Atto, scena
1 1, 2| nt' e' primi mi parsi tuttu 'u munnu finutu... ma poi,
2 1, 2| Chi ci nn'è nenti... di tuttu chissu c'ha cuntatu?..~ ~ ~
3 1, 2| il figlio, poi, commosso) Tuttu santu e binidittu, figghiu!... (
4 1, 3| Nta l'affari... 'nta tuttu...~ ~ ~ROSA~ ~Mi pruvirò,
5 2, 1| comodità, la sua libertà, tuttu chiddu, 'nsumma, ca ci bisogna
6 2, 1| ca è 'n autru nutricu, tuttu chistu non ci pò essiri... (
7 2, 1| haju l'obbligu di pinsari a tuttu... Pirchí ju disidiru ca
8 2, 2| figghiu?... Guaritu di 'n tuttu?..~ ~ ~ROSA~ ~Quasi guaritu.~ ~ ~
9 2, 3| Ninu non si guarisci di 'n tuttu.~ ~ ~SARA~ ~Ccu tuttu lu
10 2, 3| n tuttu.~ ~ ~SARA~ ~Ccu tuttu lu cori, zú Paulu!... Si
11 2, 4| ROSA~ ~Si sta azzizzannu tuttu!... (con tenerezza) Si ci
12 2, 5| ora, ca 'u sacciu, e tremu tuttu! ... E poi... chi c'entra!...
13 2, 6| cappeddu, non l'ha' vistu?.. Tuttu cosi novi, ppi fari onuri
14 2, 6| ma si nni veni d' 'u 'n tuttu, no?... Chi fai, zoppichi,
15 2, 6| alla 'Gnà Tudda) E' finitu tuttu, 'Gnà Tudda!...~ ~ ~LA '
16 2, 6| mei, grazii a tutti, ccu tuttu lu cori!...~ ~ ~MINICA~ ~
17 2, 6| pocu di pulizia, ca sugnu tuttu sporcu d' 'u trenu...~ ~ ~
18 2, 7| cca, nni facemu cuntati tuttu cosi...~ ~ ~LA 'GNÂ TUDDA~ ~
|