Cap.

 1 1 |  Disputamus autem utique verbis. Verba igitur aut simplicia sunt
 2 1 | enuntietur tamen inter coniuncta verba numerabitur, quia simplicem
 3 1 |    negari potest, nisi cum talia verba sunt, quibus necessario
 4 2 |                        Coniuncta verba sunt quae sibi conexa res
 5 2 |       est «ambulat».Quamvis enim verba coniuncta sint «homo festinans
 6 2 |    implent sententiam restant ea verba coniuncta quae sententiam
 7 5 |  definita sint et utrum hactenus verba definitionis aliis definitionibus
 8 5 |          Quae legimus igitur non verba sunt sed signa verborum.
 9 5 |          disputandi est. Sed cum verba sint rerum, quando de ipsis
10 5 |          occurrit animo ita esse verba signa rerum, ut res esse
11 5 |             ipsa ergo per se nec verba sunt nec dicibilia nec dictiones,
12 5 |        quibus omnibus cum partim verba significentur partim non
13 5 |         significentur partim non verba, nihil est tamen, de quo
14 6 |    ingenio iudicatur. Ecce enim «verba» ipsa quispiam ex eo putat
15 6 |   catenarum. Perspicis enim haec verba ita sonare, ut ipsae res
16 6 |          res ipsae adficiunt, ut verba sentiuntur. «mel», quam
17 6 |        et «vepres», ut audiuntur verba, sic illa tanguntur. Haec
18 6 |          Innumerabilia sunt enim verba, quorum origo adque ratio
19 8 |  agnoscere. Refer nunc animum ad verba, quorum sunt istae similitudines.
20 8 |      discipulorum in haec deinde verba prorumpet «magnus vos erga
21 9 |    disputat. Nemo igitur ambigua verba verbis ambiguis explicabit,
22 10|         illud ipsum propter quod verba cognoscimus. Quis enim verba
23 10|     verba cognoscimus. Quis enim verba propter verba conquirat
24 10|          Quis enim verba propter verba conquirat et colligat? Itaque
25 10|           aut a genere species: «verba» enim principaliter omnia
26 10|      quibus loquimur, sed tamen «verba» proprie nominata sunt quae
27 10|        significationes flectendo verba contingit. «hic doctus»