir þeim sem hata
2189 51 | sjálfir áfellisdóm ef það verndaði hið friðsæla samlyndi sem
2190 64 | Fyrir æðsta prest vorn og verndara, Jesúm Krist, en fyrir hann
2191 17 | annarra frægra manna sem vert væri að nefna. Tökum sem
2192 18 | með þessum hætti: "Guð, vertu mér náðugur sakir elsku
2193 39 | dauðlegur maður í raun og veru gert? Eða hvaða styrkur
2194 5 | hafa náð til endimarka í vestri5 og eftir að hafa fært konungum
2195 10 | norðurs, suðurs, austurs og vesturs. Því að allt landið sem
2196 5 | Hann predikaði í austur- og vesturvegi og ávann sér göfugan orðstír
2197 7 | viðvörun til okkar sjálfra. Vettvangur okkar er hinn sami og við
2198 20 | Drottins. Vor, sumar, haust og vetur taka hvert við af öðru án
2199 48 | Eftir því sem orðstír hans vex, ætti hann að hugsa minna
2200 30 | eigum að láta af rógburði, viðbjóðslegum og ósiðsamlegum faðmlögum,
2201 20 | fram barmfylli sína til að viðhalda lífi mannanna. Jafnvel það
2202 39 | okkur og hnýta í okkur í viðleitni þeirra að upphefja sjálfa
2203 51 | Það er betra fyrir mann að viðurkenna villur sínar af hreinskilni
2204 40 | slíkum tilteknum tímum eru viðurkenndir og njóta blessunar því meðan
2205 62 | áunnu forfeður okkar sér viðurkenningu. Þeir voru auðmjúkir í anda
2206 7 | okkar er gott, ánægjulegt og viðurkennt. Beinum huganum að blóði
2207 28 | með ótta og hætta þessari viðurstyggð að hafa dálæti á illum gjörðum
2208 30 | ólátum, andstyggilegum losta, viðurstyggilegum hórdómsbrotum og ógeðslegum
2209 7 | ykkar heldur er það einnig viðvörun til okkar sjálfra. Vettvangur
2210 5 | 5. Við skulum víkja frá þessum fornu tilvikum
2211 20 | stjörnukórinn stefnu sinni og enginn víkur af tilsettri braut. Jörðin
2212 15 | Ennfremur segir: "Ó að Drottinn vildi eyða öllum mjúkfláum vörum,
2213 36 | hann sem Drottinn hefur viljað að við komumst í snertingu
2214 23 | fullþroskast. Sannarlega mun vilji hans verða uppfylltur með
2215 54 | skal fara þangað sem þið viljið að ég fari og ég mun gera
2216 33 | mynd, því Guð sagði: "Við viljum gjöra mann eftir okkar mynd,
2217 16 | heilbrigðir. Við fórum allir villir vegar sem sauðir, stefndum
2218 39 | öfundin deyðir þann sem er í villu. Ég hef séð heimskingjana
2219 51 | fyrir mann að viðurkenna villur sínar af hreinskilni en
2220 59 | sjúka og snúðu heim þínum villuráfandi lýð. Mettaðu hungraða, leystu
2221 49 | kærleikans eru gerð í fullkominni vináttu. Það var í kærleika sem
2222 23 | og eftir það græn og súr vínber og að lokum fullþroska berjaklasi."
2223 57 | heldur létuð öll mín ráð sem vind um eyrun þjóta og skeyttuð
2224 20 | hvert við af öðru án átaka. Vindarnir sem eiga sér heimkynni hver
2225 36 | Hann gjörir engla sína að vindum og þjóna sína að eldslogum.
2226 34 | vinnumaður tekur á móti afrakstri vinnu sinnar án efasemda, en sá
2227 34 | 34. Góður vinnumaður tekur á móti afrakstri vinnu
2228 14 | ástunda það að sýna hver öðrum vinsemd og gera það með sama unaðslega
2229 23 | Líkið ykkur við tré. Lítið á vínviðinn. Fyrst fellir hann laufin,
2230 21 | heldur að beygja okkur í virðingu fyrir Drottni Jesú Kristi
2231 59(10) | næstur honum stendur. Hann virðist ekki í vafa um að biskupsdæmi
2232 41 | hrein og við verðum að gæta virðuleika og enginn má bregða út af
2233 1 | yfir ykkur voru settir4 og virtuð öldungana. Ungum karlmönnum
2234 16 | Ásýnd hans var smánarleg og visin í samanburði við aðra menn.
2235 43 | niðurstaðan? Að sjálfsögðu vissi hann það. En hann fór þessa
2236 14 | 14. Vissulega er það réttara og lotningarfyllra
2237 43 | Haldið þið að Móse hafi ekki vitað fyrirfram að þetta yrði
2238 47 | flokkadrættir voru ef til vill minna vítaverðir á þeim dögum því þá voruð
2239 45 | röddu Heilags Anda og þið vitið að þær geyma ekkert sem
2240 13 | Heilagur Andi segir: "Hinn vitri hrósi sér ekki af visku
2241 55 | lægja ófriðaröldur. Við vitum að það eru margir á meðal
2242 61 | fyrir hinn æðsta prest og vörð sálna vorra, Jesúm Krist,
2243 59 | sem örvænta, skapari og vörður sérhverrar sálar. Þú margfaldar
2244 15 | Lýður þessi heiðrar mig með vörunum, en hjarta þeirra er langt
2245 20 | fastmótaði til að geyma vötnin, rýfur ekki þá marklínu
2246 33 | Hann aðskildi jörðina frá vötnunum sem umluktu hana og setti
2247 53 | að mikilli þjóð, meiri og voldugri en það er." En Móse svaraði: "
2248 16 | og hann mun öðlast hina voldugu að herfangi fyrir það að
2249 51 | ættu einnig að líta til vonarinnar sem við eigum allir sameiginlega.
2250 57 | að síður útskúfaðir frá voninni í honum. Þannig segir í
2251 62 | í samlyndi og án allrar vonsku, lifa í friði og kærleika
2252 61 | blessun, færum vér lofgjörð vora fyrir hinn æðsta prest og
2253 64 | hans. Fyrir æðsta prest vorn og verndara, Jesúm Krist,
2254 65 | aftur. Megi náð Drottins vors Jesú Krists vera með yður
2255 57 | þá mun ég hlæja í ógæfu yðar. Þegar skelfingin dynur
2256 65 | vors Jesú Krists vera með yður og með öllum alls staðar
2257 3 | afbrýðisemi, átökum og deilum, yfirgangi og upplausn, ryskingum og
2258 55 | sínum. Þá hafa margir þeirra yfirgefið borgir sínar ef það mætti
2259 11 | Drottinn það ljóst að hann yfirgefur aldrei þá sem setja von
2260 56 | sem hafa gerst sekir um yfirsjónir, að þeim verði gefið að
2261 2 | klofningi. Þið grétuð yfir yfirsjónum náunga ykkar og lituð á
2262 1(4) | Hér er átt við yfirvald kirkjunnar. ~
2263 60 | gagnleg og velþóknanleg sem og yfirvöldum vorum. Já, Drottinn, lát
2264 46 | sundur meðlimi Krists og ýta undir ófrið í okkar eigin
|