Phil., Caput

 1     I, 37 |                      37] Equidem is sum, qui istos plausus,
 2    II, 10 |         quod me rogares, si erat is, de quo rogabas, Caesaris
 3    II, 21 |           At ego suasi. Scilicet is animus erat Milonis, ut
 4    II, 30 |          prae se pugionem tulit, is a te honoris causa nominatur?
 5    II, 40 |      quidam dolor iungeretur; te is, quem tu vidisti numquam,
 6    II, 41 |      quidem vide, quam te amarit is, qui albus aterne fuerit
 7    II, 41 |         quae praedia habuerit. ' Is igitur fratrem exheredans
 8    II, 50 |          intemperanter, sed quae is nos fortunasque nostras,
 9    II, 56 |       qui in integrum restituit, is non apertissime studium
10    II, 63 |         cui ructare turpe esset, is vomens frustis esculentis
11    II, 103| innumerabiles possessiones. ' Et is ab hasta, valeat hasta,
12    II, 109|     defendisset lucri sui causa, is leges Caesaris, easque praeclaras,
13    II, 110|         illum amas mortuum? Quem is honorem maiorem consecutus
14   III, 15 |         municipium non contemnit is, qui Aricinum tanto opere
15   III, 20 |       inmemores dignitatis suae. Is enim erat dies, ea fama,
16   III, 20 |         enim erat dies, ea fama, is, qui senatum vocarat, ut
17   III, 22 |       sicut ipse. An 'quam facit is, qui cum dignitate est'?
18   III, 31 |      urbis venire conatus? Atque is ab hoc impetu abstractus
19     V, 5  |     inventus sit qui defenderet, is habeat iam patronos etiam
20     V, 14 |          accipietne excusationem is, qui quaestioni praeerit,
21     V, 20 |                          20] Cum is dies, quo me adesse iusserat,
22     V, 38 |    iudicio tulisset. Quanta vero is moderatione usus sit in
23     V, 52 |          virtutis egregiae, quod is legionem quartam ad Caesarem
24     V, 53 |          Iuliam possideretur, ut is militibus veteranis divideretur;
25    VI, 5  |           qua possit, habiturum. Is est enim ille, qui semper
26    VI, 6  |                           6] Non is est Antonius; nam, si esset,
27   VII, 18 |   expulsos? M. vero Antonius non is erit, ad quem omni motu
28  VIII, 1  |       sententia lenior. Quamquam is quidem, antequam sententia
29  VIII, 6  |        versantur. Non est hostis is, cuius praesidium Claterna
30  VIII, 14 |       num aliter accepimus? Ergo is tibi civis, si temporibus
31    IX, 7  |      Sulpicium occidit Antonius. Is enim profecto mortem attulit,
32    IX, 10 |    posita vivorum. Perficite, ut is quem vos inscii ad mortem
33    IX, 15 |         igitur isto honore etiam is vir, cui nullus honos tribui
34    IX, 16 |       pedes quinque habere, quod is ob rem publicam mortem obierit,
35     X, 3  |    Ianuarias idem senseris, quod is, qui te sententiam primum
36     X, 10 |     vitiis cum utroque certabat. Is tamquam extruderetur a senatu
37     X, 12 | exercitus et imperii ius amittit is, qui eo imperio et exercitu
38    XI, 3  |       igitur hostis habendus est is, a quo victore si cruciatus
39    XI, 9  |        Romanus ulcisci cupit, an is, qui cunctis senatus sententiis
40    XI, 26 |       liberanda. [XI] Qui igitur is est? Aut M. Brutus aut C.
41    XI, 29 |       persequendum censuerit, ut is, qui omnia deorum hominumque
42    XI, 32 |      ignorare nec copias. Animus is est, quem videtis; copiae,
43   XII, 21 |         spiritus esse non debet. Is enim sum, nisi me forte
44  XIII, 12 |  clarissimo domino restituto? An is non reddet, qui domini patrimonium
45  XIII, 16 |        opprimamur. Non metuo, ne is, qui suis amplissimis fortunis
46  XIII, 23 |     eques Romanus Treboni pater. Is autem humilitatem despicere
47  XIII, 37 |        tam pio iustoque foedere! Is etiam queritur condiciones
48   XIV, 6  |          civium. Quousque igitur is, qui omnes hostes scelere
49   XIV, 13 |                              13] Is enim demum est mea quidem