62. Bræður mínir. Við höfum nú skrifað nógu mikið til ykkar varðandi þessa hluti sem snerta heilaga trú okkar og eru nytsamlegir þeim sem þrá að ástunda dyggðugt líferni sitt af enn meiri guðrækni og réttlæti. Trú, iðrun, sannur kristinn kærleikur, sjálfsagi, þagmælska og þolgæði - við höfum fjallað um alla þessa þætti. Við höfum minnt ykkur á að þið eruð bundnir þeirri skyldu að vera almáttugum Guði velþóknanlegir í heiðarleika, sannleika og langlyndi. Við höfum sagt ykkur að lifa í samlyndi og án allrar vonsku, lifa í friði og kærleika og vera sameinaðir í stöðugu umburðarlyndi. Við höfum bent á að þannig áunnu forfeður okkar sér viðurkenningu. Þeir voru auðmjúkir í anda gagnvart Guði, Föður sínum og skapara, og gagnvart öllum mönnum. Okkur er það ljóst, að við erum að skrifa mönnum sem hafa trú og njóta virðingar, mönnum sem hafa djúpa þekkingu á spakmælum hinna guðlegu boða. Það hefur verið okkur hvatning að rifja þessa hluti upp með ykkur.