Phil., Caput
1 I, 1 | Antequam de republica, patres conscripti, dicam ea, quae dicenda
2 I, 7 | 7] Eui, patres conscripti, profectionis consilium;
3 I, 11 | consilii causam, patres conscripti, probatam vobis esse confido,
4 I, 13 | 13] Anme censetis, patres conscripti, quod vos inviti secuti
5 I, 14 | recuso. Atque utinam, patres conscripti, Kalendis Sextilibus adesse
6 I, 15 | Deinde a vobis, patres conscripti, peto, ut, etiamsi sequi
7 I, 16 | me vel potius vos, patres conscripti, quem ad modum ipse Caesaris
8 I, 23 | Quae quidem ego, patres conscripti, qui illa numquam probavi,
9 I, 25 | quisquam vestrum, patres conscripti, bonis tribunis plebi leges
10 I, 38 | sit? Cepis fructos, patres conscripti, reversionis meae, quoniam
11 II, 1 | Quonam meo fato, patres conscripti, fieri dicam, ut nemo his
12 II, 5 | Quod est aliud, patres conscripti, beneficium latronum, nisi
13 II, 10 | V] Sed cum mihi, patres conscripti, et pro me aliquid et in
14 II, 11 | consulatus verbo meus, patres conscripti, re vester fuit. Quid enim
15 II, 25 | interfectum. Iam vereor, patres conscripti, ne, quod turpissimum est,
16 II, 37 | Dolebam, dolebam, patres conscripti, rem publicam vestris quondam
17 II, 43 | Audite, audite, patres conscripti, et cognoscite rei publicae
18 II, 59 | Reliquorum factorum eius, patres conscripti, difficilis est sane reprehensio
19 II, 69 | Fuit enim ille vir, patres conscripti, sicuti scitis, cum foris
20 II, 76 | revertissem. Eui nuper, patres conscripti, causam reditus mei. Volui,
21 II, 84 | Non dissimulat, patres conscripti, adparet esse commotum;
22 II, 92 | provincias universas, patres conscripti, perdidistis, neque vectigalia
23 II, 101| Mimos dico et mimas, patres conscripti, in agro Campano collocatos.
24 II, 108| iam inveteratis, patres conscripti, consuetudine obduruimus;
25 II, 119| seni! Mihi vero, patres conscripti, iam etiam optanda mors
26 III, 1 | I] Serius omnino, patres conscripti, quam tempus rei publicae
27 III, 5 | quidem hodierno die, patres conscripti (nunc enim primum ita convenimus,
28 III, 7 | est igitur nobis, patres conscripti, ut ea, quae sua sponte
29 III, 12 | est igitur nobis, patres conscripti, ut D. Bruti privatum consilium
30 III, 28 | Hodierno die primum [patres conscripti] longo intervallo in possessione
31 III, 29 | deos immortales, patres conscripti, patrium animum virtutemque
32 III, 33 | facultatem nullum tempus, patres conscripti, dimittam neque diurnum
33 III, 34 | deos immortales, patres conscripti, et amplissimi orbis terrae
34 V, 1 | Ianuariis mihi visum est, patres conscripti: quod idem intellegebam
35 V, 2 | enim dies vobis, patres conscripti, inluxit, haec potestas
36 V, 2 | Atque illo die, patres conscripti, ea constituistis, ut vobis
37 V, 21 | neminem? Num putatis, patres conscripti, dixisse eum minacius quam
38 V, 26 | Minimis momentis, patres conscripti, maximae inclinationes temporum
39 V, 31 | dilectus? Quam ob rem, patres conscripti, legatorum mentionem nullam
40 V, 33 | reliquerit. Cum hoc, patres conscripti, bello, bello, inquam, decertandum
41 V, 34 | Haec si censueritis, patres conscripti, brevi tempore libertatem
42 V, 36 | ob rem his verbis, patres conscripti, senatus consultum faciendum
