Phil., Caput

 1     I, 16 |          otii. Vellem adesset M. Antonius, modo sine advocatis (sed,
 2    II, 2  |     ingeni quid despicere possit Antonius. An in senatu facillime
 3    II, 15 |          15] Hodie non descendit Antonius. Cur? Dat nataliciam in
 4    II, 53 |    circumscriptus a senatu esset Antonius? Omitto, quam haec falsa,
 5    II, 55 |          interfectos; interfecit Antonius. Desideratis clarissimos
 6    II, 55 |         eos quoque vobis eripuit Antonius. Auctoritas huius ordinis
 7    II, 55 |   ordinis adflicta est; adflixit Antonius. Omnia denique, quae postea
 8    II, 70 |    crebro usurpat: 'Et consul et Antonius'! hoc est dicere: et consul
 9    II, 70 | nequissimus. Quid est enim aliud Antonius? Nam, si dignitas significaretur
10    II, 70 |        tuus, nisi si tu es solus Antonius. Sed omitto ea peccata,
11    II, 100|         egisse Caesarem dixisset Antonius. Unde ista erumpunt, quo
12    II, 110|       Quirino, sic divo Iulio M. Antonius. Quid igitur cessas? Cur
13   III, 1  |     Ianuariae; quas non expectat Antonius, qui in provinciam D. Bruti,
14   III, 2  |         quo primum ex urbe fugit Antonius, aut eae non essent expectatae,
15   III, 4  |        hoc non intellegat, si M. Antonius a Brundisio cum iis copiis,
16   III, 8  |  cervicibus nostris est depulsus Antonius. Sed haec, ut dixi, superiora;
17   III, 9  |  innumerabilia et facit et fecit Antonius? Senatum etiam reges habebant;
18   III, 11 |    gerebat tum cum est expulsus; Antonius contra populum Romanum exercitum
19   III, 14 |         consul, sed etiam hostis Antonius. Nam, si ille consul, fustuarium
20   III, 26 |        delectet? + L. Annius, M. Antonius. O felicem utrumque! nihil
21   III, 26 |         nihil enim maluerunt. C. Antonius Macedoniam. Hunc quoque
22   III, 27 |        direptor et vexator esset Antonius? Et quidem se introiturum
23   III, 31 |        exercitum duxit, fecit M. Antonius.~
24    IV, 1  | adpellatus, sed re iam iudicatus Antonius.~
25    IV, 8  |     iudicio excitatam. Si consul Antonius, Brutus hostis; si conservator
26    IV, 8  |          publicae Brutus, hostis Antonius. Num igitur, utrum horum
27    IV, 9  | defuturum arbitrantur; quibus M. Antonius (o di immortales, avertite
28     V, 3  |                 3] Pacem vult M. Antonius; arma deponat, roget, deprecetur.
29     V, 10 |        causis eas leges, quas M. Antonius tulisse dicitur, omnes censeo
30     V, 10 |      agros deducendis tulisse M. Antonius dicitur, easdem leges de
31     V, 12 |          est, cum, quae vendebat Antonius, ea se ex actis Caesaris
32     V, 17 |       sunt notanda, quod unus M. Antonius in hac urbe post conditam
33     V, 20 |       quantum reliquerat divisor Antonius.~
34     V, 25 |      Ergo Hannibal hostis, civis Antonius? Quid ille fecit hostiliter,
35     V, 27 |     iubemus ire, si non paruerit Antonius?); ad nostrum civem mittimus,
36     V, 42 |        omnis bonos cum exercitu, Antonius. Quid huius audaciae et
37    VI, 6  |                    6] Non is est Antonius; nam, si esset, non commisisset,
38    VI, 9  |       Quirites, ne, cum audierit Antonius me hoc et in senatu et in
39    VI, 10 |         opinor, cum ei labare M. Antonius videretur, mortem fratri
40    VI, 12 |    Romani igitur est patronus L. Antonius. Malam quidem illi pestem!
41    VI, 14 |         Nuculae, friget patronus Antonius. Nam possessores animo aequiore
42   VII, 10 |     hostis est a vobis iudicatus Antonius, cum laudati auctoritate
