1-500 | 501-906
Phil., Caput
1 I | IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA
2 I, 1 | manendum mihi statuebam, quasi in vigilia quadam consulari
3 I, 1 | deiciebam oculos ex eo die, quo in aedem Telluris convocati
4 I, 1 | Telluris convocati sumus. In quo templo, quantum in me
5 I, 1 | In quo templo, quantum in me fuit, ieci fundamenta
6 I, 1 | verbum usurpavi, quo tum in sedandis discordiis usa
7 I, 2 | quod erat notum omnibus, in C. Caesaris commentariis
8 I, 5 | impactus est fugitivo illi, qui in Mari nomen invaserat. Atque
9 I, 5 | communia. Nam cum serperet in urbe infinitum malum idque
10 I, 5 | infinitum malum idque manaret in dies latius idemque bustum
11 I, 5 | dies latius idemque bustum in foro facerent, qui illam
12 I, 5 | animadversio fuit Dolabellae cum in audacis sceleratosque servos,
13 I, 5 | sceleratosque servos, tum in impuros et nefarios liberos,
14 I, 6 | designati negabant se audere in senatum venire; patriae
15 I, 6 | quos tamen ipsi consules in contionibus et in omni sermone
16 I, 6 | consules in contionibus et in omni sermone laudabant.
17 I, 7 | iterque illud, quod tritum in Graeciam est, non sine causa
18 I, 7 | quod ab ea urbe transmissio in Graeciam laudabatur; quae
19 I, 7 | provectus, reiectus austro sum in eum ipsum locum, unde conscenderam.~
20 I, 8 | intempesta nox esset mansissemque in villa P.Valeri, comitis
21 I, 9 | Turpe mihi ipsi videbatur in eam urbem me audere reverti,
22 I, 10 | quae Kalendis Sextilibus in senatu fuisset L.Pisonis
23 I, 11 | tandem erat causae, cur in senatum hesterno die tam
24 I, 12 | supplicationibus referebatur, quo in genere senatores deesse
25 I, 12 | ista poena est, ut dicere in hoc ordine auderet se publicis
26 I, 13 | inexpiabiles religiones in rem publicam inducerentur,
27 I, 13 | factum stirpem iam prope in quingentesimum annum propagavit;
28 I, 14 | Potestas modo veniendi in hunc locum sit, dicendi
29 I, 14 | Romanus consules fecit, ut in altissimo gradu dignitatis
30 I, 15 | requiro; quos quidem doleo in suspicionem populo Romano
31 I, 15 | non quid efficere posset in re publica, cogitavit, sed
32 I, 16 | Caesaris acta defenderet. An in commentariolis et chirographis
33 I, 16 | Caesaris firma erunt; quae ille in aes incidit, in quo populi
34 I, 16 | quae ille in aes incidit, in quo populi iussa perpetuasque
35 I, 17 | existimo nihil tam esse in actis Caesaris quam leges
36 I, 18 | ea quoque effusa, si ita in actis fuit. Ecquid est,
37 I, 18 | actum eius, qui togatus in re publica cum potestate
38 I, 18 | Pompei tertius consulatus in quibus actis constitit?
39 I, 18 | quibus actis constitit? Nempe in legibus. De Caesare ipso
40 I, 18 | quaereres, quidnam egisset in urbe et in toga, leges multas
41 I, 18 | quidnam egisset in urbe et in toga, leges multas responderet
42 I, 18 | dedisset, non istas res in actis suis duceret. Sed
43 I, 18 | concedo; quibusdam etiam in rebus coniveo; in maximis
44 I, 18 | etiam in rebus coniveo; in maximis vero rebus, id est
45 I, 18 | maximis vero rebus, id est in legibus, acta Caesaris dissolvi
46 I, 19 | memoriae causa rettulit in libellum, id numerabitur
47 I, 19 | libellum, id numerabitur in actis et, quamvis iniquum
48 I, 19 | centuria tis comitiis tulit, id in actis Caesaris non habebitur.~
49 I, 20 | lautius, nemini probaretis; in iudice enim spectari et
50 I, 20 | est legis index, ut ii res in tertia decuria iudicent,
51 I, 20 | libere iudicare non audeant. In quo quantus error est, di
52 I, 20 | potius dignus videatur quam in turpem iure coniectus.~
53 I, 21 | enim gesta numquam profecto in iudicium vocabuntur. 'At
54 I, 25 | claudentur aditus, armati in praesidiis multis locis
55 I, 26 | gestum, id lex erit? et in aes incidi iubebitis, credo
56 I, 27 | tuam); collegam tuum aiunt in hac sua fortuna, quae bona
57 I, 27 | repudiaturum. Ego, si quid in vitam eius aut in mores
58 I, 27 | si quid in vitam eius aut in mores cum contumelia dixero,
59 I, 27 | consuetudinem meam [quam in re publica semper habui]
60 I, 28 | cavebimus: 'Nec erit iustior in senatum non veniendi morbi
61 I, 29 | recte factorum magnorumque in rem publicam meritorum,
62 I, 30 | viderem. Quem potes recordari in vita illuxisse tibi diem
63 I, 30 | mihi etiam, quo auctore te in his rebus uti arbitrabantur,
64 I, 31 | appello) unum illum diem, quo in aede Telluris senatus fuit,
