1003-circa | circu-discr | discu-hiero | histo-minis | minor-plura | pluri-secun | sede-yad
bold = Main text
Chapter, Paragraph grey = Comment text
501 II,21 | notiones nostrae ac voces circumscribantur. Formula illa, licet semper
502 IV,45 | iuridicialis prudentia, qua certae circumscribuntur participationis regulae,
503 IV,43 | sororumque vultibus nos circumsistentium. Significat insuper communionis
504 IV,44 | cum respondere necesse sit cito difficultatibus quibus occurrere
505 I,8(5) | De civ. Dei, XVIII, 51,2: PL 41,
506 IV,52 | in modum, necessitudo cum civili societate ita instituatur
507 I,9 | sive ecclesiasticorum sive civilium, operam exercuit. Has Nostras
508 Conclu,59 | peregrinationem in sanctam civitatem Ierusalem, in domum Nazarethanam
509 III,40 | Pridem enim iam occidit, in civitatibus quoque antiquae evangelizationis,
510 Intro,1 | Salvator, Ecclesia Spiritusque clamaverunt: Marana tha — Veni, Domine
511 II,26 | 26. Christi clamor in cruce, carissimi Fratres
512 IV,51 | ad opportune et importune clamorem edendum eos, qui novis scientiae
513 IV,42 | Domini dicta hac de re clariora sunt quam ut eorum vis imminui
514 III,33 | loco tenet memoria, ex tot claris testificationibus, sancti
515 Conclu,59 | Sanctae post terga nostra clauditur, sed ut relinquatur quam
516 IV,45(29) | Cfr Congr. de Clericis et aliae, Instr. de quibusdam
517 IV,45 | universumque Dei Populum, inter clericos ac religiosos, inter consociationes
518 IV,47 | Ecclesia indulgere nequit coercitioni cuiusdam culturae quamvis
519 III,31 | sunt in consociationibus et coetibus ab Ecclesia agnitis. ~
520 I,12 | ecclesialium singularium coetuum iubilares congressiones
521 II,26 | gemitum. Harum rationum duarum coëxsistentia, quae inter se non conciliari
522 I,9 | quemadmodum adulescentes decet, at cogitabundos, precationibus, « sensui »,
523 IV,44 | protegatur. Atque primum cogitandum est de propriis ministeriis
524 I,13 | capere placet. Illorum dierum cogitantes sensum, facere non possumus
525 Intro,3 | unaquaeque Ecclesia, dum id cogitat quod Dei Populo hoc peculiari
526 III,36 | Quapropter persequentes cogitationem in litteris Dies Domini
527 Intro,2 | Nostri Pontificatus principio cogitavimus. In celebratione illa quandam
528 II,20 | evolvi verissima potest cognitio, adhaerens congruensque,
529 II,26 | semper oculi. Omnino propter cognitionem atque experientiam, quam
530 II,19 | Hic nimirum est ulterior cognitionis gressus, quae eius personae
531 II,20 | hominem rationemque communem cognoscendi exprimunt. Communis haec
532 III,29 | deprehenditur istud, qui sane cognoscendus est, diligendus atque imitandus,
533 IV,42 | 42. « In hoc cognoscent omnes quia mei discipuli
534 IV,45 | Communionis spatia cotidie colenda sunt necnon amplificanda,
535 I,10 | confirmaverunt, in pacem servandam collati. ~Multum eminuit opificum
536 III,29 | reddetur per industriam collegialem, iam pridem passim vigentem,
537 IV,44 | arcte coniuncta episcoporum collegialitas. Ea namque hic aguntur quae
538 III,37 | quae fructus deliberationum collegii sessionis Synodi Episcoporum
539 IV,49 | bibere; hospes eram, et collegistis me; nudus, et operuistis
540 II,24 | fortasse illud est quod colligens primas Iesu voces duodecim
541 II,18 | figurare student, certa colligentes testimonia (cfr Lc 1,3)
542 III,39 | ex sententiis sinit vivam colligere vocem quae nos appellat,
543 I,7 | saeculi fidei Testium memoriae colligerentur. Die VII mensis Maii anno
544 II,18 | faber » ipse, res gestas colligerunt, qui inter suos necessarios
545 III,40 | studium velut novum talentum collocare (cfr Mt 25,15), quod nostris
546 III,30 | visionem rerum illam, in qua collocari debet totum pastorale iter,
547 III,38 | intellegentiae atque navitatis opes collocemus. Vae nobis si obliti erimus: «
548 IV,44 | normas communio ipsa in tuto collocetur ac protegatur. Atque primum
549 II,18 | sanantem vim requirunt, collocutoribus, qui ipsius vario cum proventu
550 II,27(14) | Ultimi Colloqui. Quaderno giallo, 6 Iulii
551 IV,55 | exponitur magna provocatio colloquii interreligiosi, cui novum
552 IV,56 | verum etiam de christiano colloquio cum philosophiis, culturis,
553 II,18 | mulierum manipulo, quae eum colunt (cfr Lc 8, 2-3), turbis
554 I,11 | universalis Episcopatus parte comitante, eiusdem maternae sollicitudini
555 II,18 | proventu audiunt verba, comitatum, ostendunt. ~Evangeliorum
556 Conclu,59 | resuscitatus, qui nostris in viis comitem se praebet et notum nobis
557 II,17(8) | Comm. in Is., Prol.: PL 24,17. ~
558 II,28 | eius oboedientiae, prout commeminit Epistula ad Hebraeos: «
559 III,31 | 31. Primariam hanc commemorare veritatem eamque sicut fundamentum
560 I,7 | persecutionum est signum, eosdem commemoravimus. Hereditas est quaedam quae
561 III,40 | 9,22). Haec cuncta vobis commendantes cogitamus Nos nominatim
562 Conclu,58 | mundi partibus, tertium commendavimus millennium. Pluries his
