16. Kristur
tilheyrir þeim sem eru auðmjúkir í hjarta en ekki
þeim sem eru líklegir til að upphefja sig yfir hjörð
hans. Drottinn okkar Jesús Kristur, sproti hátignar Guðs, kom
ekki til okkar með pomp og prakt eða fullur stærilætis
þrátt fyrir allt veldi sitt. Hann lítillætti sig
þegar hann kom eins og Heilagur Andi hafði sagt um hann. Hann
sagði: "Drottinn, hver hefur trúað því sem
við höfum boðað og hverjum varð armleggur Drottins
opinber? Því við kunngjörðum fyrir augliti Drottins
að hann líktist ósjálfbjarga barni eða
rótarkvisti úr þurri jörð; að hann væri
hvorki álitlegur né glæsilegur á að líta.
Við sáum hann og ekki var hann fagur svo að okkur fyndist til um
hann. Ásýnd hans var smánarleg og visin í
samanburði við aðra menn. Hann var hlaðinn kaunum og
þrautir settu mark sitt á hann; hann þekkti
þjáningar. Hann byrgði fyrir andlit sitt, fyrirlitinn og
einskis metinn. Engu að síður er hann sá er ber syndir
okkar og þjáist af þeim sökum. Við álitum
hann refsaðan, sleginn og lítillættan, en hann var særður
vegna synda okkar og kraminn vegna misgjörða okkar. Hegningin, sem
við höfðum til unnið, kom niður á honum, og fyrir
hans benjar urðum við heilbrigðir. Við fórum allir
villir vegar sem sauðir, stefndum hver sína leið, en Drottinn
lét misgjörð okkar allra koma niður á honum. Hann
var hrjáður en lauk eigi upp munni sínum. Eins og lamb, sem
leitt er til slátrunar, og eins og sauður þegir fyrir
þeim er klippa hann, lauk hann eigi upp munni sínum. Hann var
niðurlægður samkvæmt dómi og hann var burt numinn.
Hver af samtíðarmönnum hans hugsaði um það? Hann
var hrifinn burt af landi lifenda. Fyrir sakir syndar míns
lýðs var hann lostinn til dauða. Og ég mun færa
fram illræðismenn fyrir að hafa búið honum gröf
og ríka menn fyrir að hafa deytt hann því ekkert ranglæti
framdi hann og engin svik voru í munni hans. Það er
áform Drottins að losa hann úr harmkvælum hans. Og ef
þú færir fram fórn fyrir syndir þínar
mun sál þín fá að líta afsprengi
þín lifa langa ævi. Það er áform Drottins
að taka burt þær hörmungar er sál hans þoldi,
sýna honum ljós og seðja hann skilningi og láta menn
læra að þekkja hann sem réttlátan mann og
góðan þjón þeirra mörgu sem hann mun í
eigin persónu bera misgjörðir fyrir. Fyrir því gef
ég honum hina mörgu að hlutskipti og hann mun öðlast hina
voldugu að herfangi fyrir það að hann gaf líf sitt
í dauðann og var með illræðismönnum talinn. Hann
bar syndir margra og var framseldur fyrir syndir þeirra." Á
öðrum stað segir einnig: "Ég er maðkur og eigi
maður, til spotts fyrir menn og fyrirlitinn af lýðnum. Allir
þeir er sjá mig gjöra gys að mér, bregða
grönum og hrista höfuðið. Hann fól málefni sitt Drottni. Hann hjálpi honum, hann
frelsi hann, því að hann hefir þóknun á
honum." Þið sjáið þannig, kæru vinir,
hvers konar fordæmi okkur hefur verið gefið. Ef Drottinn
lítillætti sig með þessum hætti, hvað eigum
við að gera sem fyrir hann höfum orðið
aðnjótandi náðar hans?
|