Phil., Caput
1 I, 1 | usquam discedebam nec a re publica deiciebam oculos ex eo die,
2 I, 2 | quas habebat domi de re publica, principes civitatis adhibebat;
3 I, 3 | obsederat, funditus ex re publica sustulit; de qua re ne sententias
4 I, 4 | memoriam funditus ex re publica sustulisset.~
5 I, 11 | confido, priusquam de re publica dicere incipio, pauca querar
6 I, 15 | quid efficere posset in re publica, cogitavit, sed quid facere
7 I, 18 | eius, qui togatus in re publica cum potestate imperioque
8 I, 19 | utilior, optima etiam re publica saepius flagitata, quam
9 I, 27 | mihi, Dolabella, pro re publica dicenti non oportebit. Quamquam
10 I, 27 | consuetudinem meam [quam in re publica semper habui] tenuero, id
11 I, 27 | libere, quae sentiam de re publica, dixero, primum deprecor,
12 I, 27 | defendendi causa; iis, qui pro re publica, quae ipsis visa erunt,
13 I, 33 | Carum esse civem, bene de re publica mereri, laudari, coli, diligi
14 II, 4 | ullo modo nisi eversa re publica fore incolumem putabas.
15 II, 7 | gladiatore nequissimo, de re publica graviter querens de homine
16 II, 12 | cuius semper in hac re publica vivet auctoritas; placuit
17 II, 13 | tot et talibus viris res publica orbata est, veniamus ad
18 II, 14 | ecquid ad eum umquam de re publica rettulisti? At ad quos refert?
19 II, 15 | propinquum habeas, ad eum de re publica nihil referas, referas ad
20 II, 24 | semper et de Pompeio et de re publica consilia fuerunt. Quae si
21 II, 24 | Quae si valuissent, res publica staret, tu tuis flagitiis,
22 II, 27 | Quo etiam maiorem ei res publica gratiam debet, qui libertatem
23 II, 34 | sed etiam regnum de re publica sustilissem et, si meus
24 II, 36 | umquam; non est tuum de re publica bene mereri; habet istius
25 II, 36 | facti clarissimos viros res publica auctores; ego te tantum
26 II, 37 | nos liberi essemus, res publica non tot duces et exercitus
27 II, 38 | erat magnum, de summa re publica dissentientis in eadem consuetudine
28 II, 55 | perfecit quae senatus salva re publica ne fieri possent providerat.
29 II, 56 | horum. At vir bonus et re publica dignus. Nihil id quidem
30 II, 91 | nomen in perpetuum de re publica sustulisti; quo quidem facto
31 II, 92 | 92] Constituta res publica videbatur aliis, mihi vero
32 II, 92 | haec manent, quae stante re publica manere non possunt, provincias
33 II, 113| praesidium vel potius ipsa res publica, quae se adhuc tantum modo
34 II, 113| Habet quidem certe res publica adulescentis nobilissimos
35 II, 113| consulentes, tamen a re publica revocabuntur. Et nomen pacis
36 II, 118| mecum, ut voles, redi cum re publica in gratiam. Sed de te tu
37 II, 119| cuique eveniat, ut de re publica quisque mereatur.~
38 III, 3 | propulsabitur? cur non quam primum publica accedit auctoritas? [II]
39 III, 4 | ignarus rerum, tam nihil de re publica cogitans, qui hoc non intellegat,
40 III, 5 | liberavit. Qui nisi in hac re publica natus esset, rem publicam
41 III, 6 | intervallo loqui nobis de re publica licet, sileri potest. Quis
42 III, 12 | privatum consilium auctoritate publica comprobemus. Nec vero M.
43 III, 13 | potestatem nobis de tota re publica fecisse dicendi. Cum enim
44 III, 22 | magis etiam infatuet mercede publica.~
45 III, 23 | D. Carfulenum bene de re publica sentientem senatu vi et
46 III, 24 | senatus adesset, cum de re publica relaturus fuisset, adlato