563 II,27 | Pater, in manus tuas commendo spiritum meum » (Lc 23,46). ~
564 I,11 | mulierumque novi millennii vitam commisimus.~
565 III,37 | gravium, quae post Baptismum commisit, peccatorum ».24 Cum superius
566 I,7 | usque grati animi officio committenda atque imitationis renovato
567 Conclu,58 | Christo auxilium ferente, est committendum. Filius Dei, qui abhinc
568 III,40 | quam haud uni soli manipulo committi licebit « peritorum », verum
569 IV,56 | intermissuram, quoniam auxilio se committit Paracliti, Spiritus veritatis (
570 II,27 | illa beatitatis dolorisque commixtione. In « Divinae Providentiae
571 IV,42 | apostolus Paulus huius nos rei commonefacit in hymno caritatis: si linguis
572 III,41 | exemplis venturae aetatis viam commonstraverunt ac veluti nobis complanaverunt.
573 III,33 | officio obstringimur ut commonstremus quam alte coniunctio cum
574 I,13 | sanctificavitque Redemptor. Animi commotionem ostendere difficile est,
575 III,34 | valde quis erraverit qui communes christianos putaverit acquiescere
576 III,38 | operam, quae precationi communi et singulari proprium concedat
577 I,15 | particulas de Christi mysterio communicare volumus, qui est fundamentum
578 III,29 | instituat diverbium efficacemque communicationem. Constans vero institutum
579 IV,50 | verborum, cui hodierna societas communicationis cotidie subicitur. Caritas
580 I,10 | cognoverunt vel eosdem per communicationum socialium instrumenta absentes
581 Intro,2 | convertendi ut laudis canticum communicemus. Sancto de hoc anno Bismillesimo,
582 III,37 | Pastores ipsi maiore spe communicent et rerum excogitandarum
583 III,31 | laici sanctimoniam sunt communissimis in vitae condicionibus adsecuti.
584 III,34 | fingi animo » potest quam communiter censetur. Hoc tot manipuli
585 IV,48 | optantes ut illa donorum commutatio quibus Ecclesia primi millennii
586 IV,45 | participationis regulae, compagem Ecclesiae hierarchicam ostendit
587 IV,45(29) | art. 5: De cooperationis compagibus in Ecclesia particulari. ~
588 IV,43 | christianus, ubi altaris comparantur ministri, consecrati homines
589 IV,48 | Reformatione ortarum. Theologica comparatio de essentialibus fidei et
590 I,6 | conscientiae examen nos comparavimus, cum hoc sciremus: « Ecclesia
591 IV,56 | veritatis (Io 14,17), cui competit eam deducere « in omnem
592 IV,43 | nobis insidiantur ac pariunt competitionem, cupiditatem proprii curriculi,
593 III,41 | commonstraverunt ac veluti nobis complanaverunt. Nihil propterea nobis superest
594 III,40 | officium. Verumtamen id complebitur, congrua habita ratione
595 I,6 | proprio sinu peccatores complectens, sancta simul et semper
596 III,34 | cedent « surrogatuum », complectentes scilicet aliena religionis
597 I,10 | oeconomiae cunctum orbem complectentis processus sine mora ordinarentur
598 IV,42 | in se intellexi universas complecti vocationes, Amorem nempe
599 III,29 | manet, quae omnes quidem complectitur. Communem tamen ad utilitatem
600 I,14 | Nationes quae haec Instituta complectuntur, illae potissimum quibus
601 IV,46 | inter iustas varietates complementum. Res est quae datur pluribus
602 III,34 | quae eorum nequeat vitam complere. Praesertim pluribus coram
603 I,8 | turbas, quae Forum Petrianum complerunt, compluribus celebrationibus
604 Intro,1 | alacritate, quae omnia membra complexa est, Dei Populus simul hic
605 I,9 | perquam varios hominum ordines complexi sunt, cum vere mirabilem
606 III,40 | difficilior redditur propter rerum complexionem totum iam orbem in unum
607 Intro,3 | nobis est, nos protendamus. Compluries his mensibus novum adveniens
608 I,14 | oratorum popularium coetus complurium Nationum, creditam pecuniam
609 III,29 | Communitatis voluntates componant cum Ecclesiarum finitimarum
610 IV,52 | requisitis caritatis haud bene componitur, nec cum logica Incarnationis,
611 I,12 | catholica religione » componuntur, ut una Christi Ecclesia
612 II,17 | etsi perplexa est eorum compositio eorundemque primarium propositum
613 IV,44 | omnino sunt continenter comprobanda, unde eorum possit vera
614 II,27 | scilicet paradoxum Iesu comprobans beati simul et solliciti: «
615 III,34 | censetur. Hoc tot manipuli comprobant hominum christiana fide
616 III,41 | Tertulliano pronuntiata semper, comprobantibus historiae annalibus, vera
617 I,15 | Quod hoc anno patravimus comprobare non potest satisfactionis
618 III,38 | communi et singulari proprium concedat spatium; hinc honorabitur
619 IV,43 | significat fratri « spatium concedere », dum « alter alterius
620 Conclu,58 | resuscitatus admissionem nobis concedit in Cenaculo, ubi « sero
621 IV,51 | hominis tuendam inde ab eius conceptu usque ad naturalem transitum.
622 I,15 | compellunt nos ut in certa opera conceptum animi ardorem conferamus.
623 III,32 | dari veluti rem continuo concessam. Discere namque quemlibet
624 IV,56 | laetus nuntius doni omnibus concessi et omnibus propositi maxima
