16. Kristur tilheyrir þeim sem eru auðmjúkir í hjarta en ekki þeim sem eru líklegir til að upphefja sig yfir hjörð hans. Drottinn okkar Jesús Kristur, sproti hátignar Guðs, kom ekki til okkar með pomp og prakt eða fullur stærilætis þrátt fyrir allt veldi sitt. Hann lítillætti sig þegar hann kom eins og Heilagur Andi hafði sagt um hann. Hann sagði: "Drottinn, hver hefur trúað því sem við höfum boðað og hverjum varð armleggur Drottins opinber? Því við kunngjörðum fyrir augliti Drottins að hann líktist ósjálfbjarga barni eða rótarkvisti úr þurri jörð; að hann væri hvorki álitlegur né glæsilegur á að líta. Við sáum hann og ekki var hann fagur svo að okkur fyndist til um hann. Ásýnd hans var smánarleg og visin í samanburði við aðra menn. Hann var hlaðinn kaunum og þrautir settu mark sitt á hann; hann þekkti þjáningar. Hann byrgði fyrir andlit sitt, fyrirlitinn og einskis metinn. Engu að síður er hann sá er ber syndir okkar og þjáist af þeim sökum. Við álitum hann refsaðan, sleginn og lítillættan, en hann var særður vegna synda okkar og kraminn vegna misgjörða okkar. Hegningin, sem við höfðum til unnið, kom niður á honum, og fyrir hans benjar urðum við heilbrigðir. Við fórum allir villir vegar sem sauðir, stefndum hver sína leið, en Drottinn lét misgjörð okkar allra koma niður á honum. Hann var hrjáður en lauk eigi upp munni sínum. Eins og lamb, sem leitt er til slátrunar, og eins og sauður þegir fyrir þeim er klippa hann, lauk hann eigi upp munni sínum. Hann var niðurlægður samkvæmt dómi og hann var burt numinn. Hver af samtíðarmönnum hans hugsaði um það? Hann var hrifinn burt af landi lifenda. Fyrir sakir syndar míns lýðs var hann lostinn til dauða. Og ég mun færa fram illræðismenn fyrir að hafa búið honum gröf og ríka menn fyrir að hafa deytt hann því ekkert ranglæti framdi hann og engin svik voru í munni hans. Það er áform Drottins að losa hann úr harmkvælum hans. Og ef þú færir fram fórn fyrir syndir þínar mun sál þín fá að líta afsprengi þín lifa langa ævi. Það er áform Drottins að taka burt þær hörmungar er sál hans þoldi, sýna honum ljós og seðja hann skilningi og láta menn læra að þekkja hann sem réttlátan mann og góðan þjón þeirra mörgu sem hann mun í eigin persónu bera misgjörðir fyrir. Fyrir því gef ég honum hina mörgu að hlutskipti og hann mun öðlast hina voldugu að herfangi fyrir það að hann gaf líf sitt í dauðann og var með illræðismönnum talinn. Hann bar syndir margra og var framseldur fyrir syndir þeirra." Á öðrum stað segir einnig: "Ég er maðkur og eigi maður, til spotts fyrir menn og fyrirlitinn af lýðnum. Allir þeir er sjá mig gjöra gys að mér, bregða grönum og hrista höfuðið. Hann fól málefni sitt Drottni. Hann hjálpi honum, hann frelsi hann, því að hann hefir þóknun á honum." Þið sjáið þannig, kæru vinir, hvers konar fordæmi okkur hefur verið gefið. Ef Drottinn lítillætti sig með þessum hætti, hvað eigum við að gera sem fyrir hann höfum orðið aðnjótandi náðar hans?