62. Bræður
mínir. Við höfum nú skrifað nógu mikið
til ykkar varðandi þessa hluti sem snerta heilaga trú okkar og
eru nytsamlegir þeim sem þrá að ástunda
dyggðugt líferni sitt af enn meiri guðrækni og
réttlæti. Trú, iðrun, sannur kristinn kærleikur,
sjálfsagi, þagmælska og þolgæði - við
höfum fjallað um alla þessa þætti. Við höfum
minnt ykkur á að þið eruð bundnir þeirri skyldu
að vera almáttugum Guði velþóknanlegir í
heiðarleika, sannleika og langlyndi. Við höfum sagt ykkur að
lifa í samlyndi og án allrar vonsku, lifa í friði og
kærleika og vera sameinaðir í stöðugu
umburðarlyndi. Við höfum bent á að þannig
áunnu forfeður okkar sér viðurkenningu. Þeir voru
auðmjúkir í anda gagnvart Guði, Föður
sínum og skapara, og gagnvart öllum mönnum. Okkur er
það ljóst, að við erum að skrifa mönnum sem
hafa trú og njóta virðingar, mönnum sem hafa
djúpa þekkingu á spakmælum hinna guðlegu
boða. Það hefur verið okkur hvatning að rifja þessa
hluti upp með ykkur.
|