625 III,31 | Domino referimus Nobis quod concessit his proximis annis tot christianos
626 I,8 | ponitur. Nobis tantum concessum est ut huius singularis
627 III,30 | pondus. Huic argumento si conciliares Patres tantum adsignaverunt
628 II,26 | coëxsistentia, quae inter se non conciliari posse videntur, reapse inseritur
629 III,37 | affectum nosque secum plene conciliat. Hic nempe Christi vultus
630 III,39 | precationisque principatus concipi non possit nisi post renovatam
631 IV,56 | humanis limitationibus, signa concitat suae praesentiae, quae ipsos
632 I,4 | missione coram suis stupentibus concivibus in Nazarethana synagoga
633 Conclu,59 | Redemptoris. Dum Iubilaeum concluditur et futurum spei nobis reseratur,
634 Intro,1 | Et cum hoc fecissent, concluserunt piscium multitudinem copiosam » (
635 Conclu | CONCLUSIO ~DUC IN ALTUM!~
636 IV,57 | Ecclesiasticae Traditionis. Iubilaeo concluso, ut quam maxime assumimus
637 IV,42 | communione (koinonia) quae in se concorporat simulque essentiam ipsam
638 III,29 | Ecclesias rationes illae operis concretae et obiectivae decerni possunt —
639 III,36 | culturarum ac religionum inter se concurrentium, etiam in antiquae christianizationis
640 I,9 | signatum. Quocirca eorum concussi animorum fervore, ab eis
641 I,4 | haud satis habens mundum condere, una cum sua creatura iter
642 IV,55 | Dialogus prosequi debet. Condicione praehabita perspicui pluralismi
643 III,40 | erga varias humani cultus condiciones, in quas est christianus
644 III,40 | est animo obviam alicui condicioni procedendum, quae magis
645 III,31 | christianae: ad hanc namque metam conducere debet omnis vita ecclesialis
646 II,19 | spiritale ac laboriosum iter confectum dumtaxat crediderunt (cfr
647 I,15 | conceptum animi ardorem conferamus. Iesus ipse nos monet: «
648 I,12 | in rationem oecumenicam conferendam. Quae fuit opportunior occasio,
649 IV,44 | Synodorum constitutionem, ad Conferentiarum Episcopalium temperationem.
650 III,29 | vigentem, quae ab Episcopis in Conferentiis episcopalibus necnon Synodis
651 IV,53 | oeconomici. Quod supererit conferet ad renovandam, hodiernis
652 IV,45 | aliunde spiritualitas suam confert animam corpori institutionis
653 IV,54 | opacos nos efficit et umbris confertos. Est tamen possibile munus,
654 II,20 | verba illa quibus Petri confessionem recipit hac de re insigniter
655 I,12 | et aliarum christianarum confessionum rectoribus congressiones.
656 Conclu,58 | christifideles primae horae: confidere possumus fortitudini eiusdem
657 III,41 | summam darent sanguinis confirmationem. In illis nimirum Dei verbum,
658 IV,46 | millennii omnes baptizatos et confirmatos excitet ad mentem propriae
659 II,22 | Christi mysterii universo confirmatur Testamento Novo. Ad eandem
660 I,10 | qui sui servitii sensum confirmaverunt, in pacem servandam collati. ~
661 II,27 | quamvis sit, tibi tamen confirmo ex iis quae ipsamet patiar,
662 II,22 | infernorum, et omnis lingua confiteatur: Dominus Iesus Christus!
663 Intro,1 | gaudio iterare possumus: « Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam
664 I,14 | Institutis internationalibus conflarunt. Exoptatur ut Nationes quae
665 IV,53 | tantummodo erit rivulus qui confluet in magnum flumen christianae
666 III,29 | attingere sinunt, communitates conformare, alte res afficere per bonorum
667 III,39 | ordinat, in tota exsistentia conformat.~
668 IV,50 | privetur? qui tecto careat quo confugere possit? ~Conspectus paupertatis
669 II,21 | hae duae naturae sine ulla confusione verum etiam sine ulla qualibet
670 III,36 | Verbi vitaeque Panis mensam conglobet uti Dei familiam, remedium
671 Intro,3 | earum, quae circum Episcopum congregantur, in Verbi auditione, in
672 I,10 | animus primae ac magnae congressionis parvulorum. Quod cum illis
673 III,40 | Verumtamen id complebitur, congrua habita ratione itineris
674 II,20 | potest cognitio, adhaerens congruensque, illius mysterii, quod in
675 IV,47 | humanae personae omnino congruenti: personae scilicet coniugum
676 IV,47 | indissolubilis est — primigenio congruit Dei consilio, in temporum
677 III,34 | Recte aestimari decebit congruoque iudicio populares orationis
678 III,31 | exsistunt viae atque cuiusque congruunt cum vocatione. Grates Domino
679 IV,47 | congruenti: personae scilicet coniugum ac praesertim debilioris
680 I,12 | historiae annalibus Porta Sancta coniunctim reclusa est a Petri Successore,
681 III,33 | commonstremus quam alte coniunctio cum eo nos provehere valeat.
682 II,21 | extremarum intima et insolubili coniunctione consistit peculiaris Christi
683 IV,46 | corpore, solo Christi Corpore coniunctis (cfr 1 Cor 12,12). Oportet
684 III,29 | devovendi itineri cuidam coniuncto totius Ecclesiae plures
685 IV,45 | ex una parte eos retinent coniunctos a priori in omnibus quae
686 II,23(12) | Anasthasius: « Homo cum re creata coniunctus non potuisset divinus effici,