65 I, 31 | voluisti, tuus parvus filius in Capitolium a te missus pacis
66 I, 32 | Romanus? qui quidem nulla in contione umquam frequentior
67 I, 33 | necesse. Nihil enim umquam in te sordidum, nihil humile
68 I, 33 | gloriosum est; metui vero et in odio esse invidiosum, detestabile,
69 I, 34 | 34] Quod videmus etiam in fabula illi ipsi, qui 'Oderint,
70 I, 36 | licebat, aderant tamen et in medullis populi Romani ac
71 I, 36 | ludis suis ita caruit, ut in illo apparatissimo spectaculo
72 I, 37 | ut est; iucundum amicis, in quo vincit omnis; carum
73 I, 37 | bonorum, tantum timorem omnium in quo meminimus? Certe in
74 I, 37 | in quo meminimus? Certe in nullo.~
75 II | IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA
76 II, 1 | perhorrescere. Atque hoc in aliis minus mirabar. Nemo
77 II, 2 | contemptumne me? Non video, nec in vita nec in gratia nec in
78 II, 2 | Non video, nec in vita nec in gratia nec in rebus gestis
79 II, 2 | in vita nec in gratia nec in rebus gestis nec in hac
80 II, 2 | nec in rebus gestis nec in hac mea mediocritate ingeni
81 II, 2 | despicere possit Antonius. An in senatu facillime de me detrahi
82 II, 3 | hominis fuisse. At enim te in disciplinam meam tradideras (
83 II, 4 | tempore auguratum petere, cum in Italia Curio non esset,
84 II, 5 | salvum esse voluisset, in Italiam ire iussisset, eum
85 II, 5 | abstinueris nefario scelere? Qua in re non tam iucundum mihi
86 II, 6 | a latrone nullum potuit; in quo potes me dicere ingratum?
87 II, 6 | publicae queri non debui, ne in te ingratus viderer? At
88 II, 6 | te ingratus viderer? At in illa querella misera quidem
89 II, 6 | sed mihi pro hoc gradu, in quo me senatus populusque
90 II, 6 | omnis impuritates inpudica in domo cotidie susciperes
91 II, 7 | offensione aliqua interposita in medium protulit palamque
92 II, 7 | Quam multa ioca solent esse in epistulis, quae prolata
93 II, 8 | tempore stent cum gladiis in conspectu senatus, ego quoque
94 II, 8 | convincas? An chirographo? in quo habes scientiam quaestuosam.
95 II, 9 | obiecerit? At ego non nego teque in isto ipso convinco non inhumanitatis
96 II, 9 | amentiae. Quod enim verbum in istis litteris est non plenum
97 II, 9 | crimen tuum est, quod de te in his litteris non male existimem,
98 II, 10 | meam gratiam voluit esse, in quo ne ipsius quidem ulla
99 II, 10 | conscripti, et pro me aliquid et in M. Antonium multa dicenda
100 II, 10 | Simul illud oro: si meam cum in omni vita, tum in dicendo
101 II, 10 | meam cum in omni vita, tum in dicendo moderationem modestiamque
102 II, 12 | Q. Catulo, cuius semper in hac re publica vivet auctoritas;
103 II, 14 | gravitate sententiam dixit in sororis suae virum, vitricum
104 II, 15 | Antonius. Cur? Dat nataliciam in hortis. Cui? Neminem nominabo;
105 II, 15 | pudicitia perdidisti, ut hoc in eo templo dicere ausus sis,
106 II, 15 | templo dicere ausus sis, in quo ego senatum illum qui
107 II, 16 | meminisset, cum senatus in hoc templo esset, in clivo
108 II, 16 | senatus in hoc templo esset, in clivo Capitolino non fuit,
109 II, 18 | 18] Qui autem tibi venit in mentem redigere in memoriam
110 II, 18 | venit in mentem redigere in memoriam nostram te domi
111 II, 18 | autem erat excors, ut tota in oratione tua tecum ipse
112 II, 18 | contentio. Vitricum tuum fuisse in tanto scelere fatebare,
113 II, 19 | nostra versentur armati, cum in hac cella Concordiae, di
114 II, 19 | Concordiae, di immortales! in qua me consule salutares
115 II, 20 | te, di boni, non decebat! In quo est tua culpa non nulla.
116 II, 21 | occisus esset, cum tu illum in foro spectante populo Romano
117 II, 21 | transegisses, nisi se ille in scalas tabernae librariae
118 II, 21 | laetatus sum. Quid ergo? in tanta laetitia cunctae civitatis
119 II, 22 | igitur, cum re agebatur, nemo in me dixit, id tot annis post
120 II, 23 | bellum civile esse natum, in eo non tu quidem tota re,
121 II, 23 | Caesaris coniunctione avocarem. In quo Caesar felicior fuit.
122 II, 24 | si utrumvis persuasissem, in has miserias numquam incidissemus.
123 II, 25 | alienis. Quis enim meum in ista societate gloriosissimi
124 II, 25 | audivit? Cuius autem, qui in eo numero fuisset, nomen
125 II, 25 | iactasse se aliquos, ut fuisse in ea societate viderentur,
126 II, 26 | Quam veri simile porro est in tot hominibus partim obscuris,
