Goldoni a Zena

(1736)

A l'è nasciûa chì, all'ombra da Commenda de Prê,
in faccia a-o nostro bello mâ, sotta a-o nostro çê

limpido e sen che eternamente de lûxe o rie,
ch'o vedde a tûtti tempi viovette e rêuze scioie;

e a l'ëa modesta e cäa giûsto comme a viovetta,
bella comme ûnn-a rêuza: – o nomme? – Nicoletta.

E ûn bello giorno, quande lê meno a se l'aspëta,
tè! che capita a Zena Carlo Goldoni: – ûn Poeta!

Se sa che o Poeta o l'é comme a farfalla: – a cöre
chì e là, pe poi pösâse sorva e fêugge d'ûn fiore.

A farfalla, – Goldoni; – Nicoletta, – ûnn-a sciô....
cöse succede? o solito: – se piaxan, fan l'amô.

L'ëa là de primmaveja, quande brottisce e ciante,
e pä che a-o mondo tûtto rie, pä che tûtto cante;

quande l'amandoa e o persego son careghi de scioî,
e o ventixêu o ve porta a-o naso mille ödoî,

e ûn pâ d'êuggi ve caccian quæxi de sciamme in sen,
e allöa…. e allöa se brûxa comme ûn mûggio de fen.

Goldoni dä sò casa, dietro a-o teatro Falcon,
o-a vedde, bella, zovena, affacciase a-o barcon;

o-a vedde anchêu, doman, seja, mattin, d'ogni öa,
e quello frûto fresco, matûro o ghe fa göa:

o ven matto pe ûn semplice salûto, pe ûn inchin….
e Veneziann-e tûtte o-e dæiva pe ûn bædin:

o-a vêu, o-a domanda, e passa a malapenn-a ûn meize,
che o se porta a Venezia ûnn-a spozâ zeneize.

Che terno a-o lotto, Poeta! che donna! che moggê!
bella de chêu e de faccia, doçe comme l'amê.

Quante votte doppo ëse stæto piggiôu in gïo,
t'hæ dito in te sò brasse: – me fischian? – me ne rio:

quante votte t'hæ visto Poeta, quelli êuggi cäi,
de Rosaura e Florindo intenerise a-i guai:

quante votte t'hæ dito feliçe: – a mæ scignoa,
Nicoletta – la xe dona de casa soa!3