687 III,41 | temporis quod maxime primis coniungeretur cum christianae aetatis
688 II,24 | peculiari ratione cum Deo coniungi, ea nempe quae propria «
689 II,25 | dolorem ac fiduciam simul coniungit Psalmista acerbo quodam
690 III,34 | eucharistica celebratione coniunguntur ac fortassis cum Laudum
691 II,24 | ipsamet atque Iosephus eum conquisiverint respondet Iesus sine dubitatione: «
692 III,36 | christianae necessitas quae vere conscia est sibique constat. Illud
693 IV,47 | Familiae ipsae magis in dies conscias se praebeant de sollicitudine
694 Intro,1 | qui anno vertente hominum conscientias attigit. At procul dubio «
695 I,10 | presbyteri ac personae consecratae, rem politicam agentes,
696 IV,43 | altaris comparantur ministri, consecrati homines ac pastorales operarii,
697 IV,46 | quae singularem requirunt consecrationem. Et hoc problema magnae
698 III,34 | receperunt donum ad peculiaris consecrationis vitam, quae suapte natura
699 IV,48 | inter filios Ecclesiae, uti consectarium humanae infirmitatis in
700 I,14 | pendet, gravibus exstantibus consecutionibus, quae ad oeconomicam exsistentialemque
701 Intro,2 | Iubilaeum hoc propositum consecutum? Munus nostrum, alacribus
702 I,9 | benevolentia et magna animorum consensione. Id quidem factum est ubi
703 I,14 | decretorium pondus, necessarias consensiones reperiant, ut quaestio haec
704 IV,45 | pellunt illos ut plerumque consentiant in rebus opinabilibus ad
705 III,37 | est communis, qua veniam consequatur ac remissionem gravium,
706 I,6 | peculiare indulgentiae donum consequerentur, verum et ad totam Ecclesiam,
707 I,12 | pars peculiares gratias consequi potuit et nominatim Anni
708 Intro,3 | mysterium illam peculiarem consequitur effigiem, quae efficit ut
709 I,9 | demonstrare, quae in Christo suam consequuntur plenitudinem. Nonne Christus
710 Conclu,59 | regrediebatur mysterium Filii conservans in corde suo (cfr Lc 2,51). ~
711 I,9 | donum. Cum adulescentes considerantur, difficultatibus inspectis
712 Intro,2 | ante oculos obversabatur considerari et, aliquo sensu, enodari
713 II,18 | per documenta operantes considerate ecclesiali iudicio perpensa.
714 IV,47 | operam, peculiaris intendatur consideratio, quae historica nostra aetate
715 I,15 | mente, antequam vestris considerationibus quaedam operis lineamenta
716 IV,57 | habita punctum temporis huius considerationis exstitit, et ominamur ut
717 I,12 | peculiaribus ex Anni iubilaris consiliis, in rationem oecumenicam
718 II,21 | insolubili coniunctione consistit peculiaris Christi natura
719 IV,45 | clericos ac religiosos, inter consociationes et motus ecclesiales. Hunc
720 III,31 | modis qui praesto sunt in consociationibus et coetibus ab Ecclesia
721 III,40 | cotidianum communitatum consociationumque christianarum officium.
722 III,40 | Responsionem hanc valde quidem consolantem aestimare congruenter scire
723 I,8 | inter persecutiones mundi et consolationes Dei » 5 ponitur. Nobis tantum
724 II,21(10) | Dominum nostrum Iesum Christum consonanter omnes docemus, eundem perfectum
725 IV,51 | potest ut detrahamur ante conspectum eversionis oecologicae quae
726 IV,50 | careat quo confugere possit? ~Conspectus paupertatis sine fine dilatari
727 IV,55 | hominis periodos sanguine consperserunt. Nomen unici Dei magis magisque
728 I,9 | ipsi, neque quoquot eosdem conspexerunt hebdomadam illam, cum Roma «
729 I,8 | manipulos progredientes conspiceremus, expressam peregrinantis
730 I,7 | mysterium aptius patefacit. Cum conspicue sine verbis nuntiet, vivum
731 III,29 | efficacemque communicationem. Constans vero institutum illud per
732 III,36 | annuntiatur communio atque constanter frequentatur. Plane per
733 I,12 | Patriarchatus Oecumenici Constantinopolitani, coram Ecclesiarum Communitatumque
734 III,36 | vere conscia est sibique constat. Illud iam intramus millennium
735 I,13 | Laetantes itaque in Monte Sina constitimus, in scaena veluti quadam
736 IV,42 | idcirco Ecclesiae Doctorem constituere voluimus quod peritissima
737 IV,53 | crearet quod quodam modo constitueret fructum et sigillum iubilaris
738 Intro,2 | celebratione illa quandam provide constitutam opportunitatem percepimus,
739 IV,44 | reformationem, ad Synodorum constitutionem, ad Conferentiarum Episcopalium
740 III,30 | idcirco detegendum est caput V Constitutionis dogmaticae de Ecclesia «
741 III,33 | amori hominibusque historiam construere secundum Dei consilium permittit. 18 ~
742 II,25 | illum manet, coram Deo solo, consueta sua et tenera voce fiduciae
743 III,41 | sumus incohaturi? Fortasse consueveramus nimis iudicare martyres
744 IV,45 | regiminis, quandoquidem per viam consulendi operantur non autem decernendi; 29
745 II,28 | passus est, oboedientiam; et, consummatus, factus est omnibus oboedientibus
746 IV,46 | inductam ob immoderatam rerum consumptionem nimiumque morum profanorum
747 I,6 | purificatio ~6. Ut mysterii contemplandi causa purior esset oculus
