Phil., Caput

  1     I, 1  |             consilium auctoritatemque rem publicam esse revocatam,
  2     I, 8  |               quod nuntiant, laetius) rem conventuram; Kalendis Sext.
  3     I, 13 |            inexpiabiles religiones in rem publicam inducerentur, ut
  4     I, 13 |            qui et ipse dominatu regio rem publicam liberavit et ad
  5     I, 14 |               gradu dignitatis locati rem publicam pro nihilo haberemus?
  6     I, 24 |            gloriabatur iisque legibus rem publicam contineri putabat,
  7     I, 25 |             intercedant, paratos, qui rem publicam religione defendant;
  8     I, 29 |               factorum magnorumque in rem publicam meritorum, quae
  9     I, 35 |             respice atque ita guberna rem publicam, ut natum esse
 10    II, 3  |              pauca dicam. [II] Contra rem suam me nescio quando venisse
 11    II, 10 |           quod ita vivit vel quod ita rem publicam gerit vel quod
 12    II, 12 |              suam, fortunas, liberos, rem publicam referret acceptam.~
 13    II, 15 |               referas ad eos qui suam rem nullam habent, tuam exhauriunt?
 14    II, 17 |               vastare Italiam, delere rem publicam consensisse, quis
 15    II, 21 |              quidem potui; prius enim rem transegit quam quisquam
 16    II, 26 |            his clarissimis viris hanc rem in Cilicia ad ostium fluminis
 17    II, 27 |               ego magis fecisse illam rem sum admiratus, quam facturum
 18    II, 28 |             adpellandi mei, quod, cum rem gessisset consimilem rebus
 19    II, 30 |           esse, utrum illi, qui istam rem gesserunt, homicidae sint
 20    II, 34 |                    34] [XIV] Sed unam rem vereor ne non probes. Si
 21    II, 37 |           dolebam, patres conscripti, rem publicam vestris quondam
 22    II, 37 |             civili utilior videbatur) rem publicam hodie teneremus.~
 23    II, 48 |          senatus auctoritatem, contra rem publicam et religiones;
 24    II, 49 |          conatus occidere, cumque eam rem tua sponte conarere, non
 25    II, 49 |               cur Milonem impulsu meo rem illam egisse dicas, cum
 26    II, 49 |         perseverares, ad tuam gloriam rem illam referri malebam quam
 27    II, 50 |          nostras, id est in universam rem publicam, impie ac nefarie
 28    II, 51 |            labentem et prope cadentem rem publicam fulcire cuperetis
 29    II, 52 |              nisi ne deleri et everti rem publicam funditus velles?
 30    II, 54 |               iuventutis unoque verbo rem publicam expulsam atque
 31    II, 56 |               credo, in reos relatum; rem indicta causa iudicatam;
 32    II, 56 |            dignus. Nihil id quidem ad rem; ego tamen, quoniam condemnatum
 33    II, 63 |         conspectu vomere postridie. O rem non modo visu foedam, sed
 34    II, 67 |              stratos videres. Quam ob rem desinite mirari haec tam
 35    II, 70 |            partium propria, quibus tu rem publicam vexavisti; ad ipsas
 36    II, 72 |               postulabas, sed quid ad rem? Plus ille poterat.~
 37    II, 84 |         multis rebus gestis M. Antoni rem unam pulcherrimam transiliat
 38    II, 89 |            vellent, ut ad defendendam rem publicam te adhortarer,
 39    II, 94 |    Massiliensibus, ut omnibus, quibus rem publicam populi Romani caram
 40    II, 104|            fuit) de fortunis Varronis rem ullam esse detractam? Quid?
 41    II, 109|       Caesaris, easque praeclaras, ut rem publicam concutere posset,
 42    II, 118|              ipse profitebor. Defendi rem publicam adulescens, non
 43   III, 5  |            Qua peste privato consilio rem publicam (neque enim fieri
 44   III, 5  |               re publica natus esset, rem publicam scelere Antoni
 45   III, 5  | crudelissimosque conatus cohibuisset, rem publicam funditus interituram
