Cap.

 1 2 |    siquid tale. Sed coniunctorum verborum alia sunt quae sententiam
 2 4 |       separata enim coniunctione verborum quae non inplet sententiam
 3 5 |         non verba sunt sed signa verborum. Sed ut, ipsa littera cum
 4 5 |        quando de ipsis obtinent, verborum autem, quibus de his disputatur.
 5 6 |      somniorum interpretatio ita verborum origo pro cuiusque ingenio
 6 6 |      notatum (hoc est de origine verborum) volo paulisper accipias,
 7 6 |   tanguntur. Haec quasi cunabula verborum esse crediderunt, ubi sensus
 8 6 |         perveniri putant ad illa verborum cunabula vel stirpem potius
 9 6 |           Quot modis autem origo verborum corruptione vocum varietur,
10 7 |                         Nunc vim verborum, quantum res patet, breviter
11 7 |        multiplicem appareat esse verborum, quam breviter pro tempore
12 8 |    dialectica profitetur, ex hac verborum vi, cuius quaedam semina
13 9 |        verbum ambiguum sit, nemo verborum ambiguitatem nisi verbis
14 10|          propter nomina, quae in verborum disciplinis verbis inponuntur.
15 10|          de metris quaeri aut de verborum aliqua disciplina. Tamen
16 10|          iam nulla de disciplina verborum oritur ambiguitas sed de
17 10| dividitur. Quidquid enim ex arte verborum facit ambiguitatem, partim
18 10|          iam praeter disciplinas verborum ad loquendi usum dictum
19 10|         est et ex arte et ex usu verborum, quod in aequivocis tertium