Phil., Caput
1 I, 1 | etiam verbum usurpavi, quo tum in sedandis discordiis usa
2 I, 2 | 2] Praeclara tum oratio M. Antoni, egregia
3 I, 2 | optimas deferebat; nihil tum, nisi quod erat notum omnibus,
4 I, 5 | audacis sceleratosque servos, tum in impuros et nefarios liberos,
5 I, 5 | ut mihi mirum videatur tum valde reliquum tempus ab
6 I, 9 | 9] Tum vero tanta sum cupiditate
7 I, 14 | unus modo consularis, quod tum accidit, dignus illo honore,
8 I, 26 | 26] Quid tum? quod ita erit gestum, id
9 I, 26 | quod vi et armis omne subla tum est? Atque dico de futuris,
10 I, 29 | quae cum optimi cuiusque, tum etiam multitudinis testimonio
11 I, 30 | denique fortunae studia tum laudi et gratulationi tuae
12 I, 31 | quanta sollicitudine civitas tum a te liberata est, cum collegam
13 I, 32 | umquam frequentior fuit. Tum denique liberati per viros
14 I, 36 | haerebant! Nisi forte Accio tum plaudi et sexagesimo post
15 II, 4 | Italia Curio non esset, aut tum, cum es factus, unam tribum
16 II, 7 | quantum a me beneficium tum acceperit. [IV] At etiam
17 II, 10 | si meam cum in omni vita, tum in dicendo moderationem
18 II, 12 | Silano, L. Murenae, qui tum erant consules designati,
19 II, 12 | vita excedens providit, tum quod te consulem non vidit.
20 II, 15 | Neminem nominabo; putate tum Phormioni alicui, tum Gnathoni,
21 II, 15 | putate tum Phormioni alicui, tum Gnathoni, tum etiam Ballioni.
22 II, 15 | Phormioni alicui, tum Gnathoni, tum etiam Ballioni. O foeditatem
23 II, 19 | accusa equestrem ordinem, qui tum cum senatus copulatus fuit,
24 II, 20 | Cedant arma togae'. Quid? tum nonne cesserunt? At postea
25 II, 21 | Quidnam homines putarent, si tum occisus esset, cum tu illum
26 II, 34 | cum interficeretur Caesar, tum te a Trebonio vidimus sevocari.
27 II, 37 | nobilitatis ac iuventutis, tum optimorum civium exercitus;
28 II, 48 | fax, cuius etiam domi iam tum quiddam molitus est. Quid
29 II, 48 | rectissime facere posset. Qui tum inde reditus aut qualis?
30 II, 48 | Suam enim quisque domum tum optinebant, nec erat usquam
31 II, 51 | esset, consulere velletis, tum iste venditum atque emancipatum
32 II, 52 | sententia movere potuisset, tum illud multis rebus ante
33 II, 53 | 53] tum contra te dedit arma hic
34 II, 57 | esse omnibus, qui in Italia tum fuerunt, quam mihi, qui
35 II, 59 | Quamquam nemo erat eorum, qui tum tecum fuerunt, qui mihi
36 II, 62 | equitum constitueretur. Tum existimavit se suo iure
37 II, 62 | vectigalis Sergio mimo tradere. Tum sibi non hanc, quam nunc
38 II, 69 | scitis, cum foris clarus, tum domi admirandus neque rebus
39 II, 71 | propter timiditatem tuam, tum propter libidines defuisti.
40 II, 74 | tuam prorogatis diebus. Ne tum quidem sequeris. Tam bonus
41 II, 75 | quid es? Cn. Pompei liberi tum primum patriam repetebant.
42 II, 76 | coloniasque Galliae, e qua nos tum, cum consulatus petebatur,
43 II, 79 | queror de Dolabella, qui tum est inpulsus, inductus,
44 II, 80 | cum Caesar ita dixisset, tum hic bonus augur eo se sacerdotio
45 II, 82 | ita ut adsolet, suffragia; tum secunda classis vocatur;
46 II, 88 | Caesar acturus. Quaero: Tum tu quid egisses? Audiebam
47 II, 90 | discedit, audacia. Etsi tum, cum optimum te putabant
48 II, 99 | auspicia sunt, cum tuorum, tum fis religiosus. Quid? eundem
49 II, 100| mense Aprili atque Maio, tum cum etiam Capuam coloniam
50 II, 114| bello est persecutus, qui tum rex fuit, cum esse Romae
51 II, 114| praeclarum est atque divinum, tum eitum ad imitandum est,
52 II, 115| nundinatione tua tuorumque; tum intelleges, quantum inter
53 III, 3 | quadam mente atque virtute, [tum,] cum maxime furor arderet
54 III, 7 | veteranorumque fortissimorum virorum, tum legionis Martiae quartaeque
55 III, 11 | populo Romano bellum gerebat tum cum est expulsus; Antonius
56 III, 11 | Romanum exercitum adducebat tum, cum a legionibus relictus
57 III, 12 | omnis servitus est misera, tum vero intolerabile est servire