127 II, 26 | quam domo? Quid? C. Cassius in ea familia natus quae non
128 II, 26 | clarissimis viris hanc rem in Cilicia ad ostium fluminis
129 II, 29 | factum improbarit? Omnes ergo in culpa. Etenim omnes boni,
130 II, 29 | Etenim omnes boni, quantum in ipsis fuit, Caesarem occiderunt;
131 II, 30 | causa nominatur? Esto, sit in verbis tuis hic stupor;
132 II, 30 | tuis hic stupor; quanto in rebus sententiisque maior!
133 II, 31 | honoris causa a te sunt et in hoc ordine et apud populum
134 II, 32 | sancte Iuppiter! non modo in hac urbe, sed in omnibus
135 II, 32 | non modo in hac urbe, sed in omnibus terris est gesta
136 II, 32 | hominum memoriae sempiternae? In huius me tu consili societatem
137 II, 32 | consili societatem tamquam in equum Troianum cum principibus
138 II, 33 | invidiam istam, quam tu in me vis concitare, cum laude
139 II, 33 | Tu vero adscribe me talem in numerum.~
140 II, 35 | 35] Quodsi te in iudicium quis adducat usurpetque
141 II, 37 | providerem futura, tanta in maestitia fuisse, quanta
142 II, 38 | omittam, tu certe numquam in hoc ordine vel potius numquam
143 II, 38 | ordine vel potius numquam in hac urbe mansisses. At vero
144 II, 38 | re publica dissentientis in eadem consuetudine amicitiae
145 II, 39 | omittatur bellum illud, in quo tu nimium felix fuisti.
146 II, 39 | quidem respondebo, quibus me in castris usum esse dixisti.
147 II, 39 | verum tamen homines, quamvis in turbidis rebus sint, tamen,
148 II, 40 | magno argumento est me in utroque fuisse moderatum.
149 II, 40 | Sed qui istuc tibi venit in mentem? Ego enim amplius
150 II, 40 | hereditatibus rettuli. Quamquam in hoc genere fateor feliciorem
151 II, 41 | exheredans te faciebat heredem? In multas praeterea pecunias
152 II, 42 | homo amentissime, tot dies in aliena villa declamasti?
153 II, 42 | rhetorem, cui concessisti, ut in te, quae vellet, diceret,
154 II, 42 | hominem, sed materia facilis in te et in tuos dicta dicere.
155 II, 42 | materia facilis in te et in tuos dicta dicere. Vide
156 II, 44 | audaciae tuae, quod sedisti in quattuordecim ordinibus,
157 II, 44 | tamquam stolam dedisset, in matrimonio stabili et certo
158 II, 45 | libidinis causa tam fuit in domini potestate quam tu
159 II, 45 | domini potestate quam tu in Curionis. Quotiens te pater
160 II, 45 | pater Curio maerens iacebat in lecto, filius se ad pedes
161 II, 45 | discidii ferre non posset, se in exilium iturum.~
162 II, 47 | autem eo liberior, quod ea in te admisisti, quae a verecundo
163 II, 47 | perstringam. Ad haec enim, quae in civili bello, in maximis
164 II, 47 | enim, quae in civili bello, in maximis rei publicae miseriis
165 II, 47 | audiatis. Debet enim talibus in rebus excitare animos non
166 II, 48 | 48] Intimus erat in tribunatu Clodio, qui sua
167 II, 48 | reditus aut qualis? Prius in ultimam Galliam ex Aegypto
168 II, 48 | tua. Domum dico; quid erat in terris, ubi in tuo pedem
169 II, 48 | quid erat in terris, ubi in tuo pedem poneres praeter
170 II, 49 | a te, tu a me observatus in petitione quaesturae; quo
171 II, 49 | adprobante populo Romano in foro es conatus occidere,
172 II, 49 | interfecisses, umquam mihi pro tuis in me iniuriis satis esse facturum.
173 II, 49 | iniuriis satis esse facturum. In quo demiror, cur Milonem
174 II, 49 | adhortatus. Quamquam, si in eo perseverares, ad tuam
175 II, 50 | cucurristi. Id enim unum in terris egestatis, aeris
176 II, 50 | egens ad tribunatum, ut in eo magistratu, si posses,
177 II, 50 | quaeso, non ea, quae ipse in se atque in domesticum dedecus
178 II, 50 | ea, quae ipse in se atque in domesticum dedecus impure
179 II, 50 | fortunasque nostras, id est in universam rem publicam,
180 II, 51 | securi, qua multi minoribus in peccatis occiderunt. In
181 II, 51 | in peccatis occiderunt. In te, M. Antoni, id decrevit
182 II, 51 | luminibus extinctis, quod in hostem togatum decerni est
183 II, 53 | causam perniciosissimi belli in persona tua constitisse.~
184 II, 55 | 55] Ut igitur in seminibus est causa arborum
185 II, 55 | providerat. Cuius tamen scelus in scelere cognoscite.~
186 II, 56 | Restituebat multos calamitosos. In iis patrui nulla mentio.
187 II, 56 | mentio. Si severus, cur non in omnis? si misericors, cur
188 II, 56 | si misericors, cur non in suos? Sed omitto ceteros;
189 II, 56 | non liceret; sed ut, quod in alea perdiderat, beneficio
