Cap.

 1 1|     simplicia numeratum est; nam res definitione inlustratur.
 2 2|      verba sunt quae sibi conexa res plures significant, ut cum
 3 5|  intellegi, a loquente prolatum. Res est quidquid vel sentitur
 4 5|       esse verba signa rerum, ut res esse non desinant. Cum ergo
 5 5|        quaeratur aut disputetur, res est utique disputationi
 6 5| quaestionique subiecta, sed ipsa res «verbum» vocatur. Quidquid
 7 5| significandum, «dictio» vocatur. Res autem ipsa, quae iam verbum
 8 5|        habeat, nihil aliud quam «res» vocatur proprio iam nomine.
 9 5|           verbum dicibile dictio res». Quod dixi «verbum» et
10 5|     dicibilia nec dictiones, sed res quae iam proprio nomine «
11 5|         quae iam proprio nomine «res» vocantur. Tractandum est
12 6|      quaeritur unde ita dicatur, res mea sententia nimis curiosa
13 6|         donec perveniatur eo, ut res cum sono verbi aliqua similitudine
14 6|       verba ita sonare, ut ipsae res quae his verbis significantur.
15 6|     significantur. Sed quia sunt res quae non sonant, in his
16 6|          cum dicimus «crux». Ita res ipsae adficiunt, ut verba
17 6|       mel», quam suaviter gustum res ipsa, tam leniter nomine
18 6|          luceat et «bellum» quod res bella non sit et «foederis»
19 6|         et «foederis» nomen quod res foeda non sit. Quod si a
20 7|       Nunc vim verborum, quantum res patet, breviter consideremus.
21 7|         nomine appellaretur, cum res eadem sit cuius utrumque
22 8|           Alterum genus est, ubi res animo pateret, nisi sensui