Libro,  Capo

 1  I,  2 |  invisibili sua natura abusus est Deus, ut illum homines ignorarent,
 2  I,  2 |         tibi, crede mihi, patebit Deus, sane totius expers invidiae,
 3  I,  3 |           divina mysteria. Caelum Deus fieri iussit, et factum
 4  I,  3 |         quo unum. Ibi novit omnia Deus quae fecit per ipsam.~ ~
 5  I,  7 |         Operibus eam praescripsit Deus antequam litteris, viribus
 6  I,  9 |         verità, essendo certo che Deus, com'egli dice, cum res
 7  I,  9 |         che edictum quoddam, quod Deus aquae superficiei circumdedit.
 8  I,  11|    miretur? Cum hoc annis omnibus Deus in vitibus faciat non v'
 9  I,  12|        cras in clibanum mittitur, Deus sic vestit, quanto magis
10  I,  13|  maravigliando disse S. Agostino: Deus ita artifex est magnus in
11  I,  15|          fecit omnia, sicut dixit Deus omnipotens, Nonne manus
12 II,  3 |            disse Tertullian, quod Deus texit? Unde sciscitandum
13 II,  3 |       universis rationibus auctor Deus.~ ~Chi mi sa dire, se può
14 II,  3 |      universis rationibus, auctor Deus.~ ~Noi veggiamo, poco men
15 II,  3 |       universis rationibus auctor Deus. Con questo forte appoggio
16 II,  3 |       universis rationibus auctor Deus. Una delle pruove che della
17 II,  3 |      minime potuisse? Avertat hoc Deus a cordibus piorum.~ ~
18 II,  4 |          nostrorum non est auctor Deus, sed ordinator. Come dunque
19 II,  4 |            ut sit decora pictura; Deus nescit ubi ponat peccatorem,
20 II,  4 |    continuis exacerbetur offensis Deus, indignationem suam temperat
21 II,  5 |           suo Ottavio. Sed etenim Deus actum hominis ignorat et
22 II,  5 |            et falleris: unde enim Deus longe est, cum omnia caelestia
23 II,  5 |  claritudo violatur. Quanto magis Deus auctor omnium, a quo nullum
24 II,  7 |           non pervenit. Non audit Deus nisi quod dignum ducit suis
25 II,  8 |         Agostino un non so chi: O Deus, ista est iustitia tua,
26 II,  8 |         Ista est iustitia tua? Et Deus tibi: Ista est fides tua?
27 II,  8 |     Signore che l'Apostolo chiamò Deus spei, se, oltre allo svellere
28 II,  8 |            sempiternus: in summa, Deus ex homine evadens. Quanto
29 II,  9 |        eloquentissimi libri) quod Deus volens undecunque materiam
30 II,  10|         sors ipsa pro deo sit qua Deus probatur incertus.~ ~Lucilio
31 II,  10|         ac transeat, quanto magis Deus, cuius sapientia, per quam
32 II,  10|         colà da Boezio: Si quidem deus est, unde mala? Bona vero
33 II,  16|  insipiens in corde suo: "Non est Deus". Il che detto, incontanente
34 II,  16|           grandi lettere: Non est Deus.~ ~Or chi vuol prendersi
35 II,  16|           cuore proferì: "Non est Deus". Non est Deus? – dice egli –
36 II,  16|            Non est Deus". Non est Deus? – dice egli – Et quomodo
37 II,  16|           ciò appresso lei, habet Deus testimonium (come disse
38 II,  16|      disse in corde suo: "Non est Deus", gli fa, mal suo grado,
39 II,  16|           ne par?" dice " Non est Deus?" Non v'è architetto? Insipiens.
40 II,  16|       moventisi e vive?~ ~Non est Deus? Non v'è ingegnero? Insipiens.
41 II,  16|      opera soprantenda?~ ~Non est Deus? Non v'è agricoltore? Insipiens.
42 II,  16| largamente diffondersi?~ ~Non est Deus? Non v'è cocchiere? Insipiens.
43 II,  16|   sgombrarne il sereno?~ ~Non est Deus? Non v'è dipintore? Non
44 II,  16|    artefice a formarle?~ ~Non est Deus? Finianla. Non v'è alchimista?