748 Intro,1 | suum Sponsum Dominumque contemplandum sese applicavit. Plus quam
749 II | II~VULTUS CONTEMPLANDUS~
750 I,5 | 22, 13). Et cum Christum contemplaremur, Patrem simul et Spiritum,
751 II,28 | Ecclesia faciem hanc cruentatam contemplari, ubi et Dei absconditur
752 IV,54 | mysterium lunae valde addictum contemplationi Patrum, qui per hanc imaginem
753 III,34 | paratiores eos efficit ad contemplativam experientiam; unde permagni
754 II,16 | intoleranter inanis, nisi nos primi contemplatores eius vultus essemus. Magnum
755 II,28 | sponsa nempe, thesaurum contemplatur, suam laetitiam: « Iesu
756 Intro,2 | alacribus illatis virium contentionibus atque simul haud dubiis
757 III,31 | quaedam repugnantia est contentum esse mediocri vita, quae
758 II,28 | Ecclesia veluti si hodie contigerint. In Iesu namque vultu suum
759 I,5 | Magnum hoc Iubilaeum tempore contigit eodem quo novum millennium
760 III,29 | fortasse vis fuit sessionum continentalium Synodorum Episcoporum, qui
761 I,7 | religiosasque, per omnes continentes sanctitas plus quam umquam
762 II,25 | veritatem ineffabilis in se continet doloris, adfectu illustratur
763 I,10 | die I mensis Maii, tradito contingente operum festo, evenit. Ab
764 IV,50 | incipit millennium onerata contradictionibus ob incrementum oeconomicum,
765 III,37 | huic quaestioni dicatae contrahebat. Omnes tunc ut vires impenderentur
766 II,21 | Ecclesia ut ipsius plagas contrectet, nempe ut plenam humanitatem
767 IV,54 | 14). ~Munus est hoc, quod contremiscere nos facit, si ad infirmitatem
768 IV,53 | orbem ad Romam, ad Ecclesiam contuendam, quae « praesidet in caritate »,37
769 Conclu,58 | oculos habeamus oportet ad id contuendum et praesertim validum cor
770 I,6 | Christum cruci affixum contuentes, vox facti sumus Ecclesiae,
771 IV,54 | Attamen non omnes hoc lumen contuentur. Mirum nos decet officium
772 I,8 | celebrationibus exstantibus, hoc anno contuiti sumus. Longa saepenumero
773 II,16 | tempore in animo gestantes, contuitum plus quam umquam in Domini
774 IV,53 | iubilaris eventus exsecutionem contulerunt. Solutis nummariis rationibus
775 I,8 | hanc historiam Christus convenerat, quae, cum eo instituto
776 IV,51 | causae doctrinae Ecclesiae convenienter dilucidentur, aperte praesertim
777 IV,44 | nostri temporis mutationes ac conversiones. ~
778 III,29 | communitatis condicionibus idoneas convertatur. Singularem profecto nobis
779 Intro,2 | necessitas ad vos, carissimi, Nos convertendi ut laudis canticum communicemus.
780 Intro,3 | certos inceptorum ordines convertetur. Ad munus hoc omnes locales
781 IV,56 | ad nuntium tamen usque convertitur ».40 Missionale tamen munus
782 IV,48 | legis moralis aspectibus, cooperatio in caritate ac praesertim
783 IV,45(29) | 877, praesertim art. 5: De cooperationis compagibus in Ecclesia particulari. ~
784 IV,50 | qui, quamvis pecuniariis copiis ditatos, adducuntur ad desperationem
785 Intro,1 | concluserunt piscium multitudinem copiosam » (Lc 5,6).~Duc in altum!
786 III,29 | in cultus humani formis? Copiosum hoc deliberationum patrimonium
787 III,38 | Deo dialogi ut recludantur corda nostra fluctibus gratiae
788 I,8 | gratiae mirabilia, quae in cordibus facta sunt, metiri potest?
789 IV,49 | adeuntibus propter spiritales et corporales necessitates. ~
790 IV,45 | spiritualitas suam confert animam corpori institutionis indicatque
791 II,28 | cordis fons laetitiae! Hoc corroborata experimento suscipit iterum
792 III,39 | Carissimi Fratres ac Sorores, corroboretur hic motus necesse est altiorque
793 III,29 | omnibus diebus usque ad cosummationem saeculi » (Mt 28,20). Duo
794 III,37 | audaciam postulare cupimus, ut cotidiana christianarum communitatum
795 Conclu,59 | Post iubilarem fervorem ad cotidianam consuetudinem non regredimur.
796 III,40 | apostolicus teneatur tamquam cotidianum communitatum consociationumque
797 III,41 | autem fidenti et audenti et creanti « qualitate missionali »
798 IV,53 | partes habere possent — opus crearet quod quodam modo constitueret
799 II,23(12) | Anasthasius: « Homo cum re creata coniunctus non potuisset
800 I,4 | mundum condere, una cum sua creatura iter facit, atque postquam
801 II,27 | tamquam « noctem obscuram ». Crebrius quidem sunt Sancti aliquid
802 III,39 | singuli ac communitates ipsae crebro decurrunt, in quibus plurimi
803 III,33 | Christum Patris revelatorem credamus hominumque Salvatorem, officio
804 IV,51 | agitur de fidei prospectu non credentibus imponendo, sed de donis
805 II,19 | iter confectum dumtaxat crediderunt (cfr Lc 24, 13-35). Thomas
806 II,19 | Thomas apostolus solummodo credidit postquam prodigium cognovit (
807 I,14 | coetus complurium Nationum, creditam pecuniam vindicantium, magna
808 IV,48 | uti mysterio unitatis. « Credo unam Ecclesiam »: quod in
809 IV,43 | viae sese exprimendi atque crescendi. ~
810 II,24 | condicionem quae faciebat ut Iesus cresceret « sapientia, aetate et gratia » (
