SCENA PRIMA
BILORA, solo.
Orbentena, on on va uno
inamorò, e on no se fica; el no se ghe ficherae gnan na sbombarda. Po.a an l'amore. Chi harae mè dito che l'amore
m'haesse tirà sí fieramèn, che 'l me haesse menò in zente ch'a no viti mè, e
fuora de cà mia? Ch'a no sè on supia mi. I dise che l'amore no pò fare o che 'l
no sa fare: mo a vezo che 'l sa fare zò che 'l vuole. Mo mi, che na fià mi a
vuò dire de mi, se no foesse stò l'amore de vegnír a véere s'a cato la me
cristiana, ch'a no sarae vegnú tuto ieri, tuta sta note, e tuta sta dimàn, per
buschi, per ciese, e per scatarón, ch'a son tuto inscurentò, ch'a non posso pí
de la vita. Lagón pur dire, lagón pur anare, che el tire pí l'amore a uno che
supia inamorò, che non fa tre pare de buò. Càncaro, a he bio brombe. L'è na
male brega l'amore. El ghe n'è an che dise che l'amore se fica lomè in zòene, e
che 'l fa nare in varegagia lomè i zòene: a vezo pure mi che 'l ghe va an d'i
viegi. E sí a scherzo che 'el n'haesse bu el verín al culo che 'l no m'harae
menò via la me fémena che gh'el cavasse. C'haésselo cavò el cuore, viegio
desborozò. Càncaro el magne elo, e chi el menè in quela vile, usularo che l'è!
Che no pósselo mè haere legreza d'i suò dinari, né gnan galdimento pí co 'l me
laga haer mi de me mogiere. Tamentre, al sangue del càncaro, a n'he squasso
male che no me staghe ben. A volea pur anare a tirar barche, e de dí e de note,
e altri me ha tirò me mugièr fuora de cà a mi, che Dio el sa se mè pí la porò
véere. Harae fato miegio haér tirà a cà, ché ghe besognava pí. Oh càncaro, mo a
me vezo pur impazò. A muoro de fame e sí a n'he pan, e sí a n'he gniàn dinari
de comprarme. Mo almanco saesse on la stà e on el l'ha menà: che la pregherae
pur tanto che la me darae un pezato de pan.
|