Scena

 1 1|        non fa tre pare de buò. Càncaro, a he bio brombe. L'è na
 2 1|       cuore, viegio desborozò. Càncaro el magne elo, e chi el menè
 3 1|        Tamentre, al sangue del càncaro, a n'he squasso male che
 4 1|       ché ghe besognava pí. Oh càncaro, mo a me vezo pur impazò.
 5 2|  PITARO ‑ Sí, sí, de vera. Vah càncaro, di pian, ch'el stà chialondena —
 6 2|    vitu. L'è n'omo fastibioso. Càncaro vaghe pur con le bone. «
 7 2|         Ah, ah, ben a intendo, càncaro. E sí l'è fastibioso fieramén
 8 2|       l crie? ~PITARO ‑ El dà, càncaro, el mena zò elo ala polite
 9 2|     con un spuazo. E sí dà an? Càncaro el magne donca. Ah! mo insegnème
10 2|       su l'usso, chí de fuora, càncaro, che 'l no t'arciapasse
11 2|          No, gi ha un famegio, càncaro, che i serve tuti e du. ~
12 2|      agno muò, vi. Oh po.a del càncaro, Dio sa a che muò l'anderà;
13 2|      de scuódere. Vaghe mo com càncaro se vuogia, a me sento a
14 3|        può avrir, ch'a son mi, càncaro te magne. Te no me cognussi
15 3|       dire che elo non vuogia? Càncaro, la insirae ben del manego.
16 3| qualcun altro, che te vegna el càncaro, stomegosa che ti è ben! ~
17 3|        n'ha dò. Orbentena, che càncaro è questo? Comenzanto da
18 3|      sè quel ch'el supia. Ben, càncaro, sí da vera: l'è un cotale
19 5|         Sí, elo, barba Pitaro! Càncaro, l'è bon. A ve se dire che
20 5|        un marío che l'è un mal càncaro, che se no ghe la dé, el
21 5| intenderà. ~BILORA ‑ Vaghe con càncaro se vuogie: sè 'l me la dà,
22 5|          Mo a no sè a che muò, càncaro, i ghe dighe mi. A crezo
23 6|      PITARO ‑ Po.a del mal del càncaro! Mo che volíu che 'l faghe?
24 9|        Làgame vere se la luse. Càncaro, la n'è tropo lusente. El
25 9|        Elo vegnú fuora? Sí. Oh càncaro te magne vecio strassinò...