811 II,27 | Teresia Lexoviensis suum vivit cruciatum coniuncta nempe cum Iesu
812 II,27 | beatur quidem anima atque cruciatur: ob proximorum nempe torquetur
813 II,25 | fingi potest maior animi cruciatus, densior obscuritas? Revera
814 II,27 | minus erat ipsius agonia crudelis. Mysterium quamvis sit,
815 II,28 | pergit Ecclesia faciem hanc cruentatam contemplari, ubi et Dei
816 Conclu,59 | nostra, si authentica fuit, crura nostra protendit per viam
817 IV,45(31) | 36 ad Sulpicium Severum: CSEL 29,193. ~
818 III,30 | est, omnes christifideles cuiuscumque status vel ordinis ad vitae
819 III,34 | quoddam proprium evadat cuiusvis pastoralis ordinationis.
820 III,35 | liturgia reponendum quae « est culmen ad quod actio Ecclesiae
821 III,29 | societatem atque humanitatis cultum. ~Vehementer propterea Ecclesiarum
822 IV,50 | incrementum oeconomicum, culturale, technologicum, quod paucis
823 IV,55 | praehabita perspicui pluralismi culturalis et religiosi, prout in societate
824 Intro,3 | 3. Cumprimis, carissimi Fratres carissimaeque
825 IV,51 | praestitus, ut ubique veneratione cumulentur fundamentalia principia,
826 III,40 | salvos » (1 Cor 9,22). Haec cuncta vobis commendantes cogitamus
827 I,10 | sanaretur, atque oeconomiae cunctum orbem complectentis processus
828 IV,43 | ac pariunt competitionem, cupiditatem proprii curriculi, diffidentiam,
829 II,24 | Hierosolymitano prodere cupit Lucas? Iam enim tunc temporis
830 IV,43 | valeamus optata eiusque curam gerere necessitatum, ut
831 IV,53 | illis, etiam multi praecipui curatores oeconomicae actionis munifica
832 IV,55 | dignos symbolica gravitate curavit describendam relationem
833 IV,44 | deinceps est effectum, quod ad Curiae Romanae pertinet reformationem,
834 IV,50 | relinquatur analphabetismo? qui curis medicis essentialibus privetur?
835 IV,43 | competitionem, cupiditatem proprii curriculi, diffidentiam, invidiam.
836 IV,42 | ad historicum Ecclesiae cursum; verumtamen si deerit caritas (
837 I,13 | homines in campis captivis custodiendis Nazistarum in horrificam
838 I,9 | exhibentes munus: quod est « custodis matutini temporis » (cfr
839 III,30(15)| S. Cyprianus, De Orat. Dom., 23: PL 4,
840 II,28 | comitata qui illum in via Damascum versus offendit ab eoque
841 II,24 | causa repudiatum eum esse ac damnatum: namque « quaerebant eum
842 IV,50 | ille qui fame pereat? qui damnatus relinquatur analphabetismo?
843 II,28 | Iesu dulcis memoria, dans vera cordis gaudia »: quam
844 I,10 | 19, 4-6) venerunt. Operam dare studuerunt ut eadem culturam
845 III,41 | saepius etiam ut summam darent sanguinis confirmationem.
846 IV,56 | ut Filium suum unigenitum daret » (Io 3,16). Hoc quidem,
847 I,4 | tangeremus a quo descendit « omne datum optimum et omne donum perfectum » (
848 I,13 | veluti quadam ubi Decalogus datus est ac primum Foedus ictum.
849 I,11 | ratione, magnum pondus habere debebat Congressus Eucharisticus
850 I,15 | novam vim in nobis concitare debent, dum compellunt nos ut in
851 IV,47 | scilicet coniugum ac praesertim debilioris personae filiorum. Familiae
852 III,40 | quae, quamvis tot inter debilitates quibus humana signatur natura,
853 I,14 | Debita Nationum ~14. Iubilaeum
854 I,13 | scaena veluti quadam ubi Decalogus datus est ac primum Foedus
855 III,38 | nostra recidunt in animoque deceptae spei sensum relinquunt?
856 IV,45 | consulendi operantur non autem decernendi; 29 non tamen idcirco vim
857 III,29 | concretae et obiectivae decerni possunt — sicut agendi viae,
858 III,31 | compluribus cum consectariis decernitur. Inde enim in primis firma
859 Conclu,58 | suffulti spe « quae non decipit » (Rom 5,5). ~Gressus noster,
860 IV,55(39) | Cfr Conc. Oecum. Vat. II, Declaratio de Ecclesiae habitudine
861 IV,56 | 16). Hoc quidem, prout in Declaratione Dominus Iesus recenter in
862 II,24 | humanitatis glorificatae declarationem, dubitari non licet iam
863 III,29 | Ecclesiarum finitimarum decretis tum etiam universalis Ecclesiae. ~
864 IV,46 | vitae, quae synthesim suam decretoriam obtineant in responsionibus
865 IV,49 | hominem. Ambitus est hic, qui decretorio pariter modo christianam
866 I,14 | potissimum quibus maius est decretorium pondus, necessarias consensiones
867 I,14 | oratorum popularium coetus decreverunt exsequantur. Implicatior
868 I,14 | magis gravatis remissionem decrevisse. Vota facimus ut cuiusque
869 III,39 | communitates ipsae crebro decurrunt, in quibus plurimi laici
870 IV,57 | similiter evenerit. Per annorum decursum, hi textus pretium non amittunt
871 III,37 | Carissimi in sacerdotio Fratres: dedecet nos dedere ante temporaria
872 III,37 | sacerdotio Fratres: dedecet nos dedere ante temporaria rerum discrimina!
873 IV,53 | peregrinantes diversimode stipem dederunt et, una cum illis, etiam
874 III,30 | Christi Sponsae pro qua sese dedidit ipse, « ut illam sanctificaret » (
875 IV,56 | agnoscit se non tantum dedisse, verum etiam accepisse «
