Phil., Caput
1 I, 13| patres conscripti, quod vos inviti secuti estis, decreturum
2 I, 16| doceret me vel potius vos, patres conscripti, quem
3 I, 19| Caesaris dissolvuntur? Et vos acta Caesaris defenditis,
4 I, 27| 27] Irasci quidem vos mihi, Dolabella, pro re
5 I, 29| errorem reticere. Credo enim vos nobiles homines, magna quaedam
6 I, 36| multa ambo habetis; quibus vos non satis moveri permoleste
7 I, 38| 38] Quid igitur? hoc vos, per deos immortales! quale
8 III, 13| rem, tribuni pl., quamquam vos nihil aliud nisi de praesidio,
9 III, 32| 32] [XIII] His vos taeterrimis fratribus portas
10 III, 34| terrae consilii principes vos esse aliquando recordamini!
11 III, 34| Nihil est, quod moneam vos. Nemo est tam stultus, qui
12 IV, 2 | multo sum erectior, quod vos quoque illum hostem esse
13 IV, 3 | 3] Laudo, laudo vos, Quirites, quod gratissimis
14 IV, 6 | populus Romanus; nisi forte vos, Quirites, consulem, non
15 IV, 7 | Sic arbitrabar, Quirites, vos iudicare, ut ostenditis.
16 IV, 8 | possumus? [IV] Atque ut vos una mente unaque voce dubitare
17 IV, 8 | mente unaque voce dubitare vos negatis, sic modo decrevit
18 IV, 9 | negat senatus, negatis vos. Quis illum igitur consulem
19 IV, 11| Reliquum est, Quirites, ut vos in ista sententia, quam
20 IV, 11| tamen adhortentur, sic ego vos ardentes et erectos ad libertatem
21 V, 28| constituistis, ut haec ad vos Kalendis Ianuariis referrentur,
22 V, 28| consilio susceperat, id vos auctoritate publica comprobastis.~
23 V, 29| vestris decretis aut ille vos aequo animo adspicere poterit,
24 V, 29| animo adspicere poterit, aut vos illum sine dolore summo
25 VI, 2 | intervallo ita liber senatus, ut vos aliquando liberi essetis.
26 VI, 2 | magnum ceperam fructum, cum vos universi una mente atque
27 VI, 5 | feci in senatu, faciam apud vos. Testificor, denuntio, ante
28 VI, 9 | quod video esse facturos; vos saga parate. Est enim ita
29 VI, 11| non posse. Audisse enim vos arbitror, Quirites, quod
30 VI, 12| vestras, L. Antonium, qui vos omnis in fidem suam recepit.
31 VI, 15| taciti cogitare. Ego autem vos hortor, Quirites, ut, etiamsi
32 VI, 17| debeo vobis, Quirites, quem vos a se ortum hominibus nobilissimis
33 VI, 18| praesertim hoc gradu, quo me vos esse voluistis, tam oblitus
34 VII, 8 | et augendae quaeso oroque vos, patres conscripti, ut primo,
35 VII, 14| semper, reprehendere? Quid? vos censetis, patres conscripti,
36 VII, 14| missionem populo Romano vos probavisse? non intellegitis,
37 VII, 21| primum cum senatu? quo ore vos ille poterit, quibus vicissim
38 VII, 21| poterit, quibus vicissim vos illum oculis intueri? quis
39 VII, 21| vestrum non oderit? Age, vos ille solum et vos illum;
40 VII, 21| Age, vos ille solum et vos illum; quid? ii, qui Mutinam
41 VII, 21| amici umquam vobis erunt aut vos illis? An equites Romanos
42 VII, 27| 27] Sed vos moneo, patres conscripti:
43 VIII, 2 | ille avunculus; num etiam vos avunculi, qui illi estis
44 VIII, 28| terror erat quidam, nec vos ut legati apud illum fuistis
45 VIII, 28| fuistis nec ut consulares, nec vos vestram nec rei publicae
46 IX, 8 | iniuriam fecimus, sarciamus. Vos enim, patres conscripti (
47 IX, 8 | est sed dicendum tamen), vos, inquam, Ser. Sulpicium
48 IX, 8 | oratione excusantem, non vos quidem crudeles fuistis (
49 IX, 10| vivorum. Perficite, ut is quem vos inscii ad mortem misistis,
50 X, 7 | 7] Vos autem, patres conscripti,
51 X, 9 | a Bruto est. Nam, quoad vos omnia pati vidit, usus est
52 X, 9 | incredibili patientia; posteaquam vos ad libertatem sensit erectos,
53 X, 18| iuventutis. Quos quidem vos libertatis adiutores complecti
54 X, 23| quidem, patres conscripti, vos idem hoc tempore tribuere
55 XI, 24| futuri. Tunc vel in caelum vos, si fieri poterit, umeris
56 XI, 27| omnia sua putavit, quae vos vestra esse velitis; legiones
57 XII, 1 | decipi, errare eum, cui vos maximis saepe de rebus assentiamini,
58 XII, 2 | praeferret mortem servituti. Vos autem, patres conscripti,
59 XII, 4 | retineatis, ut eam per vos reciperet, quam per se perdidit.
60 XII, 7 | nocuit atque obfuit? An vos acerrimam illam et fortissimam
61 XII, 9 | inscientibus, sed etiam invitis? An vos A. Hirtium, praeclarissimum
62 XII, 12| rursus eae tabulae, quas vos decretis vestris refixistis? [
63 XII, 29| detulerunt, quorum commoda, ut vos optimi testes estis, semper
64 XIII, 5 | fortium virorum, quales vos esse debetis, virtutem praestare (
65 XIII, 8 | amplissimos, in quibus mihi vos estis adsensi, nec umquam
66 XIII, 10| inmanis audacia. Deinde vos obsecro, patres conscripti,
67 XIII, 20| deterreret, tum me (testor et vos et populum Romanum et omnis
68 XIII, 32| belli adempta reddituros vos pollicemini.' Nihil disputo
69 XIII, 35| 35] 'quamquam vos eos adsentationibus et venenatis
70 XIII, 38| 38] 'Quam ob rem vos potius animadvertite, utrum
71 XIII, 40| isdem ornamentis deceperit vos, quibus deceptum Caesarem
72 XIII, 45| victores quales futuri sint, vos potius experiemini.' Praecipias
73 XIV, 3 | sententiae causam reperietis. Vos vero, patres conscripti,
74 XIV, 32| 32] Vos vero patriae natos iudico,
75 XIV, 32| deus urbem hanc gentibus, vos huic urbi genuisse videatur.
76 XIV, 32| poenas parricidii luent, vos vero, qui extremum spiritum
77 XIV, 33| vobis maxima accepimus! Vos ab urbe furentem Antonium
78 XIV, 33| furentem Antonium avertistis, vos redire molientem reppulistis.
|