7.
1 cum sanare vellem Israhel revelata est iniquitas
Ephraim et malitia Samariae quia operati sunt mendacium et fur ingressus est
spolians latrunculus foris
2 et ne forte dicant in cordibus suis omnem malitiam
eorum me recordatum nunc circumdederunt eos adinventiones suae coram facie mea
factae sunt
3 in malitia sua laetificaverunt regem et in
mendaciis suis principes
4 omnes adulterantes quasi clibanus succensus a
coquente quievit paululum civitas a commixtione fermenti donec fermentaretur
totum
5 dies regis nostri coeperunt principes furere a
vino extendit manum suam cum inlusoribus
6 quia adplicuerunt quasi clibanum cor suum cum
insidiaretur eis tota nocte dormivit coquens eos mane ipse succensus quasi
ignis flammae
7 omnes calefacti sunt quasi clibanus et
devoraverunt iudices suos omnes reges eorum ceciderunt non est qui clamet in
eis ad me
8 Ephraim in populis ipse commiscebatur
Ephraim factus est subcinericius qui non reversatur
9 comederunt alieni robur eius et ipse
nescivit sed et cani effusi sunt in eo et ipse ignoravit
10 et humiliabitur superbia Israhel in facie
eius nec reversi sunt ad Dominum Deum suum et non quaesierunt eum in omnibus
his
11 et factus est Ephraim quasi columba
seducta non habens cor Aegyptum invocabant ad Assyrios abierunt
12 et cum profecti fuerint expandam super
eos rete meum quasi volucrem caeli detraham eos caedam eos secundum auditionem
coetus eorum
13 vae eis quoniam recesserunt a me vastabuntur quia
praevaricati sunt in me et ego redemi eos et ipsi locuti sunt contra me
mendacia
14 et non clamaverunt ad me in corde suo sed
ululabant in cubilibus suis super triticum et vinum ruminabant recesserunt a me
15 et ego erudivi et confortavi brachia eorum et in
me cogitaverunt malitiam
16 reversi sunt ut essent absque iugo facti sunt
quasi arcus dolosus cadent in gladio principes eorum a furore linguae suae ista
subsannatio eorum in terra Aegypti
|