876 I,10 | praeterea iubilaeum Nobis dedit copiam gravem pronuntiandi
877 IV,49 | intellegant quemnam ad gradum deditionis evehi possit caritas erga
878 IV,44 | debebit magis quam umquam deditos aestimandis et enucleandis
879 IV,42 | amoris communionem in actum deducens Ecclesia sese exhibebit «
880 IV,56 | 14,17), cui competit eam deducere « in omnem veritatem » (
881 IV,42 | Ecclesiae cursum; verumtamen si deerit caritas (agape), totum erit
882 I,11 | Filii nativitate memorata, deesse non poterat Matris memoria.
883 IV,48 | multum tamen itineris adhuc deest percurrendum. ~Reapse, dum
884 III,34 | facient ne suam paulatim defevescere videant fidem ac forsitan
885 III,29 | magna cum fiducia passus definiant instantis illius itineris
886 I,6 | congressus nos ad has facies definiendas iuverunt, in quibus Evangelii
887 IV,52 | legendam nec non ad offerendam, definite quidem et ordinate, propriam
888 Intro,3 | Christi Ecclesia ».1 In definitis ipsis cuiusque Ecclesiae
889 IV,56 | donum dicimus revelationis Dei-Amoris qui « sic dilexit mundum,
890 I,9 | Iubilaeum nos quasi « de gradu deiecit », cum nobis significaret,
891 III,40 | postulato inculturationis. Sua dein semper perseverans esse
892 II,21(10) | docemus, eundem perfectum in deitate, eundem perfectum in humanitate,
893 IV,51 | testimonii, maxime in his delicatis dubiisque campis, summopere
894 II,27 | proximorum nempe torquetur delicta, exhilaratur autem propter
895 I,7 | imitationis renovato proposito demandanda. ~
896 III,37 | perseverantia in illud sacramentum demonstrando plurisque aestimando. Carissimi
897 II,18 | ipsius vacuum sepulcrum demonstrant, eumque in manifestationum
898 III,41 | nostrum similiter tempus demonstraret testibus testimoniisque
899 I,10 | redierunt, in quo mundo sunt demonstrati veluti « ver familiae societatisque ».
900 I,12 | magis ac magis perspicue demonstret. ~Peculiarem diligentiam
901 II,19 | cfr Mt 16, 13-20) itinera demostrare videtur. Primam quodammodo
902 | denique
903 II,25 | potest maior animi cruciatus, densior obscuritas? Revera istud
904 Intro,1 | est Spiritus quae sitim depellit ac renovat (cfr Io 4,14).
905 IV,54 | Patrum, qui per hanc imaginem dependentiam docebant a Christo, Sole,
906 III,31 | sanctificari? ». Idem valet ac deponere eius in via extremum Sermonis
907 I,9 | facta est, e memoria facile deponunt. Eucharistica celebratio
908 I,15 | absque dubitatione eam deprehendimus in Christi vultu contemplatione:
909 III,29 | Tandem in Christo ipso deprehenditur istud, qui sane cognoscendus
910 I,15 | ex iubilari experientia depromuntur. Tot recordationes in nobis
911 II,26 | simul hanc agoniam usque ad derelictionis gemitum. Harum rationum
912 II,26 | parem se reddit, a Patre derelictus, in Patris manus se « derelinquit ».
913 II,25 | meus, Deus meus, ut quid dereliquisti me? » (Mc 15,34). Num mente
914 III,29 | nempe quod de Evangelio derivatur semper vivaque Traditione.
915 I,4 | quasi manu tangeremus a quo descendit « omne datum optimum et
916 IV,55 | symbolica gravitate curavit describendam relationem aperturae et
917 III,29 | non iam proximus ante nos describitur finis, sed meta multo maior
918 III,33 | et instar filii in Patris deseritur corde. Tunc quidem vivo
919 II,23 | hoc antiquum Psalmistae desiderium plenius aut mirabilius quam
920 III,35 | cuique aetati sive saeculo designare « in quod historiae constituit
921 II,19 | valet, qui Israelis annales designarunt. Iesus reapse prorsus aliud
922 IV,48 | Unitas haec, quae expleri non desinit in Ecclesia Catholica, non
923 II,26 | carissimae, non angorem prodit desperantis, sed Filii precem qui Patri
924 IV,50 | copiis ditatos, adducuntur ad desperationem contra rationem, ad medicamentorum
925 II,25 | doloris clamore, qui videtur desperatus quemque Iesus profert in
926 IV,53 | parsimoniae ad effectus caritatis destinabitur. Etenim magni est ponderis
927 Conclu,59 | ante sunt, extendens me ad destinatum persequor, ad bravium supernae
928 III,34 | ordinationis. Nosmet proin ipsi destinaturi proximas institutiones catecheticas
929 IV,46 | Peculiari modo melius in dies detegenda est propria laicorum vocatio,
930 III,37 | velut mysterium pietatis detegeretur, in quo videlicet misericordem
931 IV,51 | quomodo fieri potest ut detrahamur ante conspectum eversionis
932 IV,45 | sapientiam quae, nihil sane detrimenti afferens auctoritati ipsorum
933 III,34 | Ecclesiae oratio hortatur ut devoveamus ac dirigamus dies nostros. ~
934 III,29 | obtulit Iubilaeum nosmet ipsos devovendi itineri cuidam coniuncto
935 III,39 | laici ipsi sese Scripturis devovent utiliter quoque theologicis
936 Intro,1 | Episcopatu,~presbyteris et diaconis,~religiosis viris et mulieribus,~
937 IV,45 | inter Episcopos presbyteros diaconos, inter Pastores universumque
938 IV,56 | subici nequit cuidam speciei dialogicae pactionis, ac si esset pro
939 I,10 | Mt 18, 2-4).~Sic, ut ita dicamus, parvulorum vestigia persequentes