190 II, 56 | rationem populo Romano, cur in eum restitui oporteret?
191 II, 56 | oporteret? Absentem, credo, in reos relatum; rem indicta
192 II, 56 | nequissimum, qui non dubitaret vel in foro alea ludere, lege,
193 II, 56 | de alea, condemnatum qui in integrum restituit, is non
194 II, 57 | 57] In eodem vero tribunatu, cum
195 II, 57 | vero tribunatu, cum Caesar in Hispaniam proficiscens huic
196 II, 57 | lustratio municipiorum! Scio me in rebus celebratissimis omnium
197 II, 57 | notiora esse omnibus, qui in Italia tum fuerunt, quam
198 II, 57 | scientiae. Etenim quod umquam in terris tantum flagitium
199 II, 58 | 58] [XXIV] Vehebatur in essedo tribunus pl.; lictores
200 II, 59 | reprehensio et lubrica. Versatus in bello est; saturavit se
201 II, 59 | felix fuit, si potest ulla in scelere esse felicitas.
202 II, 59 | tamen, ne apud illos me in invidiam voces, nihil de
203 II, 61 | XXV] Venisti Brundisium, in sinum quidem et in complexum
204 II, 61 | Brundisium, in sinum quidem et in complexum tuae mimulae.
205 II, 62 | percursatio eadem comite mima, in oppida militum crudelis
206 II, 62 | crudelis et misera deductio, in urbe auri, argenti maximeque
207 II, 62 | hereditas venerat; nondum in Cn. Pompei locum multorumque
208 II, 63 | corporis firmitate tantum vini in Hippiae nuptiis exhauseras,
209 II, 63 | exhauseras, ut tibi necesse esset in populi Romani conspectu
210 II, 63 | etiam auditu! Si inter cenam in ipsis tuis immanibus illis
211 II, 63 | quis non turpe duceret? In coetu vero populi Romani
212 II, 63 | Sed haec ipse fatetur esse in suis sordibus; veniamus
213 II, 64 | subiecta praeconis! Una in illa re servitutis oblita
214 II, 65 | insolenter statim helluo invasit in eius viri fortunas, cuius
215 II, 65 | iustitia carior! [XXVII] In eius igitur viri copias
216 II, 67 | dissipatas, tam distantibus in locis positas tam cito absorbere
217 II, 67 | Pompei peristromatis servorum in cellis lectos stratos videres.
218 II, 68 | lacrimis praeterire, hac te in domo tam diu deversari non
219 II, 68 | diu deversari non pudet, in qua, quamvis nihil sapias,
220 II, 68 | umquam neque vigilantem neque in somnis credo posse mente
221 II, 69 | institutis domesticis. Huius in sedibus pro cubiculis stabula,
222 II, 70 | dignitas significaretur in nomine, dixisset, credo,
223 II, 71 | potius exorbueras; fueras in acie Pharsalica antesignanus;
224 II, 71 | gestis quid fuit causae, cur in Africam Caesarem non sequerere,
225 II, 74 | cum sica; de quo Caesar in senatu aperte in te invehens
226 II, 74 | Caesar in senatu aperte in te invehens questus est.
227 II, 74 | questus est. Proficiscitur in Hispaniam Caesar paucis
228 II, 74 | Hunc igitur quisquam, qui in suis partibus, id est in
229 II, 74 | in suis partibus, id est in suis fortunis, tam timidus
230 II, 75 | Profectus est aliquando tandem in Hispaniam; sed tuto, ut
231 II, 75 | depugnavit Caesar cum civibus, in Thessalia, Africa, Hispania.
232 II, 75 | adfuit his pugnis Dolabella, in Hispaniensi etiam vulnus
233 II, 75 | larem suum familiarem, in quae tu invaseras. Haec
234 II, 75 | quorum erant legibus (etsi in rebus iniquissimis quid
235 II, 76 | convomeres, Dolabella pro te in Hispania dimicaret? Qui
236 II, 76 | iratus. Ne tu iam mecum in gratiam redeas, si scias,
237 II, 76 | equitum fuisse tibi viderere, in proximum annum consulatum
238 II, 77 | rubra venisset, delituit in quadam cauponula atque ibi
239 II, 77 | amorem abiecisse illim atque in hanc transfudisse), cum
240 II, 77 | non potuit, caput aperuit, in collum invasit. O hominem
241 II, 78 | venderet. Productus autem in contionem a tribuno pl.
242 II, 78 | venisse, populum etiam dicacem in te reddidisti. Sed nimis
243 II, 78 | audacemque cognorat, hunc in familiaritatem libentissime
244 II, 79 | inpulsus, inductus, elusus. Qua in re quanta fuerit uterque
245 II, 79 | uterque vestrum perfidia in Dolabellam, quis ignorat?
246 II, 79 | Kalendae Ianuariae; cogimur in senatum: invectus est copiosius
247 II, 79 | invectus est copiosius multo in istum et paratius Dolabella
248 II, 80 | facturum esse adseveravit. In quo primum incredibilem
249 II, 81 | impudentiam. Multis ante mensibus in senatu dixit se Dolabellae
250 II, 81 | divinare potest, quid vitii in auspiciis futurum sit, nisi
251 II, 82 | poterat, omnia rogabat, caput in aversam lecticam inserens
