Phil., Caput
1 I, 6 | magna per populum et absente populo et invito. Consules designati
2 I, 13 | ignoscant di immortales velim et populo Romano, qui id non probat,
3 I, 15 | quidem doleo in suspicionem populo Romano venire non modo metu,
4 I, 29 | est, non opes violentas et populo Romano minime ferendam potentiam,
5 I, 37 | quod sensistis, tam caram populo Romano vitam A. Hirti fuisse?
6 I, 37 | enim probatum illo esse populo Romano, ut est; iucundum
7 II, 21 | illum in foro spectante populo Romano gladio insecutus
8 II, 49 | tempore P. Clodium, adprobante populo Romano in foro es conatus
9 II, 56 | Quam attulisti rationem populo Romano, cur in eum restitui
10 II, 65 | sector, non te exsecratum populo Romano, non detestabilem,
11 II, 109| est. Signa, tabulas, quas populo Caesar una cum hortis legavit,
12 II, 113| describo, nimium diu debet populo Romano tertiam pensionem.
13 III, 11 | Postremo Tarquinius pro populo Romano bellum gerebat tum
14 III, 12 | putare; quo enim ille die, populo Romano inspectante, nudus,
15 III, 16 | palla et cothurnis nummos populo de rostris spargere solebat.
16 III, 27 | Quid? Illud nonne audiente populo sedens pro aede Castoris
17 III, 30 | domesticum mercatum instituerit, populo Romano leges imposuerit,
18 III, 32 | animis militum incitatis, populo Romano conspirante, Italia
19 III, 34 | recordamini! Signum date populo Romano consilium vestrum
20 III, 36 | posterum providentibus, populo Romano consentiente erimus
21 IV, 15 | 15] Est igitur, Quirites, populo Romano, victori omnium gentium,
22 V, 2 | ordinis consilio esset, populo Romano declarare possetis.
23 V, 2 | constantia, quantam sitis a populo Romano laudem, quantam gloriam,
24 V, 7 | interpretatione; Iove enim tonante cum populo agi non esse fas quis ignorat?
25 V, 12 | rerum falsae tabulae gemente populo Romano toto Capitolio figebantur.
26 V, 21 | Castoris sedens audiente populo Romano dixerit nisi victorem
27 V, 21 | erat aliud nisi denuntiare populo Romano servitutem?~
28 V, 39 | gentibus, quid optatius populo Romano accidere potuit,
29 V, 43 | 43] Quis tum nobis, quis populo Romano optulit hunc divinum
30 V, 44 | quae esset senatui, quae populo, quae cunctae Italiae, quae
31 V, 45 | honorandique et nobis et populo Romano potestatem; hoc autem
32 VI, 19 | serius omnino, quam dignum populo Romano fuit, sed tamen ita
33 VII, 14 | conscripti, legatorum missionem populo Romano vos probavisse? non
34 VII, 21 | flagitaverunt, me una cum populo Romano in contionem vocaverunt,
35 VII, 22 | Nam quid ego de universo populo Romano dicam? qui pleno
36 VII, 22 | oppugnant, iis pacem cum populo Romano esse posse?~
37 VII, 26 | non illi senatus, sed ille populo Romano bellum indixerit.~
38 VIII, 30 | voluntatem et senatui et populo Romano probari moleste ferant.
39 X, 19 | non potest civitas; serius populo Romano hunc vestitum atque
40 X, 21 | Lucium fratrem, carissimum populo Romano civem, cuius desiderium
41 XI, 2 | nostris nequedum senatum cum populo Romano conspirasse sensisset,
42 XI, 19 | modo detur nobis, sicut populo data est. Cur committis,
43 XI, 21 | posita rei publicae, cum a populo Romano pestiferi cives parricidaeque
44 XI, 34 | benivolum, unum fidelem populo Romano iudicavit. Fuimus
45 XII, 21 | tormentis; vobis tamen et populo Romano vilis meus spiritus
46 XIII, 19 | dextra, sinistra gemente populo Romano minaretur dominis,
47 XIII, 23 | occiderit, et videri cariorem populo Romano filium scurrae quam
48 XIII, 39 | tu partes potius quam a populo Romano defectionem vocas? '
49 XIV, 5 | Antonium, nobis cohortandis, populo Romano ad causam libertatis
50 XIV, 16 | contionem habuit maximam populo Romano unum atque idem sentiente.
|