Phil., Caput
1 I, 1 | dicam ea, quae dicenda hoc tempore arbitror, exponam vobis
2 I, 23| tulisset, infirmandas hoc tempore non puterem, sed ne illas
3 II, 1 | hostis, qui non bellum eodem tempore mihi quoque indixerit? Nec
4 II, 4 | inpudentiam praedicandam! Quo enim tempore me augurem a toto collegio
5 II, 4 | putabas. Poteras autem eo tempore auguratum petere, cum in
6 II, 8 | videris? Qui cum hoc ipso tempore stent cum gladiis in conspectu
7 II, 19| confiteare hunc ordinem hoc ipso tempore ab Ityraeis circumsederi.
8 II, 37| tempus obiecisti. Quo quidem tempore si, ut dixi, meum consilium
9 II, 37| consiliis conservatam brevi tempore esse perituram. Nec vero
10 II, 46| 46] Quo tempore ego quanta mala florentissimae
11 II, 49| petitione quaesturae; quo quidem tempore P. Clodium, adprobante populo
12 III, 11| solveret, nuncupavit, et hoc tempore in provinciam populi Romani
13 III, 32| in urbem recipietis? non tempore oblato, ducibus paratis,
14 III, 36| erimus profecto liberi brevi tempore. Iucundiorem autem faciet
15 III, 38| Romanus defensus sit et hoc tempore defendatur;~
16 III, 39| videretur, primo quoque tempore de his rebus ad hunc ordinem
17 IV, 4 | decrevit ut primo quoque tempore referretur.~
18 IV, 15| ducumque vestrorum brevi tempore oppressum audietis.~
19 V, 4 | imperatorum primo quoque tempore referretur. Placet eodem
20 V, 4 | referretur. Placet eodem tempore praemia constituere eis,
21 V, 11| populi Romani tam brevi tempore perire potuisse. Quid? illi
22 V, 14| Areopagites esse nec debere eodem tempore Romae et Athenis res iudicare,
23 V, 30| potui); sed tamen, si ex eo tempore dies nullus intermissus
24 V, 34| patres conscripti, brevi tempore libertatem populi Romani
25 V, 36| exercitum tantum tam brevi tempore summo studio municipiorum
26 V, 36| rei publicae difficillumo tempore esse subventum.'~
27 V, 38| moderatione usus sit in illo tempore civitatis, quod post mortem
28 V, 45| Romano potestatem; hoc autem tempore ita censeo decernendum:~
29 V, 46| praetore, summo rei publicae tempore milites veteranos ad libertatem
30 V, 46| difficillimoque rei publicae tempore saluti dignitatique populi
31 V, 52| sint, de Caesare satis hoc tempore dictum habebo. Nec vero
32 VI, 2 | liberi essetis. Quo quidem tempore, etiamsi ille dies vitae
33 VI, 2 | rebus ante commissis hoc tempore imperatorem populi Romani
34 VII, 7 | optabili, at necessario tempore. Magis autem necessarium,
35 VII, 18| Ego vero metuo, si hoc tempore consili lapsi erimus, ne
36 VII, 18| lapsi erimus, ne illi brevi tempore nimis multi nobis esse videantur.~
37 VIII, 1 | in sororis viro, quod hoc tempore in sororis filio fecit,
38 VIII, 18| triumphaverunt? Quo quidem tempore populus Romanus ingemuit;
39 IX, 15| difficillimo rei publicae tempore gravi periculosque morbo
40 IX, 15| amiserit maximo rei publicae tempore, eiusque mors consentanea
41 X, 13| laudatus a vobis et hoc tempore merito laudandus est, aperuit
42 X, 23| conscripti, vos idem hoc tempore tribuere debetis, quod a.d.
43 X, 25| difficillimo rei publicae tempore provincia Macedonia et Illyricum
44 XI, 22| factam dico alienissimo tempore. Quamvis enim intentus animus
45 XI, 23| praesertim, non modo agere uno tempore, sed ne cogitando quidem
46 XI, 31| hunc ordinem primo quoque tempore referant. Interea provinciae
47 XII, 3 | Caleno potissimum, cur hoc tempore, cur tam inproviso, cur
48 XII, 13| Quid censetis, cum tot uno tempore inruperint, nos arma posuerimus,
49 XII, 26| 26] Haec neque hoc tempore neque in me valent. Non
50 XIII, 18| cuiusque, rapiebat! Quo tempore di ipsi immortales praesidium
51 XIV, 15| patres conscripti, sed suo tempore totius huius sceleris fons
52 XIV, 17| inviti videbant! Hoc vero tempore in tanta inopia constantium
53 XIV, 20| bellum, ut ego, qui omni tempore verae pacis auctor fuissem,
54 XIV, 21| patres conscripti, id hoc tempore non solum licet, verum etiam
55 XIV, 28| imperium dabamus, eodem tempore etiam spem eius nominis
56 XIV, 30| difficillimo rei publicae tempore secuti sunt, eos numquam
|