47 III, 30 | senatus consultis bene et e re publica factis reliquas res ad lucrum
48 III, 37 | sententiaeque de summa re publica libere dici possint, de
49 III, 37 | designatum, optime de re publica mereri, cum senatus auctoritatem
50 III, 38 | recte atque ordine exque re publica fecisse et facere. Senatum
51 III, 39 | referrent, ita uti e re publica fideque sua videretur.~
52 IV, 8 | senatus D. Brutum optime de re publica mereri, cum senatus auctoritatem
53 V, 1 | Qui enim bellum cum re publica gerunt, hunc diem non exspectabant;
54 V, 17 | potuerunt quam universa res publica. Non possum adfirmare nullis
55 V, 19 | venit. Locutus sum de re publica minus equidem libere, quam
56 V, 22 | quos bene sentire de re publica cognoverat, eosque ante
57 V, 28 | honoribus et praemiis bene de re publica meritorum et merentium:
58 V, 28 | susceperat, id vos auctoritate publica comprobastis.~
59 V, 29 | videbitis? Exclusit illum a re publica, distraxit, segregavit non
60 V, 32 | Sentiet sibi bellum cum re publica esse susceptum, experietur
61 V, 34 | provideantque, ne quid res publica detrimenti accipiat, censeoque,
62 V, 34 | serius decernetis. De re publica, quoad rettulistis, satis
63 V, 36 | provinciae Galliae optime de re publica meritae merentisque conscripserit,
64 V, 36 | recte et ordine exque re publica fecisse, idque D. Bruti
65 V, 40 | maximo, saepe numero res publica et bene et feliciter gesta
66 V, 50 | adulescentis. Nihil est illi re publica carius, nihil vestra auctoritate
67 VI, 1 | Kalendis Ianuariis de re publica primum referendi fuit ex
68 VI, 3 | legatos? ad eumne qui, pecunia publica dissipata atque effusa,
69 VI, 16 | sed tamen plures, quam re publica dignum est, qui ita loquantur: '
70 VI, 16 | extorquebit istis res ipsa [publica]. Quo etiam, ut confitear
71 VI, 17 | quos petendis. Rudis in re publica? Quis exercitatior? qui
72 VI, 18 | Antoni conatus avertere a re publica, furorem extinguere, opprimere
73 VII, 20 | ut nullam calamitatem res publica accipere possit sine culpa
74 VIII, 2 | fuisse, eamque se ac re publica dignam, nisi propinquitate
75 VIII, 5 | praetermisisset, videbat re publica oppressa nihil posse decerni.~
76 VIII, 13 | bonos et utilis et e re publica civis; sin eos, qui natura
77 VIII, 14 | CONSUL VERBA FECIT DE RE PUBLICA, DE EA RE ITA CENSUERUNT,
78 VIII, 16 | honesti, boni, tota res publica!' Uno in homine, Q. Fufi,
79 VIII, 29 | magnum est personam in re publica tueri principis! quae non
80 VIII, 30 | qui eius perpetuam in re publica adiuvanda voluntatem et
81 VIII, 30 | animo, semper aliquid pro re publica aut cogitare aut facere
82 VIII, 32 | abiecerint, partim ita a re publica aversi, ut se hosti favere
83 VIII, 32 | suum deposuerint et cum re publica in gratiam redierint, veniam
84 IX, 6 | munus sibi illud pro re publica susceptum vitae finem fore,
85 IX, 10 | fidem, praestantem in re publica tuenda curam atque prudentiam
86 IX, 17 | Lemonia Rufus ita de re publica meritus sit, ut iis ornamentis
87 IX, 17 | senatum censere atque e re publica existimare aediles curules
88 X, 6 | 6] Usum in re publica, Calene, magnum iam habere
89 X, 6 | nudatum illum atque solum a re publica relegatum videri.~
90 X, 7 | omnium civium inclusa nondum publica auctoritate testata est.
91 X, 12 | oppugnat. [VI] Quodsi ipsa res publica iudicaret, aut si omne ius
92 X, 14 | 14] Tenet igitur res publica Macedoniam, tenet Illyricum,
