Phil., Caput

 1     I, 5  |            collega afuisset, credo iis futura fuisse communia.
 2     I, 8  |       complures ad me venerunt, ex iis quidam Roma recentes; a
 3     I, 15 |           neque ego hoc ab omnibus iis desidero, qui sententiam
 4     I, 17 |            his temporibus, quoniam iis, quorum est, non redditur,
 5     I, 20 |            O contumeliosum honorem iis, quos ad iudicandum nec
 6     I, 24 |          saltem queri possumus; de iis, quae iam latae dicuntur,
 7     I, 27 |       dicit, sui defendendi causa; iis, qui pro re publica, quae
 8    II, 5  |        nisi ut commemorare possint iis se dedisse vitam, quibus
 9    II, 13 |          summaque prudentia, rebus iis gestis, quas tu reprehendis,
10    II, 28 |         gessisset consimilem rebus iis, quas ipse gesseram, me
11    II, 29 |         Ecquis est igitur exceptis iis, qui illum regnare gaudebant,
12    II, 54 |          ex Italia expulsos cumque iis Cn. Pompeium, quod imperi
13    II, 56 | Restituebat multos calamitosos. In iis patrui nulla mentio. Si
14    II, 84 |            Si nihil est, cum augur iis verbis nuntiat, quibus tu
15    II, 88 |          incidi in id tempus, quod iis rebus, in quas ingressa
16    II, 93 |             sed tamen quae nos, si iis, quorum erat, non redderetur,
17    II, 96 |         syngrapha deberi dicit pro iis rebus, quae erant ante syngrapham
18    II, 116|        quam ille quosdam habuit ex iis, a quibus est interfectus,
19    II, 119|           mors est perfuncto rebus iis, quas adeptus sum quasque
20   III, 4  |           Antonius a Brundisio cum iis copiis, quas se habiturum
21   III, 30 |      hortos conpilaverit, ad se ex iis omnia ornamenta transtulerit,
22   III, 31 |          Brundisium cucurrerit, ex iis optime sentientis centuriones
23    IV, 5  |         quem qui exercitus ducunt, iis senatus arbitratur singulares
24    IV, 12 |            premitur, urguetur nunc iis copiis, quas [iam] habemus,
25    IV, 12 |            quas [iam] habemus, mox iis, quas paucis diebus novi
26     V, 21 |        placere ratum esse, quod ab iis actum diceretur. [VIII]
27     V, 34 |            accipiat, censeoque, ut iis, qui in exercitu M. Antoni
28     V, 53 |       defenderint atque defendant, iis liberisque eorum militiae
29     V, 53 |             cognoscerent, qui ager iis coloniis esset, quo milites
30     V, 53 |      Martiae et legioni quartae et iis militibus, qui de legione
31     V, 53 |            nomina edidissent, quod iis auctoritas senatus populique
32    VI, 3  |           legiones accersierit, ab iis relictus cum latronum manu
33    VI, 13 |            quem imperatorem? Agrum iis divisit. O sordidos, qui
34    VI, 14 |          legionibus per tot annos. Iis quoque divisit Semurium.
35   VII, 22 |            exercitumque oppugnant, iis pacem cum populo Romano
36   VII, 23 |       fient. Magna pax Antonio cum iis, his item cum illo! Quae
37  VIII, 10 |         Scelerum enim promissio et iis, qui exspectant, perniciosa
38  VIII, 10 |      exspectant, perniciosa est et iis, qui promittunt; nos libertatem
39  VIII, 25 |       praemia agrumque dederitis.' Iis etiam praemia postulat,
40  VIII, 26 |      clientelas. Caveri etiam volt iis, qui secum sint, quicquid
41  VIII, 27 |     armatos? Sed quid est, quod de iis laboret? Postulat enim,
42  VIII, 33 |           Martias primas adierint, iis fraudi ne sit, quod cum
43    IX, 4  |          in rostris. Iustus honos; iis enim maiores nostri, qui
44    IX, 16 |         consules, alter ambove, si iis videatur, quaestoribus urbis
45    IX, 17 |            publica meritus sit, ut iis ornamentis decorari debeat,
46     X, 4  |      alterum tua sententia spolias iis copiis, quas ipse suo labore
47     X, 5  |            inquies. Cur igitur non iis faves, eos laudas, quorum
48     X, 8  |           cerni videbatur. At hunc iis ipsis ludorum diebus videbam
49     X, 17 |           17] Quid est igitur, cur iis, qui D. Brutum omnibus opibus
50    XI, 1  |        Perspeximus enim, quanta in iis, qui contra patriam scelerata
51    XI, 30 |           eosque ei tradere cumque iis copiis, et si quas praeterea
52    XI, 31 |    referant. Interea provinciae ab iis, a quibus optinentur, optineantur,
53    XI, 37 |       veteranos tueri debeo + quod iis quos quibus sanitas est,
54   XII, 9  |    iniustius quam nos inscientibus iis, qui bellum gerunt, de pace
55   XII, 10 |          mirum est communicata cum iis re publica fidelis esse,
56   XII, 14 |    Mustelas, Seios contemnere. Cum iis facta pax non erit pax,
57  XIII, 7  |             sin otium, incolumibus iis esse nullum potest, laetemur
58  XIII, 16 |          esse rem publicam. Sed in iis, qui fortunati sunt, magis
59  XIII, 28 |            aliquos praeterisse; de iis tamen, qui occurrebant,
60  XIII, 29 |            tenere potuisset, certe iis consularibus non esset Pompeianus
61  XIII, 30 |          ut magna excusatione opus iis sit, qui in illa castra
62  XIII, 36 |   condiciones ferentem et tamen ex iis aliquid remittere cogitantem,
63  XIII, 39 |         duo consules gerunt cumque iis pro praetore Caesar, cuncta
64  XIII, 39 |         putat, mortem proponit non iis solum, qui illam rem gesserunt,
65  XIII, 39 |           illam rem gesserunt, sed iis etiam, si qui non moleste
66   XIV, 11 |      supplicationes iustissimas ex iis litteris, quae recitatae
67   XIV, 11 |          pervulgatusque tribuendus iis, quibus etiam novi singularesque
68   XIV, 17 |          post meum consulatum, cum iis ipse cederem, principem
69   XIV, 27 |       docuit hoc proelio militibus iis, qui Caesaris beneficia
70   XIV, 30 |          facile est bene agere cum iis, a quibus etiam tacentibus
71   XIV, 34 |         virtutis, coniugibus, quod iis viris carebunt, quos laudare
72   XIV, 34 |          possemus vel aliqua talis iis adhiberi publice posset
73   XIV, 35 |          persolvenda; qui autem ex iis, quibus illa promissa sunt,
74   XIV, 38 |           ambove, si eis videatur, iis qui sanguinem pro vita,