Phil., Caput
1 I, 5 | afuisset, credo iis futura fuisse communia. Nam cum serperet
2 I, 13 | secuti estis, decreturum fuisse, ut parentalia cum supplicationibus
3 I, 34 | metuant' dixerit, perniciosum fuisse. Utinam, M. Antoni, avum
4 I, 35 | oratio. Quem qui beatum fuisse putant, miseri ipsi sunt.
5 I, 37 | populo Romano vitam A. Hirti fuisse? Satis erat enim probatum
6 II, 3 | Fadi, libertini hominis fuisse. At enim te in disciplinam
7 II, 16 | plenum servorum armatorum fuisse. Ut illa, credo, nefaria
8 II, 18 | contentio. Vitricum tuum fuisse in tanto scelere fatebare,
9 II, 25 | iactasse se aliquos, ut fuisse in ea societate viderentur,
10 II, 27 | rei publicae praeclarum, fuisse tam multos, ipsis gloriosum.~
11 II, 30 | intellegi debet eum conscium fuisse. ' Ergo ego sceleratus appellor
12 II, 37 | futura, tanta in maestitia fuisse, quanta ceteri optimi cives,
13 II, 40 | argumento est me in utroque fuisse moderatum. Hereditates mihi
14 II, 56 | causa iudicatam; nullum fuisse de alea lege iudicium; vi
15 II, 76 | audivi. Qui magister equitum fuisse tibi viderere, in proximum
16 II, 84 | DIE' dixeris, sobrium non fuisse; sin est aliqua vis in istis
17 II, 96 | homo sapiens ius semper hoc fuisse ut, quae tyranni eripuissent,
18 II, 110| Circo diem ludorum Romanorum fuisse? te autem ipsum ad populum
19 III, 4 | crudelitatis praeteriturum fuisse? quippe qui in hospitis
20 III, 5 | publicam funditus interituram fuisse. Cui quidem hodierno die,
21 III, 19 | perditissimorum consiliorum auctorem fuisse.' Quae sunt perdita consilia?
22 III, 19 | et hortatorem et esse et fuisse fateor. Quamquam ille non
23 III, 25 | nullam Antoni sortitionem fuisse iudicaverunt. Quod idem
24 III, 26 | provinciarum sortes minus divinas fuisse.~
25 IV, 4 | nostro futurum Antoni reditum fuisse? Ita enim se recipiebat
26 V, 16 | illam impuritatem caeni fuisse, ut hos iudices legere auderet!
27 V, 17 | nullis telis eos stipatos fuisse, hoc dico: nec multis et
28 V, 21 | iudicandumque nullos septemviros fuisse, nihil placere ratum esse,
29 V, 21 | eum minacius quam facturum fuisse? Quid vero? quod in contione
30 V, 22 | Quo animo hunc futurum fuisse censetis in nos, quos oderat,
31 V, 39 | servare potuisset! facturum fuisse declaravit in eo, quod potuit,
32 VII, 4 | civitatis statu, non voluntate fuisse populares. Qui enim evenit,
33 VII, 6 | sed etiam dignitatis meae fuisse fautorem, tamen eundem,
34 VII, 17 | Gracchorum potentiam maiorem fuisse arbitramini, quam huius
35 VIII, 2 | aliam sententiam se dicturum fuisse, eamque se ac re publica
36 VIII, 21 | D. Bruti conveniendi non fuisse, sperabam fore ut omnes
37 IX, 7 | testis bellum tam grave fuisse, ut legati interitus honoris
38 X, 12 | potius quam rei publicae fuisse dicentur. Omne enim et exercitus
39 X, 24 | M. Brutus, eum principem fuisse ad conatum exercitus comparandi.~
40 X, 26 | Bruti pro consule coniuncta fuisse, eamque rem magno usui rei
41 X, 26 | magno usui rei publicae fuisse, Q. Hortensium pro consule
42 XIII, 13 | intellegitis et animum ei praesto fuisse nec consilium defuisse.
43 XIII, 22 | scelera tolerabilis videtur fuisse Catilina? laetandum esse
44 XIII, 26 | quem tamen temperantem fuisse ferunt Pisauri balneatorem.~
45 XIII, 32 | huic rei publicae semper fuisse amicissimam. [XVI] 'Neminem
46 XIII, 33 | volebant, quam omnes fatalem fuisse arbitrabantur; te videlicet
47 XIV, 14 | per hos dies creberrimum fuisse sermonem, me Parilibus,
48 XIV, 14 | cui traderem? Quemquamne fuisse tam sceleratum, qui hoc
49 XIV, 19 | firmiorem aut fortiorem fuisse, sic de uno quoque nostrum
50 XIV, 19 | principem revocandae libertatis fuisse, me ex Kalendis Ianuariis
|