Phil., Caput

 1     I, 13 |       immortales velim et populo Romano, qui id non probat, et huic
 2     I, 15 |      doleo in suspicionem populo Romano venire non modo metu, quod
 3     I, 20 |          solum, sed equiti etiam Romano; itaque viri fortissimi
 4     I, 29 |         opes violentas et populo Romano minime ferendam potentiam,
 5     I, 37 |      sensistis, tam caram populo Romano vitam A. Hirti fuisse? Satis
 6     I, 37 |        probatum illo esse populo Romano, ut est; iucundum amicis,
 7    II, 20 |   iuventuti utilitatis et nomini Romano laudis aliquid adferrent.
 8    II, 21 |         in foro spectante populo Romano gladio insecutus es negotiumque
 9    II, 49 |       Clodium, adprobante populo Romano in foro es conatus occidere,
10    II, 56 |        attulisti rationem populo Romano, cur in eum restitui oporteret?
11    II, 65 |         non te exsecratum populo Romano, non detestabilem, non omnis
12    II, 86 |      servires; a nobis populoque Romano mandatum id certe non habebas.
13    II, 113|          nimium diu debet populo Romano tertiam pensionem. Habet
14   III, 11 |   Postremo Tarquinius pro populo Romano bellum gerebat tum cum est
15   III, 12 |        quo enim ille die, populo Romano inspectante, nudus, unctus,
16   III, 30 |     mercatum instituerit, populo Romano leges imposuerit, armis
17   III, 32 |        militum incitatis, populo Romano conspirante, Italia tota
18   III, 34 |  recordamini! Signum date populo Romano consilium vestrum non deesse
19   III, 36 |   posterum providentibus, populo Romano consentiente erimus profecto
20    IV, 15 |         igitur, Quirites, populo Romano, victori omnium gentium,
21     V, 2  |   ordinis consilio esset, populo Romano declarare possetis. Recordamini,
22     V, 2  |           quantam sitis a populo Romano laudem, quantam gloriam,
23     V, 12 |    falsae tabulae gemente populo Romano toto Capitolio figebantur.
24     V, 21 |  Castoris sedens audiente populo Romano dixerit nisi victorem victurum
25     V, 21 |     aliud nisi denuntiare populo Romano servitutem?~
26     V, 36 |       publicam senatui populoque Romano gratum esse et fore. Itaque
27     V, 39 |   gentibus, quid optatius populo Romano accidere potuit, quam, cum
28     V, 43 |      Quis tum nobis, quis populo Romano optulit hunc divinum adulescentem
29     V, 45 |  honorandique et nobis et populo Romano potestatem; hoc autem tempore
30     V, 49 |      equitibus Romanis populoque Romano universo senserit civem
31     V, 51 |      conscripti, vobis populoque Romano reique publicae; quod profecto, +
32     V, 52 |    consulibus, senatui populoque Romano reique publicae esset; ob
33    VI, 4  |  paruerit quam senatui populoque Romano.~
34    VI, 6  |     grata esse senatui populoque Romano iisque eam rem magnae laudi
35    VI, 19 |       omnino, quam dignum populo Romano fuit, sed tamen ita maturum,
36   VII, 14 |       legatorum missionem populo Romano vos probavisse? non intellegitis,
37   VII, 14 |        dignum est et senatore et Romano homine) moriamur.~
38   VII, 21 | flagitaverunt, me una cum populo Romano in contionem vocaverunt,
39   VII, 22 |      quid ego de universo populo Romano dicam? qui pleno ac referto
40   VII, 22 |  oppugnant, iis pacem cum populo Romano esse posse?~
41   VII, 24 | multitudinem, L. Visidio, equiti Romano, homini in primis ornato
42   VII, 26 |         senatus, sed ille populo Romano bellum indixerit.~
43  VIII, 30 |  voluntatem et senatui et populo Romano probari moleste ferant.
44     X, 19 |    potest civitas; serius populo Romano hunc vestitum atque arma
45     X, 21 |       fratrem, carissimum populo Romano civem, cuius desiderium
46     X, 25 |        eam rem senatui populoque Romano gratam esse et fore;~
47    XI, 2  |      nequedum senatum cum populo Romano conspirasse sensisset, fretus
48    XI, 20 |           senatui dico populoque Romano. A quo praesidium res publica
49    XI, 21 |       rei publicae, cum a populo Romano pestiferi cives parricidaeque
50    XI, 31 |     iuvissent, senatui populoque Romano gratum esse facturos. Itemque
51    XI, 34 |   benivolum, unum fidelem populo Romano iudicavit. Fuimus imperatores
52   XII, 15 |        didicit nihil esse homini Romano foedius servitute?~
53   XII, 21 | tormentis; vobis tamen et populo Romano vilis meus spiritus esse
54  XIII, 14 |    propagabis; senatui populoque Romano parebis, si quam ad aliam
55  XIII, 19 |          sinistra gemente populo Romano minaretur dominis, notaret
56  XIII, 22 |   societas huic ordini populoque Romano cum illa inportunissima
57  XIII, 23 |        et videri cariorem populo Romano filium scurrae quam C. Caesarem,
58  XIII, 39 |      partes potius quam a populo Romano defectionem vocas? 'Treboni
59  XIII, 50 |         operam senatui populoque Romano pollicitus esset, eamque
60  XIII, 50 |     eamque rem senatui populoque Romano gratam acceptamque esse,
61   XIV, 5  |        nobis cohortandis, populo Romano ad causam libertatis vocando,
62   XIV, 8  |      bellum cum senatu populoque Romano, omnibus (quamquam ruit
63   XIV, 16 |  contionem habuit maximam populo Romano unum atque idem sentiente.