252 II, 84 | fuisse; sin est aliqua vis in istis verbis, ea quae sit,
253 II, 84 | ne nauseet, faciat, quod in porticu Minucia fecit. Quae
254 II, 85 | 85] Sedebat in rostris conlega tuus amictus
255 II, 85 | tuus amictus toga purpurea in sella aurea coronatus. Escendis,
256 II, 87 | At etiam adscribi iussit in fastis ad Lupercalia C.
257 II, 87 | solum de die, sed etiam in diem bibere. Ubi enim tu
258 II, 87 | diem bibere. Ubi enim tu in pace consistes? qui locus
259 II, 87 | consistes? qui locus tibi in legibus et in iudiciis esse
260 II, 87 | locus tibi in legibus et in iudiciis esse potest, quae
261 II, 87 | potest, quae tu, quantum in te fuit, dominatu regio
262 II, 88 | quibus Idibus Martiis fuit in senatu Caesar acturus. Quaero:
263 II, 88 | Caesaris sustulit? Sed incidi in id tempus, quod iis rebus,
264 II, 88 | tempus, quod iis rebus, in quas ingressa erat oratio,
265 II, 89 | futurarum! Dicebam illis in Capitolio liberatoribus
266 II, 89 | consulares irent, redirent, in sententia mansi; neque te
267 II, 89 | Post diem tertium veni in aedem Telluris, et quidem
268 II, 91 | nos vi manuque reppulimus, in nostras domos inmisisti.
269 II, 91 | abstersa reliquis diebus in Capitolio praeclara senatus
270 II, 91 | vero, quod dictaturae nomen in perpetuum de re publica
271 II, 93 | septiens miliens, quod est in tabulis, quae sunt ad Opis?
272 II, 93 | Romani amicissimo decretum in Capitolio fixum; quo proposito
273 II, 93 | proposito nemo erat qui in ipso dolore risum posset
274 II, 94 | conputarat, pecuniam inperarat, in eius tetrarchia unum ex
275 II, 95 | hospitum regis sententia facta in gynaecio est, quo in loco
276 II, 95 | facta in gynaecio est, quo in loco plurimae res venierunt
277 II, 98 | reliqui sunt. Qui simili in calamitate sunt, cur tua
278 II, 98 | fruuntur, cur eos habes in loco patrui? de quo ferre,
279 II, 99 | religiosus. Quid? eundem in septemviratu nonne destituisti?
280 II, 99 | quem patris loco, si ulla in te pietas esset, colere
281 II, 99 | potest, inpudentiorne, qui in senatu, an inprobior, qui
282 II, 99 | senatu, an inprobior, qui in Dolabellam, an inpurior,
283 II, 99 | audiente, an crudelior, qui in illam miseram tam spurce,
284 II, 101| mimas, patres conscripti, in agro Campano collocatos.
285 II, 101| arationes Campana et Leontina in populi Romani patrimonio
286 II, 102| novam iure deducere. Negavi in eam coloniam, quae esset
287 II, 103| perturbatione religionum advolas in M. Varronis, sanctissimi
288 II, 103| Eodem', inquies, 'quo in heredum L. Rubri, quo in
289 II, 103| in heredum L. Rubri, quo in heredum L. Turseli praedia,
290 II, 103| L. Turseli praedia, quo in reliquas innumerabiles possessiones. '
291 II, 104| XLI] At quam multos dies in ea villa turpissime es perbacchatus!
292 II, 105| 105] Quae in illa villa antea dicebantur,
293 II, 105| est nemo. Iure id quidem; in homine enim turpissimo obsolefiebant
294 II, 106| Stulte Aquinates; sed tamen in via habitabant. Quid Anagnini?
295 II, 107| commemorem, quibus invectus est in Sidicinos, vexavit Puteolanos,
296 II, 107| venerari solebas, bustum in foro evertit! Qua re tibi
297 II, 108| obduruimus; Kalendis Iuniis cum in senatum, ut erat constitutum,
298 II, 109| defensor esse deberet, et in publicis et in privatis
299 II, 109| deberet, et in publicis et in privatis rebus acta Caesaris
300 II, 109| acta Caesaris rescidit. In publicis nihil est lege
301 II, 109| nihil est lege gravius, in privatis firmissimum est
302 II, 109| legavit, eas hic partim in hortos Pompei deportavit,
303 II, 109| Pompei deportavit, partim in villam Scipionis.~
304 II, 110| 110] [XLIII] Et tu in Caesaris memoria diligens,
305 II, 110| ignores. Nescis heri quartum in Circo diem ludorum Romanorum
306 II, 111| at te etiam apertiorem in dicendo. Ille numquam nudus
307 II, 112| Ityraeos, cum sagittis deducis in forum? Praesidii sui causa
308 II, 112| miliens perire est melius quam in sua civitate sine armatorum
309 II, 114| hi primum cum gladiis non in regnum adpetentem, sed in
310 II, 114| in regnum adpetentem, sed in regnantem impetum fecerunt.
311 II, 114| videatur. Etsi enim satis in ipsa conscientia pulcherrimi
312 II, 116| cum eo comparandus. Fuit in illo ingenium, ratio, memoria,
313 II, 118| voles, redi cum re publica in gratiam. Sed de te tu videris,
314 II, 119| annos prope viginti hoc ipso in templo negavi posse mortem
