Cap.

 1   4|               4-~ ~Gnaeus Iulius Agricola, vetere et inlustri Foroiuliensium
 2   5|      contubernio aestimaret. Nec Agricola licenter, more iuvenum qui
 3   7|     sollemnia pietatis profectus Agricola, nuntio adfectati a Vespasiano
 4   8| provincia dignum est. Temperavit Agricola vim suam ardoremque compescuit,
 5   8|         ex eventu praefecit. Nec Agricola umquam in suam famam gestis
 6   9|  calliditatem fori non exerceat: Agricola naturali prudentia, quamvis
 7  18|         iam aestate transgressus Agricola invenit, cum et milites
 8  18|      legati animum opperiri, cum Agricola, quamquam transvecta aestas,
 9  18|          clarus ac magnus haberi Agricola, quippe cui ingredienti
10  18|        periculum placuisset. Nec Agricola prosperitate rerum in vanitatem
11  22|    sapientius legisse. Nullum ab Agricola positum castellum aut vi
12  22|     hieme iuxta pellebantur. Nec Agricola umquam per alios gesta avidus
13  24|         et negotiatores cogniti. Agricola expulsum seditione domestica
14  25|       classe exploravit; quae ab Agricola primum adsumpta in partem
15  26|          castris pugnabatur, cum Agricola iter hostium ab exploratoribus
16  29|            29-~ ~Initio aestatis Agricola domestico vulnere ictus,
17  33|          instruebatur acies, cum Agricola quamquam laetum et vix munimentis
18  35|        35-~ ~Et adloquente adhuc Agricola militum ardor eminebat,
19  35|          discursu complebat. Tum Agricola superante hostium multitudine
20  36|      telorum superfundere, donec Agricola quattuor Batavorum cohortis
21  37|   coeperant, ni id ipsum veritus Agricola quattuor equitum alas, ad
22  37|          Quod ni frequens ubique Agricola validas et expeditas cohortis
23  39|      languesceret: nam etiam tum Agricola Britanniam obtinebat. ~
24  40|          est. Tradiderat interim Agricola successori suo provinciam
25  40|         mos est, viso aspectoque Agricola quaererent famam, pauci
26  41|         poscebatur ore vulgi dux Agricola, comparantibus cunctis vigorem,
27  41|      principem extimulabant. Sic Agricola simul suis virtutibus, simul
28  44|                 44-~ ~Natus erat Agricola Gaio Caesare tertium consule
29  45|                  45-~ ~Non vidit Agricola obsessam curiam et clausum
30  45|         muniebat. Tu vero felix, Agricola, non vitae tantum claritate,
31  46|      moribus possis. Quidquid ex Agricola amavimus, quidquid mirati
32  46|        ignobilis oblivio obruit: Agricola posteritati narratus et