17. Við
skulum breyta eftir dæmi þeirra sem "fóru um í
gærum og geitskinnum" og boðuðu hástöfum komu
Messíasar, það er að segja, þeirra Elía,
Elísa og Esekíels meðal spámannanna auk annarra
frægra manna sem vert væri að nefna. Tökum sem dæmi
Abraham, en margir báru vitni um kosti hans. Þótt hann
væri nefndur Guðs vinur þá segir hann engu að
síður þegar hann sér hátign Guðs:
"Ég er duft eitt og aska." Ennfremur er skrifað um Job:
"Job var maður ráðvandur og réttlátur,
guðhræddur og grandvar í öllu." En einnig hann
ásakar sjálfan sig með þessum orðum: "Enginn
er hreinn af óhreinindum, jafnvel þótt líf hans
takmarkist við einn dag." Móse var sagður "trúr
í öllu Guðs húsi" og fyrir þjónustu
hans lét Guð plágur og harðræði ganga yfir
Egypta þeim til dóms. En jafnvel hann sem var slíks
heiðurs aðnjótandi var ekki gefinn fyrir stór orð.
Hann sagði einungis þegar hann fékk köllunina í
þyrnirunnanum: "Hver er ég að þú skulir
senda mig? Mér er trekt um málfæri og tungutak." Og
öðru sinni segir hann: "Ég er lítið annað
en reykur úr keri."
|