315 III | IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA
316 III, 1 | non expectat Antonius, qui in provinciam D. Bruti, summi
317 III, 3 | debui; non enim ecfudit; in rei publicae salute conlocavit.~
318 III, 4 | praeteriturum fuisse? quippe qui in hospitis tectis Brundisi
319 III, 5 | Caesar liberavit. Qui nisi in hac re publica natus esset,
320 III, 8 | provinciam Galliam retenturum in senatus populique Romani
321 III, 9 | dictus; quod nos vitium in privatis saepe tulimus,
322 III, 9 | tulimus, id maiores nostri ne in rege quidem ferre potuerunt.
323 III, 9 | Antonio senatum habente in consilio regis versabantur
324 III, 10 | numerabatur pecunia; una in domo omnes quorum intereat,
325 III, 10 | nundinabantur. Supplicia vero in civis Romanos nulla Tarquini
326 III, 10 | Suessae iugulavit eos, quos in custodiam dederat et Brundisi
327 III, 11 | nuncupavit, et hoc tempore in provinciam populi Romani
328 III, 12 | effeminato, numquam ne in metu quidem sobrio. Hunc
329 III, 15 | 15] At quam contumeliosus in edictis, quam barbarus,
330 III, 15 | barbarus, quam rudis! Primum in Caesarem maledicta congessit,
331 III, 15 | castior, quis modestior? quod in iuventute habemus inlustrius
332 III, 16 | pater, M. Atius Balbus, in primis honestus, praetorius
333 III, 18 | audaciam, temeritatem, in eum adulescentem hoc scribere
334 III, 18 | similibus invidiam aliquam in me commoveri putat.~
335 III, 19 | Haec sunt, ut opinor, verba in extremo: 'Si quis non adfuerit,
336 III, 19 | bonus non esset auctor, cum in eo salus et vita optimi
337 III, 20 | diem edicti obire neglexit, in ante diem quartum Kalendas
338 III, 20 | Decembres distulit. Adesse in Capitolio iussit; quod in
339 III, 20 | in Capitolio iussit; quod in templum ipse nescio qua
340 III, 21 | hostem confessus sit? Quem in edictis Spartacum appellat,
341 III, 21 | Spartacum appellat, hunc in senatu ne improbum quidem
342 III, 21 | quidem dicere audet. [IX] At in rebus tristissimis quantos
343 III, 22 | arator factus sit, possideat in agro publico [populi Romani]
344 III, 23 | quaero, cur tam mansuetus in senatu fuerit, cum in edictis
345 III, 23 | mansuetus in senatu fuerit, cum in edictis tam ferus fuisset.
346 III, 23 | civi, mortem denuntiare, si in senatum venisset, D. Carfulenum
347 III, 25 | periculo carere possumus in tanta hominum cupiditate
348 III, 25 | maioribusque suis dignissimus; in eadem sententia fuit homo
349 III, 26 | hanc enim habebat semper in ore provinciam. C. Calvisius
350 III, 27 | faceret insequens? Etenim in contione dixerat se custodem
351 III, 27 | Et quidem se introiturum in urbem dixit exiturumque,
352 III, 28 | conscripti] longo intervallo in possessione libertatis pedem
353 III, 28 | potest aut quo modo? Quid est in Antonio praeter libidinem,
354 III, 28 | conglutinatus est. Nihil apparet in eo ingenuum, nihil moderatum,
355 III, 29 | Quapropter, quoniam res in id discrimen adducta est,
356 III, 29 | anteponamus! Multa, quae in libera civitate ferenda
357 III, 30 | nomine et falsa decreta in aes incidenda et in Capitolio
358 III, 30 | decreta in aes incidenda et in Capitolio figenda curaverit
359 III, 31 | stiparit armatis, armatos in cella Concordiae, cum senatum
360 III, 31 | demens nec furere desinit. In Galliam mutilatum ducit
361 III, 32 | portas aperietis, hos umquam in urbem recipietis? non tempore
362 III, 32 | lateribus tenebitur, si in Galliam venerit. Nec ille
363 III, 33 | arma vitavi, tum cum ille in me absentem invehens non
364 III, 36 | est; omnes patefaciunt, in utramque partem quid sentiant,
365 III, 36 | nobis vigilantibus et multum in posterum providentibus,
366 III, 38 | publicae civium exercitumque in senatus potestate retineat,
367 III, 38 | provinciae atque exercitus in senati populique Romani
368 III, 39 | Martia Albae constiterit, in municipio fidelissimo et
369 III, 39 | fore, ut pro tantis eorum in rem publicam meritis honores
370 IV | IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA
371 IV, 3 | cum servitute premeremur, in dies malum cresceret, praesidii
372 IV, 6 | fecerunt; Albae constiterunt, in urbe opportuna, munita,
373 IV, 6 | graviora? Caesar fertur in caelum, qui contra te exercitum
374 IV, 9 | adstringeret; omnes enim in consulis iure et imperio
375 IV, 10 | atque huius amentiae poena in ipsum familiamque eius recidat!
