Cap.

 1 1 |        vero qui dicit «ambulat» nihil aliud quam ipsam significat
 2 2 |         credi quod verum dicat. Nihil enim affirmavit aut negavit.
 3 5 |    verbum sonat. Sed quod sonat nihil ad dialecticam. De sono
 4 5 |        possit, sive non habeat, nihil aliud quam «res» vocatur
 5 5 | significentur partim non verba, nihil est tamen, de quo non verbis
 6 6 |      parvum esse, quod non modo nihil minutum sit sed aliquid
 7 6 |         balneis, in qua piscium nihil sit nihilque simile piscibus
 8 7 |     Euryalum. Quis enim etiamsi nihil umquam de iis hominibus
 9 7 |     suavitatem vel insuavitatem nihil interest, sed tantum valent
10 7 |      aurem accepto signo animus nihil aliud quam rem ipsam intuetur,
11 7 |       ut cum Augustino nominato nihil aliud quam ego ipse cogitor
12 8 |     ignoratur, in obscuro autem nihil aut parum quod adtendatur
13 8 |        ibique densitate nebulae nihil viarum quod est eluceat.
14 8 |      Nam ubi oculis apparuerit, nihil animus hominem pictum esse
15 8 | obscuritatum. Nam qui de auditu nihil dubitabant, primum illud
16 9 |         his omnibus dictionibus nihil est, quod non ut «hominis»
17 9 |       est. Et de ceteris quidem nihil ambigetur. De puero autem
18 9 |  contineatur et praeter hominem nihil. Haec sunt igitur «univoca»,
19 10|         audire, ut ei notum sit nihil de partibus orationis aut
20 10|       aliam notionem «creticus» nihil est aliud quam creticus