Castelli in äja

Soli, mi e ti... scì, giûsto
là, in te crêuze d'Arbâ
soli, mi e ti: – che gûsto
tûtti e tûtto scordâ!...
aveì l'anima pinn-a
de mûxica e d'amô,
sveggiâse ogni mattinn-a
do mæximo savô.

Se tia zù pe ûnn-a crêuza;
in fondo ûnn-a ciassetta,
e tûtta cô de rêuza
ûnn-a palassinetta
bella, allegra, pulita,
fæta d'ûn solo cian…..
vegni con mi, a n'invita,
tegnimose pe man:

ûn giardin con de ciante
che son zà squæxi sciôie;
barcoîn, tûtti a levante:
a pä ûn sciûppon de rie;
e ancon pe dâghe zunta,
pe mettighe do cô,
a malappenn-a o spunta,
l'impe de lûxe o sô:

a quattro passi o mâ,
grosso anchêu, doman carmo:
ûn ödô d'ægua sâ,
gossi, barche in desarmo,
pescoeì co-a pippa a-i denti
sciù pe i schêuggi assoiggiæ,
padroîn de bastimenti,
figgiêu, donne, mainæ,

ûnn-a gexa; ûn convento,
o ciassâ, l'ammiadô,
i bagni, a Salvamento....
ëse pe ûnn'öa pittô,
saveì mette in sciä teja,
c'ûnn-a gran pennellâ,
i schêuggi, l'ægua, a veja,
e tûtto quanto Arbâ!....

Ma cöse diggo?.... Andemmo
tegnindose pe man;
ecco a barchetta, e o remmo,
chi ne portiâ lontan…..
torniemo ä palassinn-a
tornando e stelle in çê;
mi e ti, – ma ti reginn-a
e mi.... scciavo a-i tò pê.