Phil., Caput
1 I, 8 | Roma recentes; a quibus primum accipio M. Antoni contionem,
2 I, 8 | ea lecta, de reversione primum coeperim cogitare. Nec ita
3 I, 10 | 10] Exque eo primum cognovi, quae Kalendis Sextilibus
4 I, 15 | deesse dignitati suae. Quare primum maximas gratias et ago et
5 I, 16 | 16] Primum igitur acta Caesaris servanda
6 I, 27 | sentiam de re publica, dixero, primum deprecor, ne irascatur;
7 I, 31 | Romani nuntiatorum, illo primum die collegam tibi esse voluisti,
8 II, 12 | placuit P. Servilio, ut eum primum nominem ex illius temporis
9 II, 12 | Pompeius probavit, qui ut me primum decedens ex Syria vidit,
10 II, 38 | Ego incolumitati civium primum, ut postea dignitati possemus,
11 II, 65 | dicam, tantus furor, ut primum, cum sector sis isto loco
12 II, 75 | es? Cn. Pompei liberi tum primum patriam repetebant. Esto,
13 II, 76 | quaerebas, quo modo redissem: primum luce, non tenebris, deinde
14 II, 80 | iratus quae dixit, di boni! Primum cum Caesar ostendisset se,
15 II, 80 | esse adseveravit. In quo primum incredibilem stupiditatem
16 II, 98 | calamitatem; tantum queror, primum eorum reditus exaequatos,
17 II, 114| adpetendi sunt necati; hi primum cum gladiis non in regnum
18 III, 2 | Ianuariae fuissent eo die, quo primum ex urbe fugit Antonius,
19 III, 3 | propulsabitur? cur non quam primum publica accedit auctoritas? [
20 III, 5 | patres conscripti (nunc enim primum ita convenimus, ut illius
21 III, 15 | quam barbarus, quam rudis! Primum in Caesarem maledicta congessit,
22 III, 22 | est quam facit dignus.' Primum quid est 'dignus'? nam etiam
23 III, 28 | 28] Hodierno die primum [patres conscripti] longo
24 IV, 1 | defuerunt, quae simul ac primum aliquid lucis ostendere
25 IV, 13 | Hac virtute maiores vestri primum universam Italiam devicerunt,
26 IV, 16 | possum. Hodierno autem die primum referente viro fortissimo
27 V, 3 | sentio dicam, dementiae. Primum duces eos laudavistis, qui
28 V, 5 | civile hosti arma largiri, primum nervos belli, pecuniam infinitam,
29 V, 9 | armorum interpretes quaerimus? Primum omnes fori aditus ita saepti,
30 V, 30 | retardatione et mora? Ut primum post discessum latronis
31 V, 30 | ut convocaremur. Quo die primum convocati sumus, cum designati
32 V, 41 | conscripti, mihi maximus videtur, primum quia iustus est; non enim
33 V, 47 | conscripti, cur eum non quam primum amplissimos honores capere
34 VI, 1 | Ianuariis de re publica primum referendi fuit ex eo, quod
35 VI, 2 | 2] Eo die primum, Quirites, fundamenta sunt
36 VII, 3 | improbi' (quos quidem a se primum numerare possunt, qui haec
37 VII, 21 | potest pax esse M. Antonio primum cum senatu? quo ore vos
38 VIII, 8 | nostram aetatem inciderunt) primum non modo non in dissensione
39 VIII, 9 | latronibus suis pollicetur primum domos; urbem enim divisurum
40 VIII, 12 | Antoni. In quo bis laberis, primum quod tuas rationes communibus
41 IX, 13 | equestris, qualis L. Sullae primum statuta est. Mirifice enim
42 X, 1 | interposuisti, quin quam primum maximo gaudio et gratulatione
43 X, 3 | quod is, qui te sententiam primum rogat, numquam tam frequens
44 X, 10 | Equidem cupio haec quam primum Antonium audire, ut intellegat
45 XI, 10 | multos habeat Antonius. Primum Lucium fratrem, quam facem,
46 XI, 13 | ante oculos proponitis? Primum duos collegas Antoniorum
47 XI, 27 | quam moribus. Nec enim nunc primum aut Brutus aut Cassius salutem
48 XII, 22 | festinat animus, ut quam primum illud pignus libertatis
49 XII, 25 | profiteatur, eum sapientes sui primum capitis aiunt custodem esse
50 XIII, 2 | bellum concupiscit. Sed hoc primum videndum est, patres conscripti,
51 XIII, 9 | bellum civile confecerat, cum primum licuit, honores in eum maximos
52 XIII, 16 | salutem suam. Bonos civis primum natura efficit, adiuvat
53 XIII, 26 | Romani, L. Antonius, tribuni primum duo designati, Tullus Hostilius,
54 XIII, 47 | Caesaris defenderent quam primum Caesar, adulescens summa
55 XIV, 11 | sint decernendae; sed hoc primum faciam, ut imperatores appellem
56 XIV, 18 | improbos invitabis? Nollem primum rei publicae causa, deinde
|