376 IV, 11 | Reliquum est, Quirites, ut vos in ista sententia, quam prae
377 IV, 12 | taetraque belua, quae quoniam in foveam incidit, obruatur.
378 IV, 12 | consules comparabunt. Incumbite in causam, Quirites, ut facitis.
379 IV, 12 | Numquam maior consensus vester in ulla causa fuit, numquam
380 IV, 13 | bellicosissimas gentes in dicionem huius imperii redegerunt.~
381 IV, 14 | potest esse cum eo ratio, in quo est incredibilis crudelitas,
382 IV, 16 | pro vestris amplissimis in me beneficiis sine scelere
383 V | IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA
384 V, 1 | communi saluti oporteret, in senatum non vocabamur. Sed
385 V, 2 | constantiae, quantum gravitatis in huius ordinis consilio esset,
386 V, 3 | veteranos, qui cum ab Antonio in colonias essent deducti,
387 V, 6 | ulla esse quam patriae, in qua parentes etiam continentur? '
388 V, 6 | agatis. At non cadunt haec in Antonium.~
389 V, 7 | dicere auderet. Quid enim in eum non cadit, qui, cuius
390 V, 8 | reliquarum? Eccui potestas in forum insinuandi fuit? Quae
391 V, 9 | saeptis revolsis introiri in forum nullo modo posset;
392 V, 10 | confirmandis deve dictatura in perpetuum tollenda deve
393 V, 10 | perpetuum tollenda deve coloniis in agros deducendis tulisse
394 V, 11 | civitates, immunitates in aes accepta pecunia iubebat
395 V, 11 | agere dicebat. Calebant in interiore aedium parte totius
396 V, 11 | rescinduntur, quoniam ingressi in spem rei publicae recuperandae
397 V, 12 | innumerabilis pecunia congesta in illam domum est, cum, quae
398 V, 12 | rebus tanta pecunia una in domo coacervata est, ut,
399 V, 12 | ut, si hoc genus pecuniae in aerarium redigatur, non
400 V, 12 | iudiciorum et iuris auctor. In quo nos fefellit. Antesignanos
401 V, 13 | et notatio iudicum etiam in nostris civibus haberi solet;
402 V, 15 | comissationis Antonianae chorum in tertiam decuriam iudicum
403 V, 15 | eius pecuniae, cuius ratio in aede Opis confecta est,
404 V, 16 | cognitumque esset, quam multos in civitate turpis haberemus.
405 V, 17 | notanda, quod unus M. Antonius in hac urbe post conditam urbem
406 V, 18 | aspectu, sed etiam auditu, in cella Concordiae conlocari
407 V, 19 | mihi denuntiavit, adesse in senatum iussit a d. XIII
408 V, 19 | interea septemdecim dies de me in Tiburtino Scipionis declamitavit
409 V, 20 | tum vero agmine quadrato in aedem Concordiae venit atque
410 V, 20 | aedem Concordiae venit atque in me apsentem orationem ex
411 V, 20 | per amicos mihi cupienti in senatum venire licuisset,
412 V, 20 | sanguinem nostrum sitiebat, suum in illa gladiatoria pugna multum
413 V, 20 | mendicitas aviditate coniuncta in fortunas nostras imminebat;
414 V, 21 | fuisse? Quid vero? quod in contione dicere ausus est
415 V, 22 | spes, nisi ad urbem vel in urbem potius exercitum maximum
416 V, 22 | futurum fuisse censetis in nos, quos oderat, cum in
417 V, 22 | in nos, quos oderat, cum in eos, quos numquam viderat,
418 V, 22 | fuisset, et quam avidum in pecuniis locupletium, qui
419 V, 24 | profugit paludatus. At quo? In provinciam firmissimorum
420 V, 25 | suum reservabat, at hi, qui in horam viverent, non modo
421 V, 26 | inclinationes temporum fiunt cum in omni casu rei publicae,
422 V, 26 | omni casu rei publicae, tum in bello, et maxime civili,
423 V, 28 | impetus nefarios ab urbe in Galliam avertit; tum milites
424 V, 31 | haberi sublatis vacationibus in urbe et in Italia praeter
425 V, 31 | vacationibus in urbe et in Italia praeter Galliam totam.~
426 V, 34 | censeoque, ut iis, qui in exercitu M. Antoni sunt,
427 V, 35 | esse dicendum. Sed qui ordo in sententiis rogandis servari
428 V, 35 | servari solet, eundem tenebo in viris fortibus honorandis.
429 V, 35 | ipsa contenta, quamquam in memoria gratorum civium
430 V, 35 | gratorum civium tamquam in luce posita laetetur. Laus
431 V, 36 | designatus, provinciam Galliam in senatus populique Romani
432 V, 36 | praestantissimum meritum in rem publicam senatui populoque
433 V, 37 | patres conscripti, tantoque in rem publicam beneficio quis
434 V, 37 | municipiis et coloniis inparatis in illam ultimam Galliam penetrare
435 V, 37 | homo amentissimus atque in omnibus consiliis praeceps
436 V, 38 | Lepido pro eius egregiis in rem publicam meritis decernendos
437 V, 38 | is moderatione usus sit in illo tempore civitatis,
438 V, 39 | quam armis et ferro rem in discrimen adducere? Quodsi
