7. Nú er
það svo, kæru vinir, að allt sem hér er sagt þjónar
ekki einvörðungu sem áminning til ykkar heldur er það
einnig viðvörun til okkar sjálfra. Vettvangur okkar er hinn
sami og við verðum að horfast í augu við sama ágreining.
Við eigum að hverfa frá þessum innihaldslausu og
fánýtu hugarórum og snúa okkur þess í
stað að þeirri heiðvirðu og heilögu reglu sem
við höfum fengið í arf. Þannig komumst við að
raun um hvað í augum skapara okkar er gott, ánægjulegt og
viðurkennt. Beinum huganum að blóði Krists.
Hugleiðum hversu dýrmætt þetta blóð er
í augum Föður hans því úthelling þess
var okkur til hjálpræðis og hefur opnað öllum
mönnum leið til iðrunar. Við þurfum ekki annað en
að líta til liðinna kynslóða til að sjá
að hverjum og einasta þeirra hefur Drottinn gefið
tækifæri til að iðrast, hverjum og einum sem var
reiðubúinn til þess, reiðubúinn að snúa
sér til hans. Þegar Nói boðaði iðrun var
þeim bjargað sem hlustuðu á hann. Eftir að
Jónas hafði boðað íbúum Níníve
eyðingu borgarinnar, iðruðust þeir synda sinna og bættu
fyrir þær með bænum og bænaáköllum.
Þannig öðluðust þeir sáluhjálp jafnvel
þótt þeir væru ekki Guðs útvalda
þjóð.
|