 46   III, 5  |          tribuenda est auctoritas, ut rem publicam non modo a se susceptam,
 47   III, 7  |     quartaeque mirabilis consensus ad rem publicam reciperandam laude
 48   III, 13 |        conspirasse videantur. Quam ob rem, tribuni pl., quamquam vos
 49   III, 14 |                      14] [VI] Quam ob rem omnia mea sententia complectar
 50   III, 38 |             facere. Senatum ad summam rem publicam pertinere arbitrari
 51   III, 39 |                ut pro tantis eorum in rem publicam meritis honores
 52    IV, 1  |                Quirites, ne mediocrem rem actam arbitremini, fundamenta
 53    IV, 2  |              sustulit. C. Caesar, qui rem publicam libertatemque vestram
 54    IV, 5  |      libertatem vestram, ad universam rem publicam contulerunt, hostem
 55    IV, 10 |              etiam deos immortales ad rem publicam conservandam arbitror
 56    IV, 14 |           hoste res erat, qui haberet rem publicam, curiam, aerarium,
 57    IV, 14 |             hic vester hostis vestram rem publicam oppugnat, ipse
 58     V, 31 |        studium esse dilectus? Quam ob rem, patres conscripti, legatorum
 59     V, 31 |              nullam censeo faciendam; rem administrandam arbitror
 60     V, 34 |     decernenda sint, consulibus totam rem publicam commendandam censeo
 61     V, 34 |               iisque permittendum, ut rem publicam defendant provideantque,
 62     V, 36 |                           36] Quam ob rem his verbis, patres conscripti,
 63     V, 36 |           praestantissimum meritum in rem publicam senatui populoque
 64     V, 37 |               conscripti, tantoque in rem publicam beneficio quis
 65     V, 38 |           Lepido pro eius egregiis in rem publicam meritis decernendos
 66     V, 39 |          extingui quam armis et ferro rem in discrimen adducere? Quodsi
 67     V, 41 |            pro maximis plurimisque in rem publicam M. Lepidi meritis
 68     V, 41 |                libertatis, eiusque in rem publicam meritorum senatum
 69     V, 46 |             summo studio optimoque in rem publicam consensu C. Caesare
 70     V, 46 |               Caesare duce et auctore rem publicam, libertatem populi
 71     V, 50 |           atque factorum. Ita enim ad rem publicam accessit, ut eam
 72     V, 51 |                           51] Quam ob rem ab eo non modo nihil timere,
 73    VI, 1  |            non causa sublata. Quam ob rem, quod quaesivit ex me P.
 74    VI, 2  |          iterum a me conservatam esse rem publicam conclamastis. Hoc
 75    VI, 3  |         obsesso senatu ad opprimendam rem publicam Brundisio legiones
 76    VI, 6  |           iisque demonstrent summa in rem publicam merita beneficiaque
 77    VI, 6  |           populoque Romano iisque eam rem magnae laudi magnoque honori
 78    VI, 18 |                     18] [VII] Quam ob rem, Quirites, consilio, quantum
 79   VII, 7  |              consulatus, cum gubernat rem publicam si non optabili,
 80   VII, 11 |           generis et nominis natum ad rem publicam liberandam exercitumque
 81   VII, 27 |             Romani potes in perpetuum rem publicam metu et periculo
 82  VIII, 4  |             Sed nimis multa de verbo; rem potius videamus, patres
 83  VIII, 4  |       voluntate, quam, ut pecunias in rem publicam polliceantur? Si
 84  VIII, 13 |           magnitudine animi liberatam rem publicam arbitrabatur.~
 85  VIII, 14 |     CENSUERUNT, UTI L. OPIMIUS CONSUL REM PIBLICAM DEFENDERET. Senatus
 86  VIII, 15 |            Valerio consulibus senatus rem publicam defendendam dedit:
 87  VIII, 33 |              existimaturum eum contra rem publicam fecisse.'~
 88    IX, 4  |           enim maiores nostri, qui ob rem publicam mortem obierant,
 89    IX, 5  |               morte, sed ipsa mors ob rem publicam obita honori fuit. [
