Parte,  Componimento

1   7,       1|  no son ommo politico...~ manco pe bûrla vêuggio fâ o paggiasso.~ ~
2   7,       5|   tûtto ve dêue,~ no poeî manco arrancâ o passo:~ stæve
3   7,       5|  tûtti i venti~ n'han ciù manco ûn pö d'odô:~ Ah! m'avesse, –
4   7,       6|   pe amministrane ben;~ e manco voemmo i soliti....~ – comme
5   7,      19|    ma poi, tè! – n'ho ciù manco de sciôu.~ ~Cäo Feliçe,
6   7,      24|  no! – barbasciûscia!...~ manco stâne a parlâ. –~ ~Nicolla,
7   7,      37| vëo~ ~I~ ~Unn'öa da Zena, manco, e pä lontan~ chi sa quante,
8   7,      37|     stanco frûsto o no va manco all'ostaja:~ mangian in
9   8,       1| parma de man....~ e sensa manco dîse: amannaman!~ o l'arve