Parte, Capitolo

 1 Ati, 1 |           che quel teren el xe stà ciamà ne la so lengua Akeldamà,
 2 Ati, 7 |       tabaro a i pié de on zòvane, ciamà Saulo. E cussì i lapidava
 3 Ati, 8 |       potensa de Dio, quela che xe ciamà Grande". I ghe dava ascolto,
 4 Ati, 9 |           lu: "Sù, va su la strada ciamà Diritta, e serca ne la casa
 5 Ati, 9 |        Giafa ghe gera na dissèpola ciamà Tabità, nome che signìfica "
 6 Ati, 9 |         fata alsare, de dopo el ga ciamà i credenti e le vèdove,
 7 Ati, 10|          xe nà via, Cornelio el ga ciamà du de i so servi e on pio
 8 Ati, 10|           ga fermà al porton. I ga ciamà e dimandà se Simon, dito
 9 Ati, 10|           Giafa e fà vegnère Simon ciamà anca Piero; elo el xe òspite
10 Ati, 11|         volta i dissèpoli i xe stà ciamà Cristiani. ~Barnaba e Saulo
11 Ati, 13|           l'òpara a la quale li go ciamà". Lora, dopo de gaver degiunà
12 Ati, 15|            a Paolo e Barnaba: Juda ciamà Barsabba e Sila, òmini tegnù
13 Ati, 16|          Ghe gera chì on dissèpolo ciamà Timòteo, fiolo de na dòna
14 Ati, 16|       retegnendo che Dio ne gaveva ciamà par nunsiarve la parola
15 Ati, 18|           Chì el ga catà on Giudeo ciamà Aquila, oriundo del Ponto,
16 Ati, 18|        intrà ne la casa de on tale ciamà Tizio Giusto, che l’onorava
17 Ati, 18|            rivà a Efeso on Giudeo, ciamà Apolo, nativo de Alessandria,
18 Ati, 19|           la nóva dotrina. On tal, ciamà Demetrio, argentiere, che
19 Ati, 20|           ca gerimo raunà; on tóso ciamà Eutico, che el stava insentà
20 Ati, 23|            de farisei; mi a só stà ciamà in giudissio a motivo de
21 Ati, 23|      informà Paolo. Lora elo el ga ciamà un de i senturioni e el
22 Ati, 27|           sémo rivà in na località ciamà Buoni Porti, vissin a la
23 Ati, 27|          passavimo sóto on isoloto ciamà Càudas, a fadiga sémo stà
24 Ati, 28| apartenente al "primo” de l'ìsola, ciamà Publio; sto chì el ne ga
25 Ati, 28|           pòpolo. Eco parché ve go ciamà, par vèdarve e parlarve,