439 V, 39 | eadem ratio Caesaris fuisset in illo taetro miseroque bello,
440 V, 39 | facturum fuisse declaravit in eo, quod potuit, cum Sex.
441 V, 41 | pro maximis plurimisque in rem publicam M. Lepidi meritis
442 V, 41 | Lepidi meritis magnam spem in eius virtute, auctoritate,
443 V, 41 | concordiae, libertatis, eiusque in rem publicam meritorum senatum
444 V, 41 | statuam equestrem inauratam in rostris, aut quo alio loco
445 V, 41 | rostris, aut quo alio loco in foro vellet, ex huius ordinis
446 V, 42 | ardens odio, animo hostili in omnis bonos cum exercitu,
447 V, 43 | quaerentium studio paratior et in alio genere belli. Non enim
448 V, 46 | quartaque summo studio optimoque in rem publicam consensu C.
449 V, 46 | sagittarios, elephantos in suam populique Romani potestatem
450 V, 49 | ingenii, quae summa fuit in illo, in populari levitate
451 V, 49 | quae summa fuit in illo, in populari levitate consumpsit.
452 V, 49 | optimo cuique carissimus. In hoc spes libertatis posita
453 V, 51 | exspectare debetis neque in eo, qui ad D. Brutum obsidione
454 V, 51 | auderem pertimesceremque in maxima re periculosam opinionem
455 V, 52 | capere, gerere liceat. In quo, patres conscripti,
456 V, 52 | Egnatuleio, quantus honos; in tali enim re satis est nominari.~
457 V, 53 | militibus earum legionum in singulos C. Caesar pontifex,
458 VI | IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA
459 VI, 1 | Quirites, quae sint acta in senatu, quae fuerit cuiusque
460 VI, 2 | Kalendis Ianuariis veni in senatum, ut meminissem,
461 VI, 3 | relictus cum latronum manu in Galliam inruperit, Brutum
462 VI, 4 | ne dilectus habeat, sit in senatus populique Romani
463 VI, 4 | denuntiationi parebit, ut in patrum conscriptorum atque
464 VI, 4 | patrum conscriptorum atque in vestra potestate sit, qui
465 VI, 4 | vestra potestate sit, qui in sua numquam fuerit! Quid
466 VI, 5 | Itaque, quod paulo ante feci in senatu, faciam apud vos.
467 VI, 6 | iisque demonstrent summa in rem publicam merita beneficiaque
468 VI, 7 | morae! Nam cum plerisque in rebus gerendis tarditas
469 VI, 7 | horam eximere [nullam] in tali cive liberando sine
470 VI, 8 | redire, triumphare, primus in hoc ordine, quoad magistratum
471 VI, 9 | audierit Antonius me hoc et in senatu et in contione confirmasse,
472 VI, 9 | Antonius me hoc et in senatu et in contione confirmasse, numquam
473 VI, 9 | confirmasse, numquam illum futurum in senatus potestate, refellendi
474 VI, 10 | nescio quo modo se coniecit in turbam atque ita maestus
475 VI, 10 | negat ei locum esse oportere in curia, qui incenderit curiam.~
476 VI, 11 | novis adversabatur; iam fert in oculis, posteaquam ipsum
477 VI, 11 | ad arma? Ubi plausus ille in triumpho est, saepe ludis,
478 VI, 12 | Antonium, qui vos omnis in fidem suam recepit. Negatis?
479 VI, 12 | equestrem statuam inauratam, in qua quid inscriptum est? '
480 VI, 13 | 13] In foro L. Antoni statuam videmus,
481 VI, 13 | istum ferre possemus, si in hoc foro spectantibus vobis
482 VI, 14 | etiam tribuni militares, qui in exercitu Caesaris bis fuerunt.
483 VI, 14 | ordo? Multi fuerunt multis in legionibus per tot annos.
484 VI, 15 | PATRONO'. Itane? Ianus medius in L. Antoni clientela est?
485 VI, 15 | clientela est? Quis umquam in illo Iano inventus est qui
486 VI, 16 | certe renuntiabunt, non in vestra potestate, non in
487 VI, 16 | in vestra potestate, non in senatus esse Antonium, quis
488 VI, 17 | partis honoribus eosdem in foro gessi labores quos
489 VI, 17 | labores quos petendis. Rudis in re publica? Quis exercitatior?
490 VI, 19 | imperare voluerunt. Res in extremum est adducta discrimen;
491 VII | IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA
492 VII, 1 | patres conscripti, res in maximum periculum et in
493 VII, 1 | in maximum periculum et in extremum paene discrimen.
494 VII, 3 | denuntiant. Utrum igitur in nefariis civibus ulciscendi,
495 VII, 4 | Qui enim evenit, ut, qui in rebus improbis populares
496 VII, 4 | populares fuerint, idem in re una maxime populari,
497 VII, 5 | denique civem putes? Accipiet in optimam partem C. Pansa,
498 VII, 5 | vigilias, curas, cogitationes in rei publicae salute defigeret,
499 VII, 6 | eiusdemque cura incredibilis in asperrimis belli civilis
500 VII, 6 | tantam causam non habuerunt, in qua et voluntatem suam et
1-500 | 501-906 |