Phil., Caput

 1     I, 6  |              mutata omnia: nihil per senatum, multa et magna per populum
 2     I, 6  |      designati negabant se audere in senatum venire; patriae liberatores
 3     I, 8  |          conventuram; Kalendis Sext. senatum frequentem fore; Antonium,
 4     I, 11 |           tandem erat causae, cur in senatum hesterno die tam acerbe
 5     I, 28 |      cavebimus: 'Nec erit iustior in senatum non veniendi morbi causa
 6    II, 15 |         dicere ausus sis, in quo ego senatum illum qui quondam florens
 7    II, 19 |              conlocati stent? Accusa senatum, accusa equestrem ordinem,
 8    II, 72 | imperatoresque populi Romani, contra senatum populumque Romanum, contra
 9    II, 79 |       Kalendae Ianuariae; cogimur in senatum: invectus est copiosius
10    II, 108|               Kalendis Iuniis cum in senatum, ut erat constitutum, venire
11   III, 9  |             facit et fecit Antonius? Senatum etiam reges habebant; nec
12   III, 9  |      habebant; nec tamen, ut Antonio senatum habente in consilio regis
13   III, 13 |          aliud nisi de praesidio, ut senatum tuto consules Kalendis Ianuariis
14   III, 13 |        dicendi. Cum enim tuto haberi senatum sine praesidio non posse
15   III, 20 |          erat dies, ea fama, is, qui senatum vocarat, ut turpe senatori
16   III, 20 |           cum de eo constituisset ad senatum referre ; scriptam attulerat
17   III, 21 |           cur consul nihil refert ad senatum? Sin ille a senatu notandus
18   III, 23 |             mortem denuntiare, si in senatum venisset, D. Carfulenum
19   III, 31 |                                  31] senatum stiparit armatis, armatos
20   III, 31 |             in cella Concordiae, cum senatum haberet, incluserit, ad
21   III, 37 |           designati, propositum sit, senatum existimare D. Brutum imperatorem,
22   III, 38 |           publica fecisse et facere. Senatum ad summam rem publicam pertinere
23    IV, 14 |         oppugnat, ipse habet nullam; senatum, id est orbis terrae consilium,
24     V, 1  |         communi saluti oporteret, in senatum non vocabamur. Sed querellam
25     V, 4  |        siquidem legiones decreverunt senatum defendere contra Antonium,
26     V, 19 |          mihi denuntiavit, adesse in senatum iussit a d. XIII Kalendas
27     V, 20 |              amicos mihi cupienti in senatum venire licuisset, caedis
28     V, 23 |           Quo ille nuntio audito cum senatum vocasset adhibuissetque
29     V, 36 |          gratum esse et fore. Itaque senatum populumque Romanum existimare
30     V, 41 |             civitati restitutus sit, senatum populumque Romanum pro maximis
31     V, 41 |            in rem publicam meritorum senatum populumque Romanum memorem
32     V, 49 |              Itaque cum respectum ad senatum et ad bonos non haberet,
33    VI, 2  |           Kalendis Ianuariis veni in senatum, ut meminissem, quam personam
34    VI, 18 |      coloniae, cuncta Italia. Itaque senatum bene sua sponte firmum firmiorem
35   VII, 1  |           Non enim se tenent ii, qui senatum dolent ad auctoritatis pristinae
36   VII, 14 |         misimus. Heu me miserum! cur senatum cogor, quem laudavi semper,
37   VII, 14 |              turpe porro legiones ad senatum legatos mittere, senatum
38   VII, 14 |             senatum legatos mittere, senatum ad Antonium! Quamquam illa
39   VII, 15 |             aut opsedit aut exclusit senatum: ut haec, inquam, omittam,
40  VIII, 28 |       templum patuit, huic aditus in senatum fuit, hic hesterno die sententias
41  VIII, 33 |        praemiove primo quoque die ad senatum referant. Si quis post hoc
42  VIII, 33 |             esset praeter L. Varium, senatum existimaturum eum contra
43    IX, 7  |             declaravit, quam odisset senatum, cum auctorem senatus exstinctum
44    IX, 17 |          ornamentis decorari debeat, senatum censere atque e re publica
45     X, 1  |       debemus, qui, cum hodierno die senatum te habiturum non arbitraremur,
46    XI, 2  |      exercitibusque nostris nequedum senatum cum populo Romano conspirasse
47    XI, 19 |     gravissimus civis, L. Caesar, in senatum introduxit? Clarissimo viro
48    XI, 26 |         succurrendum est, expectabit senatum.~
49    XI, 31 |    tetrarchae dynastaeque fecissent, senatum populumque Romanum eorum
50   XII, 8  |              fluent arma de manibus. Senatum enim secuta non arbitrabitur
51   XII, 8  |         debere esse in Antonium quam senatum. Pudet huius legionis, pudet
52   XII, 11 |            tum, cum misit mandata ad senatum? Atqui tum ea patebat, quae
53   XII, 28 |       legationem confecero. Omnia ad senatum mea sententia reiciam, quaecumque
54  XIII, 14 |             minus deceat quam contra senatum, contra cives, contra patriam
55  XIII, 18 |              dominante veniebamus in senatum, si non libere, at tamen
56  XIII, 19 |       abiecit consilium referendi ad senatum de Caesare; egressus est
57  XIII, 23 |           belli gerendi proponis, ut senatum funditus deleas, reliqui
58  XIII, 26 |          Quae tandem? 'Castra Pompei senatum appellabatis.' [XII] An
59  XIII, 26 |            An vero tua castra potius senatum appellaremus? in quibus
60  XIII, 27 |            Plancus in primis, qui si senatum dilexisset, numquam curiam
61  XIII, 28 |             fretus senatu Pompeianum senatum despicit, in quo decem fuimus
62   XIV, 37 |   profligarit, occiderit: ob eas res senatum existimare et iudicare eorum
63   XIV, 38 |             imperatoribus extiterit, senatum, quae sit antea pollicitus