ann-e
de Pasqua

Lûxe o sô: che bello giorno!
semmo a Pasqua tûtta scioia:
tûtti anchêu se dan dattorno
pe fâ incetta d'allegria:
no sentî che ramaddan?
o l'é ûn bosco de baccan?
din don dan, din don dan.

Pasqua a l'é de tûtte e feste
a ciù allegra, a l'é a ciù cä:
o çê limpido, celeste,
o proû verde, bogge o mâ;
se n'é andæto o freido can,
e l'é o tempo sciûto e san:
din don dan, din don dan.

Dappertûtto spunta fiori
dove gh'é ûn pö de terren;
(o l'é ûn poema de colori)
chi se-i mette in testa e in sen,
e chi n'ha ûn carego in man
e se-i porta in to mezzan:
din don dan, din don dan.

Semmo a Pasqua tûtta scioia,
bella comme ûnn-a spozâ:
ûnn'ajetta se respia
fresca, bonn-a, imbarsamâ:
i zoenotti e e figge van
pe-i sentê dandose man:
din don dan, din don dan.

Presto torta, çimma pinn-a,
agnelletto, êuve, leitûga:
che remescio in ta cuxinn-a!
pésta, impotta, fa, pacciûga:
metti töa, damme ûnn-a man....
e d'arente e da lontan:
din don dan, din don dan.

Ma vortemose inderrê:
comme cangia a bella scena!
gh'é de case pe-i sestê
(che verghêugna ancon pe Zena)
streite, basse, senza sô....
li, no gh'intra o bon ûmö:

ûnn-a strêuppa de figgiêu
chi domanda ûn pö de pan:
che miseja! cianze o chêu:
e doman?.... e poidoman?....
no ghe n'é drento a-o bancâ
ni da pésta e da péstâ.

*

* *

Ûn profûmmo de viovetta
o l'é quello da Caitæ:
ah! che Pasqua benedetta
se aggiûttiemo sti scordæ:
quande porze a nostra man
a palanca, a carne, o pan....
din don dan, din don dan.