 90    IX, 16 |                  16] cum talis vir ob rem publicam in legatione mortem
 91    IX, 16 |            quinque habere, quod is ob rem publicam mortem obierit,
 92     X, 6  |              non relinquetur? Quam ob rem collige te placaque animum
 93     X, 6  |          Antoni scelere avertit et ad rem publicam sua auctoritate
 94     X, 12 |            qui eo imperio et exercitu rem publicam oppugnat. [VI]
 95     X, 12 |           Denique alter ad evertendam rem publicam praesidia quaerebat,
 96     X, 15 |             dolebant, quo minus ab eo rem illam dicebant fieri debuisse.
 97     X, 22 |        pugnant, [id agunt,] ut contra rem publicam restituti esse
 98     X, 22 |              atque agrestes, qui hanc rem publicam nec viderunt umquam
 99     X, 25 |            bene gerendae fecisse, eam rem senatui populoque Romano
100     X, 26 |                praesit pecuniamque ad rem militarem, si qua opus sit,
101     X, 26 |    pecuniasque, a quibus videatur, ad rem militarem mutuas sumat frumentumque
102     X, 26 |           opera et virtute vehementer rem publicam adiutam omniaque
103     X, 26 |              coniuncta fuisse, eamque rem magno usui rei publicae
104    XI, 3  |               numeretur? [II] Quam ob rem, patres conscripti, quamquam
105    XI, 16 |              mortis addictus. Quam ob rem, quoniam Dolabella hesterno
106    XI, 24 |             voluntariis studiis se ad rem publicam contulerunt, tardentur
107    XI, 36 |             quin eos tam oderim, quam rem publicam diligo.~
108    XI, 37 |     beneficiorum paternorum, hodieque rem publicam defendunt vitae
109   XII, 3  |               quicquam, negat Calenus rem ullam novam allatam esse;
110   XII, 9  |         Galliam quo tandem animo hanc rem audituram putatis? Illa
111   XII, 14 |              quod di omen averterent, rem publicam oppressisset Antonius.~
112   XII, 15 |              L. Piso, nonne oppressam rem publicam putes, si tot tam
113  XIII, 2  |             pacem stabilem et aliquam rem publicam nobis habere licuisset. [
114  XIII, 6  |           servato], ita fortunas, ita rem familiarem, ut haec libertate
115  XIII, 7  |             numero, quod hoc animo in rem publicam est, quae mihi
116  XIII, 10 |                Pompei domum filius. O rem acerbam! Sed haec satis
117  XIII, 12 |               fuit, ne dicam audacis, rem ullam ex illis attingere;
118  XIII, 13 |        habetis cognitam voluntatem in rem publicam eamque perpetuam
119  XIII, 14 |             parebis, si quam ad aliam rem te forte traduxerit.~
120  XIII, 16 |             bonis expedit salvam esse rem publicam. Sed in iis, qui
121  XIII, 29 |              M. Bibulum, cuius est in rem publicam semper merito laudata
122  XIII, 38 |                          38] 'Quam ob rem vos potius animadvertite,
123  XIII, 39 |              non iis solum, qui illam rem gesserunt, sed iis etiam,
124  XIII, 50 |             suorum animo studioque in rem publicam suaque pristina
125  XIII, 50 |              pollicitus esset, eamque rem senatui populoque Romano
126  XIII, 50 |               honori dignitatique eam rem fore.' Hoc vel coniungi
127   XIV, 4  |         comparato, cum prius pestibus rem publicam liberasset, ne
128   XIV, 11 |             plerumque nullis? Quam ob rem aut supplicatio ab eo, qui
129   XIV, 24 |           genere decreta est. Quam ob rem aut supplicatio re publica
130   XIV, 29 |          simus quamque grati. Quam ob rem promissa nostra atque ea,
131   XIV, 31 |            atque incredibilia sunt in rem publicam huius merita legionis.
132   XIV, 35 |                           35] Quam ob rem maximum quidem solacium
133   XIV, 37 |           servitute liberatum; cumque rem publicam, urbem, templa
134   XIV, 38 |             quaestoresque urb. ad eam rem pecuniam dare, attribuere,