Canto, strofa
1 1, 13 | amîa con a so lansa,~E con tûtta a so forza ö te ghe-a molla~
2 1, 51 | a pansa~Ciancianinetto, tûtta quella scciûmma~Pe ûnn-a
3 1, 54 | allampanôu da mette puîa,~A roba tûtta sguari astrofoggiâ,~No gh'
4 1, 82 | tiâvan zû d'insimma in fondo,~Tûtta a roba de casa adosso a
5 1, 102| In sce i schên d'ûn artâ, tûtta abbrensûia~Giâna, fûta,
6 1, 105| lasciôu d'in mëzo a-i santi~E tûtta bella a m'ëa vegnua davanti.~ ~
7 2, 1 | cangiâ de fianco,~A passa tûtta a sô nöttûann-a in gianco.~ ~
8 2, 7 | lascioû senza speranza~Iarba e tûtta a genia di cascamorti,~Ch'
9 2, 35 | 35~Finalmente Didon, tûtta schittetti~Doppo d'ësise
10 2, 67 | da rîe, pe dâ ai peccetti~Tûtta gemme, arabeschi ed ornamenti,~
11 2, 89 | e lì in sce pisse~D'andâ tûtta de sörva e straboccâ,~Ma
12 2, 100| lezzi,~Pe nö perde ädreitûa tûtta a speranza~A s'attacca a
13 2, 117| quello brûtö ö m'ha regalôu,~Tûtta a roba che a l'ëa de sô
14 2, 120| di sacranoin da fâ tremâ~Tûtta a casa, da-o teito aî fondamenti,~
15 2, 135| figgio, asbrialo in mâ~Lë con tûtta a sô stirpe astrassonnâ?~ ~
16 2, 138| aççidente~Ö se vedde creppâ tûtta a sô gente.~ ~
17 3, 34 | ûnn-a selva aççidentâ,~Tûtta pinn-a d'ortighe e de spinoin;~
18 3, 34 | ortighe e de spinoin;~Ûn'ægua tûtta neîgra impatanâ,~A-o circonda
19 3, 51 | l'ha doppio spessö~Vestîa tûtta de neigro, e cö-a marscinn-a~
20 3, 55 | grotta co-a bocca spalancâ~Tûtta grezza de blocchi de granito,~
21 3, 123| canto,~E finiscio coscì tûtta a demöa;~E tì, nostra speranza
22 3, 147| scciûppette, ö Cecco, ö Drîa,~Tûtta gente de pöso e condizion,~
23 3, 149| colinn-a~Da di ofœûggi e mortin tûtta ombrezzâ,~Donde ha origine
24 3, 158| Tirrena ha piggiôu stanza~Tûtta a mæ flotta e a n'ha ciû
25 3, 162| poæ: chi a l'é sta gente~Tûtta dall'ægua invexendâ a cörrî?~
26 3, 179| Cicagna e Borzonasca~E in tûtta a valle de Fontannabonn-a,~
27 3, 183| Cesare ed ecco ûn battaglion~Tûtta stirpe de Giûlio e sò natûa,~
|