43 V, 37 | tanto merito Bruti, patres conscripti, tantoque in rem publicam
44 V, 41 | placere.' Qui honos, patres conscripti, mihi maximus videtur, primum
45 V, 42 | Venio ad C. Caesarem, patres conscripti, qui nisi fuisset, quis
46 V, 47 | 47] Quid est enim, patres conscripti, cur eum non quam primum
47 V, 49 | natura rerum est, patres conscripti, ut, qui sensum verae gloriae
48 V, 51 | obligare fidem meam, patres conscripti, vobis populoque Romano
49 V, 51 | recipio, spondeo, patres conscripti, C. Caesarem talem semper
50 V, 52 | gerere liceat. In quo, patres conscripti, non tantum commodum tribuitur
51 VII, 1 | necessariis consulimur, patres conscripti. De Appia via et de Moneta
52 VII, 1 | Adducta est enim, patres conscripti, res in maximum periculum
53 VII, 7 | autem necessarium, patres conscripti, nullum tempus umquam fuit. [
54 VII, 8 | modum accepturi, patres conscripti, sitis, horreo, sed pro
55 VII, 8 | quaeso oroque vos, patres conscripti, ut primo, etsi erit vel
56 VII, 8 | reliquam orationem, patres conscripti, quoniam periculosissimum
57 VII, 9 | explico, peto a vobis, patres conscripti, ut eadem benignitate, qua
58 VII, 14 | Quid? vos censetis, patres conscripti, legatorum missionem populo
59 VII, 19 | vestri consilii, patres conscripti, in posterum quam longissime
60 VII, 25 | Omnia videbitis, patres conscripti, nisi prospicitis, plena
61 VII, 25 | deos immortales! patres conscripti, ne spe praesentis pacis
62 VII, 27 | 27] Sed vos moneo, patres conscripti: libertas agitur populi
63 VIII, 2 | vobis quodam modo, patres conscripti, ne sibi adsentiremini,
64 VIII, 4 | potius videamus, patres conscripti, quam quidem intellego verbo
65 VIII, 9 | Hasta Caesaris, patres conscripti, multis inprobis et spem
66 VIII, 22 | deserti, inquam, sumus, patres conscripti, a princibus. Sed (saepe
67 VIII, 25 | mandata! Ferrei sumus, patres conscripti, qui quicquam huic negemus. '
68 VIII, 31 | 31] Ego, patres conscripti, Q. Scaevolam augurem memoria
69 VIII, 32 | 32] [XI] Etenim, patres conscripti, cum in spem libertatis
70 VIII, 32 | debemus? Equidem, patres conscripti, quamquam hoc honore usi
71 IX, 1 | immortales fecissent, patres conscripti, ut vivo potius Ser. Sulpicio
72 IX, 3 | interfectus. Ego autem, patres conscripti, sic interpretor sensisse
73 IX, 5 | fuit. [III] Itaque, patres conscripti, si Ser. Sulpicio casus
74 IX, 8 | excusationem Ser. Sulpici, patres conscripti, legationis obeundae recordari
75 IX, 8 | sarciamus. Vos enim, patres conscripti (grave dictu est sed dicendum
76 IX, 10 | Reddite igitur, patres conscripti, ei vitam, cui ademistis.
77 IX, 14 | meam sententiam, patres conscripti, P. Servili sententia comprobari
78 X, 2 | oratio tua. Sed mihi, patres conscripti, necessitatem attulit paulo
79 X, 7 | 7] Vos autem, patres conscripti, si M. Brutum deserueritis
80 X, 8 | consequebatur, ut me puderet, patres conscripti, in eam urbem redire, ex
81 X, 23 | voluntas M. Bruti, patres conscripti, omnis cogitatio, tota mens
82 X, 23 | putavit. Cui quidem, patres conscripti, vos idem hoc tempore tribuere
83 XI, 1 | Magno in dolore, patres conscripti, vel maerore potius, quem
84 XI, 3 | II] Quam ob rem, patres conscripti, quamquam hortatore non
