Phil., Caput

 1     I, 20|        sed equiti etiam Romano; itaque viri fortissimi atque honestissimi,
 2     I, 34|   ceteris, principem dignitate. Itaque, ut omittam res avi tui
 3    II, 7 |   querens de homine nihil dixi. Itaque hodie perficiam, ut intellegat,
 4    II, 32| praemiis dignissimos iudicatos. Itaque iam retexo orationem meam.
 5    II, 49|       satis fieri paterer a te; itaque ne loqui quidem sum te passus
 6    II, 71|      belli pars tanta restaret? Itaque quem locum apud ipsum Caesarem
 7    II, 73|                             73] Itaque excussis tuis vocibus et
 8    II, 82|                             82] Itaque ex illo die recordamini
 9    II, 89|         similem te futurum tui. Itaque, cum ceteri consulares irent,
10    II, 92|       provinciis totis dabatur. Itaque, si haec manent, quae stante
11    II, 97|       libellos palam venditent. Itaque tanti acervi nummorum apud
12     V, 36|     Romano gratum esse et fore. Itaque senatum populumque Romanum
13     V, 45|      solum ad dignitatem valet. Itaque illa quaeramus, quae vix
14     V, 47|        exspectari non oportere. Itaque maiores nostri veteres illi
15     V, 49|   populari levitate consumpsit. Itaque cum respectum ad senatum
16    VI, 2 |   impositam a vobis sustinerem. Itaque bellum nefarium inlatum
17    VI, 3 |                              3] Itaque haec sententia, Quirites,
18    VI, 5 |                              5] Itaque, quod paulo ante feci in
19    VI, 18|        coloniae, cuncta Italia. Itaque senatum bene sua sponte
20   VII, 3 |  excitare non possit incendium? Itaque idem quasi providi cives
21   VII, 7 |       tempus umquam fuit. [III] Itaque ego ille, qui semper pacis
22   VII, 22|       recuperandae cupiditatem. Itaque erat optabile antea, ut
23  VIII, 3 |      nomen ductum est tumultus. Itaque maiores nostri tumultum
24  VIII, 9 | mendicis fieri repente divites, itaque semper hastam videre cupiunt
25  VIII, 17|                             17] Itaque sine verborum contumelia
26    IX, 2 |      ferre posset, experiretur. Itaque non illum vis hiemis, non
27    IX, 5 |        obita honori fuit. [III] Itaque, patres conscripti, si Ser.
28     X, 2 |                              2] Itaque mihi, qui plurimis officiis
29     X, 14|    armorum discrimen adduceret. Itaque illi ipsi, si qui sunt,
30    XI, 2 |     inauditum, ferum, barbarum. Itaque, quorum summum quondam inter
31    XI, 15|        sed cum causa dissidere. Itaque non adsentior solum, sed
32    XI, 27|        morem optimum iudicavit. Itaque, si ad nos nihil referretur
33    XI, 39|   omnibus gentibus comprobatur. Itaque his praemia promissa sunt,
34   XII, 4 |      dixerit?' Durum videbatur; itaque fracti sumus, cessimus.
35   XII, 18|                             18] Itaque, ut alacres et laeti spe
36   XII, 24|        sine amicorum custodiis. Itaque in urbe, si licebit, manebo.
37   XII, 24|       scelerati me unum petunt. Itaque ipsi, ne dicam mihi, rei
38  XIII, 1 |     naturae exterminandum puto. Itaque, sive Sulla sive Marius
39  XIII, 6 |      libertate posteriora ducas itaque his uti velis, si libera
40  XIII, 7 |                              7] Itaque, si receptis illis esse
41  XIII, 8 |    virili parte obligatum puto. Itaque et honores ei decrevi, quos
42  XIII, 13|      minus multa quam fortiter. Itaque intellegitis et animum ei
43  XIII, 17|         et tyrannum comparabat? Itaque illo interfecto, qualem
44  XIII, 27|       opinor, Muribus [Deciis], itaque Caesaris munera rosit; Deciorum
45  XIII, 46|     poenas patrias persequatur? Itaque fecerunt, ut his litteris
46   XIV, 11|                             11] Itaque, cum supplicationes iustissimas
47   XIV, 16|                             16] Itaque P. Apuleius, tribunus pl.,