50. Iam vero plurimae sunt necessitates
quae temporibus nostris christianum sensum inquirunt. Hodierna societas novum
incipit millennium onerata contradictionibus ob incrementum oeconomicum,
culturale, technologicum, quod paucis fortuna praeditis offert summas
facultates, dum mille milleque homines derelinquit non tantum progressione
exclusos, verum obnoxios vitae condicionibus infra quid minimum sortis quae
decet humanae dignitati. Potestne fieri ut nostra aetate sit adhuc ille qui
fame pereat? qui damnatus relinquatur analphabetismo? qui curis medicis
essentialibus privetur? qui tecto careat quo confugere possit?
Conspectus paupertatis sine fine
dilatari potest, si veteribus nova addimus genera paupertatis, quae saepe
quoque afficiunt illos ambitus et ordines qui, quamvis pecuniariis copiis
ditatos, adducuntur ad desperationem contra rationem, ad medicamentorum
stupefactivorum insidias, ad relictionem eorum qui in aetate provecta vel in
morbo versantur, ad segregationem vel discriminationem socialem. Christifidelis
qui huic scaenae se profert, actum fidei in Christum facere discat,
interpretando monitum quod ex hoc mundo paupertatis ille proclamat. Agitur enim
de prosequenda illa tradita caritate quae duobus millenniis iam elapsis plurima
habuit signa et hodie forsitan maius requirit inceptum. Hora est novae «
inventionis caritatis », quae non tantum explicari possit secundum
efficacitatem auxilii iam praestiti, verum etiam secundum facultatem adeundi
proximum et solidarietatem exprimendi cum dolentibus, ita ut gestus auxilii non
uti nummus indecorus, sed uti fraterna participatio censeatur.
Hac de causa ita agendum est
nobis ut pauperes, in singulis christianis communitatibus, persentiant se « in
domo propria » esse. Hic modus agendi nonne erit suprema et efficax
manifestatio boni nuntii Regni? Sine hac forma evangelizationis, quae per
caritatem et testimonium christianae paupertatis expletur, nuntius Evangelii,
qui etiam primaria est caritas, periculum patitur incomprehensionis aut
suffocationis propter affluentiam verborum, cui hodierna societas
communicationis cotidie subicitur. Caritas ex operibus certissima vi
confirmat caritatem ex verbis.
|