Phil., Caput

 1     I, 8 |          senatum frequentem fore; Antonium, repudiatis malis suasoribus,
 2     I, 27|           opinor, aequum; quod M. Antonium non arbitror repudiaturum.
 3    II, 2 |          mihi et pro me et contra Antonium dicere? Illud profecto [
 4    II, 10|           pro me aliquid et in M. Antonium multa dicenda sint, alterum
 5    II, 64|         inventus est nemo praeter Antonium, praesertim cum tot essent
 6    II, 70|       avus tuus se et consulem et Antonium. Numquam dixit. Dixisset
 7    II, 87|     Caesari dictatori perpetuo M. Antonium consulem populi iussu regnum
 8   III, 6 |          cum hostem populi Romani Antonium iudicasset, comes esse eius
 9   III, 9 |           impium regnare patietur Antonium? Quid Tarquinius tale, qualia
10   III, 12|          comprobemus. Nec vero M. Antonium consulem post Lupercalia
11    IV, 5 |         non perspicit hostem esse Antonium iudicatum? Quem enim possumus
12    IV, 5 |          senatus hostem iudicavit Antonium? Nam, si ille non hostis,
13    IV, 6 |    consulem, non hostem iudicatis Antonium.~
14     V, 4 |       constituere eis, qui contra Antonium arma ceperint, et legatos
15     V, 4 |           ceperint, et legatos ad Antonium mittere? ut iam pudendum
16     V, 4 |          senatum defendere contra Antonium, senatus decernit legatos
17     V, 4 |       senatus decernit legatos ad Antonium. Utrum hoc est confirmare
18     V, 6 |     agatis. At non cadunt haec in Antonium.~
19     V, 8 |     tempestas! ut, si auspicia M. Antonium non moverent, sustinere
20     V, 21|         diceretur. [VIII] M. vero Antonium quis est qui civem possit
21     V, 29|        nisi ut hostem iudicaretis Antonium? His vestris decretis aut
22     V, 44|     amicioribus libertatis contra Antonium confecit exercitum. Illius
23    VI, 2 |       interponendam insequendi M. Antonium putavi hominemque audacissimum,
24    VI, 3 |          vesterque consensus apud Antonium valiturus esset, per legatos
25    VI, 5 |            ante praedico nihil M. Antonium eorum quae sunt legatis
26    VI, 6 |         fore, passurumne censetis Antonium introire Mutinam legatos,
27    VI, 8 |            An ille non potuit, si Antonium consulem, si Galliam Antoni
28    VI, 9 |     corpore suo Gallia prohiberet Antonium? Ad hunc utrum legatos an
29    VI, 12|           deliciasque vestras, L. Antonium, qui vos omnis in fidem
30    VI, 16|    potestate, non in senatus esse Antonium, quis erit tam inprobus
31   VII, 3 |         sic disputant? 'Inritatum Antonium non oportuit; nequam est
32   VII, 10|         ob causam, quod contra M. Antonium exercitum conparavisset,
33   VII, 10|     conparavisset, non hostem tum Antonium iudicavistis, nec tum hostis
34   VII, 10|     secuti essent, nec tum hostem Antonium iudicastis, cum fortissimis
35   VII, 11|         tum non hostem iudicastis Antonium? Quid? cum decrevistis,
36   VII, 14|       legatos mittere, senatum ad Antonium! Quamquam illa legatio non
37   VII, 15|          hoc ordine sententiam M. Antonium consulari loco! cuius ut
38   VII, 16|     habere pacem, cum in civitate Antonium videbitis vel potius Antonios?
39   VII, 21|          contionem vocaverunt, hi Antonium diligent et cum his pacem
40  VIII, 4 |           coloniis ad excludendum Antonium auctoritatem damus, quam,
41  VIII, 5 |      esset aetatis; bellum contra Antonium sua sponte suscepit. Decernendi
42  VIII, 9 | ceteraeque pestes, quae sequuntur Antonium, aedis sibi optimas, hortos,
43  VIII, 18|           publicae causa defendit Antonium. Ego te, cum in Massiliensis
44  VIII, 32|       velint. Hunc enim reditu ad Antonium prohiberi negabant oportere
45  VIII, 33|          hoc senatus consultum ad Antonium profectus esset praeter
46    IX, 2 |          aliqua perveniendi ad M. Antonium spe profectus est, nulla
47     X, 10|    Equidem cupio haec quam primum Antonium audire, ut intellegat non
48     X, 12|         enim eae legiones quae M. Antonium reliquerunt, Antoni potius
49     X, 13|           esse Apolloniae scribit Antonium, qui iam captus est (quod
50    XI, 4 |         utraque parte constrinxit Antonium. Alter in Asiam inrupit.
51    XI, 6 |           si liceat, fore putatis Antonium? Mihi quidem et ille pervenisse
52    XI, 10|           et vigilantius caveamus Antonium. [V] Etenim Dolabella non
53    XI, 26|     Quamquam miror tam diu morari Antonium; solet enim ipse accipere
54   XII, 4 |       quidem recesserit, audiemus Antonium, ne si in senatus quidem
55   XII, 7 |          prae se tulisse odium in Antonium, qui pecunias polliciti
56   XII, 8 |      graviore odio debere esse in Antonium quam senatum. Pudet huius
57   XII, 8 |     oppugnatorem patriae reliquit Antonium; pudet optimi exercitus,
58   XII, 12|        septiens miliens avertisse Antonium pecuniae publicae iudicavistis;
59   XII, 14|         14] Ponite ante oculos M. Antonium consularem; sperantem consulatum
60   XII, 18|          eius sententiis confixum Antonium; L. Caesarem fortem quidem
61   XII, 20|                         20] An L. Antonium aspicere potero, cuius ego
62  XIII, 12|  libentius sanciet, Pompeiumne an Antonium? Mihi quidem numine deorum
63  XIII, 30|       sectorem Cn. Pompei vivere, Antonium? Qui vero praetorii! quorum
64  XIII, 42|       quid erat aliud, quod inter Antonium et Dolabellam, impurissimos
65  XIII, 46|         consules putatis, quin ad Antonium transeant, Brutum obsideant,
66   XIV, 5 |          faciendis gravissimis in Antonium, nobis cohortandis, populo
67   XIV, 20|      Ianuariis numquam legatos ad Antonium, semper illum hostem, semper
68   XIV, 27|        cum paucis fugientem vidit Antonium!~
69   XIV, 33|   accepimus! Vos ab urbe furentem Antonium avertistis, vos redire molientem
70   XIV, 36|         eduxerit impetumque in M. Antonium exercitumque hostium fecerit