43   VII, 11 |      quod erat bellum, si hostis Antonius non erat?~
44   VII, 13 |         non est iudicatus hostis Antonius?~
45   VII, 17 |  appellavi, ut interdum etiam M. Antonius gladiator appellari solet,
46   VII, 18 |       queretur expulsos? M. vero Antonius non is erit, ad quem omni
47   VII, 21 |        et cum his pacem servabit Antonius?~
48   VII, 24 |           poteritne esse pacatus Antonius? Quid? C. Caesari, qui illum
49   VII, 27 |  crudelitate iam pridem intendit Antonius, auctoritas vestra, quam
50  VIII, 8  |    patriam defendimus; contra M. Antonius id molitur, id pugnat, ut
51  VIII, 9  |          provehuntur. Ergo habet Antonius, quod suis polliceatur;
52  VIII, 9  |          quibus omnia pollicetur Antonius.~
53  VIII, 17 |   infirmetur Brutus, melior fiat Antonius? Quousque enim dices pacem
54  VIII, 17 |  contempsit, reiecit, repudiavit Antonius; tu tamen permanes constantissimus
55  VIII, 28 |      irati revertistis. Vobis M. Antonius nihil tribuit clarissimis
56    IX, 7  |         maxime perturbatus esset Antonius, quod ea, quae sibi iussu
57    IX, 7  |      quam Ser. Sulpicium occidit Antonius. Is enim profecto mortem
58     X, 9  |  quantaeque restitit! Si enim C. Antonius, quod animo intenderat perficere
59     X, 22 |   mortalium turpissimus esset M. Antonius. Est una Trebellius, qui
60    XI, 1  |        spurcissima, Dolabella et Antonius, quorum alter effecit, quod
61    XI, 2  |      potuit, multis idem minatur Antonius. Sed ille cum procul esset
62    XI, 4  |            4] In Galliam invasit Antonius, in Asiam Dolabella, in
63    XI, 6  |      feri hominis amentia, neque Antonius ullius supplicii adhibendi,
64    XI, 10 |       quos et quam multos habeat Antonius. Primum Lucium fratrem,
65    XI, 12 |      agrum Campanum est largitus Antonius, ut haberent reliquorum
66    XI, 14 |     generis copiam tantam habeat Antonius, quod scelus omittet, cum
67    XI, 26 |     Brutum retinet etiam nunc C. Antonius, qui tenet Apolloniam, magnam
68   XII, 5  |      etiam spe salutis spoliatus Antonius.~
69   XII, 7  |    conanti e manibus est ereptus Antonius.~
70   XII, 11 |     nobis est invitatus ad pacem Antonius, bellum tamen maluit. Missi
71   XII, 14 |        rem publicam oppressisset Antonius.~
72   XII, 16 |       meo semper periculo peccet Antonius, cum ei peccandi potestas
73   XII, 19 |         in quibus non offendatur Antonius. Quodsi de Antonio non laboratis,
74   XII, 28 |   reiciam, quaecumque postulabit Antonius. Neque enim licet aliter,
75  XIII, 10 |    eamque non minoris, quam emit Antonius, redimet, redimet, inquam,
76  XIII, 11 |    urbana quaedam, quae possidet Antonius. Nam argentum, vestem, supellectilem,
77  XIII, 17 |         Caesari diadema imponens Antonius servum se illius quam collegam
78  XIII, 18 |        armis barbarorum stipatus Antonius? Caesare dominante veniebamus
79  XIII, 22 |  fecistis, me attente audiatis. 'Antonius Hirtio et Caesari.' Neque
80  XIII, 26 |      Antoni, Cotyla Varius, quem Antonius deliciarum causa loris in
81  XIII, 26 |         amores populi Romani, L. Antonius, tribuni primum duo designati,
82  XIII, 32 |        rei publicae natus hostis Antonius, qui tanto opere eam civitatem
83  XIII, 35 |        prius imperatori suo quam Antonius etiam collegae parentasset.~
84   XIV, 8  | propudium illud et portentum, L. Antonius, insigne odium omnium hominum
85   XIV, 9  |       dicere reformidat, quae L. Antonius in Parmensium liberis et
86   XIV, 9  |     capta quam in Parma surrepta Antonius? nisi forte huius coloniae