940 III,37 | Episcoporum eidem huic quaestioni dicatae contrahebat. Omnes tunc
941 I,11 | et potissimum per magnum dicationis Actum, quo, magna universalis
942 I,11 | vertente, Verbi incarnationi dicato, principalem obtinere locum
943 II,24 | sabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens
944 IV,48 | Oecumenicum officium ~48. Et quid dicendum de instantia communionem
945 IV,46 | spatium. Unitas Ecclesiae dicere non vult uniformitatem,
946 II,20 | quae eodem spectant, cum dicit hunc dialogum cum discipulis
947 II,19 | Vos autem quem me esse dicitis? » (Mt 16,15). Fides tantum,
948 I,4 | ianuam reseravit: « Amen dico tibi: Hodie mecum eris in
949 IV,42 | humani unitatis ».26 ~Domini dicta hac de re clariora sunt
950 II,18 | Sancti illuminantem virtutem, didicerunt ii, Iesum virginali modo
951 II,28 | quidem cum esset Filius, didicit ex his, quae passus est,
952 III,35 | quique novissimum praefigurat diem, cum gloriosus Christus
953 I,13 | donis capere placet. Illorum dierum cogitantes sensum, facere
954 I,13 | Animi commotionem ostendere difficile est, qua affecti sumus ipsius
955 IV,48 | communionem promovendi in difficili ambitu oecumenicae navitatis?
956 III,40 | magis usque variatur ac difficilior redditur propter rerum complexionem
957 III,37 | memorata Synodus hanc agitaret difficultatem, ob omnium oculos huius
958 IV,43 | cupiditatem proprii curriculi, diffidentiam, invidiam. Ne nos fallamus!
959 IV,49 | expanditur ministerium, sese diffundens in munus operosi et specifici
960 IV,47 | culturae quamvis sit satis diffusa et aliquando acerba. Ita
961 IV,47 | potissimam institutionem diffusum absolutumque discrimen irrumpit.
962 II,21 | resurrectione transformatam: « Infer digitum tuum huc et vide manus meas
963 IV,52 | socialis Ecclesiae. Notatu digna est navitas quam Ecclesiae
964 IV,55 | Ecclesia per conventus dignos symbolica gravitate curavit
965 IV,50 | Conspectus paupertatis sine fine dilatari potest, si veteribus nova
966 Conclu,58 | apud eam vocem filialis dilectionis totius Ecclesiae. ~
967 IV,57 | lumine ~57. Quot divitiae, dilectissimi Fratres et Sorores, inveniuntur
968 II,18 | conscius se esse filium dilectum (cfr Lc 3,22), praedicare
969 IV,42 | nobis tradidit: « Sicut dilexi vos, ut et vos diligatis
970 IV,56 | revelationis Dei-Amoris qui « sic dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum
971 III,33 | diligetur a Patre meo, et ego diligam eum et manifestabo ei meipsum » (
972 IV,42 | Sicut dilexi vos, ut et vos diligatis invicem » (Io 13,34). ~Alius
973 III,29 | qui sane cognoscendus est, diligendus atque imitandus, ut vita
974 III,39 | audienda sedulo ac legenda diligenter Scriptura Sacra. Ei sic
975 I,12 | demonstret. ~Peculiarem diligentiam etiam poposcimus, peculiaribus
976 IV,56 | gestum aperturae et pariter diligentis discriminis Concilium inauguravit
977 III,33 | Qui autem diligit me, diligetur a Patre meo, et ego diligam
978 III,33 | vivitur promissio: « Qui autem diligit me, diligetur a Patre meo,
979 IV,51 | doctrinae Ecclesiae convenienter dilucidentur, aperte praesertim affirmando
980 I,9 | 11-12) hoc novi millennii diluculo. ~
981 II,18 | novum, fulgidum, absolutum diluculum sequitur. Evangelicae namque
982 IV,56 | coram gratiae mysterio dimensionibus et consectariis infinite
983 III,29 | instantis illius itineris ac dioecesanae cuiusque Communitatis voluntates
984 I,12 | Praeclarum tamen est complures Dioeceses voluisse ut etiam hic magnas
985 III,29 | Communem tamen ad utilitatem ac directionem volumus hic potiores partes
986 IV,57 | approprientur uti textus idonei et directorii Magisterii, in ambitu Ecclesiasticae
987 III,30 | agitur, omne secundum suum directorium pondus. Huic argumento si
988 II,25 | plenum « ut quid » ad Patrem directum primis Psalmi 22 verbis,
989 III,41 | splendido sustineamur ac dirigamur exemplo tot fidei testium
990 III,34 | hortatur ut devoveamus ac dirigamus dies nostros. ~Quantum nimirum
991 I,9 | instituere potuimus, mutua dirigente benevolentia et magna animorum
992 II,23 | repugnantias, dum ad Deum versus se dirigit, quin immo ad « divinizationis »
993 II,22 | sententiam etiam Paulus apostolus dirigitur affirmans de Filio: « Factus
994 IV,45 | pastoralia. Uti patet, non diriguntur ea normis popularis regiminis,
995 IV,50 | fidei in Christum facere discat, interpretando monitum quod
996 IV,56 | sedulum agens discrimen ad discernenda « vera signa praesentiae
997 IV,43 | secum infert potestatem discernendi ante omnia id quod positivum
998 IV,51 | proponit vitam et vitam discernere, propriam cuiusque hominis
999 III,37 | dedere ante temporaria rerum discrimina! Domini namque munera —
1000 IV,50 | versantur, ad segregationem vel discriminationem socialem. Christifidelis
1001 III,37 | occurreretur magno illi discrimini « sensus peccati » quod
1002 IV,56 | aperturae et pariter diligentis discriminis Concilium inauguravit respiciens
|