|
Ch.p.
|
O Figlia a lo grà Gioue,
O sore de lo Sole, ch'à lo munno
Daie puro luce, e sì Frebbo
secunno.
|
|
Ch.g.
|
Tu che nce daie la vita,
Quann'esce abbota, abbota,
Cacce lo caudo de lo fratre tuio,
E pò daie frisco à nuie.
Sempre mezzana sì da la natura.
Tu puorte ne la terra la verdura,
Ngrasse le bacche, e lluommen'arricchisce,
E lo maro ammollisce,
Ammolliscete mò Sià Dea cortese,
Fance quarche piatate,
No nfa che chesta terra sia
sporchiata.
|
|
Ch.p.
|
O figlia a lo grà Gioue,
O sore de lo Sole, ch'à lo munno
Daie puro luce, e sì Frebbo
secunno.
|
|
Mon.
|
Nnerezzate l'autare
O de la guardia, e buie
Pasture a la grà Dea,
Deuotamente auzanno,
Chiammatela cantanno.
Ch.p. O figlia a lo grà Gioue,
O sore de lo Sole, ch'a lo munno
Daie puro luce, e sì Frebbo
secunno.
|
|
Mon.
|
Scostateue no poco
Pasture, e serueture, e nò n
venite
Si nò nsentite, ch'io ve chiamma
forte.
Giouane vertoluso,
Che pe dà vit'ad autro, muore
tune,
Muore, ca sì balente, sulo eie
Vno sospiro à te, ma a l'autre è
assaie;
O armo de grann'ommo,
Che co la morte toa te faie
mmortale,
Saie che se diciarrà, tìenelo cierto,
Da mò pe ffi a la fine de lo
munno,
Mertillo è stato asempio de la
fede,
Legga chi nò lo sape, ca lo bede.
Ma perche bò la legge
Ch'a assierue lo selentio mente
muore,
Primma che te nnenucchie a
chist'autare?
Dì se t'accorre niente, e pò stà
zitto.
|
|
Mir.
|
Patre mio caro, e se patre te
chiammo,
Nò nporta ca mm'accide, sò
contento.
Lasso lo cuorpo nterra,
E ll'arm'ad Amarille vita mia.
Ma, oimè, s'essa moresse, quale
parte
De mè restarria viua?
o che morì gostuso quanno sulo
Moress'io, e no essa,
Ca si more essa, more ll'arma
mia.
(Che nò nsia maie, guard'arrasso
sia)
Ma se piatate mmereta, chi more
Pe soperchia piatà; patre coriese
Fà chella campa, ed io
Co sta bona speranza mme ne vaga
A pagà lo destino, e la moneta
Sia Morte, patre caro.
Ma quanno pò sò muorto
Me conciede, ch'io campa dou'è
essa?
Co ll'arma sulo, ma nò co lo
cuerpo,
Pocca la varca mia voca a sto
puerto.
|
|
Mon.
|
Pe bregogna nò nchiagnio, e no
nsospiro,
"O carne d'ommo, e commo sì
mmollecchia.
Figlio stà de buon'armo; e quanto
vuoie
Te mprommetto e fare; e pe sta
capo
Te iuro, e co sta mano te do
fede.
|
|
Mir.
|
Mo moro conzolato.
A tè bengo Amarille,
Recipete Mertillo
De lo FIDO PASTOR l'arma te
piglia
E co la nomme d'Amarille mmocca,
Fornesco lo parlare, e me
nnenocchio,
Laso la vita, e m'abbraccio a la
morte.
|
|
Mo.
|
Che nò nse tarda chiù, Menistre a
buie,
Allummate lo fuoco,
E iettatence dint'aggienzo,
azzone
L'addore corra nfi a la granne
Dea.
|
|
Ch. p.
|
O figlia a lo Siò Gioue,
O sore de lo Sole, ch'a lo munno
Daie puro luce, e sì Frebbo
secunno.
|