58 III, 13 | non posse iudicavistis, tum statuistis etiam intra muros
59 III, 18 | facti memoriam refricat, tum a sui similibus invidiam
60 III, 32 | frequentis hic videt nos, tum sperat etiam liberos convenisse.~
61 III, 33 | Antoni scelerata arma vitavi, tum cum ille in me absentem
62 III, 33 | vires reservarem. Si enim tum illi caedis a me initium
63 IV, 3 | et pestiferum a Brundisio tum M. Antoni reditum timeremus,
64 V, 1 | exspectabant; nos autem tum, cum maxime consilio nostro
65 V, 20 | adesse iusserat, venisset, tum vero agmine quadrato in
66 V, 26 | omni casu rei publicae, tum in bello, et maxime civili,
67 V, 28 | urbe in Galliam avertit; tum milites veteranos, qui primi
68 V, 28 | primi Caesarem secuti sunt, tum illa caelestis divinasque
69 V, 31 | plerumque robustius. Sed tum expectabantur Kalendae Ianuariae,
70 V, 43 | 43] Quis tum nobis, quis populo Romano
71 V, 49 | est; qui cum omnibus est, tum optimo cuique carissimus.
72 VI, 7 | procrastinatio odiosa est, tum hoc bellum indiget celeritatis.
73 VI, 11 | valde iam diligit; oderat tum cum ille tabulis novis adversabatur;
74 VII, 7 | formidolosissimi temporis. Tum autem inlustratur consulatus,
75 VII, 9 | cum singulis hominibus, tum vero universo senatui turpius?
76 VII, 10 | conparavisset, non hostem tum Antonium iudicavistis, nec
77 VII, 10 | Antonium iudicavistis, nec tum hostis est a vobis iudicatus
78 VII, 10 | Caesarem secuti essent, nec tum hostem Antonium iudicastis,
79 VII, 11 | amplissimis adfecistis, tum non hostem iudicastis Antonium?
80 VII, 13 | vacationes omnis sustulistis, tum ille hostis non est iudicatus?
81 VIII, 11 | omnibus bonis utile esset, tum praecipue mihi. Quem enim
82 VIII, 14 | armis. Num igitur eum, si tum esses, temerarium civem
83 VIII, 24 | hominem aedilicium? si vero tum fuit aedilis, cum eum iussu
84 IX, 4 | videmus in rostris. Nemo tum novitati invidebat, nemo
85 IX, 5 | 5] Reddita est ei tum a maioribus statua pro vita,
86 IX, 9 | Sulpici ferre didicissent, tum vero denique filium meque
87 X, 1 | gratum omnibus debet esse, tum vero oratio, qua recitatis
88 X, 4 | rei publicae causa faveo, tum etiam tua.~
89 X, 6 | saepius quam ipse tecum; tum denique amplissimi honoris
90 X, 14 | virtute rei publicae natus, tum fato quodam paterni maternique
91 XI, 5 | ut ab eo, qui civis etiam tum speciem haberet, miser.
92 XI, 5 | incesto ore lacerasset, tum verberibus ac tormentis
93 XI, 18 | flaminem parere iussit. Sed ne tum quidem populus Romanus ad
94 XI, 30 | erit, qui eam provinciam tum optinebit, cum C. Cassius
95 XII, 11 | postulando fore, quam fuerit tum, cum misit mandata ad senatum?
96 XII, 11 | mandata ad senatum? Atqui tum ea patebat, quae videbantur
97 XII, 30 | constantiamque praestitero, tum erunt mihi non ii solum,
98 XIII, 1 | res vero ipsa cum iucunda, tum salutaris. Nam nec privatos
99 XIII, 6 | tamquam pignora iniuriae': tum Sapientiae vocem audire
100 XIII, 8 | belli periculo liberavit, tum me eius beneficio plus quam
101 XIII, 8 | res familiaris cum ampla, tum casta a cruore civili; nemo
102 XIII, 14 | uti potest pro suo. Quid tum? omniane bonis viris, quae
103 XIII, 19 | furibundos retardavit; quem tum ille demens laedere se putabat
104 XIII, 20 | a parricidio deterreret, tum me (testor et vos et populum
105 XIII, 26 | septemvirales Lento, Nucula, tum deliciae atque amores populi
106 XIII, 29 | civem cum in ceteris rebus, tum in salute mea singularem,
107 XIII, 34 | XVII] O miser cum re, tum hoc ipso, quod non sentis,
108 XIII, 47 | cornua duo tenuerunt Caesaris tum, cum illae vere partes vocabantur?
109 XIV, 2 | hoc quidem cum turpe est, tum ne dis quidem immortalibus
110 XIV, 15 | quasi mea voluntate factum, tum in me impetus conductorum
111 XIV, 17 | utilitate rei publicae, sed tum spe, tum timore moderari?~
112 XIV, 17 | rei publicae, sed tum spe, tum timore moderari?~
113 XIV, 21 | cecidissent. [VIII] Sed, quod tum non licuit, patres conscripti,
|