Libro,  Capo

 1  I,  7 |       filosofare de' semi, ut te, homo, triticum non tam doceat
 2  I,  10|          covili: e allora, exibit homo ad opus suum. Anzi, a dir
 3  I,  14|          badarvi? Et miratur alla homo, cum sit ipse mirator magnum
 4  I,  16|        Quo intellecta Deum capiat homo, qui ipsum intellectum suum
 5 II,  3 |          adeo desipiendum est, ut homo videat melius alaquid fieri
 6 II,  5 |          singulos nosse. Erras, o homo, et falleris: unde enim
 7 II,  7 |          in caelo sedentem nullus homo tangebat, quomodo Saulus
 8 II,  8 |          O quam contempta res est homo, nisi supra humana se erexerit!
 9 II,  8 |         Gregorio Nisseno) excedit homo suam ipsius naturam, immortalis
10 II,  8 |      nature che dicevamo. Nam cum homo– disse il teologo san Giovan
11 II,  8 |           conditio. Sicut moritur homo sic et illa moriuntur; similiter
12 II,  8 |      spirant omnia et nihil habet homo iumento amplius.~ ~
13 II,  9 | rationabiliter cuncta agendo, sit homo; alius in passionibus fortis,
14 II,  10|   largitate concessa est. Unde si homo faciendi carminis artifex,