93 X, 18 | potest igitur stare res publica freta veteranis sine magno
94 X, 23 | tribuistis, quorum privatum de re publica consilium et factum auctoritate
95 X, 25 | pro consule bene et e re publica pro sua maiorumque suorum
96 X, 26 | militarem, si qua opus sit, quae publica sit et exigi possit, utatur,
97 X, 26 | recte et ordine exque re publica fecisse, senatuique placere
98 XI, 3 | Omnes, qui libere de re publica sensimus, qui dignas nobis
99 XI, 11 | inritas fecimus, bene et e re publica iudicavisse.~
100 XI, 15 | enim severam, gravem, e re publica [dignam] sententiam, iudicavit
101 XI, 20 | Romano. A quo praesidium res publica ne cogitatum quidem tantum
102 XI, 20 | imperium, nomen secuti pro re publica arma ceperant, volebant
103 XI, 26 | perspectum animum in re publica liberanda. [XI] Qui igitur
104 XI, 31 | ambove, si eis videretur, re publica recuperata de provinciis
105 XI, 35 | patres conscripti, res publica contra Dolabellam, nec paratum
106 XI, 37 | vero veteranos, qui pro re publica arma ceperunt secutique
107 XII, 3 | causa ab amicis eius, non publica. Quod videbam equidem, sed
108 XII, 10 | est communicata cum iis re publica fidelis esse, qui etiam
109 XII, 24 | dederunt, me salvum adhuc res publica conservavit sibi. Timide
110 XII, 25 | morte debent ii, qui in re publica versantur, non culpae reprehensionem
111 XII, 30 | etsi hanc legationem res publica, ut levissime dicam, non
112 XIII, 2 | voluisset, hominum in re publica sanitas remanere potuisset.
113 XIII, 6 | uti velis, si libera re publica possis, nec pro his libertatem,
114 XIII, 7 | illis fruemur victrice re publica aut oppressi (quod omen
115 XIII, 7 | proximo civili bello de re publica meritus, ad pacem adhortatur.
116 XIII, 8 | pignoribus M. Lepidum res publica inligatum tenet. Summa nobilitas
117 XIII, 8 | labi potest, voluntate a re publica dissidere nullo pacto potest.~
118 XIII, 9 | pace Cn. Pompei filium res publica aspiciet suoque sinu complexuque
119 XIII, 10 | Lepide, qualem Pompeium res publica habitura sit civem, talis
120 XIII, 10 | civem, talis futuros in re publica Antonios? In altero pudor,
121 XIII, 29 | maiorumque suorum simillimum, res publica tenere potuisset, certe
122 XIII, 30 | Fatum enim meum est sine re publica nec vinci posse nec vincere. '
123 XIII, 31 | Marullum, ut Caesetium a re publica removeremus eum, per quem,
124 XIII, 32 | copiis excellentem virum res publica armasset, quem tandem bonum
125 XIII, 45 | Pompeianis, sed cum universa re publica bellum est. Omnes te di,
126 XIII, 49 | quam aut cum Antoniis res publica aut cum re publica Antonii
127 XIII, 49 | Antoniis res publica aut cum re publica Antonii redeant in gratiam.
128 XIV, 13 | ac verus, cum bene de re publica meritis testimonium a consensu
129 XIV, 14 | qui, ne quid tale in re publica fieri posset, effecerit.
130 XIV, 16 | nihil esse a me umquam de re publica nisi optime cogitatum. Post
131 XIV, 17 | putarent. Magnus est in re publica campus, ut sapienter dicere
132 XIV, 18 | superatur. Tu, si ego de re publica optime sentiam, ut me vincas,
133 XIV, 24 | ob rem aut supplicatio re publica pulcherrime gesta postulantibus
134 XIV, 28 | uno die locis pluribus res publica est conservata.~[XI]
135 XIV, 35 | militibus promisimus nos re publica reciperata tributuros, ea
136 XIV, 38 | nostris, ea summo studio re publica recuperata persoluturum;
|