85 XI, 7 | igitur ante oculos, patres conscripti, miseram illam quidem et
86 XI, 20 | Eripuissetis C. Caesari, patres conscripti, imperium, nisi dedissetis.
87 XI, 21 | 21] Illa vero, patres conscripti, aliena consulum dignitate,
88 XI, 26 | homine et parato, patres conscripti, opus est et eo, qui imperium
89 XI, 26 | transmarinum. Praeterea, patres conscripti, M. Brutum retinet etiam
90 XI, 35 | imperatorem C. Cassium, patres conscripti, res publica contra Dolabellam,
91 XI, 36 | 36] Animadverti, patres conscripti, + exaudi rui etiam nimium
92 XI, 38 | inurere. Quamquam, patres conscripti, quousque sententias dicemus
93 XI, 39 | dicendum est enim, patres conscripti, quod sentio) non tam veteranos
94 XI, 40 | sententiam vobis, patres conscripti, censeo comprobandam.~
95 XII, 1 | minime decere videtur, patres conscripti, falli, decipi, errare eum,
96 XII, 2 | servituti. Vos autem, patres conscripti, non tam immemores vestrorum
97 XII, 3 | decepti, inquam, sumus, patres conscripti; Antoni est acta causa ab
98 XII, 4 | vobis laborandum est, patres conscripti, ut vestram dignitatem amittatis,
99 XII, 7 | Quodsi est erratum, patres conscripti, spe falsa atque fallaci,
100 XII, 19 | laboratis, mihi certe, patres conscripti, consulere debetis. Parcite
101 XII, 21 | vitae censetisne, patres conscripti, habendam mihi aliquam esse
102 XII, 30 | proficiscar. Omnino, patres conscripti, totum huiusce rei consilium
103 XIII, 1 | principio huius belli, patres conscripti, quod cum impiis civibus
104 XIII, 2 | primum videndum est, patres conscripti, cum omnibusne pax esse
105 XIII, 7 | Nullius apud me, patres conscripti, auctoritas maior est quam
106 XIII, 10 | Deinde vos obsecro, patres conscripti, quis hoc vestrum non videt,
107 XIII, 12 | quod adulescenti, patres conscripti, spopondistis, ita discribetur,
108 XIII, 13 | quidem silentio, patres conscripti, praetereundum puto quod
109 XIII, 22 | breviter disputo, velim, patres conscripti, ut adhuc fecistis, me attente
110 XIII, 32 | tamen animadvertite, patres conscripti, quam sit huic rei publicae
111 XIII, 48 | Hanc ego epistulam, patres conscripti, non quo illum dignum putarem,
112 XIV, 1 | quae recitatae sunt, patres conscripti, sceleratissimorum hostium
113 XIV, 3 | Atque animadverto , patres conscripti, quosdam huic favere sententiae;
114 XIV, 3 | reperietis. Vos vero, patres conscripti, conservate auctoritatem
115 XIV, 5 | nos quidem debemus, patres conscripti, aut inibi esse aut iam
116 XIV, 6 | Imbuti gladii sunt, patres conscripti, legionum exercituumque
117 XIV, 9 | Refugit animus, patres conscripti, eaque dicere reformidat,
118 XIV, 10 | deos immortales! patres conscripti, quid hoc biduo timuerimus
119 XIV, 15 | Quae res patefecit, patres conscripti, sed suo tempore totius
120 XIV, 17 | Haec interposui, patres conscripti, non tam ut pro me dixerim (
121 XIV, 21 | quod tum non licuit, patres conscripti, id hoc tempore non solum
122 XIV, 30 | 30] Atque utinam, patres conscripti, [civibus] omnibus solvere
123 XIV, 31 | Placet igitur mihi, patres conscripti, legionis Martiae militibus
124 XIV, 34 | 34] Sed quoniam, patres conscripti, gloriae munus optimis et
125 XIV, 35 | Atque etiam censeo, patres conscripti, quae praemia militibus
|